Το Πανόραμα είναι προάστιο της Θεσσαλονίκης και σύμφωνα με την Απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 17.679 μόνιμους κατοίκους. 

Έως την 31-12-2010 αποτελούσε τον ομώνυμο δήμο του Νομού Θεσσαλονίκης στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Βάσει του Νόμου 3852/2010 "Πρόγραμμα Καλλικράτης" ο Δήμος Πανοράματος συνενώθηκε με τους Δήμους Χορτιάτη και Πυλαίας συνιστώντας τον ενιαίο Δήμο Πυλαίας - Χορτιάτη ο οποίος λειτουργεί από την 1-1-2011. Ως έδρα έχει οριστεί το Πανόραμα.

Βρίσκεται νοτιοανατολικά του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης, σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης, στους πρόποδες του όρους Χορτιάτη και σε υψόμετρο 340 μέτρων Έχει έκταση 33.000 στρεμμάτων.

Ιστορία

Η ύπαρξη αρχαιολογικών ευρημάτων στην περιοχή Πλατανάκια των οκτώ βυζαντινών νερόμυλων και υδραυλικών κατασκευών οι οποίοι λειτουργούν με υδρομυλικό σύστημα χάρη στη μεγάλη κλίση του εδάφους και αποτελούν τυπικό "βιοτεχνικό συγκρότημα" αποτελούν ένα πολύτιμο τεκμήριο για τη βιομηχανική αρχαιολογία.

Το Πανόραμα κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας κατοικούνταν τουλάχιστον από τον 18ο αιώνα από μουσουλμάνους. Το αρχικό του όνομα ήταν Αρσακλί ή Ακσακλί. Διοικητικά υπαγόταν στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Το νέο χωριό ιδρύθηκε το 1914 από Μικρασιάτες που προέρχονταν από την Πύγα της Μικράς Ασίας. 

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τα συμμαχικά στρατεύματα εγκατέστησαν ένα πρόχειρο νοσοκομείο και το 1922 με την ανταλλαγή πληθυσμών που αποφασίστηκε στη Συνθήκη της Λωζάνης συστάθηκε οικισμός με πληθυσμούς από την Τραπεζούντα και την Αργυρούπολη.

 Με τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η περιοχή εξελίχθηκε σε παραθεριστικό κέντρο της Θεσσαλονίκης ενώ εικάζεται πως αργότερα σε συνέλευση της τότε κοινότητας προτάθηκε η αλλαγή του ονόματος σε 'Πανόραμα' λόγω της θέσης που προσφέρει αμφιθεατρική θέα προς την πόλη της Θεσσαλονίκης. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο καθημερινά ομάδες ανθρώπων από την Καλαμαριά μετέβαιναν καθημερινά στο Πανόραμα με τα πόδια περνώντας περιμετρικά από το Συγκρότημα Αλλατίνη και την Πυλαία προκειμένου να μαζέψουν πουρνάρια τα οποία έπειτα αντάλλασσαν με ψωμί στους φούρνους. 

Το 1957 ιδρύθηκε, μερικά χιλιόμετρα μακριά από το χωριό, η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Πανοράματος από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα τον Α'[7] με πρώτη ηγουμένη την Θεοδώρα Χερτούρα, από το Μοναστήρι της Μακεδονίας. Η ανέγερση των κτισμάτων της μονής έγινε σταδιακά τις επόμενες δεκαετίες. Μέχρι το 1970 την περιοχή καταλάμβαναν σχεδόν παντού χωράφια και αγριόφυτα ενώ λιγοστές ήταν οι κατοικίες και η σύνδεση με την πόλη ήταν δύσκολη.

Με τα χρόνια πιο συγκεκριμένα από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 η κοινότητα αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε σε προάστιο της Θεσσαλονίκης φτάνοντας να καταλαμβάνει έκταση 33.000 στρεμμάτων και με πληθυσμό 17.679 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

Η πόλη του Πανοράματος

Η πόλη του Πανοράματος βάσει της απογραφής 2011 είχε πραγματικό πληθυσμό 17.546 κατοίκους και αποτελεί οικιστική περιοχή μεσαίων και υψηλών εισοδημάτων στην μητροπολιτική περιοχή της Θεσσαλονίκης. Τελευταίος Δήμαρχος ήταν ο Ιγνάτιος Καϊτεζίδης ο οποίος εκλέχτηκε πρώτος ιστορικός Δήμαρχος του νέου ενιαίου Καλλικρατικού Δήμου Πυλαίας - Χορτιάτη.

