Η Χρυσαυγή (έως το 1957: το Μούλετε) του Δήμου Πλατανιά

Η Χρυσαυγή (έως το 1957: το Μούλετε) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Πλατανιά στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, σε υψόμετρο 160 μέτρων. Aπό το Μούλετε καταγόταν ο πρώην βουλευτής Χανίων Γιώργος Πρασιανάκης. 

Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Καλλιθέα και την Νερατζιά αποτελούν την κοινότητα Χρυσαυγής, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Βουκολίων του Δήμου Πλατανιά και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 98 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 116

Αναφέρεται το 1577 στην επαρχία Κισάμου από τον Fr. Barozzi και από τον Καστροφύλακα με 88 κατοίκους το 1583.

Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 με 30 χριστιανικές οικογένειες και 2 τουρκικές. Το 1881 αναφέρεται στο Δήμο Βουκολιών με 279 κατοίκους,το 1900 στον Δήμο Δρομονέρου με 359 κατοίκους, ενώ το 1920 είναι έδρα της ομώνυμης κοινότητος με 266 κατοίκους και το 1940 με 517.

Στην χωρογραφία Νουχάκη αναφέρεται ως «μεγάλη κώμη εκ των συνοικιών Σφενδυλιανής, Παθιακιανής και Χαϊδεργιανής αποτελουμένη».

 Η Μαρία Γλυμιδάκη-Μανωλαράκη από τη Χρυσαυγή Κισάμου αντιμετωπίζει μια κρίσιμη σκηνή όπου ο μικρότερος αδερφός της βρίσκεται

σε μια εξοντωτική πάλη με Γερμανό αλεξιπτωτιστή. 

Χωρίς να χάσει καιρό επιτίθεται στο Γερμανό, του παίρνει το όπλο, τον χτυπά και τον αφήνει αναίσθητο.

Συλλαμβάνεται όμως και καταδικάζεται μαζί με τον αδερφό της από το Γερμανικό στρατοδικείο Χανίων σε θάνατο.

Με χάρη όμως που δίνεται από το Χίτλερ μετατρέπεται η ποινή της σε ισόβια κάθειρξη, για να αρχίσει ο γολγοθάς του μαρτυρίου της στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Φυλακίζεται μαζί με τον αδερφό της στο στρατόπεδο ομήρων του Ζέμουν κοντά στο Βελιγράδι. Το 1943 μεταφέρεται στο στρατόπεδο κολαστήριο του Αουσβιτς στην Πολωνία.

Εκεί χάνει το όνομά της γιατί σφραγίζεται με τον αριθμό 82211 στο αριστερό της χέρι, που θα διατηρήσει ως το θάνατό της πριν πέντε περίπου χρόνια.

Από το Αουσβιτς μεταφέρεται στο στρατόπεδο Ράβενσμπρουκ, όπου την υποχρώνουν να εργάζεται σε πολεμικό εργοστάσιο μαζί με τις αδερφές Μοσχογιαννάκη από το Ηράκλειο.

Με την είδηση ότι φεύγουν οι Γερμανοί, οι όμηροι καταφέρνουν και φεύγουν από το στρατόπεδο, για να πάρουν το δρόμο της επιστροφής με τα πόδια οι τρεις Κρητικοπούλεςπου κράτησε τρεις και μισό μήνες.