Κρήτη πόλεις και χωριά: 10/08/25

Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2025

«Ατσιπόπουλο: Τόπος Και Άνθρωποι» – Ένα Λεύκωμα Με Ιστορία

www.kritipoliskaixoria.gr Οκτωβρίου 08, 2025 0

Ένα ιδιαίτερο λεύκωμα του Αιμιλίου Γάσπαρη, με τίτλο «Ατσιπόπουλο, τόπος και άνθρωποι», που προβάλλει την παράδοση και την τοπική κουλτούρα της περιοχής του Ατσιπόπουλου στο Ρέθυμνο

Λίγα λόγια για το λεύκωμα

Η έκδοση του λευκώματος αυτού περιλαμβάνει την εργασία του Αιμίλιου Γάσπαρη που αποτελείται από στοιχεία που συγκεντρώθηκαν στο Ατσιπόπουλο Ρεθύμνης στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και αποδίδουν τις συνθήκες ζωής και τα έθιμα που διατηρούνταν μέχρι τότε. Με την αστικοποίηση που έγινε με γοργό ρυθμό αυτά έχουν πια χαθεί οριστικά.

Η εργασία έγινε για το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στη Φιλοσοφική Σχολή, στο Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών και για το μάθημα της Λαογραφίας.

Στην παρούσα έκδοση προστέθηκαν στοιχεία που κρίθηκαν απαραίτητα, σε γενικές γραμμές όμως το κείμενο παραμένει στην αρχική του μορφή και διατηρεί τη γλώσσα της εποχής που έγινε η συγκέντρωση του υλικού.

Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο αποτελούν και αυτές μέρος της συγκεκριμένης εργασίας και είχαν τραβηχτεί εκείνη την εποχή. Άρα εκφράζουν και αυτές τη φάση πριν την μεγάλη αλλαγή στον οικισμό. Τρεις φωτογραφίες είναι παλιότερες και επιλέχτηκαν γιατί αποτυπώνουν σημαντικά σημεία του χωριού.

Το φωτογραφικό υλικό στην πολύ προσεγμένη αυτή έκδοση παρουσιάζει την ιδιαίτερη ομορφιά ενός κρητικού χωριού με σπουδαία αρχιτεκτονική παράδοση και το κείμενο, που με την αμεσότητά του προσλαμβάνεται πολύ εύκολα και αβίαστα, περιέχει στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα μεγάλο κομμάτι της παράδοσης του λα

Ο ιερός ναός Αγίου Γεωργίου του βράχου στα Αναφιώτικα

14 - ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑ-ΚΟΣΜΟΣ

www.kritipoliskaixoria.gr Οκτωβρίου 08, 2025 0

Βρίσκεται κοντά στη βορειοανατολική πλευρά του βράχου της Ακρόπολης, στη συμβολή του μονοπατιού της αρχής των Αναφιώτικων (αριθ. 1) και της οδού Στράτωνος.

Είναι μονόκλιτη βασιλική, με δίρριχτη νεότερη κεραμοσκεπή εξωτερικά.

Στο εσωτερικό, η θολωτή οροφή στους μακρούς τοίχους στηρίζεται σε τυφλά τόξα, και εγκάρσια με άλλα τόξα. Εξαιτίας της διαμόρφωσης του εδάφους, έχει βορειοανατολικό προσανατολισμό.

Επάνω στην κύρια είσοδο, που βρίσκεται νότια, υπάρχει ανάγλυφο επιστύλιο με σταυρούς και ρόδακες.

Στα επαναστατικά χρόνια έπαθε μεγάλες φθορές, αλλά αργότερα, γύρω στα 1850, την αναστύλωσαν οι Αναφιώτες που εγκαταστάθηκαν στη γειτονιά, και oι όποιοι χρησιμοποίησαν αρχαία μάρμαρα, που πλούσια υπήρχαν εκεί γύρω, και την έκαναν λευκή, για να θυμίζει το νησί τους. Επίσης, της έκτισαν και ένα μονόλοβο καμπαναριό επάνω από την είσοδο.

Εσωτερικά, της κρέμασαν νησιώτικα κεντήματα και ασημένια αφιερώματα, που εικονίζουν νησιώτικα σπίτια.

