Κρήτη πόλεις και χωριά: 08/23/26

Κυριακή 23 Αυγούστου 2026

Ο εγκαταλελειμμένος σήμερα συνοικισμός του Πέρα Μετόχι ή Τσαγκαριανό στη Μυρσίνη του δήμου Σητείας

www.kritipoliskaixoria.gr Αυγούστου 23, 2026 0

Ο εγκαταλελειμμένος σήμερα συνοικισμός του Πέρα Μετόχι ή Τσαγκαριανό, που αποτελούσε ένα από τα «Μετόχια» της Μυρσίνης, βρίσκεται επτακόσια μέτρα νότια από το σημερινό χωριό, τριακόσια μέτρα νότια από την Αγία Μαρίνα και διακόσια μέτρα από το Κεφαλοβρύσι.

Τα ερείπια των σπιτιών που βλέπει ο επισκέπτης σήμερα δείχνουν πως ο οικισμός κατοικούταν μέχρι σχετικά πρόσφατα.

Αν και δεν είναι γνωστό ούτε για αυτό το συνοικισμό το πότε πρωτοκατοικήθηκε, οι Μυρσινιώτες που είχαν γεννηθεί γύρω στο 1880 μαρτυρούν πως στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα το Πέρα Μετόχι ήκμαζε περισσότερο από όλα τα άλλα ώστε να φαίνεται πως θα αποτελέσει το κέντρο των «Μετοχίων».

Οι κάτοικοι του Πέρα Μετοχιού έπαιρναν νερό από το Κεφαλοβρύσι που ήταν σε απόσταση λίγων λεπτών με τα πόδια. Όπως και οι κάτοικοι της Αγίας Μαρίνας έπλεναν τα ρούχα τους επιτόπου και τα άπλωναν να στεγνώσουν στους γύρω βάτους και πλατάνους.

Για πολλά χρόνια οι περισσότεροι από τους κατοίκους ήταν Τσαγκαράκηδες και για αυτό το λόγο το Πέρα Μετόχι πήρε το όνομα «Τσαγκαριανό». Για να παινέσουν το χωριό τους οι κάτοικοι το ονόμαζαν και «Μπισκούκι» ή «Δοξάτο».

Τη ζωή στο Πέρα Μετόχι τάραξε ο πόλεμος του 1912-13 στον οποίο πήραν μέρος δεκαέξι Περομετοχιανοί νέοι. Την εποχή αυτή οι κοπελιές του Πέρα Μετοχιού τραγουδούσαν με παραπονιάρικο σκοπό αυτοσχέδιους στίχους όπως το:

Πάει και το Δοξάτο μας πάει και το Μπισκούκι

σα να το καταστρέψανε οι Βούλγαροι κι οι Τούρκοι

Ανάμεσα στους κατοίκους του συνοικισμού ήταν και ο Τσαγκαροκωσταντής που το ευρύχωρο καμαρόσπιτό του και το μικρό καφενεδάκι του είχαν γνωρίσει πολλά γλέντια και χαρές. Ακόμα, στα μεταπολεμικά χρόνια (1945) είχε διαλέξει το Πέρα Μετόχι για κατοικία του ο αείμνηστος γιατρός Μιχάλης Καταπότης ο οποίος έμεινε εκεί μέχρι το θάνατό του.

Τότε όμως ο συνοικισμός είχε εγκαταληφθεί από τους περισσότερους κατοίκους του. Είχαν μείνει μόνο οι οικογένειες του Μανόλη Κριτσωτάκη, του Κουρούπη και του Τσαγκαροκωσταντή. Πριν το 1950 οι δύο τελευταίοι έφυγαν και έμεινε μόνος ο Κριτσωτάκης με τη γυναίκα του Πιπίνα.

ΚΕΙΜΕΝΑ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Απόβαση Νορμανδίας: Οι δύο ελληνικές κορβέτες «Τομπάζης» και «Κριεζή

14 - ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑ-ΚΟΣΜΟΣ

www.kritipoliskaixoria.gr Αυγούστου 23, 2026 0

Ηταν 6 Ιουνίου του 1944 και ήταν η ημερομηνία που θα ξεκινούσε το τέλος της επέλασης των Ναζί και των αρρωστημένων ορέξεων του Αδόλφου Χίτλερ. Τότε πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη αμφίβια επιχείρηση στα στρατιωτικά χρονικά, η Απόβαση στη Νορμανδία ή D-Day, όπως και έμεινε στην Ιστορία.

