05/22/26 - Κρήτη πόλεις και χωριά
ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

Παρασκευή 22 Μαΐου 2026

Ο Άγιος του Δήμου Ρεθύμνης

Μαΐου 22, 2026 0

 Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, σε υψόμετρο 253 μέτρα με 152 κατοίκους.

 Απέχει 16 χλμ. από Ρέθυμνο, στο δρόμο προς Ατσιπόπουλο, γωνιά αριστερά στο 16ο χλμ. του παλιού δρόμου προς Χανιά.


Το όνομά του έχει πάρει από την εκκλησία του χωριού. Αναφέρεται στις βενετσιάνικες απογραφές του 16ου καί 17ου αιώνα, καθώς και στην αιγυπτιακή του 1834 με 50 οικογένειες. Το 1881, ανήκει στο δήμο Ρούστικων με 263 κατ. καθώς επίσης και το 1900 με 345 κατ. 

Από το 1928 και μετά αποτελεί δική του κοινότητα το χωριό βρίσκεται σε υψηλή και βραχώδη θέση και κατά τον Ρεθεμνιώτη Εμ. Λαμπρινάκη στην πλακώδη πλατεία του, υπάρχουν ερείπια νομισματοκοπείου. 

Κατά την ενετοκρατία ήταν φέουδο της οικογένειας Οικογένεια Μπαρότσι, και όλο το χωριό διατηρεί μια βενετσιάνικη όψη. Το χωριό είχε ωραία σπίτια καθώς ήταν θερινός τόπος διαμονής των βενετσιάνων αρχόντων του Ρεθύμνου.



Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. 


Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι μαζί με τον οικισμό Άγιος Γεώργιος αποτελούν την κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 152 κατοίκους





Σημαντικά Πρόσωπα

Λαμπάκης Ευμένιος : ηγούμενος Προφήτη Ηλία Ρουστίκων

Μανούσακας Γιάννης : κοινοτάρχης και συγγραφέας: στη σκιά της Ακροναυπλίας και ο Χαλασμός

Μανούσακας Στέλιος : αγωνιστής Αριστεράς και συγγραφέας της αντιδικτατορικής αντίστασης του 1967-1974 στην Ιταλία

Παυλιδάκης Γιάννης: ιδιοκτήτης ραδιοφωνικού σταθμού κρητικής μουσικής στην Αθήνα

Φραγκίσκος Μπαρόκιος : μαθηματικός

Παπαδάκης Βασίλειος (+21/12/1931) : επαναστάτης Κρητικών Επαναστάσεων και πληρεξούσιος

Σακκόραφος Γεώργιος : αγωνιστής επανάστασης 1821 και βουλευτής Κρήτης το 1827

Σπανδάγος Κ. Χαράλαμπος: ιδιοκτήτης κινηματογράφου Ιδαίον Άντρον στο Ρέθυμνο








Οικισμός Αγίου Γεωργίου

Στην τοπική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Ρεθύμνου ανήκει και ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 390 μέτρων και ήταν βενετσιάνικο χωριό, ιδιοκτησία βενετού ευγενούς. 


Στην απογραφή του 2011 είχε 48 κατοίκους . Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 4,915 χμ² (2011)








Read More

Γιατί στον τόπο μας; Η σκοτεινή πλευρά της λεβεντιάς

Μαΐου 22, 2026 0

 Γιατί στον τόπο μας;

