Κρήτη πόλεις και χωριά: 09/27/26

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026

Ο Βαλής του Δήμου Γορτύνης

www.kritipoliskaixoria.gr Σεπτεμβρίου 27, 2026 0

Ο Βαλής είναι ορεινός οικισμός της Κοινότητας Γκαγκαλών του Δήμου Γορτύνης και της τέως Επαρχίας Καινούργιου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.

Η θέση του είναι στις παρυφές της πεδιάδας της Μεσσαράς σε υψόμετρο περίπου 330 μέτρα σε λοφώδες και εύφορο έδαφος. Βόρεια δεσπόζει ο λόφος του Αη- Λιά χαρακτηριστικό ανάγλυφο της περιοχής. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Παράγει σταφύλια, λάδι, κηπευτικά.

Στο χωριό υπάρχει τυροκομείο, οικογενειακή επιχείρηση από το 1952, γνωστό για την εξαιρετική μυζήθρα του.

Υπάρχουν οι εκκλησίες του Αγ. Δημητρίου, του Αγίου Ισιδώρου του νεομάρτυρος, του Αγ. Αντωνίου και το ξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής.

Πολύ κοντά, 400 μέτρα περίπου, υπάρχουν τα ερείπια του Ξερόκαμπου,ενός μετοχιού της Μεγ. Βρύσης. Στα 2 χιλιόμετρα βόρεια είναι το μετόχι του Βορρού, κέντρο της αντίστασης κατά τη Ναζιστική κατοχή

Στην παλαιότερη ονομασία του ήταν ουδέτερο, το Βαλί. Στις απογραφές αναφέρεται ο Βαλής με την ονομασία Vagli και με 85 κατοίκους (το 1583) και Βαλί στην τουρκική απογραφή του 1671 με 18 χαράτσα ενώ στην αιγυπτιακή του 1834, με το ίδιο όνομα και 10 τούρκικες οικογένειες. Σήμερα αποτελεί οικισμό της κοινότητας Γκαγκαλών. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους.

Κατά την απογραφή του 1900 ο οικισμός κατοικείτο από 25 ψυχές, 13 άνδρες και 12 γυναίκες.Το 1920 αναφέρεται στην κοινότητα Βορού με 75 κατοίκους. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους εκείνη την εποχή ήταν Χριστιανοί με καταγωγή από Ασίτες, Πρινιά, Αγία Βαρβάρα που είχαν περιουσίες στην περιοχή και διέμεναν την εποχή των εργασιών ή και μόνιμα.

Τότε ήταν που ήλθε και ο Γεώργιος Φραγκιαδάκης γνωστός σαν Βάφης από τα Βορίζα. Μαζί του ήρθαν και τα αδέλφια του, ο Μιχάλης Φραγκιαδάκης ή Μιχελής και οι αδελφές του Μαρία συζ. Βεϊσάκη Εμμανουήλ ή Κτενά, η Χαρίκλεια,η Κατερίνα συζ Κόκκινου και η Ρινού σύζυγος Μπίλια. Αυτοί αποτέλεσαν και τον πυρήνα της ανάπτυξης του οικισμού και είναι οι κατά βάση πρόγονοι των σημερινών κατοίκων του χωριού.

Παράλληλα με το Βάφη ήρθε στο χωριό και ο Ροβο Μιχάλης , Μιχάλης Μανασάκης ο οποίος προσπάθησε να ασχοληθεί με την γεωργία μαζί με τον Μπίλια. Οι υπόλοιποι είχαν κύριο και αποκλειστικό επάγγελμα την κτηνοτροφία. Ο πρώτος αυτός εποικισμός πρέπει να έγινε μεταξύ 1896-1901. Ακολούθως εγκαταστάθηκαν στον οικισμό οι Ρωμανάκης Μιχ. από τα Ζωνιανά Ρεθύμνου ο επονομαζόμενος και Ζωνιανός και ο Τζιράκης Νικόλαος. Αυτοί ήταν οι πρώτοι μη γεννηθέντες στον Βαλή κάτοικοι του.

Το χωριό βοήθησε πάρα πολύ κατά την διάρκεια της κατοχής προσφέροντας τρόφιμα και κάλυψη σε συμμάχους και αντάρτες. Στην κορυφή του Αη-Λιά υπάρχουν ερείπια εκκλησίας, κάστρο και οικοδομήματα αγνώστου εποχής.