Το 1964, στο αριστερό μέρος της εκκλησίας, κακώς κτίσθηκε παρεκκλήσιο του Αγίου Κωνσταντίνου (εορτάζει στις 21 Μαΐου).

Έξω και δεξιά της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου (εορτάζει στις 23 Απριλίου), την ημέρα της εισόδου των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα (27 Απριλίου 1941), κατέπεσε από την Ακρόπολη, τυλιγμένος στην ελληνική σημαία, αρνούμενος να την παραδώσει στους κατακτητές, ο φρουρός Κωνσταντίνος Κουκίδης.

Σχετική ενεπίγραφη πλάκα θυμίζει τη θυσία του. Οι δύο ναΐσκοι σήμερα είναι παρεκκλήσια του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά.

https://www.iaath.gr/

Η Πετρόκτιστη Γέφυρα Του 1884 Στον Μύρτο

42 Γ - ΓΕΦΥΡΕΣ

www.kritipoliskaixoria.gr Οκτωβρίου 08, 2025 0

Βόρεια της Μύρτου, στο δρόμο προς τις Μουρνιές όπου περνά ο Κρυοπόταμος

(το καλοκαίρι είναι ξεροπόταμος) υπάρχει μια γέφυρα που από εντοιχισμένη επιγραφή προκύπτει ότι κτίσθηκε το 1884.

Η γέφυρα είναι πετρόχτιστη και αποτελείται από τρία μεγάλα τόξα που κατασκευάστηκαν από λαξευτές, ορθογωνικές πέτρες που προεξέχουν στις γωνίες. Τα δύο μεσαία «ποδαρικά» ενισχύονται από μικρές αντηρίδες που στη βόρεια πλευρά (ανάντι του ποταμού) έχουν κάτοψη (μορφή) τριγωνική και στη νότια πλευρά (κατάντι του ποταμού) έχουν κάτοψη (μορφή) ημικυκλική.

Και αυτές οι αντηρίδες είναι κατασκευασμένες από ορθογωνικές, πελεκητές πέτρες. Στην πάνω επιφάνεια της γέφυρας (το βαττό της επίπεδο) διακρίνεται σε πολλά σημεία ακόμη το παλιό καλντερίμι, ενώ το κτιστό στηθαίο στις πλευρές της είναι πολύ χαμηλό.

Η όλη κατασκευή μαρτυρεί όχι μόνο αξιολογότατη αισθητική αντίληψη των κατασκευαστών αλλά και άριστη γνώση της τεχνικής κατασκευής γεφυρών με τα δομικά υλικά που είχαν στην διαθεσή τους την εποχή εκείνη. Η γέφυρα έχει χαρακτηρισθεί ως έργο τέχνης.

Το Πολιτιστικό Πάρκο Μιλάτου "Μίλητος"

83 - ΚΗΠΟΙ - ΠΑΡΚΑ

www.kritipoliskaixoria.gr Οκτωβρίου 08, 2025 0

Η Μίλατος Λασιθίου βρίσκεται στην επαρχία Μεραμπέλου του νομού Λασιθίου και ανήκει διοικητικά στο δήμο Αγίου Νικολάου Το όνομα πιθανολογείται ότι έχει σχέση με την αρχαία Μίλητο στη Μικρά ΑσίαΤο ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα συμπεριλαμβάνει τη νησίδα Αυγό και την Παραλία Μιλάτου. Στη Μίλατο έγραψε πολλά από τα μυθιστορήματά της η ελληνίδα συγγραφέας Λιλή Ζωγράφου.

Το Πολιτιστικό Πάρκο Μιλάτου "Μίλητος" περιλαμβάνει παιδική χαρά, ανοιχτό θεατράκι και χώρο αναψυχής. Πρόκειται για έναν ξεχωριστό χώρο, στην έξοδο της Μιλάτου προς την Παραλία, όπου ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού επένδυσε πολύ δουλειά, χρόνο και χρήμα για να προκύψει (με τη βοήθεια και της Κοινότητας Βραχασίου) ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Τα παιδιά του χωριού μπορούν να χαίρονται μια πλήρως εξοπλισμένη και ασφαλή παιδική χαρά, ενώ οι μεγαλύτεροι μπορούν να παρακολουθούν παραστάσεις και συναυλίες στο πλακόστρωτο ανοικτό θεατράκι, που υπολογίζεται ότι μπορεί να φιλοξενήσει περισσότερους από 400 θεατές.

