Το μικρό χωριό Ροδακινόκαμπος του δήμου Αγίου Βασιλείου

 

Το χωριό Ροδακινόκαμπος (Rodakinokampos) είναι ένας μικρός οικισμός στη νότια Κρήτη, κοντά στο χωριό Ρόδακινο και την παραλία του, γνωστός για τα ενοικιαζόμενα καταλύματα (όπως στην Airbnb) και την ήρεμη ατμόσφαιρά του, προσφέροντας παραθεριστικές κατοικίες με πισίνες και κοντινή πρόσβαση στη φύση και τη θάλασσα. 

Διαθέτει διάφορα καταλύματα, από πολυτελείς βίλες μέχρι πιο απλά σπίτια

Παράταση Προθεσμίας Εγγραφών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

 Παράταση Προθεσμίας Εγγραφών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ) ενημερώνει τους υποψήφιους φοιτητές ότι η προθεσμία υποβολής αιτήσεων για τα Προπτυχιακά και τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών εαρινού εξαμήνου του ακαδημαϊκού έτους 2025-2026 παρατείνεται έως και την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026.

Λόγω του αυξημένου ενδιαφέροντος των υποψήφιων φοιτητών, το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο αποφάσισε την παράταση της καταληκτικής ημερομηνίας υποβολής, η οποία αρχικά είχε οριστεί στις 15 Ιανουαρίου.

Το ΕΑΠ προσφέρει εξ αποστάσεως σπουδές υψηλής ακαδημαϊκής ποιότητας, συνδυάζοντας ευελιξία και προσβασιμότητα, ενώ είναι το μοναδικό δημόσιο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα που δίνει τη δυνατότητα έναρξης σπουδών προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου στο εαρινό εξάμηνο.

Οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα να συνδυάσουν τις σπουδές τους με τις επαγγελματικές και οικογενειακές τους υποχρεώσεις, αξιοποιώντας σύγχρονη τεχνολογία, ψηφιακά εργαλεία μάθησης και ολοκληρωμένη υποστήριξη από εξειδικευμένο διδακτικό προσωπικό.

Στο πλαίσιο της τρέχουσας Πρόσκλησης, οι υποψήφιοι μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε 3 Προπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών και 36 Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών, που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών πεδίων και επαγγελματικών ενδιαφερόντων.

Το ΕΑΠ καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να αξιοποιήσουν αυτή την επιπλέον ευκαιρία και να υποβάλουν έγκαιρα την αίτησή τους μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Πανεπιστημίου: www.eap.gr.

Νέο βιωματικό εργαστήριο φωτογραφίας και αυτογνωσίας στην «Διά Δήμου… Μάθηση»

 Νέο βιωματικό εργαστήριο φωτογραφίας και αυτογνωσίας στην «Διά Δήμου… Μάθηση»

Έναρξη εργαστηρίου 24/1

Με το νέο βιωματικό εργαστήριο φωτογραφίας και αυτογνωσίας με δωρεάν συμμετοχή εμπλουτίζεται το πρόγραμμα «Διά…Δήμου Μάθηση» που εγκαινίασε ο Δήμος Ηρακλείου και η Αντιδημαρχία Εθελοντισμού τον Ιανουάριο του 2025 με στόχο τα διανοητικά, γνωστικά, κοινωνικά και πνευματικά οφέλη της δια βίου μάθησης.

Το πρωτότυπο βιωματικό εργαστήριο το οποίο συντονίζει η ψυχοθεραπεύτρια και ολιστική θεραπεύτρια Ζινοβία Πατεράκη, συνδυάζει τη δημιουργική έκφραση με τη συναισθηματική επίγνωση και την ομαδική σύνδεση. Απευθύνεται σε ενήλικες που επιθυμούν να εξερευνήσουν τη φωτογραφία όχι μόνο ως τεχνική, αλλά και ως εργαλείο προσωπικής ανάπτυξης, ενσυνειδητότητας και θεραπευτικής προσέγγισης. 