Στην περιοχή κατά την διάρκεια της Κατοχής έδρασαν ομάδες αντίστασης υπό τον καπετάν Μπαντουβά. Τα τελευταία χρόνια στους πρόποδες του Αη-Λιά χριστιανός από τις Ασίτες έκτισε ένα μικρό εκλησάκι στην μνήμη του Αγίου Εφραίμ.

Ο ναός του Αγίου Ισιδώρου

Την Ανοιξη του 1956, ο Βαφο-Δημήτρης (Φραγκιαδάκης Δημήτριος του Γεωργίου) μπακάλης και ιεροψάλτης του χωριού είδε στον ύπνο του ένα παπά να του λέει να πάει και να σκάψει στον περίβολο του παλιού δημοτικού σχολείου σε ένα συγκεκριμένο μέρος και να τον "βγάλει" από εκεί. Του είπε δε ότι ήταν παπάς και τον έσφαξαν οι Σαρακηνοί μαζί με τα δυο παιδιά του, την Ειρήνη και το Γεώργιο. Ο Βαφο-Δημήτρης τον ρώτησε πως τον λένε και πήρε την απάντηση παπα-Τσιτέρη.

Το όνομα ο Βαφο-Δημήτρης το έγραψε σε μια κούτα παπούτσια (ελβιέλες) και κοιμήθηκε ξανά. Την επόμενη νύχτα ήρθε πάλι ο παπάς στον ύπνο.Την τρίτη νύχτα ήρθε ξανά ο παπάς και του είπε επιτακτικά ξύπνα να κάνεις αυτό που σου είπα. Πήγε πράγματι στο σημείο που του υποδείχτηκε και έσκαψε, και βρήκε ένα τάφο με τρεις σκελετούς, ενός ενήλικα και δύο παιδικούς. . Προς τιμή του μάρτυρος "Τσιτέριου" ανηγέρθηκε από τους Βαλιανούς ο ναός που ενεθρονίσθη τον Σεπτέμβρη του 2003 στο όνομα "Αγ. Ισίδωρος ο νεομάρτυρας", κατά προτροπή του οικείου μητροπολίτη.

Η μνήμη του Αγίου Ισιδώρου και των τέκνων του Ειρήνη και Γεωργίου, καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 18 Οκτωβρίου.

Εισφορά στους Εθνικούς Αγώνες

Στους αγώνες του έθνους κατά του φασισμού και του ναζισμού έδωσαν τη ζωή τους οι παρακάτω κάτοικοι του Βαλή:

Νικόλαος Καραταράκης

Γρηγόρης Φραγκιαδάκης

Εμμανουήλ Ξυλούρης Γ

Εμμανουήλ Ξυλούρης Κ

Αστρινός Φραγκιαδάκης

Αβραάμ Γιαχνάκης

Μανασάκης Αριστείδης

Χρυσή Γιαχνάκη

Το χωριό επί πολλές δεκαετίες υπέφερε από έλλειψη νερού. Αρχές της δεκαετίας του 60 με πολλές προσπάθειες και προσωπική εργασία των κατοίκων, έφεραν νερό για ύδρευση από την περιοχή Λαγκά της κοινότητας Λαρανίου.

Τα αμέσως επόμενα χρόνια στο χωριό ανοίχθηκαν αρκετές γεωτρήσεις για άρδευση και το χωριό γνώρισε οικονομική άνθιση στο τελος της δεκαετίας του 70. Το χωριό σημερα, όπως τα περισσότερα χωριά της περιοχής, βρίσκεται σε φθίνουσα τροχια.

Δεν υπάρχει δημοτικό σχολείο και τα λιγοστά παιδιά,λιγότερα από πέντε, παρακολουθούν μαθήματα στο δημοτικό σχολείο Γκαγκαλών.

Στη δεκαετία του 70 το σχολείο ήταν διθέσιο! Οι περισσότεροι μόνιμοι κάτοικοι είναι συνταξιούχοι του ΟΓΑ.Λόγω του γερασμένου πληθυσμού υπάρχει μεγάλη ανάγκη ιατρικής φροντίδας.

Δυστυχώς δεν επισκεπτεται το χωριό αγροτικός ιατρός και οι ηλικιωμένοι ταλαιπωρούνται στο ιατρείο Αγ.Δέκα ή Ασημίου για την συνταγογράφηση των φαρμάκων τους. Οι λιγοστοί εν ενεργεία αγρότες ασχολούνται με την καλλιέργεια της ελιάς, πεπονιού, αμπελιού και την κτηνοτροφία.

