Οι συχνότερες παθήσεις του θυρεοειδούς, η σχέση του με το σωματικό βάρος και πότε χρειάζεται θεραπεία

 Οι παθήσεις του θυρεοειδούς είναι εξαιρετικά συχνές στον γενικό πληθυσμό. Σύμφωνα με δεδομένα της μεγάλης εθνικής επιδημιολογικής μελέτης EMENO, περίπου το 9% του ελληνικού πληθυσμού εμφανίζει κάποια θυρεοειδοπάθεια, με τον υποθυρεοειδισμό να αποτελεί τη συχνότερη διαταραχή. 

Οι παθήσεις του θυρεοειδούς είναι σημαντικά συχνότερες στις γυναίκες, όπου το ποσοστό φτάνει περίπου το 15%, ενώ οι θυρεοειδικοί όζοι ανευρίσκονται πολύ συχνά στον γενικό πληθυσμό, ιδιαίτερα με τη χρήση υπερηχογραφικού ελέγχου.

   Τα παραπάνω ανέφερε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο επίκουρος καθηγητής Ενδοκρινολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας Γρηγόρης Ευφραιμίδης, με αφορμή ημερίδα που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 24 Μαΐου 2026, από τις 11:00 έως τις 14:00, στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης (Εθνικής Αμύνης 27).

   Η ημερίδα πραγματοποιείται με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θυρεοειδούς, που έχει καθιερωθεί διεθνώς στις 25 Μαΐου, και συνδιοργανώνεται από το Επιστημονικό Τμήμα Θυρεοειδούς της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας και την Αντιδημαρχία Κοινωνικής Πολιτικής, Αλληλεγγύης και Δημόσιας Υγείας του Δήμου Θεσσαλονίκης. Στόχος της είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών, αλλά και η προσέγγιση ιατρών άλλων ειδικοτήτων, με έμφαση στην πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και την κατάλληλη αντιμετώπιση των παθήσεων του θυρεοειδούς.

   Hashimoto, όζοι και καρκίνος θυρεοειδούς

   Όπως εξηγεί ο κ. Ευφραιμίδης, οι παθήσεις του θυρεοειδούς χωρίζονται σε λειτουργικές και μορφολογικές παθήσεις.

   Στις λειτουργικές περιλαμβάνονται ο υποθυρεοειδισμός και ο υπερθυρεοειδισμός. Αυτές μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τον μεταβολισμό, τα επίπεδα ενέργειας, το σωματικό βάρος, τη λειτουργία της καρδιάς, τη γονιμότητα, τη διάθεση και τις γνωστικές λειτουργίες. Ο υποθυρεοειδισμός συχνότερα οφείλεται στη θυρεοειδίτιδα Hashimoto, μία αυτοάνοση νόσο που αποτελεί τη συχνότερη αιτία διαταραχής της λειτουργίας του θυρεοειδούς και προσβάλλει κυρίως τις γυναίκες.

   Αναφορικά με τη θυρεοειδίτιδα Hashimoto, ο κ. Ευφραιμίδης τονίζει ότι δεν αποτελεί ένδειξη για αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα. Επιπλέον, οι έγκυες γυναίκες με αδιάγνωστες ή αρρύθμιστες διαταραχές του θυρεοειδούς διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο αποβολών, πρόωρου τοκετού και διαταραχών της ανάπτυξης του εμβρύου.

   Στις μορφολογικές παθήσεις ανήκουν κυρίως οι όζοι και ο καρκίνος του θυρεοειδούς. Με τη σύγχρονη ευρεία χρήση των απεικονιστικών εξετάσεων και ιδιαίτερα του υπερηχογραφήματος, οι όζοι του θυρεοειδούς ανευρίσκονται πλέον πολύ συχνά στον γενικό πληθυσμό. Ωστόσο, στη μεγάλη πλειονότητά τους είναι καλοήθεις και δεν προκαλούν σημαντικά κλινικά προβλήματα. Η σωστή αξιολόγηση από τον ειδικό ενδοκρινολόγο είναι καθοριστική, ώστε να αποφεύγονται τόσο η υποδιάγνωση όσο και η υπερδιάγνωση και οι περιττές εξετάσεις.

   Όσον αφορά τον καρκίνο του θυρεοειδούς, ο κ. Ευφραιμίδης σημειώνει ότι, παρά την αυξανόμενη συχνότητά του, είναι στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων νόσος με εξαιρετικά καλή πρόγνωση και αποτελεσματική αντιμετώπιση.

   Αναφερόμενος στη σχέση θυρεοειδούς και σωματικού βάρους, ο κ. Ευφραιμίδης επισημαίνει ότι ο σοβαρός υποθυρεοειδισμός μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους, η οποία όμως οφείλεται κυρίως σε κατακράτηση υγρών (μυξοίδημα) και όχι σε αύξηση λίπους. Με την κατάλληλη θεραπεία και τη ρύθμιση των ορμονών, το βάρος επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα. Παράλληλα, διευκρινίζει ότι, όταν ο θυρεοειδής είναι σωστά ρυθμισμένος, δεν μπορεί να αποδοθεί σε αυτόν σημαντική αύξηση βάρους, καταρρίπτοντας έναν από τους πιο διαδεδομένους μύθους.

   Αγγέλα Φωτοπούλου ΑΠΕ ΜΠΕ