Το Άνω Μέρος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Απέχει 45 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 580 μ. στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Κέντρος.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Anomeros. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Anomeros με 63 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα του 1630 αναφέρεται ως Anomeros

Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους διέθετε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 50 χριστιανικές οικογένειες να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Αποδούλου και είχε 441 χριστιανούς κατοίκους. 

Στην απογραφή του 1900 είχε 533 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου.

 Με drones, ψηφιακά εργαλεία και στοχευμένες αυτοψίες οι Κτηματικές Υπηρεσίες εντείνουν τους ελέγχους στις παραλίες, ενώ όπου διαπιστώνονται παραβάσεις ενεργοποιούνται άμεσα τα προβλεπόμενα μέτρα. Τα υψηλότερα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα ανέρχονται σε 73.000 ευρώ στη Ρόδο και 72.490 ευρώ στη Ζάκυνθο.

   Σύμφωνα με στοιχεία τα οποία ανακοίνωσε η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας, οι Κτηματικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών έχουν πραγματοποιήσει εφέτος το καλοκαίρι πάνω από 1.500 αυτοψίες σε περισσότερες από 300 παραλίες με πάνω από 450 επιχειρήσεις, με αξιοποίηση drones και της ψηφιακής εφαρμογής MyCoast την οποία χρησιμοποιούν οι πολίτες για να υποβάλλουν αναφορές και καταγγελίες. Παράλληλα αξιοποιούνται και οι τηλεφωνικές αναφορές πολιτών προς τις κατά τόπους Κτηματικές Υπηρεσίες.

   Τον μεγαλύτερο αριθμό καταγγελιών συγκεντρώνουν μέχρι σήμερα η Χαλκιδική, η Ανατολική Αττική, οι Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα και η Καβάλα.

   Ωστόσο, εφέτος καταγράφεται χαμηλότερος αριθμός καταγγελιών σε σύγκριση με τις προηγούμενες χρονιές, καθώς η εικόνα από τους ελέγχους δείχνει αυξημένο βαθμό συμμόρφωσης των επιχειρήσεων με τον ν. 5092/2024.

   Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου, μέχρι σήμερα έχουν υπογραφεί περισσότερες από 8.000 συμβάσεις παραχώρησης για τη θερινή περίοδο. Από αυτές, 4.870 αφορούν απευθείας παραχωρήσεις σε όμορες επιχειρήσεις και περίπου 3.130 προέκυψαν μέσω ηλεκτρονικών πλειοδοτικών δημοπρασιών.

   Τι είδαν οι ελεγκτές

   Οι κυριότερες παραβάσεις αφορούν την αυθαίρετη κατάληψη αιγιαλού ή παραλίας χωρίς σύμβαση παραχώρησης, την υπέρβαση του παραχωρημένου χώρου, την παρεμπόδιση της ελεύθερης πρόσβασης και τη μη ανάρτηση της προβλεπόμενης πινακίδας.

   Στη Ρόδο, σε επιχείρηση επιβλήθηκαν πράξη άμεσης απομάκρυνσης, διαταγή σφράγισης και πρόστιμα συνολικού ύψους 73.000 ευρώ, εκ των οποίων 60.000 ευρώ για παρεμπόδιση της πρόσβασης στον αιγιαλό και 13.000 ευρώ για καταπάτηση δημόσιου κτήματος. Παράλληλα, εκδόθηκε πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής.

   Στη Χαλκιδική, σε πέντε επιχειρήσεις επιβλήθηκαν πράξεις άμεσης απομάκρυνσης και διαταγές σφράγισης, ενώ ακολουθεί η επιβολή των υπόλοιπων προβλεπόμενων μέτρων προστασίας.

   Στην Ηλεία, σε επιχείρηση επιβλήθηκαν πράξη άμεσης απομάκρυνσης, διαταγή σφράγισης και πρόστιμο 5.667,66 ευρώ για παρεμπόδιση της πρόσβασης στον αιγιαλό.

   Στην Καβάλα, σε επιχείρηση χωρίς μισθωτική σύμβαση επιβλήθηκαν πράξη άμεσης απομάκρυνσης και πρόστιμο 15.912 ευρώ.

   Στη Ζάκυνθο, κατά τη διάρκεια επιτόπιων ελέγχων διαπιστώθηκαν σε τέσσερις επιχειρήσεις παραβάσεις για παρεμπόδιση της πρόσβασης στον αιγιαλό και επιβλήθηκε πρόστιμο 2.000 ευρώ σε καθεμία. Σε άλλη επιχείρηση, για καταπάτηση παλαιού αιγιαλού, επιβλήθηκαν πρόστιμο 72.490,60 ευρώ και πράξη διοικητικής αποβολής.

   Οι αυτοψίες συνεχίζονται ενώ, στο πλαίσιο συνεργασίας της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, πραγματοποιούνται και εξ αποστάσεως έλεγχοι.

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ  ΑΠΕ ΜΠΕ

 Το Πεκίνο (北京,είναι η πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας σε πληθυσμό μετά τη Σαγκάη. Αναγνωρίζεται ως πολιτικό, εκπαιδευτικό, και πολιτιστικό κέντρο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, ενώ η Σαγκάη και το Χονγκ Κονγκ υπερισχύουν στους οικονομικούς τομείς. 

Το Πεκίνο έχει ιστορία άνω των δύο χιλιάδων ετών και είναι μια από τις τέσσερις μεγάλες αρχαίες πρωτεύουσες της Κίνας.

Ολόκληρη η διοικητική περιοχή του Πεκίνου έκτασης 16.410 τετραγωνικών χιλιομέτρων έχει περίπου 21,89 εκατομμύρια κατοίκους (απογραφή 2020). Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής είναι δομημένο με αγροτικό τρόπο και σε αυτήν ενσωματώνονται άλλοι αστικοί οικισμοί εκτός από την πόλη του πυρήνα του Πεκίνου. Από τον συνολικό πληθυσμό, 11,8 εκατομμύρια είναι εγγεγραμμένοι κάτοικοι με μόνιμη κατοικία (hùkǒu) και 7,7 εκατομμύρια προσωρινοί κάτοικοι (liúdòng rénkǒu).

Ως πρωτεύουσα, το Πεκίνο είναι το πολιτικό κέντρο της Κίνας. Λόγω της μακράς ιστορίας του, το Πεκίνο φιλοξενεί μια σημαντική πολιτιστική κληρονομιά. Αυτό περιλαμβάνει τις παραδοσιακές κατοικημένες συνοικίες με τα χουτόν (hútòng), την πλατεία Τιενανμέν, την Απαγορευμένη Πόλη, η οποία ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1987, τα Θερινά Ανάκτορα, και οι διάφοροι ναοί, όπως ο Ναός του Ουρανού, ο Ναός του Λάμα και ο Ναός του Κομφούκιου.

Από την αρχή της δημιουργίας της πόλης, το Πεκίνο είχε διάφορα ονόματα. Το όνομα Πεκίνο (北京, Běijīng), κυριολεκτικά σημαίνει "βόρεια πρωτεύουσα", εφαρμόστηκε το 1403 κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ για να υπάρχει διάκριση από τη Νανκίν. 

Το όνομα της πόλης Ναντσίνγκ (南京, Nánjīng) για τη "νότια πρωτεύουσα" σχηματίστηκε με τον ίδιο τρόπο. Το ίδιο ισχύει για το ιαπωνικό Τόκιο (ιαπωνικά: 東京 Tōkyō) και το βιετναμέζικο Ανόι, που και τα δύο σημαίνουν "ανατολική πρωτεύουσα", και ονομάζονται Ντονγκίν (東京 / 东京 Dōngjīng) στα κινέζικα.

Από το 723 π.Χ. αναφέρεται στην Ιστορία με το όνομα Κι. Το 1151 γίνεται αυτοκρατορική πρωτεύουσα. Αργότερα, οι Μογγόλοι αυτοκράτορες Τζένγκις Χαν και Κουμπλάι Χαν την έκαναν έδρα τους και το Πεκίνο γνώρισε μεγάλη ακμή. 