Στη μητέρα των μαχών σημειώνεται πως υπήρχε ελληνική συμμετοχή με δύο πολεμικά πλοία, τις κορβέτες «Τομπάζης» και «Κριεζής».

Κυβερνήτης του πρώτου πλοίου ήταν ο Πλωτάρχης Γεώργιος Παναγιωτόπουλος και του δεύτερου ο Δημήτριος Κιοσσές, ο οποίος αργότερα έγινε Ναύαρχος και αρχηγός του ΓΕΝ. Ο ύπαρχος του «Κριεζής» Γρηγόριος Παυλάκης τιμήθηκε το 2004 με τον τίτλο του Ιππότη της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας σε επετειακή τελετή που έγινε στη Γαλλία.

Η αποστολή των συμμαχικών δυνάμεων πραγματοποιήθηκε σε πέντε ακτές κατά μήκος της Νορμανδίας, οι οποίες έφεραν τις κωδικές ονομασίες Utah (Γιούτα), Omaha (Όμαχα), Gold (Χρυσός), Juno (Ήρα) και Sword (Σπαθί).

Ο στόλος που συγκροτήθηκε ήταν τεράστιος και επικεφαλής του ήταν ο Άγγλος ναύαρχος Μπέρτραμ Ράμσεϊ.

Ο εν λόγω στόλος περιλάμβανε 1.200 πολεμικά πλοία, 10.000 αεροπλάνα, 4.126 αποβατικά σκάφη, 804 μεταγωγικά πλοία και εκατοντάδες τεθωρακισμένα άρματα αμφίβιων και άλλων αποστολών.

Οι 156.000 άνδρες (73.000 Αμερικανοί και 83.000 Βρετανο- Καναδοί) θα αποβιβάζονταν στη Νορμανδία, από τους οποίους 132.000 θα μεταφέρονταν με πλοία μέσω Μάγχης και 23.500 με αεροπλάνα.

Διοικητής στις χερσαίες δυνάμεις διοικούσε ο Άγγλος στρατηγός Μπέρναρντ Μοντγκόμερι, ο οποίος αντίπαλό του είχε απέναντί του ένα παλαιό γνώριμό του από τις επιχειρήσεις στην Αφρική, τον Γερμανό στρατάρχη Έρβιν Ρόμελ.

Τα δύο ελληνικό πλοία «Τομπάζης» και «Κριεζής»

Τα ελληνικά πλοία που πολεμούσαν μαζί με το βρετανικό ναυτικό, είχαν επανδρωθεί από έμπειρους αξιωματικούς του Ελληνικού Ναυτικού και από εφέδρους οι οποίοι προέρχονταν από το Εμπορικό Ναυτικό.

Στις 5 Ιουνίου οι ελληνικές κορβέτες έλαβαν το απόρρητο σήμα με το οποίο ενημερώνονταν για την έναρξη της επιχείρησης και ανέλαβαν να εκτελέσουν μια σημαντική αποστολή: Οι Γερμανοί είχαν δημιουργήσει στα στενά της Μάγχης τεράστια θαλάσσια ναρκοπέδια τα οποία δημιουργούσαν σημαντικό εμπόδιο που έφραζε το δρόμο στις συμμαχικές αποβατικές δυνάμεις προς τις γαλλικές ακτές, με αποτέλεσμα οι ελληνικές κορβέτες να αναλάβουν να συνοδεύσουν τα άλλα πολεμικά και αποβατικά πλοία στην ακτή όπου θα αποβιβάζονταν η βρετανική 50η Μεραρχία.

Όταν ο Συμμαχικός στόλος έφτασε στη Νορμανδία, τα ελληνικά πολεμικά παρέμειναν στα ανοικτά των ακτών προσφέροντας κάλυψη στα αποβατικά. Το απόγευμα και ενώ η μάχη μαίνονταν, στην περιοχή των ελληνικών πλοίων εκδηλώθηκε αεροπορική επίθεση της Λουτβάφε που αντιμετωπίστηκε από τα αντιαεροπορικά όπλα των πλοίων χωρίς να σημειωθούν απώλειες στα ελληνικά πολεμικά πλοία. Τις επόμενες δύο ημέρες, οι δύο ελληνικές κορβέτες ανέλαβαν να συνοδεύσουν τα άδεια εμπορικά και επιβατικά πλοία πίσω στην Αγγλία.

Πληροφορίες από: wikipedia

πηγη