Στο χώρο υπάρχει επίσης χώρος αναψυχής και περιπάτου. Ο αγιασμός του χώρου πραγματοποιήθηκε από τον πρωτοπρεσβύτερο ιερέα του Βραχασίου πάτερ Γ. Σουλαδάκη, παρουσία του προέδρου του πολιτιστικού συλλόγου Γιώργου Λασιθιωτάκη και των μελών του Δ.Σ. .

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

http://politistikossyllogosmilatou.blogspot.gr

Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης με θέμα: Κάνναβος (ως ίχνος, χώρος, κάδρο, όριο, ουτοπία

01 - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

www.kritipoliskaixoria.gr Οκτωβρίου 08, 2025 0

Το 8ο Φεστιβάλ Τέχνης Ν.Σ. σε συνδιοργάνωση με το Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Ρεθύμνης παρουσιάζει από 15 Οκτωβρίου στο Ρέθυμνο, την Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης με θέμα:

Κάνναβος (ως ίχνος, χώρος, κάδρο, όριο, ουτοπία…)

Στην Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης με θέμα τον Κάνναβο, 40 Έλληνες και Κύπριοι καλλιτέχνες, πολλοί απ’ αυτούς καθηγητές Καλών Τεχνών, συνδιαλέγονται με την έννοια και την ατμόσφαιρα μιας περιοχής καθορισμένης, οριοθετημένης και προσδιορισμένης, με προεκτάσεις εννοιολογικές ή μη, που εκπέμπουν SOS.

Στην εποχή μας και σ’ έναν κόσμο με πολίτες έγκλειστους στα κελιά της εικονικής πραγματικότητας, περιχαρακωμένους στην ασφυκτική τους ιδιώτευση, αγωνιούμε για την ανθρώπινη κατάσταση, όπως αυτή διαμορφώνεται στον 21ο αιώνα, όπου η φορεμένη απόσταση ασφαλείας του ενός πολίτη από τον άλλον είναι το μεγάλο τους άλλοθι.

Μ’ έναν κάνναβο των ορίων και του ανταγωνιστικού χώρου, με τη δομή που τον ετεροκαθορίζει να οριοθετεί χώρους εγκλεισμού ή υποτιθέμενης ελευθεριότητας. Με τον υπαρξιακό μας προσανατολισμό να λαλεί και να χορεύει. Να αναζητά και να αποφεύγει. Να συγκρούεται και να εθελοτυφλεί. Να αναγνωρίζει, ενώ την ίδια στιγμή να λησμονά. Εν κατακλείδι, να παρατηρεί το τραύμα που αιμορραγεί, σ’ ένα κατά παραγγελία υποτιθέμενο εργαστήριο συνύπαρξης.

Επιμέλεια έκθεσης: Χρυσούλα Σκεπετζή, Κωστής Καπελώνης

Συμμετέχουν:

Νίκος Αλεξίου, Μαριλένα Αλιγιζάκη, Ειρήνη Βαζούκου, Βαγγέλης Δασκαλάκης, Ανδρέας Δεβετζής, Χριστίνα Δουζένη, Ευδοξία, Μανώλης Ζαχαριουδάκης, Αρίων Ζουγανέας, Ελένη Ιωαννίδου, Ιωάννα Καζάκη, Βίκυ Καμμένου, Δήμητρα Κανέλλη, Γιώργης Καπελώνης, Κωστής Καπελώνης, Γιώργος Καλστίδης,ΚατερίναΚαρούλια,ΔέσποιναΚατζαγιαννάκη,ΜαρίαΚομπατσιάρη,ΧάρηςΚοντοσφύρης & Σοφία Αντωνακάκη, Κώστας Κουνάλης, Σαβέλλα Μιχαήλ, Παναγιώτης Μιχαήλ& Μαρία Πετρίδη, Ισμήνη Μπονάτσου, Κωνσταντίνα Μπολιεράκη, Δέσποινα Μυριοκεφαλιτάκη, Κώστας Παγωμένος, Άρτεμις Ποταμιάνου, Ελευθερία Προφητηλιώτη, Χρυσούλα Σκεπετζή, Βασίλης Σολιδάκης, Χουρίκ Τοροσιάν, Βίκυ Τσαλαματά, Ράνια Φραγκουλίδου, Δήμητρα Χανιώτη, Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης & ο μεταλλοτεχνίτης Θεόδωρος Κεραμιανός.

