Η Λαγούτα είναι χωριό του δήμου Μινώα Πεδιάδας, της περιφερειακής ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 50 κατοίκους.

 Απέχει 48 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και 18 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 250 μ. στις πλαγιές του λόφου Παπούρα, ανάμεσα στους ποταμούς Αναποδιάρη και Ινιώτη. 

Η οικονομία του χωριού είναι αγροτική, με κύρια προϊόντα το ελαιόλαδο, τα αμπελουργικά και τα κηπευτικά. Στο παρελθόν καλλιεργούνταν κίτρα. Το όνομα μάλλον πιθανόν προέρχεται από το μουσικό όργανο λαούτο.

Η παλαιότερη γραπτή μνεία στη Λαγούτα γίνεται σε συμβόλαιο του 1271, όπου αναφέρεται ως Lauta. Αναφέρεται επίσης σε συμβόλαιο γραμμένο στα ελληνικά το 1373 ως Λαβούτα και σε έγγραφο του 1374 του δουκικού αρχείου ως Lauta.

 Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως Laguta στην επαρχία Μπελβεντέρε ή Ρίζου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Lagura με 107 κατοίκους.

 Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Laguta, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται με το ίδιο όνομα και είχε 12 χαράτσια.

Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, με 14 οικογένειες. Στην απογραφή του 1881, η Λαγούτα είχε αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, με 150 κατοίκους, και υπαγόταν στον δήμο Σκινιά.

 Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 18 κατοίκους. Το 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Σκινιά. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκινιά, στην οποία παρέμεινε μέχρι το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαλοχωρίου.

Στην είσοδο του οικισμού βρίσκεται το άλσος Λαγούτας (από το 1968). Είναι το μεγαλύτερο άλσος του δήμου Μινώας Πεδιάδας, με έκταση περίπου 80 στρεμμάτων. 

Στο χώρο του άλσους, το οποίο περιλαμβάνει πεύκα υπάρχουν τραπέζια και παιδική χαρά. Στην κορυφή του άλσους βρίσκεται το κτίριο του πρώην δημοτικού σχολείου Λαγούτας, το οποίο πλέον στεγάζει τον πολιτιστικό σύλλογο. 

Επίσης, κοντά στο βορειοανατολικό άκρο του οικισμού λειτουργεί το μικρό λαογραφικό μουσείο Λαγούτας. Στον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία του Τιμίου Σταυρου.

Το Λαογραφικό Μουσείο στεγάζεται σε κτίριο που παραχωρήθηκε στο Σύλλογο από τον τότε Δήμο Αρκαλοχωρίου. Το συγκεκριμένο κτίριο κτίστηκε κατά την μετά Νικηφόρο Φωκά εποχή. Η παράδοση αναφέρει ότι το νότιο χτίσμα του κτιρίου, ήταν Ναός του Εσταυρωμένου και το Βόρειο χτίσμα ήταν το «Ελληνικόν», όπου ο όρος ταυτίζεται με το όρο «Σχολείον». Ο επισκέπτης στο χώρο του Λαογραφικού Μουσείου, μπορεί να θαυμάσει πολύτιμα εκθέματα που αναφέρονται σε δύσκολες εποχές αλλά και στην τοπική παράδοση.

 Είτε το έχετε συνειδητοποιήσει είτε όχι το χρώμα αποτελεί ένα τεράστιο κομμάτι στη διαμόρφωση της ψυχολογίας του ανθρώπου.

 Για παράδειγμα ένα καταπράσινο τοπίο με απέραντα λιβάδια μπορεί να ξεκουράσει το πνεύμα, η εικόνα της γαλήνιας θάλασσας να προκαλέσει ηρεμία και αντίστοιχα η θέα σε μια κατακόκκινη φωτιά να μεταφραστεί σε θυμό.

Το ταξίδι, σύμφωνα με δημοσίευμα του Conde Nast Traveler, αποτελεί έναν εξαιρετικό τρόπο να παρατηρήσουμε τα χρώματα έξω από την καθημερινότητά μας και να δούμε πώς αυτά επιδρούν στην ψυχολογία μας. Δείτε, λοιπόν, πώς το κάθε χρώμα μπορεί να σας επηρεάσει όταν ταξιδεύετε και πώς μπορείτε να αξιοποιήσετε στο έπακρο τα ερεθίσματα γύρω σας –σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη κι αν βρίσκεστε.

Μπλε: Οι αποχρώσεις της γαλάζιας λιμνοθάλασσας στην Ισλανδία, των λαμπερών ακτών στα ελληνικά νησιά και των γαλαζοπράσινων νερών στις Μαλδίβες μπορούν να ηρεμήσουν και να χαλαρώσουν απίστευτα τον ταξιδιώτη. Το δροσερό χρώμα της θάλασσας και το ήρεμο μπλε του ουρανού δρουν ως χαλαρωτικοί παράγοντες κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού.

