Οι Μουρνιές (επίσημο: αι Μουρνιαί) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας, στην ανατολική Κρήτη. 

Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στην απογραφή του 1881, όταν είχε οριστεί έδρα του δήμου Μουρνιών. Σύμφωνα με την απογραφή είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 308 κατοίκους. 

Στην απογραφή του 1900 είχε 380 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμης κοινότητας.

Η κοινότητα Μουρνιών περιέλαμβανε επίσης τον οικισμό Άνω Σύμη. Η κοινότητα ανήκε αρχικά στην επαρχία Βιάννου, αλλά το 1932 προσαρτήθηκε στην επαρχία Ιεράπετρας. 

Διατηρήθηκε μέχρι το πρόγραμμα Καποδίστριας, οπότε και οι Μουρνιές προσαρτήθηκαν στον δήμο Ιεράπετρας

 Τα Γδόχια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας, στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

Βρίσκεται επί της επαρχιακής οδού Ιεράπετρας - Βιάννου και απέχει 20 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα σε υψόμετρο 258 μέτρα.

Εντός του χωριού υπάρχουν τρεις συνοικισμοί: τα Δασκαλιανά, τα Παπαδιανά και τα Κάτω Γδόχια. Τα δύο πρώτα πήραν το όνομά τους αντίστοιχα από τον Παπαδάκη και το Δασκαλάκη, κατοίκους του χωριού. Τα Κάτω Γδόχια ονομάστηκαν έτσι επειδή είναι κτισμένα σε πιο χαμηλή τοποθεσία. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία (ελαιοκομία).

  Ο Κάστελλος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 210 μέτρων και απέχει 52 χιλιόμετρα από τα Χανιά.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Castello, στην επαρχία Αποκορώνου. Το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα ως Castello et Patima με 132 κατοίκους, 17 οφειλόμενες αγγαρείες και 4 προνομιούχους. 

Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Castello. Ο οικισμός ήταν αρχικά κτισμένος σε χαμηλότερο υψόμετρο, στη θέση Αγκαθιάς, αλλά περί το 1800 μετακινήθηκε στη σημερινή θέση, στη κορυφή λόφου στους πρόποδες των Λευκών Ορέων.

Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αναφέρεται ότι είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 20 οικογένειες να κατοικούν σε αυτό. Το 1881 είχε 211 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και υπαγόταν στον δήμο Μαθέ. 

Στην απογραφή του 1900 υπαγόταν στον δήμο Γεωργιούπολης και είχε 225 κατοίκους. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Κουρνά και το 1926 στο ΦΕΚ 199Α - 13/06/1926 να αποσπάται και να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.

 Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Μεταμόρφωση και Πάτημα αποτελούν την κοινότητα Καστέλλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεωργιούπολης του δήμου Αποκορώνου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 124 κατοίκους

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 Η Εξώπολη βρίσκεται προς τα βόρεια παράλια του νησιού, βόρεια του Β.Ο.Α.Κ. και σε υψόμετρο περίπου 130 μέτρα.

Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα ανατολικά από τις Βρύσες (έδρα του δήμου), 38 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά τα Χανιά και 3 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Γεωργιούπολη.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου. Το 1971 προσαρτήθηκαν σε αυτήν οι καταργούμενοι οικισμοί Άγιος Δημήτριος και Αργυρομούρι.

 Οι Μυλωνές είναι ένας μικρός, ορεινός οικισμός της κοινότητας Στροβλών Σελίνου στα Χανιά, σε υψόμετρο 670μ. Κατοικείται από περίπου 15 άτομα και πήρε το όνομά του από παλιούς αλευρόμυλους.