Στό χωριό από την δεκαετία του '90 δραστηριοποιείται πολιτιστικός Σύλλογος. Ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος ο αρχιτέκτονας Ξυλούρης Γεώργιος.

Εργο του Συλλόγου είναι η δενδροφύτευση του κεντρικού δρόμου, η διάνοιξη περιμετρικής οδού, η δημιουργία παιδικής χαράς στον προαύλιο χώρο του Δημοτικού Σχολείου, η διαμόρφωση και δενδροφύτευση του αύλειου χώρου της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου, θεατρικές παραστάσεις, γιορτή Πεπονιού και η κατασκευή του Ηρώου και του Ιατρείου.

Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής αποτελείται από καλλιεργημένες εκτάσεις (ελιές και αμπέλια) οι οποίες συνήθως δεν παρουσιάζουν σημαντικό οικολογικό ενδιαφέρον, προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον ο μεγάλος αριθμός και η ποικιλία φυτών που συναντάται στην περιοχή.

Έτσι, εκτός από φρύγανα και θάμνους μπορεί κανείς να παρατηρήσει λεύκες,ιτιές, κυπαρίσσια, καρυδιές, αχλαδιές, πλατάνια, ευκαλύπτους, ασπαλάθους, βατομουριές, μυρτιές, φασκομηλιές,κουδουμαλιές κ.ά.

Προσωπικότητες

Παπαδάκης Γιώργης: λυράρης

Ο Πέτρινος παλιός μύλος του Χριστόφορου χτισμένος δίπλα στην θάλασσα

42 - ΜΝΗΜΕΙΑ Ν. ΛΑΣΙΘΙΟΥ

www.kritipoliskaixoria.gr Σεπτεμβρίου 27, 2026 0

Ο Πέτρινος παλιός μύλος του Χριστόφορου χτισμένος δίπλα στην θάλασσα στην Μίλατο του νομού λασιθίου.

Απομεινάρι μιας άλλης εποχής, που πέρασε και έχει μείνει μόνο στις αναμνήσεις μας.

έθρεψε συνανθρώπους μας, μεγάλωσε οικογένειες και τάισε κόσμο και κοσμάκι που λέει και ο λαός.

Ο παλιός πέτρινος μύλος είναι πλέον αφημένος στην αλμύρα της θάλασσας χωρίς τα ξύλα του και τα πανιά του να ανεμίζουν στον αέρα.

Φωτογραφίζεται απο τους τουρίστες που περνούν απο το σημείο προκαλώντας τους την απορία όπως και σε εμάς του Ελληνες ποιού ήταν ο μύλος, πότε κατασκευάστηκε, τι ακριβώς εξυπηρετούσε και πολλά άλλα εύλογα ερωτήματα.

Καλό θα ήταν η δημοτικη αρχή να ξεκινούσε τις απαραίτητες ενέργειες αποκατάστασης και ανάδειξης ενός μνημείο μιας άλλης εποχής.

%25CE%25BC%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2582++%25282%2529

%25CE%25BC%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2582++%25283%2529

%25CE%25BC%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2582++%25284%2529

%25CE%25BC%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2582++%25285%2529

Το Δελχί η μεγαλύτερη μητρόπολη στην Ινδία

15 Α - ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

www.kritipoliskaixoria.gr Σεπτεμβρίου 27, 2026 0

Το Δελχί (προφέρεται και Ντελχί, Ντεχλί ή Ντιλλί) είναι η μεγαλύτερη μητρόπολη στην Ινδία από άποψη έκτασης και δεύτερη μεγαλύτερη από άποψη πληθυσμού, μετά τη Μουμπάι. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη του κόσμου με 16,7 εκατομμύρια κατοίκους.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην ευρύτερη περιοχή της πόλης (Μητροπολιτική Περιοχή Πρωτευούσης) κατοικούν 21.753.486 άνθρωποι και ήταν η μεγαλύτερη της Ινδίας. Το όνομα Δελχί χρησιμοποιείται τόσο για τη μητρόπολη, όσο και την πρωτεύουσα της Ινδίας Νέο Δελχί, το οποίο βρίσκεται μέσα στον αστικό ιστό του Δελχί. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Τζάμνα, παραποτάμου του Γάγγη.