Εκπαίδευση

Το Πανόραμα έχει 3 δημόσια δημοτικά σχολεία, 1 Γυμνάσιο, 1 Λύκειο καθώς επίσης και πολλά ιδιωτικά εκπαιδευτήρια όλων των βαθμίδων.

Το Πανόραμα, ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης με την παλιά του ονομασία Αρσακλή το 1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καπουτζήδων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Πανόραμα και το 1930 αποσπάσθηκε από την τότε κοινότητα Πυλαίας και ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Πανοράματος. Το 1971 προσαρτήθηκαν στο Πανόραμα οι οικισμοί Ανάληψη, Αμπελώνας και Πλατανάκια ενώ το 1981 η Κοίμηση Θεοτόκου. Το 2010, με το σχέδιο Καλλικράτης, ορίστηκε έδρα του νεοϊδρυθέντα Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη.

Το Πανόραμα χωρίζεται στις Περιοχές:

Άνω Πανόραμα (Παλαιό Πανόραμα)

Νόμος 751 (Άγιος Παντελεήμων ή Κάτω Πανόραμα)

Νέο Πανόραμα

Πλατανάκια

ΠΗΓΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2026-27

Κύκλος | Όπερα

Νέα Παραγωγή

Τζουζέπε Βέρντι

Ναμπούκο

Μουσική διεύθυνση: Μύρων Μιχαηλίδης Σκηνοθεσία: Renato Bonajuto Σκηνοθετική προσαρμογή για το ΠΣΚΗ: Dejan Proshev Σκηνικά: Flavio Arbetti

Συμμετέχουν καταξιωμένοι λυρικοί καλλιτέχνες Κοστούμια: Artemio Cabassi Σχεδιασμός φωτισμών: Milco Aleksandrov

Ορχήστρα της Εθνικής Όπερας της Βόρειας Μακεδονίας Εξάρχων Ορχήστρας: Kliment Todoroski

Χορωδία της Εθνικής Όπερας της Βόρειας Μακεδονίας Διεύθυνση χορωδίας: Jasmina Gjorgjesk

Χορωδιακό Σύνολο Ηρακλείου Διεύθυνση χορωδίας: Λένα Χατζηγεωργίου, Γιάννης Κιαγιαδάκης

Μπαλέτο της Εθνικής Όπερας της Βόρειας Μακεδονίας

Χορογραφία: Maja Mitrovska-Bogojevska

Υποτιτλισμός: Έλντα Κλαδάκη

Διεύθυνση σκηνής: Marko Pavlevski

12, 13, 14 & 15 Νοεμβρίου 2026

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Νέα Παραγωγή

Τζάκομο Πουτσίνι

Μαντάμα Μπατερφλάι

Συμπαραγωγή με την Εθνική Όπερα της Σλοβενίας

Μουσική διεύθυνση: Μύρων Μιχαηλίδης

Σκηνοθεσία: Vinko Möderndorfer

Συμμετέχουν καταξιωμένοι λυρικοί καλλιτέχνες

Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου

Χορωδιακό Σύνολο Ηρακλείου

Διεύθυνση χορωδίας: Γιάννης Κιαγιαδάκης, Λένα Χατζηγεωργίου

7, 8, 9 & 10 Απριλίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Κύκλος | Θέατρο

Χάνσελ και Γκρέτελ

Θεατρική Παράσταση

Συμπαραγωγή με την Παιδική Σκηνή Κάρμεν Ρουγγέρη

Κείμενο - Σκηνοθεσία: Κάρμεν Ρουγγέρη

Σκηνικά – Κοστούμια: Χριστίνα Κουλουμπή

Χορογραφίες – Κίνηση – Φωτισμοί: Πέτρος Γάλλιας

Μουσική – Video Art: Αντώνης Δελαπόρτας

Στίχοι τραγουδιών: Ανδρέας Κουλουμπής

Παίζουν με αλφαβητική σειρά: Μαρία Γκράτσια Βατικιώτη, Κάλια Δακανάλη, Φοίβος Κανάς, Γιάννης Καρουζάκης, Άννα Κώτη, Χρυσή Ροβυθάκη, Θανάσης Τσεκούρας, Στέλλα Φιλιππάκη

