Το Βενί (επίσημο: το Βενίον) ή αλλιώς Κατεριανά του Δήμου Μυλοποτάμου

 Το Βενί (επίσημο: το Βενίον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης. 

Βρίσκεται 40 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 340 μ., ανάμεσα στο Γαράζο και την Αξό Χαρακτηρίζεται από τις πηγές νερού και τις καλλιέργειες κερασιών.

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Βενίου περιλαμβάνει και τον οικισμό Κατεριανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

Βενίον, το (188)

Κατεριανά, τα (129)

Συνολικά η κοινότητα έχει 317 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Αντώνιο Μακρυπόδη.

Κοινοτάρχες Βενίου

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Βενίου

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Veni, στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Veni με 129 κατοίκους και 643 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 την αναφέρει ως Veni. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Veni με 13 χαράτσια.

Σύμφωνα με την απογραφή του 1881 είχε 164 κατοίκους και ανήκε στο δήμο Γαράζο. Στην απογραφή του 1900 είχε 174 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου.

Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαράζου και μετά από λίγους μήνες στην κοινότητα Αξού, αλλά το 1931 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Βενίου, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στην Aγία Παρασκευή. Πρόκειται για μονόκλιτο ναό με έτος κατασκευής το 1917. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Άννα. Επίσης στο χωριό βρίσκονται οι ναοί των Αγίων Θεοδώρων και της Αγίας Μαρίνας.

Στο Βενί βρίσκεται επίσης ο ναός της τοιχογραφημένος ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ο ναός βρίσκεται σε ευρύχωρο μέρος και ανακαινίστηκε ύστερα από ιδιωτική πρωτοβουλία και δαπάνη της ενορίας. 

Οι τοιχογραφίες του χρονολογούνται από τον 14ο-15ο αιώνα και σώζονται μεταξύ άλλων η Πλατυτέρα, οι συλλειτουργούντες ιεράρχες, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, η Ανάληψη, η Γέννηση του Ιησού, διάφορες μορφές Αγίων και η Κοίμηση της Θεοτόκου. Πάνω από την παράσταση της Κοίμησης έχουν χαρακτεί τα νούμερα 1640 και 1680 και λατινικοί χαρακτήρες