Το πρόγραμμα χρησιμοποιεί τη φωτογραφία ως εργαλείο αυτοπαρατήρησης, προσωπικής έκφρασης και ψυχολογικής κατανόησης. Μέσα από τις εικόνες, εξερευνούμε το πώς ο τρόπος που φωτογραφίζουμε αντικατοπτρίζει τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας.

Το εργαστήριο έχει διάρκεια 12 εβδομάδων, με εβδομαδιαίες δωρεάν δια ζώσης συναντήσεις κάθε Σάββατο με διάρκεια 1,5 ώρας. Η πρώτη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 24/1/26, στις 09:30-11:00, στην οδό Κυδωνίας 19 (κτίριο planet).

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή στο τηλέφωνο 6932665010.

Οι Σίσες του Δήμου Μυλοποτάμου

 Οι Σίσες (επίσημο: αι Σίσαι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μ. και σε απόσταση 44 χλμ. από το Ρέθυμνο. 

Οι κύριες αγροτικές ασχολίες του χωριού είναι κτηνοτροφία, μελισσοκομία και τις τελευταίες δεκαετίες η καλλιέργεια εσπεριδοειδών και ελαιοδένδρων. Τα πορτοκάλια και το λάδι των Σισών θεωρούνται εξαιρετικής ποιότητας. Επίσης στις Σίσες συλλέγεται από το φυτό αγκίσαρος, η εξαιρετικής ποιότητας αρωματική ρητίνη, αλάδανος.

Το όνομα έχει μινωική προέλευση και διασώθηκε ακέραιο στο πέρασμα των αιώνων στο σημερινό χωριό. Το 1965 κατά την εκτέλεση έργων βόρεια του χωριού, βρέθηκε μια κυλινδρική στήλη ύψους 0,64 και διαμέτρου 0,45 μ. που χρησίμευε σαν βωμός ή οροθέσιο της περιοχής. 

Επάνω στην κυλινδρική επιφάνεια της είναι χαραγμένη με γράμματα του 2ου ή των αρχών του 1ου π.Χ. αιώνα η λέξη ΣΙΣΑΙΩΝ. Η στήλη αυτή με το όνομα Σισαίων, τα νομίσματα που έχουν βρεθεί σε τάφους, τα ερείπια που φαίνονται στο χώρο δείχνουν ότι στο μέρος αυτό υπήρχε αρχαία πόλη με το όνομα Σίσα ή Σίσαι και οι κάτοικοι Σισαίοι, αν και δεν αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς.

Αναφέρεται στα κείμενα του Francesco Barozzi το 1577. Ο Καστροφύλακας (Κ183) αναφέρει ότι το χωριό έχει 370 οφειλόμενες αγγαρείες, αλλά δεν αναφέρει τον πληθυσμό του. Επίσης αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα (1630) και την τουρκική απογραφή του 1671 ως Sisses.

Σε ανασκαφές που πραγματοποίησε ο Γερμανός καθηγητής Siegfried Ε. Kuss στην περιοχή το 1963, βρέθηκε πληθώρα απολιθωμένων οστών από ζώα που έζησαν στην Κρήτη και στο νότιο Αιγαίο των Μειοκαινικών και Πλειστοκαινικών θηλαστικών, τα οποία καλύπτουν μία περίοδο από 15 εκατομμύρια χρόνια μέχρι πριν 10.000 χρόνια.

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Στ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης

Στην ευρύτερη περιοχή συλλέγεται - αποκλειστικά στον κόσμο- η κομμεορητίνη λάδανο “Το Μύρο της Βίβλου” από το φυτό Λαδανιά (Cistus Creticus). Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία, την καλλιέργεια εσπεριδοειδών, κυρίως πορτοκάλια, κοντά στη θάλασσα και την μελισσοκομεία

Αναφέρονται επίσημα το 1925, γραμμένες ως Σείσες, στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Σίσαι.

 Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Καλό Χωράφι και την Αλμυρίδα αποτελούν την κοινότητα Σισών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 584 κατοίκους.

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Στ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης[6].

