Το Αχίρι των παλιών σπιτιών στο χωριό

  Ο Στάβλος (αγγλικά: Stable) είναι ένα κτίριο με ειδικές εγκαταστάσεις που χρησιμοποιείται σαν κατάλυμα για ζώα, που πολλές φορές στεγάζει τα άλογα. Συνήθως ο στάβλος χωρίζεται σε ξεχωριστούς χώρους για μεμονωμένα ζώα. 

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι στάβλων που χρησιμοποιούνται σήμερα, όπως ειναι ο αχυρώνας αμερικάνικου τύπου, για παράδειγμα, ο οποίος είναι ένας μεγάλος αχυρώνας με μια πόρτα σε κάθε κατάλυμα που στεγάζει τα άλογα και μεμονωμένα καταλύματα μέσα ή ανεξάρτητοι στάβλοι με πόρτες που ανοίγουν πάνω και κάτω. 

Ο όρος «στάβλος» χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει μια αγέλη ζώων που διατηρούνται από έναν ιδιοκτήτη, ανεξάρτητα από τη στέγαση ή την τοποθεσία.

Ο εξωτερικός σχεδιασμός ενός στάβλου μπορεί να ποικίλει ευρέως, με βάση το κλίμα, τα δομικά υλικά, την ιστορική περίοδο και τις πολιτιστικές μορφές αρχιτεκτονικής. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα ευρύ φάσμα δομικών υλικών, όπως τοιχοποιία (τούβλα ή πέτρα), ξύλο και ατσάλι. Οι στάβλοι κυμαίνονται επίσης ευρέως σε μέγεθος, από ένα μικρό κτίριο που στεγάζει ένα ή δύο ζώα έως εγκαταστάσεις σε αγροτικές παραστάσεις ή αγώνες ιπποδρομιών που μπορούν να φιλοξενήσουν εκατοντάδες ζώα.

Ο  στάβλος είναι συνήθως ιστορικά ο δεύτερος παλαιότερος τύπος κτηρίου σε ένα αγρόκτημα. Οι παλαιότεροι στάβλοι αλόγων στον κόσμο ανακαλύφθηκαν στην αρχαία πόλη Πι-Ραμεσές στο Καντίρ, στην Αρχαία Αίγυπτο, και ιδρύθηκαν από τον Ραμσή τον Β΄ (περίπου 1304-1213 π.Χ.). Αυτοί οι στάβλοι κάλυπταν περίπου 182.986 τετραγωνικά πόδια, είχαν κλίση πατωμάτων για αποστράγγιση και μπορούσαν να περιέχουν περίπου 480 άλογα.

 Οι ανεξάρτητοι στάβλοι άρχισαν να χτίζονται από τον 16ο αιώνα. Ήταν καλά χτισμένα και τοποθετημένα κοντά στη κατοικία, επειδή αυτά τα ζώα ήταν πολύτιμα και συντηρούνταν προσεκτικά. 

Κάποτε ήταν ζωτικής σημασίας για την οικονομία και δείκτης της θέσης των ιδιοκτητών τους στην κοινότητα. Σχετικά λίγα παραδείγματα σώζονται από πλήρεις εσωτερικούς χώρους (π.χ. με πάγκους, φάτνη και ράφια) από τα μέσα του 19ου αιώνα ή νωρίτερα.

Παραδοσιακά, οι στάβλοι στη Μεγάλη Βρετανία είχαν ένα πατάρι στον πρώτο (δηλαδή επάνω) όροφο τους και μια μπροστινή πόρτα. Οι πόρτες και τα παράθυρα ήταν τοποθετημένα συμμετρικά. Το εσωτερικό τους χωρίζονταν σε υπαίθρια καταλύματα και συνήθως περιλάμβανε ένα μεγάλο περίπτερο το οποίο χρησίμευε για τον τοκετό μιας φοράδας ή ενός άρρωστου άλογου. 

Τα δάπεδα ήταν λιθόστρωτα (ή αργότερα, από τούβλα) και διέθεταν κανάλια αποχέτευσης. Τα εξωτερικά σκαλοπάτια στον πρώτο όροφο ήταν συνηθισμένα για να μπαίνουν οι ιδιοκτήτες του αγροκτήματος στο κτίριο.

Η λέξη στάβλος χρησιμοποιείται επίσης μετωνυμικά να αναφερθεί στη συλλογή των αλόγων που το κτίριο περιέχει (για παράδειγμα, ένας στάβλος του κολεγίου περιλαμβάνει μια ευρεία ποικιλία των φυλών) και μάλιστα, κατ 'επέκταση, μεταφορικά αναφέρεται σε μια ομάδα ανθρώπων, συχνά (αλλά όχι αποκλειστικά) όπως σε αθλητές - εκπαιδευμένους, προπονητές, επόπτες ή διευθυντές που εργάζονται για το ίδιο άτομο ή οργανισμό.

 Για παράδειγμα, οι γκαλερί έργων τέχνης αναφέρονται συνήθως στους καλλιτέχνες που εκπροσωπούν ως στάβλος καλλιτεχνών. Αναλογικά, τα περιοδικά που προβάλουν τα αυτοκίνητα μιλούν μερικές φορές για συλλεκτικά αυτοκίνητα με αυτόν τον τρόπο, αναφέροντας τα αυτοκίνητα σε ένα στάβλο συλλεκτών (κυρίως όταν η μεταφορά μπορεί να παίξει στη λέξη ένωση των πόνυ)

Ιστορικά, η έδρα μιας μονάδας ιππικού, όχι μόνο η διαμονή των αλόγων τους, ήταν γνωστή ως «στάβλος».

el.wikipedia.org