Κόκκινο: Ένα από τα χρώματα που παραδοσιακά μπορεί να συνδεθεί με τα πάντα: από την πυρκαγιά και το αίμα, μέχρι τον κίνδυνο, την πείνα και την έντονη επιθυμία. Στις πιο λαμπερές εκδοχές τους θα μπορούσε να μεταδώσει την ενέργειά του σε εκείνον που το παρατηρεί.

Πράσινο: Βοτανικοί κήποι, τροπικά δάση, εξωτικά φοινικόδεντρα, εικόνες γεμάτες με πράσινο που γαληνεύουν. Πρόκειται για το χρώμα που δρα, κυρίως, ως «ξεκουραστικό», καθώς όπως έχουν αποδείξει μελέτες ακόμη και διαλείμματα 40 δευτερολέπτων από πράσινο μπορούν να αυξήσουν την προσοχή, κάνοντας τον αποδέκτη του να νιώθει εντελώς αναζωογονημένος.

Κίτρινο: Το πιο φωτεινό από τα χρώματα του ορατού φάσματος συνήθως συναντάται σε πράγματα που θέλουν να «φαίνονται», όπως για παράδειγμα το ταξί. Συγκεκριμένα, το οπτικό κίτρινο, είναι μία από τις πιο ορατές αποχρώσεις εκεί έξω και στη σύγχρονη κουλτούρα είναι συνυφασμένο με τον ήλιο και τα χαρούμενα πρόσωπα. Για πολλούς είναι το χρώμα του φθινοπώρου και οι λάτρεις του όταν το αντικρίζουν γεμίζουν με πλούσια συναισθήματα.

Μοβ: Ιστορικά το μοβ έχει συσχετιστεί με την εξουσία, ίσως επειδή είναι εξαιρετικά σπάνιο. Πρόκειται για ένα επιπλέον φασματικό χρώμα και εξαιτίας της σπανιότητάς του, όποιος το αντικρίσει νιώθει την αίσθηση της επιβράβευσης, κάνοντας την ταξιδιωτική εμπειρία πιο πλούσια, και αποτυπώνοντας την, πιθανότατα, για πάντα στη μνήμη του ταξιδιώτη.

ΠΗΓΗ www.newsbeast.gr/tra

  Ως παιδιά, όλοι μας είχαμε ονειρευτεί να αποκτήσουμε κάποια στιγμή το δικό μας δεντρόσπιτο. 

Το μυστικό μας καταφύγιο όπου οι ενήλικες (και κυρίως οι γονείς μας) δεν θα είχαν πρόσβαση. Εκεί που θα διοργανώναμε με την ησυχία μας την επόμενη… σκανταλιά μας!

Γράφει η Ελπίδα Πιτάκη

Όσοι δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν το παιδικό τους όνειρο, τώρα μπορούν να το ζήσουν στο έπακρο στο δεντρόσπιτο που ανακαλύψαμε στην Κρήτη.

Η αίσθηση ότι ζεις μέσα στη φύση, σε μια καταπράσινη έκταση με το τιτίβισμα των πουλιών να λειτουργεί ως φυσικό ξυπνητήρι και την απρόσκοπτη θέα αφ’ υψηλού στη θάλασσα να αιχμαλωτίζει το βλέμμα, δίνει τη δυνατότητα να επαναφορτίσουμε τις μπαταρίες μας και να χαλαρώσουμε σε ένα περιβάλλον, βγαλμένο λες από παραμύθι.

Ξύλινα σπιτάκια, «κρεμασμένα» σε κορμούς αιωνόβιων δέντρων μέσα στη φύση μετατρέπονται στην απόλυτη εμπειρία διαμονής, που όλοι μας θα θέλαμε να βιώσουμε κάποια στιγμή.

Για όλους εσάς που επιθυμείτε να ζήσετε, έστω και για λίγο, το παραμύθι πάνω σε ένα δέντρο, ανακαλύψαμε και σας παρουσιάζουμε ένα κουκλίστικο και ονειρικό δεντρόσπιτο, που μπορεί να σας προσφέρει απίστευτες στιγμές.

Βρίσκεται στην περιοχή Ατσιπόπουλο, λίγα χιλιόμετρα από την πανέμορφη πόλη του Ρεθύμνου, μέσα σε μια καταπράσινη έκταση με ελιές και βελανιδιές, είναι εξολοκλήρου ξύλινο (φυσικά) και μοιάζει με επίγειο παράδεισο, προσφέροντας απόλυτη ιδιωτικότητα και αξέχαστες στιγμές με τα αγαπημένα σας πρόσωπα.

Δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από το δεντρόσπιτο στο Ρέθυμνο στο www.greekguide.com

 Είναι μία από τις πιο φημισμένες παραλίες του νομού Χανίων και όποιος την έχει επισκεφθεί έχει να λέει για τα υπέροχα νερά της, την άμμο της και το μπλε, ως εκεί που φτάνει το μάτι.