INFO:

Εγκαίνια: Τετάρτη 15 Οκτωβρίου, 7.30μ.μ.

Χώρος: Σπίτι του Πολιτισμού (Ε. Βερνάρδου 12, Ρέθυμνο) Διάρκεια έκθεσης: 15 Οκτωβρίου έως 22 Νοεμβρίου 2025

Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 6μ.μ. – 9μ.μ. εκτός Δευτέρας

Τηλέφωνο Επικοινωνίας για ξεναγήσεις σχολείων 6976955084

Πώς 3 Νεκροταφεία έγιναν το Γεντί Κουλέ του ΟΦΗ

04 - ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

www.kritipoliskaixoria.gr Οκτωβρίου 08, 2025 0

Η 11^ηΝοεμβρίου δεν είναι μόνο η μέρα που το Ηράκλειο τιμάει τον προστάτη της Άγιο Μηνά. Είναι και η μέρα που μένει χαραγμένη στην ιστορία του ΟΦΗ και η αλήθεια είναι ότι ελάχιστοι (αν όχι κανένας) δεν θυμάται ότι αποτελεί και μια ημερομηνία – σταθμός στην ιστορία του ΟΦΗ καθώς στις 11 Νοεμβρίου 1951 έγιναν τα εγκαίνια του θρυλικού «Γεντί Κουλέ».

Ένα γήπεδο που αποτελεί το ΝΑΟ για τους χιλιάδες πιστούς του που φροντίζουν να το γεμίζουν σε κάθε ευκαιρία που φιλοξενεί τον ΟΦΗ.

Εκείνη την ημέρα, 60 χρόνια ακριβώς από σήμερα, ο ΟΦΗ φιλοξένησε την ομάδα της ΑΣΔΑΝ που τότε ήταν ισάξια της εθνικής ομάδας. Η ήττα και το τελικό 1-4 λίγη να μην πω ελάχιστη σημασία είχε για τον σύλλογο που μεγάλωνε συνεχώς και αποτελούσε ένα κίνημα για το Ηράκλειο αλλά και ολόκληρη την Κρήτη.

Το Gentikoule παρουσιάζει την συγκλονιστική ιστορία και τους κόπους των ανθρώπων του ΟΦΗ που μόχθησαν, ίδρωσαν, πάλεψαν με θεούς και δαίμονες ώστε ο ΟΦΗ να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο και να γίνει στην συνέχεια ένας από τους ΜΕΓΑΛΟΥΣ του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Επειδή τέτοια γεγονότα και τέτοια στοιχεία χρειάζεται να παραθέτονται όπως έχουν καταγραφεί, το Gentikoule μεταφέρει αυτούσια τα γεγονότα από την κατασκευή του γηπέδου που στις 11 Νοεμβρίου 1951 απέκτησε ζωή, μορφή, οντότητα και κυρίως ξεκίνησε μια ιστορία με το μέλλον της να είναι ένδοξο, απίστευτο και πολυθρύλητο.

Από το βιβλίο που εκδόθηκε το 1988 με τίτλο «ΟΦΗ, το καμάρι της Κρήτης» διαβάστε τις παρακάτω γραμμές που δημιουργούν ανατριχίλα, σεβασμό και μεγάλη συγκίνηση…

Αρχικά μιλάει ο επίτιμος πρόεδρος του Συνδέσμου Φίλων του ΟΦΗ κύριος Περδικάκης: «Καθώς το σιδερένιο «θηρίο» παράσερνε τις ταφόπετρες εμείς σπεύδαμε να τις σκεπάσουμε με χώμα χρησιμοποιώντας κάθε μέσο, ακόμα και με τις παλάμες μας κουβαλούσαμε τα χώματα».