Το Δελχί, αν και ομοσπονδιακό έδαφος, μοιάζει περισσότερο με πολιτεία, καθώς έχει δική του νομοθεσία, δικαστική αρχή και υπουργικό συμβούλιο στο οποίο άρχει ο πρωθυπουργός του Δελχί. Το Νέο Δελχί, πρωτεύουσα της Ινδίας διοικείται τόσο από την κυβέρνηση της Ινδίας, όσο και από την κυβέρνηση του Δελχί.

Η πόλη έχει μακραίωνη ιστορία, καθώς κατοικείται από τη δεύτερη χιλιετία προ Χριστού. Η πόλη ήταν γνωστή στους Άραβες και τους Πέρσες για τη μεγαλοπρέπειά της. Ήταν πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας Μουγκάλ, της οποίας έδρα ήταν το Κόκκινο Οχυρό. Η πόλη κατελήφθη το 1803 από τους Άγγλους.

Οι Άγγλοι διατήρησαν στην εξουσία τον Μεγάλο Μογγόλο, ο οποίος ήταν κατ' όνομα αρχηγός της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Μογγόλου μέχρι το 1857, οπότε και οι Ινδοί επαναστάτησαν και έσφαξαν τους χριστιανούς κατοίκους και κατέστρεψαν μέρος της πόλης. Οι Άγγλοι κατάφεραν να ανακαταλάβουν την πόλη και την ανακατασκεύασαν. Το 1877, η βασίλισσα Βικτωρία στέφθηκε αυτοκράτειρα των Ινδιών στο Δελχί.

Διάλεξε την πόλη εξαιτίας της μακραίωνης ιστορίας της. Το 1911 άρχισε η ανοικοδόμηση του Νέου ή αυτοκρατορικού Δελχί, αλλά διακόπηκε εξαιτίας του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η πόλη τελικά ολοκληρώθηκε το 1926.

Την πόλη εξυπηρετείται το αεροδρόμιο «Ίντιρα Γκάντι» και σε αυτή λειτουργεί μετρό. Το Δελχί είναι επίσης το κέντρο της Εθνικής Περιφέρειας Πρωτεύουσας (ΕΠΠ) που είναι μια μοναδική περιοχή 'διαπολιτειακού περιφερειακού σχεδιασμού' δημιουργημένη από τον Νόμο Συμβουλίου Σχεδιασμού της Εθνικής Περιφέρειας Πρωτεύουσας του 1985.

Υπάρχει ένας αριθμός μύθων και θρύλων που συνδέονται με τη προέλευση του ονόματος του Δελχί. Ένας από αυτός προέρχεται από το Ντίλλου ή Ντίλου, ένα βασιλιά που έχτισε μια πόλη σε αυτή τη τοποθεσία το 50 π.Χ. και την ονόμασε με παράγωγο του ονόματος του Ένας άλλος μύθος ισχυρίζεται ότι το όνομα της πόλης βασίζεται στη λέξη ντίλι (χαλαρός) των Χίντι/Πρακρίτ και ότι χρησιμοποιήθηκε από τον Τομάρας για να αναφερθεί στην πόλη επειδή ο σιδερένιος πυλώνας του Δελχί είχε ένα αδύναμο θεμέλιο και έπρεπε να μετακινηθεί.

Τα νομίσματα που κυκλοφορούσαν στην περιοχή όταν κυβερνούσε ο Τομάρας ονομάζονταν ντεχλιουάλ.[7] Σύμφωνα με τον Μπαβίσια Πουράνα, ο βασιλιάς Πριθβιράτζα του Ιντραπράσθα έχτισε νέο φρούριο στη σύγχρονη περιοχή Πουράνα Κίλα προς όφελος των τεσσάρων καστών που ζούσαν στο βασίλειό του. Ο ίδιος διέταξε την κατασκευή μιας πύλης στο φρούριο και αργότερα την ονόμασε Οχυρό Ντεχάλι.

Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν ότι το όνομα προέρχεται από τη λέξη Ντίλι, ένα παράγωγο των Ινδουστανικών λέξεων ντεχλίζ ή ντεχάλι. Οι δύο όροι σημαίνουν «κατώφλι» ή «πύλη» - και συμβολίζουν τη πόλη ως πύλη προς τη Γαγγητική Πεδιάδα. Μια άλλη θεωρία υποδηλώνει ότι το αρχικό όνομα της πόλης ήταν το Ντιλίκα.