Στην ευρύτερη περιοχή συλλέγεται - αποκλειστικά στον κόσμο - η κομμεορητίνη λάδανο “Το Μύρο της Βίβλου” από το φυτό Λαδανιά (Cistus Creticus). Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία, την καλλιέργεια εσπεριδοειδών, κυρίως πορτοκάλια, κοντά στη θάλασσα και την μελισσοκομεία

Στις Σίσες εδρεύει από το 1984 ο Πολιτιστικός και Αθλητικός Σύλλογος Σισών "Το Αστάλι". Με σημαντική προσφορά στην κοινωνία και τον πολιτισμό του χωριού μέσα από τις εκδηλώσεις του διαχρονικά αλλά και τις δομές του. Διαθέτει ιδιόκτητη βιβλιοθήκη που λειτουργεί και σαν πολυχώρος γνώσης και πολιτισμού . 

Στα σχέδια του είναι η αξιοποίηση ενός παλαιού αρχοντικού για την στέγαση λειτουργικών του αναγκών και την προώθηση της λαογραφίας της ιστορίας και του πολιτισμού των Σισών.

To αριστουργηματικό μπαλέτο "Ζιζέλ" στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης από την Κρατική Όπερα της Βουδαπέστης

 Στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης ζωντανεύει ένα από τα πιο ποιητικά και δραματικά αριστουργήματα του παγκόσμιου μπαλέτου: η αθάνατη «Ζιζέλ» του Αντόλφ Αντάμ. Το κοινό θα παρακολουθήσει έναν μυστικιστικό θρύλο για τη δύναμη της αγάπης, που υπερνικά ακόμη και τον θάνατο.

Η «Ζιζέλ» θεωρείται κορυφαίο δείγμα του ρομαντικού μπαλέτου και πρότυπο εκλεπτυσμένης κίνησης και βαθιάς εκφραστικότητας. Για σχεδόν δύο αιώνες κοσμεί τις σκηνές των σημαντικότερων θεάτρων του κόσμου, ενώ οι ρόλοι της Ζιζέλ και του Αλμπρέχτ παραμένουν όνειρο ζωής για τους μεγαλύτερους χορευτές της διεθνούς σκηνής.

Η υπόθεση βασίζεται σε έναν παλιό γερμανικό θρύλο για τα Βιλί — νύφες που προδόθηκαν από τους αγαπημένους τους και πέθαναν από τον πόνο πριν προλάβουν να παντρευτούν. Σύμφωνα με τον θρύλο, τα μεσάνυχτα αναδύονται από τους τάφους τους και παρασύρουν τους ανυποψίαστους περαστικούς σε έναν αδιάκοπο χορό μέχρι εξάντλησης. Πάνω σε αυτό το σκοτεινό και ποιητικό σκηνικό ξετυλίγεται μια λεπτή και τρυφερή ιστορία αληθινής αγάπης, που κατορθώνει να νικήσει κάθε εμπόδιο.

Το μπαλέτο δημιουργήθηκε το 1841 για τη νεαρή χορεύτρια Καρλότα Γκρίζι. Το λιμπρέτο των Ζυλ-Ανρί Βερνουά ντε Σαιν-Ζωρζ και Θεόφιλου Γκωτιέ αντλεί έμπνευση από το έργο De l'Allemagne (1833) του Χάινριχ Χάινε, καθώς και από το ποίημα Φαντάσματα της συλλογής Les Orientales (1829) του Βίκτωρος Ουγκώ. Η χορογραφία του Μαριύς Πετιπά, όπως παρουσιάστηκε το 1884 με το Αυτοκρατορικό Μπαλέτο της Αγίας Πετρούπολης, έχει καθιερωθεί ως το κλασικό χορογραφικό πρότυπο του έργου. Από την πρώτη παρουσίασή της στην Όπερα του Παρισιού έως σήμερα, η «Ζιζέλ» συνεχίζει να μαγεύει και να συγκινεί διαχρονικά το κοινό σε όλο τον κόσμο.

Στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, τους πρωταγωνιστικούς ρόλους θα ερμηνεύσουν οι κορυφαίοι σολίστ της Κρατικής Όπερας της Βουδαπέστης, διεθνώς αναγνωρισμένοι δεξιοτέχνες του κλασικού χορού.

Μην χάσετε την ευκαιρία να αγγίξετε τη διαχρονική μαγεία της μεγάλης κλασικής τέχνης και να ζήσετε μια ιστορία που συγκινεί γενιές θεατών σε ολόκληρο τον κόσμο.