Σ' αυτήν την ακμή τη βρήκε όταν έφτασε εκεί ο εξερευνητής Μάρκο Πόλο, που την περιέγραψε ως παραμυθένια πόλη. Κατά το 1860 και 1900 το Πεκίνο καταλήφθηκε από στρατεύματα των Μεγάλων Δυνάμεων.

Έπαψε να είναι πρωτεύουσα της Κίνας στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η Κίνα είχε πρωτεύουσα τη Ναντσίνγκ. Μετά την επικράτηση όμως της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 1949 έγινε πρωτεύουσά της. Φιλοξένησε επίσης, τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.

Η κεντρική πλατεία του Πεκίνου, η πλατεία Τιεν Αν Μεν (από τις μεγαλύτερες πλατείες του κόσμου) έγινε αρκετές φορές θέατρο συγκρούσεων του λαού με το καθεστώς, με αποκορύφωμα την αιματηρή καταστολή της λαϊκής εξέγερσης του 1989.

Το Πεκίνο βρίσκεται 110 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της θάλασσας Μποχάι στο κέντρο της επαρχίας Χεμπέι. Η έκταση της πόλης είναι 16.410 τ.χλμ., από τα οποία μόνο τα 1.369,9 τ.χλμ. (8%) ανήκουν στον πυρήνα της πόλης (μεγάλη πυκνότητα κτιρίων και κλειστή τοπική μορφή), 15.398,4 τ.χλμ. (92%) αποτελούνται από προάστια και περιοχές με δομή αγροτικού οικισμού. Η μητροπολιτική περιοχή του Πεκίνου, συμπεριλαμβανομένης της προαστιακής ζώνης που περιβάλλει την πόλη, έχει έκταση 8.859,9 τ.χλμ.

Η πόλη βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της πυκνοκατοικημένης πεδιάδας της Βόρειας Κίνας, κατά μέσο όρο 63 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και περιβάλλεται από βουνά (οροπέδιο της Μογγολίας). Το υψηλότερο σημείο στη διοικητική περιοχή του Πεκίνου είναι το Λιν Σαν (ακριβέστερα: Dongling Shan 東靈山/东灵山) με 2303 μέτρα.

Αν και το Πεκίνο απέχει μόνο περίπου 140 χιλιόμετρα από την ακτή, λόγω της θέσης του, έχει εύκρατο, ηπειρωτικό κλίμα, δηλαδή ζεστά, υγρά καλοκαίρια και κρύους, ξηρούς χειμώνες. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 570 mm, εκ των οποίων περίπου το 62% πέφτει τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο. 

Όπως πολλές περιοχές της Κίνας, η πόλη επηρεάζεται από την κυκλοφορία των μουσώνων: τον χειμώνα επικρατούν ψυχρά ρεύματα από τα βορειοδυτικά, ενώ το καλοκαίρι αντικαθίστανται από θερμά και υγρά ρεύματα τροπικής προέλευσης. Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι μεταβατικές περίοδοι.

Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 11,8 °C. Ο θερμότερος μήνας είναι ο Ιούλιος με μέση ημερήσια υψηλή θερμοκρασία 30,8 °C και μέση ημερήσια χαμηλή θερμοκρασία 21,6 °C. Ο πιο κρύος μήνας είναι ο Ιανουάριος με μέση ημερήσια υψηλή θερμοκρασία 1,6 ° C και μέση ημερήσια χαμηλή θερμοκρασία -9,6 ° C.

Τον χειμώνα, οι θερμοκρασίες μπορούν να φτάσουν μέχρι -20 °C και παγωμένος άνεμος φυσά από τις πεδιάδες της Εσωτερικής Μογγολίας. Το καλοκαίρι (Ιούνιος έως Αύγουστος) είναι υγρό και ζεστό με θερμοκρασίες έως 40 °C. Η σύντομη άνοιξη (Απρίλιος και Μάιος) είναι ξηρή, αλλά υπάρχει αέρας. Το φθινόπωρο (Σεπτέμβριος και Οκτώβριος) ο καιρός είναι ξηρός και ήπιος.