Στην συνέχεια, μιλάει ο Νίκος Μπούλος που έχει ταυτίσει το όνομα του με το γήπεδο του ΟΦΗ: «Σαν έβρεχε οι επιχωματώσεις ρουφιόντουσαν. Τότε ξεπρόβαλαν οι τρύπες των παλαιών τάφων… Πολεμούσαμε με τα φαντάσματα!!! Τελικά νικήσαμε… Μια «νεκρούπολη» μετατράπηκε σε ναό χαράς και ζωντάνιας».

Δεκάδες χέρια δούλευαν μέρα – νύκτα για να μπορέσουν να μετατρέψουν τον χώρο από μια νεκρούπολη σε ένα μέρος που θα αποτελεί πάντα κομβικό σημείο για την ζωή χιλιάδων Ηρακλειωτών και φιλάθλων του ΟΦΗ.

«Λίγο μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο ΟΦΗ ήταν συνεχώς πρωταθλητές και το ποτάμι των νέων οπαδών και φίλων φούσκωνε συνεχώς. Εκείνη την εποχή, είχε για έδρα την περιοχή «Κουπέ». Προπονιόταν στα μυθικά «Χεντέκια». Όμως αγώνες έδινε και στο γήπεδο «Ελευθερίας» που ασφυκτιούσε από την πληθώρα αγώνων και των αγωνιζόμενων ομάδων. Η ανάγκη του γηπέδου λοιπόν ήταν επιτακτική. Αναζητούσαν παράλληλα τον χώρο ο πρόεδρος του ΟΦΗ Μανώλης Παπακαλιάτης και οι συνεργάτες του, μερικοί από τους οποίους ήταν οι Χαράλαμπος Νικηφοράκης, Μίμης Αλεξίου, Μανώλης Μηλιαράκης, Νίκος Μπούλος, Σπύρος Καρανικόλας, Γιώργος Μαρκόπουλος.

Η ευκαιρία δόθηκε από τον πρόεδρο της ΕΠΕ Ηρακλείου Δημήτρη Βουρεξάκη. Τότε, στα 1949 αυτός πρωτόδωσε την πληροφορία στον κουνιάδο του, παλιό παίκτη του ΟΦΗ και τότε σύμβουλο της ομάδας κ. Νικηφοράκη. «Υπάρχει χώρος για γήπεδο» του είπε και συνέχισε «στα Καμίνια όπου ήταν παλιά νεκροταφεία. Μερικά χωάφια, εκεί θα μοιραστούν από το κράτος στους πρόσφυγες. Σπεύσατε να προλάβετε».

Η μυστική εκστρατεία

Με άκρα μυστικότητα, ετοιμάστηκαν για την κατάληψη οι άνθρωποι του ΟΦΗ. Ένα πρωί το ξεκίνημα έγινε. Τρία ταξί γεμάτα πιστούς στα Καμίνια. Ο χώρος, θύμιζε «αυγοθήκη»!!! Ήταν γεμάτος τρύπες και λακκούβες. Στην μέση άλλωστε του χώρου υπήρχαν δύο τεράστιοι κρατήρες όπου πριν από λίγο καιρό υπήρχαν αντιαρματικά γερμανικά πυροβολεία.

Ελάχιστα το σκέφτηκαν οι καταληψίες. Με μετροταινίες μέτρησαν έναν χώρο 140Χ70 μέτρα. Τον κύκλωσαν με κορδέλες. Την άλλη μέρα χωρίς να ανακοινώσουν τίποτα, πήγαν πάλι. Έμπηξαν πασσάλους ενώ έβαλαν και συρματοπλέγματα από παλιά υποβρύχια δίχτυα με τα οποία οι Γερμανοί έκλειναν το λιμάνι του Ηρακλείου. Όμως ο πρόεδρος Παπακαλιάτης βρήκε στενό τον χώρο. Τότε ο Μπούλος με δική του πρωτοβουλία πήγε και τράβηξε κρυφά πιο κάτω τα συρματοπλέγματα. Έτσι κερδήθηκε μεταξύ των άλλων και η σημερινή σκεπαστή κερκίδα των εισιτηρίων διαρκείας (θύρες 7, 9).