5, 6, 12, 13 & 19, 20 Δεκεμβρίου 2026

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Λούης Τίκας – Ο Βασιλιάς της Ασίνης

Δραματουργία - Σκηνοθεσία - Σκηνικός χώρος: Αντώνης Διαμαντής

Συνεργάτης σκηνοθέτης: Κατερίνα Χάσκα

Παίζουν: Νίκος Ορφανός, Γρηγόρης Τζανακόπουλος

Τραγούδι: Εμμανουέλα Νινιράκη

Ζωντανή μουσική - Κιθάρα: Χάρης Μανουσάκης

Πολιτιστικός & Εκπαιδευτικός Όμιλος ‘’Ερφαλής’’

Υπεύθυνος χορευτικής ομάδας: Μιχάλης Κορναράκης

1 Φεβρουαρίου 2027

Πειραματική Σκηνή

Νέα Παραγωγή

Γιατρός με το στανιό του Μολιέρου

Σκηνοθεσία: Πέτρος Μαυροματίδης

Μετάφραση: Δημήτρη Ι. Λάμψα, εκδόσεις Δωδώνη

Μετάφραση: Δημήτριος Λάμψας

Σκηνοθεσία: Πέτρος Μαυροματίδης

Σκηνικά - Κοστούμια: Άννα Μαχαιριανάκη Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Κιαγιαδάκης

Βοηθός σκηνοθέτη: Εύα Φουρλάνου

Παίζουν με αλφαβητική σειρά: Νικολής Αβραμάκης, Νίκος Ανδριγιαννάκης, Τζένη Ασημίνα, Γιάννης Κιαγιαδάκης, Βασίλης

Ξενικάκης, Ρένα Πασπάτη, Γιώργος Σουβατζόγλου, Κώστας Φραντζεσκάκης, Ελένη Χανιωτάκη, Ιάσονας Χριστοδούλου

16, 17 & 23, 24 Ιανουαρίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Μια Ζωή – Ο Μονόλογος μιας Μοδίστρας

με τη Νένα Μεντή

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας

Σκηνικά: Άννα Ζούλια

Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης

Μουσική: Παναγιώτης Τσεβάς

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Μαρία Κατσουλάκη

Ερμηνεία: Νένα Μεντή

5 & 6 Μαρτίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Η δολοφονία του Ρότζερ Άκροϊντ της Αγκάθα Κρίστι

Σε συνεργασία με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης

Σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης

28, 29 & 30 Μαΐου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Σλάβομιρ Μρόζεκ - Μεσοπέλαγα

Σκηνοθεσία: Νικολής Αβραμάκης

Μετάφραση: Κυριακή Καζελίδου

Ζωντανή μουσική επί σκηνής: Γιάννης Κιαγιαδάκης Σκηνογραφία - Ενδυματολογία: Μαρίνα Μουρτζή

Παίζουν: Βασίλης Ξενικάκης, Νίκος Ανδριγιαννάκης, Ορφέας Χατζηδημητρίου, Ιάσονας Χριστοδούλου, Γιάννης Κιαγιαδάκης, Νικολής Αβραμάκης

23, 24 & 25 Οκτωβρίου 2026

Πειραματική Σκηνή

Ράφτης Κυριών του Ζωρζ Φεντώ

Μετάφραση - διασκευή: Άννα Βαρβαρέσου Τζόγια

Σκηνοθεσία: Μανώλης Σειραγάκης

Σκηνικά - κοστούμια: Κάλλη Καραδάκη

Φωτισμοί: Μιχάλης Ξηραδάκης

Ηθοποιοί: Αντώνης Βαμιεδάκης, Νίκος Βαράκης, Δημήτρης Βαρελάς, Θωμαΐς Καστάνη, Μαρία Βασιλειάδου, Γιάννης Χατζηβασιλείου, Μελίνα Μεταξά, Κάλλια Παπασυμεών, Εμμανουέλα Σαλάι

14 Μαρτίου 2027

Πειραματική Σκηνή

Σονάτες του Σεληνόφωτος

Η «Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου συνομιλεί με τις σονάτες για πιάνο του Λ. Β. Μπετόβεν

Σκηνοθεσία: Σοφία Δερμιτζάκη

Ερμηνεία: Νικολέτα Δάφνου, Αντώνης Περαντωνάκης

Πιάνο: Κωνσταντίνος Κατσούλης

Σκηνικά/Κοστούμια: Άννα Μαχαιριανάκη

8 & 9 Μαΐου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Κύκλος | Χορός

Βραδιά Νέων Χορογράφων

Πρωτότυπα έργα σύγχρονου χορού με ανερχόμενους νέους ταλαντούχους χορευτές και χορογράφους από την Κρήτη

9 Ιανουαρίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Βραδιά Χορού

Βραδιά χορού με νέους ταλαντούχους χορευτές από όλη την Κρήτη

σε μουσική του Άστορ Πιατσόλα

Καλλιτεχνική - Χορογραφική επιμέλεια: Μαρία Κουσουνή

Μουσική διεύθυνση: Γιάννης Πρωτόπαπας

Μικρό Ορχηστρικό Σύνολο

26 & 27 Φεβρουαρίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Κύκλος | Αφιέρωμα

Γιάννης Μαρκόπουλος

«Ελεύθεροι Πολιορκημένοι»

Μουσική διεύθυνση: Γιώργος Κουντούρης

Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Κύπρου

Ερμηνεύουν: Λευτέρης Καλλέργης, Αντώνης Πλαΐτης, Διονύσης Σούρμπης, Μαρία Τζομπανάκη

Μικτή Χορωδία Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου

Διεύθυνση χορωδίας: Λένα Χατζηγεωργίου

Μικτή Χορωδία Δήμου Ηρακλείου

Διεύθυνση χορωδίας: Γιάννης Κιαγιαδάκης

23 Μαρτίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Κύκλος | Διάσημα έργα

Ρεσιτάλ του πολυβραβευμένου και διεθνούς αναγνωρισμένου πιανίστα Nikolay Luganski

Ερμηνεία: Nikolay Luganski

21 Νοεμβρίου 2026

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Καρναβάλι των ζώων – Πέτρος και Λύκος

Μικρό Ορχηστρικό Σύνολο

Μουσική διεύθυνση: Γιάννης Πρωτόπαπας

13 Φεβρουαρίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Κύκλος | Εορταστικές εκδηλώσεις

Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία με την Συμφωνική Ορχήστρα της Κύπρου

Μουσική διεύθυνση: Μύρων Μιχαηλίδης

Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου

Υψίφωνος: Μαρίζα Αναστασιάδου

Τενόρος: Dario Di Vietri

3 & 4 Ιανουαρίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Κύκλος | Βυζαντινή μουσική

Συναυλία Βυζαντινής μουσικής

Χορός Ψαλτών «Οι Κρήτες Μαΐστορες»

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Αντώνιος Πλαΐτης

20 Απριλίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Κύκλος | Παραδοσιακή μουσική

Γιώργης Καράτζης “Εμινέ”

Κρητικό ερωντικό τραγούδι

Σε συνεργασία με την εταιρεία Αεράκης – Κρητικό Μουσικό Εργαστήρι & Σείστρον

Συμμετέχει σύνολο παραδοσιακής μουσικής

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Πάρις Περισυνάκης

29 Ιανουαρίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Αφιέρωμα στον Βασίλη Ξυλούρη

Μια βραδιά για τον μεγάλο Κρητικό καλλιτέχνη

Με τη συμμετοχή γνωστών Κρητικών Καλλιτεχνών

10 Μαρτίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Κύκλος | Φεστιβάλ

8ο Φεστιβάλ Πιάνου

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Δημήτρης Καρύδης

Καλλιτεχνικός σύμβουλος: Πέτρος Μόσχος

Γενικός συντονισμός: Ιωάννα Γιάνναρη

5, 6 & 7 Φεβρουαρίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού» & Αίθουσα Συναυλιών

3ο Φεστιβάλ Κιθάρας

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώργος Μαστοράκης Καλλιτεχνική πρόταση - συντονισμός: Μάρα Παναγιωτάκη

16, 17 & 18 Απριλίου 2027

Αίθουσα Συναυλιών

Κύκλος | Χορωδιακή Μουσική

Συναυλία του Φωνητικού Συνόλου ΘΑΛΗΤΑΣ

Συναυλία με γνωστά a cappella χορωδιακά έργα στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας

Φωνητικό Σύνολο "Θαλήτας"

Μουσική διεύθυνση: Γιάννης Πρωτόπαπας

26 Απριλίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Κύκλος | Μουσική Δωματίου

Alekos Vretos Quartet “Mediterranean Echoes”

Ούτι: Αλέκος Βρέτος

Κλαρινέτο: Γιάννης Δίσκος

Μπάσο: Ντίνος Μάνος

Πιάνο: Δημήτρης Βερδίνογλου

28 Νοεμβρίου 2026

Αίθουσα Συναυλιών

Ελαφρότητα και Πάθος, ένα παιχνίδι συναισθημάτων

Κλαρινέτο: Όθωνας Γκόγκας

Βιολοντσέλο: Βασίλης Σαΐτης

Πιάνο: Martyna Jatkauskaite

10 Ιανουαρίου 2027

Αίθουσα Συναυλιών

Ο έρωτας στον ρομαντισμό

Τσέλο: Χρήστος Γρίμπας

Πιάνο: Γιώργος Λαζαρίδης

14 Φεβρουαρίου 2027

Αίθουσα Συναυλιών

Ο Πύργος του Κυανοπώγωνα

Υψίφωνος: Maria Temesi

Βαθύφωνος: Μάνος Χριστοφακάκης

Πιάνο: Mélisande Sinsoulier

Υποτιτλισμός: Ζωή Καραμπέκιου

19 Φεβρουαρίου 2027

Αίθουσα «Ανδρέας και Μαρία Καλοκαιρινού»

Echoes of the New

Φλάουτο: Μάνος Παναγιωτάκης

Φαγκότο: Βασίλης Πριόβολος

Πιάνο: Έλενα Περισυνάκη

27 Μαρτίου 2027

Αίθουσα Συναυλιών

Tρεις Σονάτες, τρεις συνθέτες, τρεις αιώνες

Βιολί: Wolfgang Schroeder

Πιάνο: Τίτος Γουβέλης

15 Μαΐου 2027

Αίθουσα Συναυλιών

Ηχώ του χρόνου: Απ΄τον κλασικισμό στην αναζήτηση

Κλαρινέτο: Αλέξανδρος Βλάχος

Φαγκότο: Ανδρέας Σπυρόπουλος

Πιάνο: Γρηγόριος Ζαμπάρας

5 Ιουνίου 2027

Αίθουσα Συναυλιών

Κύκλος | Ανερχόμενοι Νέοι Σολίστ

Ρεσιτάλ Βιολιού του Αθανάσιου Κυπάρου

Βραβείο «Ακούμε τους Νέους 2026»

Βιολί: Αθανάσιος Κυπάρος

Πιάνο: Ai Motohashi

21 Δεκεμβρίου 2026

Αίθουσα Συναυλιών

Ρεσιτάλ Πιάνου του Γεώργιου Πεπώνη

Βραβείο «Ακούμε τους Νέους 2026»

Πιάνο: Γεώργιος Πεπώνης

22 Ιανουαρίου 2027

Αίθουσα Συναυλιών

Νέοι σολίστ συνομιλούν – Από τον Μπαχ στον Μπάρτοκ

Ρεσιτάλ για βιολί και πιάνο

Βιολί: Κατερίνα Καλαϊτζάκη

Πιάνο: Παναγιώτης Πεδιαδίτης

30 Ιανουαρίου 2027

Αίθουσα Συναυλιών

Κύκλος | Πρόσωπα και Ιδέες

Το ΑΙ με τον Σήφη Σηφάκη

1 Νοεμβρίου 2026

Αίθουσα Συναυλιών

 Με ιδιαίτερη συγκίνηση, χαρά και μεγάλη συμμετοχή μελών πραγματοποιήθηκε η εορταστική εκδήλωση του Κ.Α.Π.Η Νεάπολης την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026 με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων.

Η έναρξη της γιορτής έγινε με μια συγκινητική ομιλία από την Κοινωνική Λειτουργό του κέντρου κ. Πετρούλα Οικονόμου η οποία αναφέρθηκε στη σημασία της ενεργού γήρανσης της κοινωνικής προσφοράς αλλά και στην ανάγκη για συνεχή στήριξη και φροντίδα των ηλικιωμένων στην καθημερινότητά τους.

Η πιο ξεχωριστή και συμβολική στιγμή της εκδήλωσης ήταν το δώρο της Κοινωνικής Λειτουργού προς το Κέντρο : «Το Δέντρο της Ζωής».

 Πού πάτε κύριε;» ήταν η κλασική ερώτηση που άκουγες από το στόμα του όταν πλησίαζες την πόρτα της πολυκατοικίας. Ήταν πάντα εκεί, ο θυρωρός, μια μορφή που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της παλιάς – ρομαντικής Αθήνας των προηγούμενων δεκαετιών. 

Ένα επάγγελμα πολύ διαδεδομένο κυρίως στα χρόνια της εσωτερικής μετανάστευσης. Με μια τσάντα στον ώμο εγκατέλειπαν τα χωριά τους και έφταναν στην πρωτεύουσα αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτούς και για τις οικογένειές τους.

Το εισιτήριο του «ονείρου» κόστιζε περίπου 50.000 με 100.000 δραχμές για όσους είχαν κάνει το ανάλογο κομπόδεμα και μπορούσαν να αγοράσουν ένα θυρωρείο ενώ δεν έλειπαν και όσοι δούλευαν απλά για το μεροκάματο.

Ποιος άλλωστε μπορεί να ξεχάσει τον Θανάση Βέγγο στην ταινία «Παπατρέχας» να τρέχει και να μην… φτάνει. Να κάθεται στο γραφειάκι του θυρωρού, να σφουγγαρίζει, να βγάζει τα σκουπίδια, να πηγαίνει τα ρούχα στο καθαριστήριο, να κάνει τα θελήματα των ενοίκων και να κουβαλάει στις σκάλες ακόμη και την παχουλή κυρία «Καλιακούδα»; Ήταν οι άνθρωποι για όλα. 

Τα μάτια και τα αυτιά της πολυκατοικίας, οι «προστάτες» της εισόδου.

Ο θυρωρός βρισκόταν στο μικρό του γραφείο στην είσοδο της πολυκατοικίας. Άνοιγε την πόρτα, ρωτούσε τους επισκέπτες πού πηγαίνουν ενώ με ένα εσωτερικό τηλέφωνο μπορούσε να επικοινωνήσει με όσους έμεναν στα διαμερίσματα. 

Έπαιρνε την αλληλογραφία, ήταν υπεύθυνος για την αποκατάσταση των βλαβών και του καθαρισμού των κοινόχρηστων χώρων. Το βράδυ κλείδωνε την κύρια είσοδο και αποσυρόταν στο δωματιάκι του μέχρι το επόμενο πρωί να φορέσει το χαμόγελό του και να αρχίσει ξανά τη δουλειά.

Με την πάροδο των χρόνων τα πράγματα άλλαξαν. Κυρίως τις τελευταίες δεκαετίες τα θυρωρεία των παλιών πολυκατοικιών μένουν άδεια και γεμάτα αναμνήσεις, ενώ στα σχέδια των νέων πολυκατοικιών δεν περιλαμβάνονται καθόλου. 

Οι όροι οικοδόμησης μεταβλήθηκαν. Ο κάθε κατασκευαστής προσπαθεί να έχει περισσότερο ωφέλιμο χώρο μειώνοντας την έκταση της εισόδου. Προσπαθώντας να «κερδηθούν» τετραγωνικά οι μεγάλοι και εντυπωσιακοί χώροι, που βλέπαμε όταν μπαίναμε σε ένα κτίριο, έχουν μικρύνει και το μικρό γραφειάκι του θυρωρού έχει χαθεί.

Σήμερα οι θυρωροί είναι λίγοι και η πλειοψηφία τους εργάζεται σε αμιγώς επαγγελματικά κτίρια ή σε πολυκατοικίες κυρίως στις παλιές αρχοντικές περιοχές του κέντρου, όπως είναι το Κολωνάκι. Δεν είναι μόνο όμως  οι αλλαγές στη δόμηση το πρόβλημα που οδήγησε στην εξάλειψη του επαγγέλματος. 

Η οικονομική κρίση τους έφερε αντιμέτωπους με την ανεργία. Οι ένοικοι δυσκολεύονται να πληρώσουν ακόμη και τα κοινόχρηστα πόσο δε μάλλον τον μισθό των θυρωρών.

Περπατώντας στο κέντρο και κοιτάζοντας τις εισόδους των πολυκατοικιών τον είδαμε να κάθεται στο γραφείο του και να κοιτάζει την αλληλογραφία που μόλις είχε παραλάβει από τον ταχυδρόμο. «Κάνω αυτή τη δουλειά τα τελευταία 21 χρόνια. 

