H εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και γιορτάζει ο ιερός ναός του Αφέντη Χριστού στο χωριό μου Απίδια Σητείας. Η χάρη του Σωτήρος Χριστού να είναι αρωγός και προστάτης στη ζωή όλων μας!!

Εκεί στην Κάτω γειτονιά σε βράχο ακουμπισμένος

ναός σ’ Αφέντη το Χριστό είν’ αφιερωμένος.

Στο Μιχαήλ Αρχάγγελο είναι το άλλο κλίτος,

τ’ άλλο ‘δωσε τ’ όνομα, ως γίνεται συνήθως.

Σαν περιστέρι κάτασπρος, κοκκινωποί οι θόλοι

κι ένα ψηλό καμπαναριό, που το θαυμάζουν όλοι!

Γλυκά χτυπά η καμπάνα του σαν είναι πανηγύρι, 

μα όμως και λυπητερά σαν κάποιος έχει «φύγει».

Μόλις προβάλεις στο χωριό, πρώτη ματιά σου φτάνει

εις τον Αφέντη το Χριστό και το σταυρό σου κάνεις.

Έξι Αυγούστου ο Αφέντης μας γιορτάζει και τιμάται

κι όπου βρεθεί ο Απιδιανός τη χάρη του θυμάται.

Πολλοί ευλαβείς προσκυνητές φτάνουνε κάθε χρόνο,

κεριά, λαμπάδ’ ανάβουνε στη χάρη του και μόνο.

Στο πανηγύρι έρχονταν πολλοί εορταστάδες,

το βράδυ γλέντι και χορός, τραγούδια, μαντινιάδες.

Πολλές χρονιές κι ο Σύλλογος Απιδιανών Αθήνας

εκδήλωση διοργάνωνε, σπάσιμο της ρουτίνας.

Για μια ημέρα άλλαζε η όψη στην πλατεία,

χορός, τραγούδι, μουσική, μεγάλα μεγαλεία!

Ο χρόνος αδυσώπητος τα ίχνη έχει αφήσει

και το καλό μας το χωριό σχεδόν έχει διαλύσει!!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΜΜ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΑΚΗΣ 

συνταξιούχος δάσκαλος

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και του χρόνου!!

  Αθάνατο ΡΙΖΟΒΙΓΛΟ!! Στέκεις εκεί αγέρωχο στους αιώνες!! Πόσες φορές ανέβηκα ξυπόλητος στην κορυφή σου! Και από εκεί ψηλά αγνάντευα τόπους άγνωστους, μακρινούς! 

Ο κόσμος μεγάλωνε στα παιδικά μου μάτια! Θαύμαζα εκεί στα βορειοανατολικά το κεφαλοχώρι, τη Ζήρο, με τα άσπρα σπίτια του σκαρφαλωμένα στην πλαγιά του βουνού και κάτω στα πόδια του να απλώνεται κάμπος μεγάλος, κατάφυτος από αμπέλια και δέντρα.