Αυτό που πολλοί λουόμενοι δεν γνωρίζουν είναι η μεγάλη ιστορία της περιοχής, καθώς στο βραχώδες ακρωτήριο βρισκόταν η ακρόπολη της αρχαίας Φαλάσαρνας, πόλης-κράτους που άκμασε στην ελληνιστική περίοδο. Κατοικήθηκε από τη Μεσομινωική εποχή ενώ βρισκόταν στον ναυτικό δρόμο που ένωνε την Αλεξάνδρεια με το Αιγαίο.

Σήμερα, ο κόσμος συρρέει στη δυτική πλευρά του νομού Χανίων, σε απόσταση περίπου 50 χιλιομέτρων από την πόλη, για τα κρυστάλλινα νερά της παραλίας, τη γαλαζοπράσινη θάλασσα και την ψιλή άμμο και την ιδιαίτερη φυσική ομορφιά.

Οι βόρειοι και δυτικοί άνεμοι προκαλούν πολλές φορές και μεγάλα κύματα. Κάτι που κάποιοι θα πρέπει να προσέχουν αλλά άλλοι, εκείνοι που αγαπούν το σέρφινγκ δηλαδή, θα απολαύσουν.

ΠΗΓΗ www.newsbeast.gr/

 Εκπληκτικές παραλίες κοσμούν τη νότια πλευρά του νομού Ρεθύμνου και αναμφίβολα κερδίζουν τις εντυπώσεις όσων τις επισκέπτονται. 

Σε απόσταση περίπου 60 χιλιομέτρων από την πόλη του Ρεθύμνου, ο οικισμός και η παραλία του Αγίου Παύλου είναι μία από αυτές.

Για να φτάσει κανείς στην ακτή θα περάσει τους μεγάλους αμμόλοφους, που κάνουν το τοπίο ακόμα πιο εντυπωσιακό και ξεχωριστό. 

Πεντακάθαρα νερά, υπέροχος βυθός που προσκαλεί σε εξερεύνηση αλλά και θαλασσοσπηλιές συνθέτουν το ειδυλλιακό σκηνικό. 

Η απάνεμη παραλία είναι ιδανική για χαλάρωση και βουτιές αλλά και για να απολαύσει κανείς τις σαγηνευτικές εικόνες του ηλιοβασιλέματος.

Μεγάλα βράχια χωρίζουν την παραλία με τους αμμόλοφους από τη διπλανή οργανωμένη ακτή ενώ στα ανατολικά υπάρχουν πολλές μικρές παραλίες με βότσαλα και πέτρες.

Ο Άγιος Παύλος βρίσκεται στην άκρη του Ακρωτηρίου Μέλισσα και η παράξενη ομορφιά του είναι συναρπαστική. Όλη η περιοχή επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις για τους επισκέπτες, όπως τους εντυπωσιακούς βράχους με τις πτυχώσεις στην Αποπλύστρα, δίπλα στον οικισμό του Αγίου Παύλου.

ΠΗΓΗ www.newsbeast.gr/

 Ογδόντα χιλιόμετρα νότια της πόλης του Ηρακλείου, η Κρήτη επιφυλάσσει στους επισκέπτες μια από τις πιο ξεχωριστές παραλίες της. 

Η πρόσβαση γίνεται είτε με καΐκι, από Μάταλα, Αγία Γαλήνη ή Καλούς Λιμένες, είτε με πεζοπορία μέσα στο φαράγγι. Κι όλ’ αυτά για να απολαύσει κανείς το εξαιρετικό Αγιοφάραγγο.

Το πέρασμα από το φαράγγι κρύβει από μόνο του ενδιαφέρουσες εικόνες, καθώς περπατά κανείς ανάμεσα στους επιβλητικούς «τοίχους» του, για να συναντήσει ασκητές και το ξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου, που χρονολογείται από τον 14ο αιώνα.

Αριστερά της εκκλησίας, ψηλά στα βράχια, βρίσκεται ο περίφημος Γουμενόσπηλιος, η μεγάλη σπηλιά που φωτίζεται από μια τρύπα στο πάνω μέρος της. 

Σε αυτήν γινόταν, μια φορά τον χρόνο, η συνάντηση των ασκητών της περιοχής.

Η ακρογιαλιά στην έξοδο αποτελεί την κορύφωση της εμπειρίας. Ψιλά βότσαλα, πεντακάθαρα και συνήθως ήρεμα νερά, κάτω από τα απόκρημνα και καθηλωτικά βράχια. 

Προφανώς- και ίσως ευτυχώς;- δεν υπάρχει καμία οργάνωση στην παραλία, κι έτσι θα πρέπει να έχετε μεριμνήσει για τα απαραίτητα.

Μετά το μπάνιο δοκιμάστε να ανεβείτε στα βράχια στα ανατολικά της παραλίας για να απολαύσετε την εκθαμβωτική θέα στο Λιβυκό πέλαγος.

ΠΗΓΗ www.newsbeast.gr/tra