Στο χωριό Δραπέτι του δήμου Μινώα Πεδιάδας υπάρχει στην μεγάλη κεντρική πλατεία του χωριού το καφενείο ...
Χώρος συνάντησης, ξεκούρασης, κουβέντας, και αναμνήσεων.
Ενα μικρό λαογραφικό μουσείο με αντικείμενα παλιά μίας Κρήτης άλλων εποχών που ήταν σύνεργα της καθημερινότητας ανθρώπων που πάνω τους έβγαζαν το μεροκάματο και τάιζαν τις οικογένειες τους.
Ζωγραφιές κοσμούν τους τοίχους, στο καφενείο που οι γωνιές του ζωντανεύουν εκείνες τις εποχές όπου το τηλέφωνο ήταν άγνωστο στους περισσότερους μιάς και οι λιγοστές συσκευές υπήρχαν μόνο στα κοινοτικά καταστήματα και όχι σε όλα, ενα τηλεφωνικό κέντρο φιλοξενείται που αποτελεί κόσμημα και κειμήλιο.
Το ξύλο και η πέτρα αρμονικά δεμένες μεταξύ τους ξεκουράζουν το μάτι του επισκέπτη παραπέμποντας τον, στα χρόνια που οι κατασκευές των σπιτιών ήταν πιό απλές και πιό όμορφες.
Πρόσωπα με χαραγμένα τα πάθη τους απο δύσκολα χρόνια του παρελθόντος αλλά γελαστά και με δύναμη για ζωή.
Μάτια που μαρτυρούν την ίδια στιγμή, την χαρά και τον πόνο.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΕΝΝΑΡΑΚΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου