Οι Κρητικοί χοροί και τα χαρακτηριστικά τους

  Οι Κρητικοί χοροί, όπως ο πεντοζάλης, η σούστα, ο σιγανός και οι διάφοροι συρτοί (όπως ο Συρτός Χανιώτικος και ο Συρτός Ανωγειανός), αποτελούν μια δυναμική και πλούσια παραδοσιακή χορευτική κληρονομιά του νησιού, με πολλούς από αυτούς να συνδέονται με αρχαίους πολεμικούς χορούς όπως ο Πυρρίχιος των Κουρητών. 

Κάθε περιοχή της Κρήτης είχε και έχει τους δικούς της χορούς, που χορεύονται σε κύκλο, χαρακτηρίζονται από περίπλοκο βηματισμό και "ταλίμια" (φιγούρες) και συνοδεύονται από παραδοσιακά όργανα όπως λύρα, λαούτο και βιολί. 

Χαρακτηριστικά των Κρητικών χορών:

Κυκλική Τυπολογία:

Οι περισσότεροι Κρητικοί χοροί χορεύονται σε κύκλο, με τους χορευτές να κρατούν ο ένας τον άλλον από τη μέση, τους ώμους ή τις παλάμες. 

Ποικιλία Βηματισμού:

Υπάρχουν αργοί και γρήγοροι χοροί, με τον κάθε χορό να έχει συγκεκριμένο αριθμό βημάτων και σύνθετο βηματισμό. 

Ταλίμια:

Ο αρχιχορευτής, συνήθως άνδρας, εκτελεί δεξιοτεχνικά φιγούρες (ταλίμια) χρησιμοποιώντας την ελευθερία του να ξεχωρίσει από το κύκλο. 

Μουσική Συνοδεία:

Η μουσική βασίζεται στη λύρα και στο λαούτο, ενώ μπορεί να περιλαμβάνει και άλλα όργανα όπως βιολί, ασκομαντούρα, θιαμπόλι και μπουλγαρί. 

Περιοχική Διαφοροποίηση:

Πολλοί χοροί ήταν αρχικά περιορισμένης διάδοσης και διαφοροποιούνταν ανάλογα με την περιοχή του νησιού (π.χ. Μαλεβιζιώτης στο Ηράκλειο, Πεντοζάλης στα Χανιά). 

Κύριοι Κρητικοί Χοροί:

Πεντοζάλης:

Ένας από τους πιο γνωστούς και δυναμικούς χορούς, που συχνά συγχέεται με το Καστρινό Πηδηχτό. 

Σούστα:

Ένας γρήγορος, χορός με έντονο ρυθμό. 

Σιγανός:

Αργός, επιβλητικός χορός, που αρχικά ήταν διαδεδομένος σε όλη την Κρήτη και αποτελούσε συχνά τον χορό της νύφης. 

Συρτοί:

Υπάρχουν διάφορες μορφές, όπως ο Συρτός Χανιώτικος (τον οποίο βασίζεται και το τραγούδι "Ζορμπάς") και ο Συρτός Ανωγειανός. 

Απανωμερίτης (ή Προβατίνα):

Ένας παλιός τοπικός χορός που χορευόταν στην επαρχία του Αμαρίου στο νομό Ρεθύμνου.