Στο κέντρο και κυρίως στο Κολωνάκι όπως και σε άλλες περιοχές υπάρχουν ακόμη θυρωροί. Δεν είναι δουλειά μας μόνο η εξυπηρέτηση όσων μπαίνουν και βγαίνουν από το κτίριο. Από το χέρι μας περνούν στην ουσία όλα. 

Η ταξινόμηση της αλληλογραφίας, τα κοινόχρηστα, ακόμη και οι τεχνικές εργασίες. Η καλή λειτουργία και βιωσιμότητα του χώρου είναι ευθύνη μας» είπε μιλώντας στο newsbeast.gr  ο Γ. Κ..

«Στο επάγγελμα έχουμε παραμείνει περίπου 500 άτομα τα τελευταία χρόνια. Παλιότερα δεν υπήρχε πολυκατοικία χωρίς τον θυρωρό της. Το κόστος όμως οι ένοικοι πλέον το θεωρούν μεγάλο. Οι παλιές πλούσιες οικογένειες είτε έχουν φύγει από τη ζωή, είτε δεν μένουν πια στο κέντρο. 

Εδώ κατοικούν κυρίως νεόπλουτοι οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν πόσο σημαντικός είναι ένας θυρωρός για την ασφάλειά τους» συμπλήρωσε και εξήγησε πως τα χρήματα τα οποία κερδίζει δεν είναι πολλά, αλλά τον βοηθούν να ζει αξιοπρεπώς.

Λίγο πιο δίπλα σε μια άλλη πολυκατοικία ένας άλλος κύριος περιμένει στην είσοδο του κτιρίου και μας καλημερίζει. Μας ρωτάει εάν ψάχνουμε κάτι κι αν μπορεί να μας βοηθήσει. Γνωρίζει σαν την παλάμη του χεριού του τους ενοίκους αλλά και τα γραφεία τα οποία στεγάζονται στην πολυώροφη πολυκατοικία, σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους του Κολωνακίου. 

Όπως επισημαίνει ο  Μ. Λ. ξεκίνησε αυτή τη δουλειά τελείως τυχαία όταν ένας φίλος του είπε πως ψάχνουν θυρωρό. Δεν είναι από την Ελλάδα και ήταν δύσκολο να βρει δουλειά. 

Στην αρχή του φαινόταν όλα βουνό όμως γρήγορα ήρθε κοντά με τους ενοίκους. Πλέον είναι ο «ήρωάς τους» αναφέρει και εξηγεί πως ξέρει τι θέλουν και είναι σχεδόν όλη την ημέρα εκεί για να τους βοηθάει.

«Ξυπνάω στις 5.00 και η ημέρα ξεκινάει αμέσως. Πρώτα καθαρίζω την είσοδο και τις σκάλες και στη συνέχεια επιμελούμαι τον κήπο. Χωρίζω και μοιράζω τις αλληλογραφίες που έχουν έρθει. Είμαι σχεδόν όλη την ημέρα στην είσοδο με μια μικρή διακοπή λίγων ωρών το μεσημέρι που ξεκουράζομαι. Οι ένοικοι είναι κυρίως μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι οι οποίοι θέλουν να νιώθουν ασφαλείς» συμπλήρωσε.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Είναι μια ακριβή και δυσβάστακτη δαπάνη η συντήρηση ενός θυρωρού; Αν κοιτάξει κάποιος πιο προσεκτικά την ανάλυση των κοινοχρήστων της κάθε πολυκατοικίας θα διαπιστώσει ότι αν αθροίσει τα έξοδα καθαριότητας, συντήρησης (μαζί με τις μικροδουλειές μέσα στα διαμερίσματα) και κυρίως τις δαπάνες ασφάλειας που υπάρχουν, η αμοιβή του θυρωρού καλύπτεται έστω οριακά σε ένα βάθος χρόνου. Αν μάλιστα υπάρχει και μικρός κήπος ο υπολογισμός είναι ακόμη πιο εύκολος. 

Βέβαια θα πει κανείς ότι εδώ δεν μπορούν στις πολυκατοικίες να συνεννοηθούν για να βάλουν πετρέλαιο, θα συμφωνήσουν σε πρόσληψη θυρωρού; Πολύ σωστό το ερώτημα αλλά δεν ακυρώνει την οικονομική πραγματικότητα.

ΠΗΓΗ www.newsbeast.gr/