Η υψηλότερη θερμοκρασία μετρήθηκε επίσημα στις 15 Ιουνίου 1942 στους 42,6 °C, και η χαμηλότερη στις 22 Φεβρουαρίου 1966 στους -27,4 °C.

Πεκίνο τον Αύγουστο του 2005 - αριστερά: καθαρός αέρας μετά τη βροχή, δεξιά: αιθαλομίχλη σε ηλιόλουστο καιρό.

Το Πεκίνο έχει γίνει πολλές φορές αντικείμενο περιβαλλοντικών συζητήσεων και ερευνών τα τελευταία χρόνια.[9] Από το 1980, μέχρι το 2018, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε κατά 11 εκατομμυρία, και συνεπώς αυξήθηκαν κατακόρυφα οι ρύποι που προκαλούνται από τον ανθρώπινο παράγοντα. 

Επιπλέον, άλλαξε η μετεωρολογική κατάσταση θεμελιωδώς, ακόμη και αν δεν περιλαμβάνονται οι εκπομπές της ανθρώπινης κοινωνίας. 

Για παράδειγμα, η λευκαύγεια της επιφάνειας, η ταχύτητα του ανέμου και η υγρασία κοντά στην επιφάνεια μειώθηκαν, ενώ οι θερμοκρασίες του εδάφους και του αέρα κοντά στην επιφάνεια, η κατακόρυφη αραίωση του αέρα και τα επίπεδα του όζοντος αυξήθηκαν.

Λόγω των συνδυασμένων παραγόντων αστικοποίησης και ρύπανσης που προκαλείται από την καύση ορυκτών καυσίμων, το Πεκίνο συχνά πλήττεται από σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα, τα οποία οδηγούν σε προβλήματα υγείας πολλών κατοίκων. 

Το 2013 πυκνή αιθαλομίχλη έπληξε το Πεκίνο και τις περισσότερες περιοχές της βόρειας Κίνας, επηρεάζοντας συνολικά 600 εκατομμύρια ανθρώπους. 

Μετά από αυτό το "σοκ ρύπανσης" η ατμοσφαιρική ρύπανση έγινε σημαντική οικονομική και κοινωνική ανησυχία στην Κίνα. Η τοπική κυβέρνηση του Πεκίνου ανακοίνωσε μέτρα για τη μείωση της ρύπανσης αυτής, για παράδειγμα μειώνοντας το μερίδιο του άνθρακα από 24% το 2012 σε 10% το 2017, ενώ η εθνική κυβέρνηση διέταξε την απομάκρυνση των βαρέως ρυπογόνων οχημάτων από το 2015 έως το 2017, και αύξησε τις προσπάθειες για τη μετάβαση του ενεργειακού συστήματος σε καθαρές πηγές ενέργειας.

Πλατεία Τιενανμέν (πύλη της θεϊκής ειρήνης).

Το 2005, το ονομαστικό ΑΕΠ του Πεκίνου ήταν 681,45 δισεκατομμύρια γουάν (RMB) (περίπου 84 δισεκατομμύριο δολ. ΗΠΑ), μια ετήσια αύξηση 11,1% από το προηγούμενο έτος. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ του ήταν 44.969 RMB, μια αύξηση 8,1% από το προηγούμενο έτος και σχεδόν διπλάσιο απ' ό,τι το 2000. 

Οι πρωτοβάθμιες, δευτεροβάθμιες και τριτογενείς βιομηχανίες άξιζαν 9,77 δισεκατομμύρια RMB, 210,05 δισεκατομμύρια RMB και 461,63 δισεκατομμύρια RMB. Το διαθέσιμο αστικό κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν 17.653 γουάν, μια πραγματική αύξηση 12,9% από το προηγούμενο έτος. 

