Οι Καρίνες είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. 

Απέχουν 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 540 μ. Το χωριό είναι προσβάσιμο με αμαξιτό δρόμο τόσο από τη Λαμπινή όσο και τον Πατσό.

Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από την ομηρική λέξη Κάρηνα, η οποία σημαίνει οχυρή πόλη ή λόφος, και αναφέρεται στους λόφους πάνω στους οποίους είναι κτισμένο το χωριό, και άρα η σωστή ορθογραφία είναι Καρήνες. 

Μια άλλη θεωρεία αναφέρει ότι προέρχεται από τις μυθολογικές Καρίνες, μούσες οι οποίες τραγουδούσαν για τους νεκρούς.

Η παλαιότερη γνωστή μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του Δούκα της Κρήτης Τζακόμπο Ντελφίνο, σχετικά με τον διαχωρισμό ενός φέουδου ανάμεσα στον Γεώργιο Βαρούχα και τον ανιψιό του Μιχαήλ το έτος 1260-1262. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Carines στην επαρχία Αμαρίου. 

Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρονται δύο χωριά, Carines, με 312 κατοίκους, και Carrines, με 36 κατοίκους, στο νομό Ρεθύμνου. Δεν είναι γνωστό αν πρόκειται για λάθος ή ο μικρός οικισμός ήταν συνοικία του μεγάλου η οποία αναφέρεται ιδιαιτέρως. Mνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Charines.

Στο χωριό σώζεται ο ερειπομένος ναός του Αγίου Γεωργίου, του οποίου σώζεται ο βόρειος τοίχος, ο οποίος είναι τοιχογραφημένος. Ανάμεσα στις σωζόμενες αγιογραφίες ο Τζουζέπε Γκερόλα διέκρινε την τοιχογραφία των αφιερωτών, οι οποίοι υποβαστάζουν τον ναό. Οι τοιχογραφίες έχουν αφαιρεθεί από τον ναό και φυλάσσονται στον καθεδρικό ναό της ενορίας. 

Στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού σώζεται στο καμπαναριό επιγραφή με το έτος 1601 και το όνομα του κτήτορα, Φργκιά Βλαστού. 

Από τον 15ο αιώνα χρονολογείται ο ναός της Αγίας Παρασκευής, κτισμένη στον τύπο του μονόχωρου καμαρόσκεπου ναού.

Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στις Καρίνες κατοικούσαν 7 οικογένειες, 4 χριστιανικές και 3 τουρκικές. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Καρίναις στον δήμο Μέρωνα και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 252 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 275 κατοίκους. 

Βορειοδυτικά του χωριού σχηματίζεται το μικρό σε μήκος, αλλά εντυπωσιακό, καρινιώτικο φαράγγι. 

Το φαράγγι έχει σχηματιστεί σε πετρώματα φλύσχη και η βλάστησή του περιλαμβάνει δάσος από βελανιδιές. Κατά μήκος του υπάρχουν μικροί καταρράκτες.