Ο χώρος στην περιοχή των Καμινίων

Παλιά ανήκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Φυσικά περιήλθε στο ελληνικό δημόσιο. Ο χώρος είχε χρησιμεύσει για την ταφή των νεκρών. Στα βόρεια, παράλληλα με την θάλασσα ήταν το νεκροταφείο των Αρμένιων. Στον χώρο που επιλέχτηκε ήταν βασικά το εβραϊκό νεκροταφείο ενώ εκεί που βρίσκονται σήμερα οι θύρες 4, 5 ήταν το χριστιανικό νεκροταφείο. Μετά την ανταλλαγή των πλυθησμών, το 1923, το χριστιανικό νεκροταφείο δημιουργήθηκε στον Άγιο Κωνσταντίνο. Ακόμα και μετά την εξόντωση του εβραϊκού στοιχείου στην διάρκεια του πολέμου, Εβραίοι δεν υπήρχαν και το νεκροταφείο είχε εγκαταλειφθεί. Στην αρχή κανένας δεν ενδιαφέρθηκε για την περίφραξη που έκαναν οι άνθρωποι του ΟΦΗ. Ο κόσμος είχε πολλά δικά του προβλήματα να λύσει… Άλλωστε από τις κρατικές αρχές υπήρχε μια σιωπηρή ανοχή…

Η αυγοθήκη

Το έδαφος για την δημιουργία γηπέδου είχε βρεθεί. Έμενε μόνο αυτή η «αυγοθήκη» που ήταν γεμάτη τρύπες και που είχε τους δύο τεράστιους κρατήρες και έπρεπε να ισοπεδωθεί. Ίσως να δούλευαν για αυτό μέχρι σήμερα, αν δεν υπήρχε ο «σαν από μηχανής θεός», ένα σιδερένιο κατασκεύασμα που οι ιδιοκτήτες του το έλεγαν «μπουλντόζα». Ήταν η μοναδική στο νομό. Ανήκε στην Διεύθυνση Μηχανοκαλλιέργειας του Νομού. Φυσικά, οι αρμόδιοι «πείστηκαν» να την παραχωρήσουν. Μπροστά, λοιπόν πήγαινε η μπουλντόζα και πίσω της οι άνθρωποι του ΟΦΗ. Με κασμάδες και φτυάρια, με καροτσάκια και ζεμπίλια προσπαθούσαν κυρίως να μεταφέρουν χώμα. Με αυτά σκέπαζαν τις τρύπες που ανοιγόντουσαν καθώς η μπουλντόζα παράσερνε τις ταφόπετρες.

Στην αρχή η όλη υπόθεση θύμιζε τον «Δον Κιχώτη που τα έβαζε με τους ανεμόμυλους». Δούλευαν, δούλευαν αλλά ο χώρος δεν συμμαζευόταν. Με τον καιρό η αυγοθήκη άρχισε να ισοπεδώνεται. Ο ενθουσιασμός και ο κόπος των ανθρώπων, που έτρεχαν να δουλέψουν μόλις σχολούσαν από την δουλειά ή το σχολείο, νίκησε. Οι κοιλότητες χανόντουσαν και μια κακοτράχαλη αλάνα σχηματιζόταν. Και όσο το έβλεπε αυτό ο «στρατός» του ΟΦΗ, τόσο δούλευε υπεράνθρωπα. Συγκινημένοι από την θέα, δεν λογάριαζαν κόπο και προσωπικές απολαύσεις. Ξέχασαν τις οικογένειες τους και το σπίτι τους.

Η πάλη είχε αρχίσει να γέρνει προς την πλευρά των ανθρώπων όταν η φύση έριξε ένα νέο εμπόδιο στην πάλη αυτή. Οι βροχές άρχισαν να παρασέρνουν τα χώματα. Πιο συνηθισμένο μάλιστα ήταν το θέαμα να ρουφιέται το χώμα προς τα κάτω. Έτσι, πρόβαλαν πάλι οι τρύπες που είχαν πολλά κενά. Ήταν τόσο μεγάλη η ζημιά και σε τόσες πολλές μεριές που ένας πρόχειρος μαντρότοιχος που είχε κατασκευαστεί, κατέρρευσε! Η «αυγοθήκη» δεν παραδινόταν εύκολα. Καμία δύναμη όμως δεν ήταν αρκετή για να σταματήσει το πεισματωμένο, ορμητικό πιστό και ακάματο «στρατό» του ΟΦΗ.