Το κατά κεφαλήν καθαρό εισόδημα των αγροτικών κατοίκων ήταν 7.860 RMB, μια πραγματική αύξηση του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος 9,6%, το χαμηλότερο 20% εισοδημάτων κατοίκων αύξησε το κατά κεφαλήν του εισόδημα 16,7%, 11,4 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερες από το ποσοστό αύξησης του εισοδήματος του ψηλότερου 20% των εισοδημάτων.

Το 2005, συνολικά 28.032 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα της στέγασης της ακίνητης περιουσίας πωλήθηκαν, για συνολικά 175.88 δισεκατομμύρια γουάν. Ο συνολικός αριθμός αυτοκινήτων που καταχωρήθηκαν στο Πεκίνο το 2004 ήταν 2.146.000, εκ των οποίων 1.540.000 ήταν ιδιόχρηστα (μια ετήσια αύξηση 18,7%).

Διοικητικά τμήματα

Ο δήμος του Πεκίνου περιλαμβάνει 18 διοικητικές υποδιαιρέσεις, νομός-ισόπεδες μονάδες που κυβερνώνται άμεσα από τον δήμο (τμήματα δεύτερου επιπέδου). Από αυτούς, 16 είναι περιοχές και 2 είναι νομοί. Οι αστικές και προαστιακές περιοχές της πόλης διαιρούνται σε οκτώ περιοχές:

ΠΗΓΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Με ιστορία 80 χρόνων, το «Floral», στο ισόγειο της ιστορικής Μπλε Πολυκατοικίας στα Εξάρχεια, ξεκίνησε σαν ζαχαροπλαστείο στη δεκαετία του 1930 και στο διάβα του χρόνου άλλαξε πολλές φορές ιδιοκτησία, αλλά και ταυτότητα.

Ηταν ένα αγαπημένο στέκι τόσο για τους παραδοσιακούς Εξαρχειώτες όσο και για τους επισκέπτες, λογοτέχνες, καλλιτέχνες, επιστήμονες και φοιτητές. 

Στη σάλα του πραγματοποιήθηκαν αμέτρητες παρουσιάσεις βιβλίων, προβολές ταινιών, μουσικές και άλλες εκδηλώσεις, με τη συμμετοχή και παρουσία ορισμένων από τα πιο φωτεινά μυαλά της Αθήνας.

Η Μπλε Πολυκατοικία, 34 διαμερισμάτων, ιδιοκτησίας του Κωστή Αντωνόπουλου, κατασκευάστηκε το 1933 από τον αρχιτέκτονα Κούλη Παναγιωτάκο. Γωνία Αραχώβης και Θεμιστοκλέους. 

Στις αγγελίες της εποχής, προκειμένου να δελεάσει τους υποψήφιους αγοραστές, ο ιδιοκτήτης έγραφε ότι διαθέτει μεταξύ άλλων και «καφενείον υπερπολυτελείας στο ισόγειον αυτής».

Στον πρώτο όροφο έμεναν οι Ρένος Αποστολίδης και Λεωνίδας Κύρκος. Θαμώνες του «Floral» οι Βούλα Ζουμπουλάκη και Δημήτρης Μυράτ, Δημήτρης Χορν, αδελφές Καλουτά και Λιλή Ζωγράφου. Μεταγενέστερα, η Σοφία Φιλιππίδου.

Στο «Floral» γράφτηκαν ή διορθώθηκαν βιβλία διαφόρων συγγραφέων, έγιναν οι πρώτες αναγνώσεις των σεναρίων για τις παραστάσεις διαφόρων θεατρικών σχημάτων, δοκιμές σε τραγούδια όπου οι συνθέτες άλλαζαν μοτίβα και νότες. 

Διακρινόταν για τα υπέροχα γλυκά του. Σταμάτησε τη λειτουργία του στα μέσα της δεκαετίας του '90, ξανάνοιξε ανακαινισμένο ως πολυχώρος το 2009 και άντεξε ακόμη επτά χρόνια. Δεν έκλεισε λόγω της κρίσης. Το σημείο λόγω του τοξικού περιβάλλοντος ήταν πια αφόρητο για οποιαδήποτε υγιή επιχείρηση.

https://www.protothema.gr/