Ο λαός του Δελχί αναφέρεται στον εαυτό του με τα ονόματα Δελχιίτες ή Ντιλλιβάλας. Η πόλη αναφέρεται σε διάφορες φράσεις των βόρειων Ινδοάριων γλωσσών. Μερικά παραδείγματα είναι τα παρακάτω:

Άμπι Ντιλί ντουρ χέι (अभी दिल्ली दूर है) ή, στα περσικά, Χανούζ Ντεχλί ντουρ αστ (هنوز دلی دور است). Η φράση σημαίνει ότι το Δελχί είναι ακόμα μακριά. Η φράση χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι μια εργασία ή ένα ταξίδι βρίσκεται ακόμα μακριά από την ολοκλήρωση του.

Ντιλί ντιλουαλόν κα σεχρ ή Ντιλί Ντιλουαλόν κι. Η σημασία της φράσης είναι η εξής: Το Δελχί ανήκει στον μεγαλόκαρδο/αγαπημένο

Αάς-πάας μπάρσε, Ντιλλί πάνι τάρσε. Κυριολεκτικά, η φράση σημαίνει Βρέχει καταρρακτωδώς στα περίχωρα, ενώ το Δελχί είναι ξερό. Αυτή η φράση είναι μια αναφορά για το περιοδικά ημίξηρο κλίμα του Δελχί. Η φράση έχει και προσωπική χρήση, όταν κάποιος υποβάλλεται σε καταστάσεις στέρησης αλλά περιβάλλεται από αφθονία.

Τον Ιούλιο του 2007, η Εθνική Επικράτεια Πρωτεύουσας του Δελχί αποτελούταν από εννέα επαρχίες, 27 τεχσίλ, 59 πόλεις απογραφής και 300 χωριά. Την ίδια περίοδο, η πόλη διοικούταν από τρεις δημοτικές επιχειρήσεις, τη Δημοτική Επιχείρηση του Δελχί (ΔΕΔ) - με έκταση 1.397 τ.χλμ., το Δημοτικό Συμβούλιο του Νέου Δελχί με έκταση 42.7 τ.χλμ. και το Συμβούλιο Κατασκηνώματος του Δελχί με έκταση 4.3 τ.χλμ

Μετά τη τριχοτόμηση ΔΕΔ στις αρχές του 2012, το Δελχί διοικείται από πέντε τοπικές δημοτικές επιχειρήσεις: τις Δημοτικές Επιχειρήσεις του Βόρειου Δελχί, Νότιου Δελχί και Ανατολικού Δελχί, το Δημοτικό Συμβούλιο του Νέου Δελχί και το Συμβούλιο Κατασκηνώματος του Δελχί. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, λίγο μετά την τριχοτόμηση της ΔΕΔ, η κυβέρνηση του Δελχί δημιούργησε δύο νέες επαρχίες.

Η αστική διοίκηση του Δελχί βγήκε 5η μεταξύ 21 πόλεων για την καλύτερη διακυβέρνηση και διοικητικές πρακτικές στην Ινδία το 2014. Έλαβε 3.6 στα 10 σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο, που φτάνει τους 3.3 βαθμούς

Στο Δελχί εδρεύει το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο του Δελχί καλύπτει μόνο την ενωσιακή επικράτεια του Δελχί. Επίσης, στο Δελχί εδρεύει το Δικαστήριο Μικρών Υποθέσεων (για αστικές υποθέσεις), το Δικαστήριο Ειρηνοδικών και το Δικαστήριο Συνεδριών (για ποινικές υποθέσεις). Διοικητικά, το Δελχί χωρίζεται σε έντεκα αστυνομικές ζώνες

Σύμφωνα με την Euromonitor International, το Δελχί είναι 28ο παγκοσμίως και πρώτο στην Ινδία σύμφωνα με τους αριθμούς των ξένων τουριστών για το 2015. Υπάρχουν πολλά τουριστικά αξιοθέατα στο Δελχί, παλαιότερα και νεότερα. Στο Δελχί βρίσκονται τρία Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το Συγκρότημα Κουτμπ, το Κόκκινο Οχυρό και το Μαυσωλείο Χουμαγιούν συγκαταλέγονται στα ωραιότερα παραδείγματα της ινδοϊσλαμικής αρχιτεκτονικής.