Χορογραφία: Μαριύς Πετιπά, κατά τους Ζαν Κοραλλί και Ζυλ Περρό Μουσική: Αντόλφ Αντάμ Παραγωγή: International Art Bureau της Nina Avramenko Προβολή & Επικοινωνία: ArtsPR

Για μία μοναδική παράσταση Σάββατο 9 Μαΐου 2026 στις 19:00 Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (25ης Μαρτίου & Παραλία) «Ζιζέλ» - Μπαλέτο σε δύο πράξεις

1 πράξη: 55 λεπτά 2 πράξη: 60 λεπτά Διάλειμμα: 20 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων:

Διακεκριμένη Ζώνη: Κανονικό: 80 ευρώ, Παιδικό: 40 ευρώ

Α Ζώνη: Κανονικό: 65 ευρώ, Παιδικό: 32,5 ευρώ

Β Ζώνη: Κανονικό: 50 ευρώ, Παιδικό: 25 ευρώ

Γ Ζώνη: Κανονικό: 40 ευρώ, Παιδικό: 20 ευρώ

Περιορισμένης ορατότητας: 20 ευρώ, Παιδικό: 10 ευρώ

ΑΜΕΑ και συνοδοί: 20 ευρώ

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/kratiki-opera-boudapestis-zizel/

Kαι στα ταμεία του Μεγάρου (τηλέφωνα εκδοτηρίων: 2310 895938-9)

ΙΣΧΥΟΥΝ ΕΙΔΙΚΕΣ ΤΙΜΕΣ ΓΙΑ ΟΜΑΔΙΚΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ για σχολεία, σχολές χορού, συλλόγους, εταιρείες κ.λπ.: Διακεκριμένη Ζώνη: 70 ευρώ, A Ζώνη: 55 ευρώ, B Ζώνη: 40 ευρώ, Γ Ζώνη: 30 ευρώ (από 20 εισιτήρια και πάνω).

Για κρατήσεις ομαδικών εισιτηρίων: 2310 895882

Ραντεβού στο ρολόι... όπως παλιά

   

του Γιώργου Καρρά

Πολλά γράφονται και λέγονται  για το “ρολόι” των Λιονταριών. Ο  δήμαρχος κ. Κουράκης  αποδεικνύει με τα έργα που έχει ήδη κάνει και συνεχίζει να κάνει, προσπάθει ίσως έτσι να δώσει στη “νέα” μας πλατεία ένα “νέο” ρολόι, θυμίζοντας έτσι στους νεότερους την ιστορία που θέλει τα Λιοντάρια πάντα να έχουν στην πλατεία τους ένα ρολόι σαν σημείο συνάντησης των κατοίκων της πόλης μας.

Αφήστε με όμως να σας διηγηθώ διάφορα σχετικά με τα ρολόγια και με την πολύ παλιά πλατεία των Λιονταριών, μια και είμαι απ’ τους παλαιότερους κατοίκους της περιοχής. 

Ηρθα βλέπετε το 1922 απ’ τη Μ. Ασία ως παιδί 2 ετών μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και ευτυχώς η μνήμη μου είναι σε καλή κατάσταση.

Τόπος συνάντησης των Ηρακλειωτών προ του πολέμου ήταν το καλύτερο καφεζαχαροπλαστείο της πόλης μας, αυτό του κ.Ρεγγινάκη, όπου σύχναζαν η αριστοκρατία και η μεσαία τάξη του Ηρακλείου. . 

Βορείως της Κρήνης του Μοροζίνι, ξεκινώντας απ’ τη δυτική πλευρά της πλατείας, υπήρχε το εμποροραφείο του κ. Ιωσήφ Κουναλάκη-ισόγειο εμπορικό, α’ όροφος ραφείο-ένα απ’ τα καλύτερα της εποχής του.

Δίπλα του προς ανατολάς ήταν το παλαιότερο βιβλιοχαρτοπωλείο του Ηρακλείου, του γερο-Αλικιώτη και δίπλα του ακριβώς ήταν το ζαχαροπλαστείο του κ. Μεθυμάκη απ’ τη Νεάπολη Μεραμβέλου, το οποίο όμως δεν κρατήθηκε μετά τον θάνατό του.

Αργότερα έγινε το “ουζερί του κυρ-Αποστόλη”.

Αμέσως μετά ήταν το ξακουστό σε όλους “ουζερί του Παπατσαρά” όπου σύχναζε η yψηλή κοινωνία του Ηρακλείου και κάθε πρωί μάζευαν με τις σακούλες τα κελύφη των μικρών λευκών σαλιγκαριών που είχαν καταναλωθεί το προηγούμενο βράδυ ως μεζές του ούζου και της ρετσίνας.

Προχωρώντας δεξιά απ’ το ουζερί ήταν το αριστοκρατικό κουρείο του κ. Μαλλίδη, που κούρευε και ξύριζε την άρχουσα τάξη και τους αριστοκράτες της πόλης μας. Παραπλεύρως ήταν το ωρολογοπείο του κ. Ιωαν.

 Μανουσάκη, τεχνίτη ωρολογοποιού και αντιπροσώπου της εταιρείας Zenith και του οποίου η κατοικία βρισκόταν άνωθεν του καταστήματός του και είχε είσοδο απ’ το αδιέξοδο της οδού Καντανολέων.

Στην αυλή του σπιτιού του κ. Μανουσάκη, η οποία κατελάμβανε και το ανώγειο του κουρείου του κ. Μαλλίδη και στην πλευρά που βλέπει προς την Κρήνη του Μοροζίνι, υπάρχει και σώζεται ακόμα και σήμερα όπως ακριβώς το θυμάμαι απ’ το 1930 το ρολόι της εταιρείας Zenith που δέσποζε πάνω στη στήλη του επί της πλατείας των Λιονταριών όπως φαίνεται στην παραπλεύρως φωτογραφία. 

Εγώ μάλιστα, ως ηλεκτρολόγος, είχα αναλάβει την αλλαγή της λάμπας του ρολογιού όταν καιγόταν. Στην Κατοχή βέβαια, το ρολόι σταμάτησε να εργάζεται λόγω μη παροχής ρεύματος στους Ελληνες και ξανάρχισε πάλι μετά την Κατοχή όταν το κατάστημα είχε αναλάβει πλέον ο γιος Κων/νος Μανουσάκης. 

Η λειτουργία του ρολογιού και του καταστήματος έληξαν με το θάνατο του Κώστα Μανουσάκη. (Την αδελφή του Κώστα Μανουσάκη, Νόρμα, παντρεύτηκε ο γνωστός βιβλιοπώλης Μίμης Αλεξίου).

Η ιστορία όμως συνεχίστηκε μ’ ένα άλλο ρολόι. Στο 50 τετράγωνο, πριν την κατεδάφισή του επί δικτατορίας, δεν υπήρχε κανένα ρολόι. Μετά την ανοικοδόμησή του, στη γωνία επί της πλατείας Νικηφόρου Φωκά, ο κ. Γιώργος Ηλιόπουλος που είχε το κατάστημα κοσμημάτων και ωρολογίων στη γωνία, είχε τοποθετήσει επί της οροφής ένα μεγάλο ρολόι SEIKO. 

Αυτό υπήρξε μετά το 1975 και για αρκετά χρόνια μετά, σημείο συνάντησης πολλών νεοτέρων Ηρακλειωτών.

Βέβαια το σημερινό ρολόι ως έχει, δεν διαθέτει τίποτα το πρωτότυπο, δεν παύει όμως να συνεχίζει την ιστορία της πλατείας μας. 

Και δυστυχώς θα πρέπει και εγώ να συμφωνήσω με πλήθος άλλων Ηρακλειωτών ότι η θέση του είναι τελείως ακατάλληλη διότι εμποδίζει την άνετη κυκλοφορία των πεζών.

Ελπίζουμε όμως ότι με την αποπεράτωση του κτιρίου της Βικελαίας Βιβλιοθήκης, θα τοποθετηθεί σ’ ένα σημείο όπου θα εξυπηρετεί καλύτερα χωρίς να προσβάλει την αισθητική της πλατείας.