Τα εγκαίνια στις 11 Νοεμβρίου 1951

Το γήπεδο εγκαινιάστηκε στις 11 Νοεμβρίου 1951. Στην πρώτη συνάντηση ο ΟΦΗ φιλοξένησε την ομάδα της ΑΣΔΑΝ που ήταν τότε αντάξια της εθνικής ομάδας και που τον νίκησε με 4-1.

Τότε, κάτι τέτοιες συναντήσεις ήταν σπάνιες. Πιο ειδικά για τον ΟΦΗ και το Ηράκλειο. Είναι σαν να ζητάς σήμερα να έρθει να αγωνιστεί στο Ηράκλειο η μικτή κόσμου… Μεγάλη υπόθεση… Και πρέπει να γίνεται φυσικά αντιληπτό πως ένιωθαν οι άνθρωποι του ΟΦΗ που έβλεπαν το όραμα να πραγματοποιείται. Το όνειρο είχε πάρει σάρκα και οστά. Η «αυγοθήκη» έγινε γήπεδο… Η «νεκρόπολη» γέμισε από χαρούμενους αλλαλαγμούς. Η συγκίνηση τους ήταν η καλύτερη πληρωμή. Στιγμές τιτάνιες… Μπράβο σε όλους».

Νέα εμπόδια

Όμως με την ισοπέδωση του χώρου και με την δημιουργία ενός υποφερτού αγωνιστικού χώρου, η επιχείρηση γήπεδο δεν τελείωσε. Ίσα – ίσα τότε ξεκίνησαν να φαίνονται τα πραγματικά εμπόδια.

Το πρώτο μήνυμα ήρθε από το Υπουργείο Οικισμού. Αφού οι υπάλληλοι για καιρό κρατούσαν το θέμα άλυτο, δεν μπορούσαν πια να το καθυστερούν. Τα αγροτεμάχια που ήταν στην περιοχή είχε αποφασιστεί να παραχωρηθούν στους πρόσφυγες οι οποίοι έπρεπε φυσικά να αποκατασταθούν.

Ειδικά ο χώρος του γηπέδου είχε σχεδιαστεί να γίνει πάρκο πράσινου. Άρχισε λοιπόν μια νέα προσπάθεια. Οι πολυάριθμοι άνθρωποι του ΟΦΗ που υποστηρίζονταν από τις πολιτικές και κοινωνικές αρχές του νομού πολιόρκησαν με τις συνεχείς προσπάθειες τους το Υπουργείο. Για μια ακόμα φορά νίκησαν. Το γήπεδο αποχαρακτηρίστηκε από πάρκο και παραχωρήθηκε στον ΟΦΗ.

Η χαρά της δημιουργίας καλυτέρευσης του χώρου και η δημιουργία κερκίδων κόπηκε όμως και πάλι. Ο «κεραυνός» αυτήν την φορά είχε το πρόσωπο μιας γυναίκας, εβραίας στην καταγωγή. Ήταν ίσως η μόνη Ισραηλίτισσα του Ηρακλείου που γλύτωσε από τις θηριωδίες του Χίτλερ. Στην αρχή ο Παπακαλιάτης την καθησύχασε δίνοντας της 100 δραχμές μετά από κάθε αγώνα. Όμως, αργότερα με τον δικηγόρο της κύριο Μαμαλάκη διεκδικούσε τα δικαιώματα του εβραϊκού νεκροταφείου. Ανάμεσα στα διεκδικούμενα ήταν και ένα μεγάλο μέρος του γηπέδου. Νέοι αγώνες, νέα έξοδα και πολλές αποφάσεις δικαστηρίων. Το θέμα έδειχνε ότι θα ήταν μια καταστροφή για τον σύλλογο. Αν και η Εβραία κληρονόμος κάθε τόσο έπαιρνε ορισμένα ποσά εντούτοις δεν αποσυρόταν από την αγωγή. Το 1969 που το θέμα ήταν πάλι σε έξαρση, κατέβηκε στο Ηράκλειο ο Γ.Γ. Αθλητισμού Κώστας Ασλανίδης που πλήρωσε 1.200.000 δραχμές στην κληρονόμο και ο ΟΦΗ έγινε ο απόλυτος κύριος του γηπέδου.