Γιατί πεθαίνουν οι άνθρωποι;

  Οι άνθρωποι πεθαίνουν εξαιτίας αυτού που αποκαλούμε «προπατορικό αμάρτημα» - η ανυπακοή τού Αδάμ και της Εύας στον Κήπο της Εδέμ. Ο Θεός είχε προειδοποιήσει το πρώτο ζευγάρι ότι η παράβαση του νόμου Του θα τους οδηγούσε στον θάνατο (Γένεση 2:17), και αυτό συνέβη. «Ο μισθός τής αμαρτίας είναι θάνατος» (Ρωμαίους 6:23α).

Ο Αδάμ και η Εύα δημιουργήθηκαν για να ζουν πάντοτε μαζί με τον Θεό· έτσι, προφανώς δεν γνώριζαν τι σημαίνει να «πεθάνεις». Δυστυχώς, η αμαρτία είχε εισβάλλει σε κάποια χρονική στιγμή τού παρελθόντος στην Ουράνια σφαίρα τών αγγέλων, και ο Σατανάς πείραξε την Εύα, και αυτή αμάρτησε. 

Η Εύα έδωσε τον καρπό εκείνον στον άντρα της και την ακολούθησε στην αμαρτία. Η αμαρτία αυτή προκάλεσε τον θάνατο στον κόσμο, καθώς το ανθρώπινο γένος αποχωρίστηκε από την Πηγή τής Ζωής.

Από τότε, κάθε άνθρωπος που γεννιέται από γυναίκα με την συμμετοχή τού άνδρα, είναι ένας αμαρτωλός απόγονος. Η αμαρτωλή φύση έχει μέσα της τον θάνατο. «Γι’ αυτό, όπως διαμέσου ενός ανθρώπου η αμαρτία μπήκε μέσα στον κόσμο, και με την αμαρτία ο θάνατος, και με τον τρόπο αυτόν ο θάνατος πέρασε μέσα σε όλους τούς ανθρώπους, για τον λόγο ότι όλοι αμάρτησαν.» (Ρωμαίους 5:12).

Το Γένεση 3 περιγράφει την κατάρα που πρόφερε ο Θεός πάνω στον κόσμο. Η κατάρα περιείχε και τα ακόλουθα λόγια τού Θεού προς τον Αδάμ: «με τον ιδρώτα τού προσώπου σου θα τρως το ψωμί σου, μέχρις ότου επιστρέψεις στη γη, από την οποία πάρθηκες· επειδή, γη είσαι και σε γη θα επιστρέψεις.» (Γένεση 3:19). Ο Θεός εδώ μίλησε για τον φυσικό θάνατο τού σώματος, που δεν συνέβη αμέσως για τον Αδάμ και την Εύα, αλλά εξαιτίας της αμαρτίας τους, αθώα ζώα πέθαναν (Γένεση 3:21).

Ο άλλος τύπος θανάτου που η αμαρτία τού Αδάμ και της Εύας επέφερε ήταν ο πνευματικός θάνατος —το πνεύμα τους αποχωρίστηκε από το Πνεύμα τού Θεού· η σχέση τους χάλασε. Ο πνευματικός αυτός θάνατος έλαβε χώρα αμέσως αφού έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό και ένιωσαν φόβο και ντροπή (Γένεση 3:10). Ο πνευματικός θάνατος, όπως ο φυσικός, πέρασε στους απογόνους (Εφεσίους 2:1).

Από την εποχή τού Αδάμ, το ανθρώπινο γένος μοχθεί υπό «τον νόμο τής αμαρτίας και τού θανάτου» (Ρωμαίους 8:2). Ο Θεός μέσα στην αγαθότητά Του έστειλε τον Γιο Του να καταργήσει τον νόμο τής αμαρτίας και του θανάτου και να θεμελιώσει «τον νόμο τού Πνεύματος που δίνει ζωή» (Ρωμαίους 8:2). Η Α΄ Κορινθίους 15:20-26 διακηρύττει, «Ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς· έγινε η απαρχή αυτών που έχουν κοιμηθεί. Επειδή, βέβαια, διαμέσου ανθρώπου ήρθε ο θάνατος, έτσι και διαμέσου ανθρώπου η ανάσταση τών νεκρών. Επειδή, όπως όλοι πεθαίνουν λόγω συγγένειας με τον Αδάμ, έτσι και όλοι θα ζωοποιηθούν, ερχόμενοι σε συγγένεια με τον Χριστό… τελευταίος εχθρός καταργείται ο θάνατος.»

https://www.gotquestions.org/