Τα «Ξενία» στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο

 Τα «Ξενία» στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο

Κατά τη δεκαετία του '60, τα πολυτελή και μοντέρνα τότε ξενοδοχεία «Ξενία» σε προνομιακές τοποθεσίες της χώρας αποτέλεσαν φόντο για πολλές ελληνικές ταινίες και κωμωδίες όπως:

Βίβα Ρένα (1967): Με τη Ρένα Βλαχοπούλου, όπου εμφανίζονται πλάνα από το παραθαλάσσιο «Ξενία» στα νότια προάστια.

Η Ρένα Παπαλιού (Ρένα Βλαχοπούλου), λαϊκή τραγουδίστρια από την Κέρκυρα, μόλις απολύθηκε από το μαγαζί όπου εργαζόταν μαζί με τον αδερφό της που παίζει μπουζούκι, τον Στράτο (Νίκος Ρίζος), ενώ μια ξαδέρφη της με την οποία μοιάζει πάρα πολύ, η Πεπίτα ντι Κορφού (Ρένα Βλαχοπούλου), είναι βεντέτα του ελαφρού τραγουδιού που ζει στη Ρώμη μαζί με τον αρραβωνιαστικό της, Αντόνιο (Ανδρέας Μπάρκουλης).

Ένας εφοπλιστής, ο Λάμπρος Φωκάς (Λάμπρος Κωνσταντάρας), διοργανώνει μια δεξίωση στην οποία καλεί την Πεπίτα, με την οποία είχαν παλαιότερα γνωριμία στη Νάπολη, για να τραγουδήσει, όμως εκείνη αδιαφορεί και δεν θέλει να πάει. Ένας ατζέντης (Αλέκος Κουρής) παρουσιάζει στον εφοπλιστή τη Ρένα στη θέση της Πεπίτας. Το κόλπο έχει επιτυχία. Όταν, όμως, η Πεπίτα αποφασίζει να πάει, ο Φωκάς εκνευρίζεται, αλλά στη συνέχεια ηρεμεί. Μετά, στη δεξίωση, Ρένα και Πεπίτα τραγουδούν με μεγάλη επιτυχία και ο Λάμπρος ερωτεύεται τη Ρένα.

Ο τρελός τα 'χει 400 (1968): Με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, με σκηνές γυρισμένες επίσης σε εγκαταστάσεις των «Ξενία».

Ο τρελλός τάχει 400 είναι έγχρωμη κωμική ταινία του ελληνικού κινηματογράφου που γυρίστηκε το 1968, σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη και σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Λάμπρος Κωνσταντάρας μαζί με τους Καίτη Πάνου, Σμάρω Στεφανίδου, Δέσποινα Στυλιανοπούλου, Κατερίνα Γώγου και Αλέκο Τζανετάκο. Η παραγωγή έγινε από την Καραγιάννης - Καρατζόπουλος.

Στο επίκεντρο της ταινίας είναι ένας φτωχός βιοπαλαιστής, ο Λάμπρος, ο οποίος προσπαθεί μέσω λαχείων να καλυτερέψει τη ζωή του. Όταν, όμως, κερδίζει το λαχείο τρελαίνεται και τον κλείνουν στο ψυχιατρείο. Έτσι μένουν στο σπίτι η γυναίκα του, η κόρη του και η πεθερά του, οι οποίες κάνουν τη μεγάλη ζωή, χωρίς να υπολογίζουν ότι θα βγει ποτέ από την κλινική. Πράγμα που τελικά γίνεται και φέρνει τα πάνω κάτω στις ανέσεις που είχαν μάθει να απολαμβάνουν έως τότε, καθώς τους παίρνει όλα τα λεφτά και καταστρώνει ένα σχέδιο που θα τους επαναφέρει έναν έναν στον ίσιο δρόμο, παίρνοντας και το αίμα του πίσω

Ο αγαθιάρης και η ατσίδα (1969) & Ο ξυπόλητος πρίγκιψ (1968): Ταινίες που χρησιμοποίησαν τους κοσμοπολίτικους και μοντέρνους χώρους των «Ξενία» ως σκηνικό διακοπών και πολυτέλειας.

Οι λογιστές του εργοστασίου Μιτσούκο που παράγει αναψυκτικά εποφθαλμιούν τον έλεγχό του, αλλά ο ερχομός του Μιχάλη Τσουκολιά - ανηψιού του βιομηχάνου - από το νησί, έρχεται να ανατρέψει τα σχέδιά τους. 

Ο ανηψιός είναι λίγο αγαθιάρης και μπλέκεται και σε μια ομάδα αρχαιοκαπήλων η οποία σχεδιάζει να πουλήσει ένα αγαλματάκι στο εξωτερικό. Παράλληλα μπλέκεται και με μια τραγουδίστρια καμπαρέ, τη Μιτσούκο, που συνεργάζεται με αυτή τη συμμορία

 iefimerida.gr