Λίγο πριν όλα αλλάξουν - Του Αργύρη Αργυριάδη

 Ο βιοστορικός χρόνος πολλές φορές είναι σκληρός. Ο πολιτικός χρόνος, λόγω της πυκνότητάς του, αδυσώπητος. Δεν συγχωρεί όσους δεν εκμεταλλεύονται ευκαιρίες και εκείνους που δεν κατανοούν τα μηνύματα της εποχής. Ταυτοχρόνως, το τρένο της ιστορίας αφήνει πίσω του εκείνους που ολιγωρούν. Που κρύβονται στο δικό τουςμικρόκοσμο. Που συγχέουν την αυτόνομη  πολιτική πορεία με τον καχεκτικό στρουθοκαμηλισμό. 

Που δεν μπορούν να αντιληφθούν την ανανοηματοδότηση των λέξεων, των όρων, των εννοιών. Σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον όπου οι συνδηλώσεις πολλαπλασιάζονται, τα αφηγήματα πρέπει να εμπλουτίζονται.

Ειδάλλως, η θεώρηση της πολιτικής ως ιστορία θα είναι γεγονός. Μπαίνουμε στο δεύτερο μήνα του 2026 και στο πιο καυτό τρίμηνο των τελευταίων ετών. Η εικόνα του πολιτικού συστήματος τον επόμενο Μάιο δεν θα έχει καμία σχέση με τη σημερινή. Κόμματα και κομματίδια θα εξαϋλωθούν, ενώ νέα θα δημιουργηθούν.

Άλλα θα αντιμετωπίσουν υπαρξιακό - ταυτοτικό πρόβλημα και άλλα θα αναγεννηθούν υπό άλλο μανδύα. Ο σύγχρονος, ατελής πολυκομματισμός θα μετατραπεί σε πολυπολικό μεν, κατακερματισμένο δε, κομματικό σύστημα. Δύσκολα θα διαμορφωθούν εν δυνάμει κυβερνητικοί πόλοι.

Τα ερωτήματα που μένει να απαντηθούν είναι συγκεκριμένα. Το νέο σκηνικό που θα διαμορφωθεί το επόμενο τρίμηνο στη χώρα μας θα είναι τέκνο της οργής ή της δημιουργίας; Της απελπισίας ή της ελπίδας; Θα τροφοδοτεί τον ανορθολογισμό ή τον υγιή σκεπτικισμό; Θα δώσει έναυσμα συμμετοχής στα 3.000.000 των συμπολιτών μας που έχουν εξαφανιστεί από τις κάλπες τα τελευταία χρόνια ή θα επιτείνει το κλίμα της συλλογικής απαξίωσης;

Δύσκολο να δοθούν πειστικές απαντήσεις. Άλλωστε, μας ετέλεψαν και οι οιωνοσκόποι. Πολιτικοί και δημοσιολογούντες εγκιβωτίζουν τη ζώσα ιστορική πραγματικότητα σε ένα στατικό πλαίσιο. Και όμως. Ζούμε σε έναν μοναδικό «χρονοτόπο» που θα έλεγε και ο Μιχαήλ Μπαχτίν. Έχουμε εισέλθει σε μια ιδιαίτερη ιστορική περίοδο, με έντονο άρωμα αντιπολιτικής. 

Η διαλεκτική των κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων συνδιαμορφώνουν ένα ιδιόμορφο πολιτικό προτσές. Μια εξελικτική διαδικασία σε κοινωνικό χώρο, εθνικό πεδίο και πορεία μετάβασης που συγκαθορίζεται και συνδιαμορφώνεται ανάλογα με τις προσδοκίες και τους σχεδιασμούς διαφορετικών υποκειμένων που δρουν εντός και εκτός της Ελληνικής επικράτειας.

Θα δούμε πολλά και θα ακούσουμε περισσότερα το επόμενο τρίμηνο σε τούτη τη χώρα. Μακάρι, οι εξελίξεις να αφήσουν θετικό αποτύπωμα για την κοινωνία. Μακάρι, να συμβάλουν να αποφύγουμε το συλλογικό μας τέλμα. Μ ακάρι, να μη συνεχίσουμενα μετράμε χαμένες ευκαιρίες. Γιατί τα πράγματα θα αλλάξουν. Μένει να αποδειχθείεάν  θα αλλάξουν προς το καλύτερο…