Ένα δημοφιλές μνημείο είναι η Πύλη της Ινδίας, ένα μνημείο πολέμου που χτίστηκε το 1931 προς τιμήν των στρατιωτών του Βρετανικού Ινδικού Στρατού που σκοτώθηκαν στις μάχες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στο Δελχί κατοικούν ακόλουθοι όλων των γνωστών θρησκειών. Ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα Ινδουιστικών ναών του κόσμου το Ακσαρντχάμ, είναι δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο. Άλλοι διάσημοι θρησκευτικοί χώροι είναι το Λαλ Μαντίρ, ο ναός Λαξμιναραγιάν, το Γκουρουντβάρα Μπάνγκλα Σαχίμπ, ο Ναός του Λωτού, το Τζάμα Μαστζίντ και ο Ναός ΙΣΚΚΟΝ. Το Δελχί είναι κόμβος για ψώνια όλων των ειδών.

Το Κονώτ Πλέις, το Τσάντνι Τσόουκ, η Αγορά Χαν και το Ντιλί Χάατ είναι μερικές από τις κύριες αγορές λιανικής στο Δελχί. Στο Δελχί βρίσκονται μεγάλα εμπορικά κέντρα, όπως τα Select Citywalk, DLF Promenade, DLF Emporio, Metro Walk και Ansal Plaza

Μέσα ενημέρωσης

Pitampura TV Tower with background of blue sky

Ο Πύργος Τηλεόρασης Πιταμπούρα συμβάλλει στη μετάδοση τηλεοπτικών προγραμμάτων στο Δελχί

Ως πρωτεύουσα της Ινδίας, το Δελχί είναι το κέντρο του πολιτικού ρεπορτάζ, συμπεριλαμβανομένων των τακτικών μεταδόσεων των συνεδριών του Κοινοβουλίου. Πολλά εθνικά πρακτορεία μέσων ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του Ιδρύματος Τύπου της Ινδίας, του Ιδρύματος Μέσων Ενημέρωσης της Ινδίας και του κρατικού τηλεοπτικού καναλιού Doordarshan, εδρεύουν στην πόλη.

Τα τηλεοπτικά προγράμματα που εκπέμπονται στο Δελχί συμπεριλαμβάνουν δύο ελεύθερα επίγεια τηλεοπτικά κανάλια που προσφέρει το Doordarsha και αρκετά καλωδιακά κανάλια στα Χίντι, τα Αγγλικά και περιφερειακές γλώσσες τα οποία προσφέρονται από πολυσυστημικούς λειτουργούς. Η δορυφορική τηλεόραση δεν είναι πολύ δημοφιλής μεταξύ των κατοίκων του Δελχί.

Η έντυπη δημοσιογραφία παραμένει δημοφιλές μέσο ενημέρωσης στο Δελχί. Οι εφημερίδες της πόλης στα Χίντι περιλαμβάνουν τις Navbharat Times, Hindustan Dainik, Punjab Kesari, Pavitra Bharat, Dainik Jagran, Dainik Bhaskar, Amar Ujala και Dainik Desbandhu. Στην πόλη εκδίδονται δημοφιλείς αγγλόφωνες εφημερίδες, όπως η The Hindustan Times, με κυκλοφορία που ξεπερνά τα 1 εκατομμύριο αντίτυπα καθημερινώς

Οι αγγλόφωνες εφημερίδες Times of India, The Hindu, Indian Express, Business Standard, The Pioneer, The Statesman και The Asian Age είναι επίσης δημοφιλείς. Επίσης, λόγω της συγκέντρωσης πολλών εθνικοτήτων στο Δελχί, εκδίδονται και πολλές εφημερίδες σε άλλες περιφερειακές γλώσσες. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνεται η καθημερινή εφημερίδα Malayala Manorama στα Μαλαγιαλάμ και οι καθημερινές εφημερίδες Dinamalar και Dinakaran στα Ταμίλ.

Το ραδιόφωνο είναι λιγότερο δημοφιλές μέσο ενημέρωσης στο Δελχί, αν και η δημοτικότητα του ραδιοφώνου FM αυξάνεται, χάρη στη δημιουργία αρκετών νέων σταθμών από το 2006 και έπειτα. Ένας αριθμός κρατικών και ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών εδρεύουν στο Δελχί.

ΠΗΓΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