Η σκοτεινή πλευρά της λεβεντιάς
 
Υπάρχουν στιγμές που ένας τόπος μοιάζει να κουβαλά μέσα του μια αόρατη ένταση. Σαν να συνυπάρχουν μέσα του δύο πρόσωπα: το ένα φωτεινό, περήφανο, γενναιόδωρο και το άλλο σκοτεινό, ορμητικό, έτοιμο να εκραγεί. Η Κρήτη υπήρξε διαχρονικά ένας τόπος λεβεντιάς, αντίστασης, φιλοξενίας και βαθιάς πολιτισμικής ταυτότητας. Ένας τόπος που έμαθε να αντέχει. Όπως παρατηρεί το Κέντρο Συμβουλευτικής & Ψυχοθεραπείας Internus, το τελευταίο διάστημα όλο και συχνότερα ο τόπος αυτός συγκλονίζεται από βίαια περιστατικά: γυναικοκτονίες, ενδοοικογενειακή βία, βεντέτες, επιθέσεις, χρήση όπλων, επικίνδυνη οδήγηση, τροχαία δυστυχήματα και μια διαρκώς αυξανόμενη δυσκολία διαχείρισης του θυμού και της ματαίωσης.
Και το ερώτημα επανέρχεται βασανιστικά: γιατί στον τόπο μας;
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι απλουστευτική. Τα κοινωνικά φαινόμενα δεν γεννιούνται ξαφνικά ούτε εξηγούνται με εύκολες γενικεύσεις περί «κακών ανθρώπων» ή «εκφυλισμένης κοινωνίας». Η βία είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Συνδέεται με την ιστορία, την κουλτούρα, την οικογενειακή διαπαιδαγώγηση, τις κοινωνικές νόρμες, την ψυχική ανθεκτικότητα, αλλά και με τις συνθήκες μέσα στις οποίες μαθαίνει ένας άνθρωπος να υπάρχει.
Σε κοινωνίες όπου η έννοια της τιμής και της κοινωνικής εικόνας παραμένει ισχυρή, η απώλεια ελέγχου ή η προσβολή συχνά βιώνονται όχι απλώς ως προσωπική δυσκολία, αλλά ως υπαρξιακή απειλή. Σε αρκετές περιπτώσεις, η ανδρική ταυτότητα εξακολουθεί να δομείται γύρω από την κυριαρχία, τη σκληρότητα, την ανάγκη επιβολής και την αποφυγή της ευαλωτότητας. Ο άνδρας που έμαθε ότι «δεν πρέπει να λυγίζει», συχνά δεν έμαθε ποτέ να επεξεργάζεται συναισθηματικά την απόρριψη, τη ζήλια, τη ματαίωση ή την εγκατάλειψη.
Κάπως έτσι, η βία αρχίζει να μετατρέπεται σε τρόπο έκφρασης. Όχι επειδή είναι φυσιολογική, αλλά επειδή σε ορισμένα κοινωνικά περιβάλλοντα παραμένει, άμεσα ή έμμεσα, ανεκτή. Η βεντέτα, για παράδειγμα, δεν αποτελεί απλώς πράξη εκδίκησης. Είναι μια πολιτισμική λογική που αναπαράγει την ιδέα ότι η αξιοπρέπεια αποκαθίσταται μέσω της ανταπόδοσης του πόνου. Η γυναικοκτονία, αντίστοιχα, δεν είναι «έγκλημα πάθους», όπως συχνά παρουσιάζεται λανθασμένα στον δημόσιο λόγο. Πρόκειται για την ακραία μορφή ελέγχου και ιδιοκτησιακής αντίληψης απέναντι στη γυναίκα, όταν ο δράστης αδυνατεί να αποδεχθεί την αυτονόμησή της.
Παράλληλα, η υπερβολική χρήση αλκοόλ λειτουργεί συχνά ως καταλύτης απορρύθμισης. Η Κρήτη, όπως και πολλές περιοχές με έντονη κοινωνική κουλτούρα γύρω από τη διασκέδαση και τη συλλογικότητα, έχει ιστορικά συνδέσει το αλκοόλ με τη φιλοξενία, τη χαρά και την κοινωνική συνεύρεση. Όταν όμως το αλκοόλ μετατρέπεται σε βασικό μηχανισμό εκτόνωσης, τότε μειώνεται ο έλεγχος των παρορμήσεων και αυξάνεται η πιθανότητα επιθετικής ή επικίνδυνης συμπεριφοράς. Δεν είναι τυχαίο ότι σημαντικό ποσοστό σοβαρών τροχαίων δυστυχημάτων και περιστατικών βίας συνδέεται με κατανάλωση αλκοόλ.
Ακόμη και τα τροχαία δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται μόνο ως «κακιά στιγμή». Η υπερβολική ταχύτητα, η επίδειξη δύναμης στον δρόμο, η παραβίαση ορίων και η αίσθηση προσωπικής παντοδυναμίας αποτελούν κοινωνικά και ψυχολογικά φαινόμενα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η επικίνδυνη οδήγηση συνδέεται με την ανάγκη επιβεβαίωσης, με μια κουλτούρα όπου η παραβίαση του κανόνα εκλαμβάνεται ως δείγμα ισχύος ή «μαγκιάς». Όμως μια κοινωνία που δυσκολεύεται να σεβαστεί τα όρια στον δρόμο, συχνά δυσκολεύεται να σεβαστεί τα όρια και στις ανθρώπινες σχέσεις.
Ο Νίκος Καζαντζάκης έγραφε στην «Ασκητική»: «Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης». Ίσως αυτή η φράση να αποκτά σήμερα ιδιαίτερο βάρος. Γιατί η κοινωνική βία δεν αντιμετωπίζεται μόνο με καταδίκες και αυστηρότερες ποινές. Αντιμετωπίζεται όταν μια κοινωνία αποφασίσει να κοιτάξει με ειλικρίνεια τον εαυτό της.
Η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στην εκδίκηση, ούτε στην κυριαρχία πάνω στον άλλον. Βρίσκεται στην ικανότητα του ανθρώπου να αντέχει τη ματαίωση χωρίς να καταστρέφει. Να διαχειρίζεται τον θυμό χωρίς να τον μετατρέπει σε πράξη. Να μπορεί να ζητά βοήθεια χωρίς να το βιώνει ως αδυναμία.
Και εδώ βρίσκεται ίσως ένα από τα βαθύτερα προβλήματα της εποχής μας: μεγαλώνουμε συχνά ανθρώπους λειτουργικούς, αλλά όχι συναισθηματικά εκπαιδευμένους. Παιδιά που έμαθαν να επιτυγχάνουν, αλλά όχι να επεξεργάζονται όσα νιώθουν. Παιδιά που άκουσαν πολλές φορές «να είσαι δυνατός», αλλά σπάνια «μίλα για τον πόνο σου». Παιδιά που εκτέθηκαν στη λεκτική, συναισθηματική ή σωματική βία ως κάτι σχεδόν φυσιολογικό και αργότερα μετέφεραν αυτή τη βία στις σχέσεις τους.
Αν πραγματικά θέλουμε αλλαγή, τότε οι λύσεις δεν μπορεί να είναι μόνο κατασταλτικές. Η αυστηροποίηση των ποινών είναι απαραίτητη, αλλά από μόνη της δεν αρκεί. Καμία κοινωνία δεν θεραπεύεται μόνο μέσω του φόβου της τιμωρίας.
Χρειάζεται ουσιαστική πρόληψη και μακροπρόθεσμη κοινωνική επένδυση. Χρειάζεται εκπαίδευση στη συναισθηματική διαχείριση ήδη από το σχολείο. Χρειάζονται γονείς που να μπορούν να διδάξουν όρια χωρίς βία και ανδρισμό χωρίς επιβολή. Χρειάζονται προσβάσιμες δομές ψυχικής υγείας, ιδιαίτερα στην περιφέρεια και στις μικρότερες κοινότητες. Χρειάζονται παρεμβάσεις για την υπεύθυνη κατανάλωση αλκοόλ, συστηματική οδική παιδεία και δημόσιος λόγος που να σταματήσει να εξιδανικεύει τη σκληρότητα, την οπλοφορία και την εκδικητικότητα ως στοιχεία «παράδοσης» ή «λεβεντιάς».
Γιατί ένας τόπος δεν καθορίζεται μόνο από τις πληγές του, αλλά και από την ικανότητά του να τις αναγνωρίζει και να τις θεραπεύει.
Η Κρήτη δεν είναι οι γυναικοκτονίες της. Δεν είναι οι βεντέτες, τα όπλα ή τα τροχαία της. Είναι και οι άνθρωποι που μορφώνουν, φροντίζουν, αγαπούν, δημιουργούν, δουλεύουν σιωπηλά και προσπαθούν καθημερινά να κρατήσουν ζωντανή μια άλλη πλευρά του τόπου αυτού — πιο ώριμη, πιο συνειδητή, πιο ανθρώπινη.
Ίσως, τελικά, το πραγματικό ερώτημα να μην είναι μόνο «γιατί στον τόπο μας;». Ίσως το ουσιαστικό ερώτημα να είναι αν είμαστε έτοιμοι, ως κοινωνία, να αλλάξουμε όσα για χρόνια μάθαμε να θεωρούμε φυσιολογικά.
«Ν’ αγαπάς την ευθύνη.» — Νίκος Καζαντζάκης
 
ΚΑΡΓΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής
Κέντρο Συμβουλευτικής & Ψυχοθεραπείας Internus
Read More

Με την εκδήλωση παρουσίασης των έργων τέχνης που φιλοτεχνήθηκαν, ολοκληρώθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 20ης Μαΐου 2026 το φεστιβάλ «Ημέρες Γλυπτικής»

Μαΐου 22, 2026 0

 Με την εκδήλωση παρουσίασης των έργων τέχνης που φιλοτεχνήθηκαν, ολοκληρώθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 20ης Μαΐου 2026 το φεστιβάλ «Ημέρες Γλυπτικής» που διοργάνωσε το Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Ρεθύμνης σε συνεργασία με την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών.


Στην ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα βραδιά, καλωσόρισμα απεύθυναν ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού κ. Μάνος Τσάκωνας και ο επικεφαλής του Εργαστηρίου Μαρμαρογλυπτικής της Α.Σ.Κ.Τ. κ. Μιχάλης Χριστογιάννης, ο οποίος μαζί με τους δημιουργούς, παρουσίασε τα έργα τέχνης, τα οποία στο εξής θα κοσμήσουν την πόλη και οικισμούς του Δήμου Ρεθύμνης.


«Σήμερα είναι μία σημαντική, μία ιδιαίτερη μέρα γιορτής, για το Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Ρεθύμνης» είπε ο Αντιδήμαρχος Μάνος Τσάκωνας, τονίζοντας: «Με την σημερινή γιορτή πλησιάζουμε ακόμη περισσότερο έναν από τους στόχους μας, που είναι η δημιουργία και θεσμοθέτηση μικρών γιορτών, μικρών ετήσιων φεστιβάλ, που να αγγίζουν όλες τις μορφές τέχνης και έτσι σήμερα εδώ ολοκληρώνονται, για το 2026, οι «Ημέρες Γλυπτικής».

Ο ίδιος συνέχισε λέγοντας: «Πιστεύω όμως ότι το Ρέθυμνο είναι μία πόλη που γνωρίζει να ξεφυλλίζει το ιστορικό της παρελθόν στον τομέα του Πολιτισμού, σχεδιάζοντας το μέλλον.






Πριν από χρόνια, στα τέλη της δεκαετίας του 1960 αρχές δεκαετίας 1970, το Ρέθυμνο, επί Δημαρχίας Δημήτρη Αρχοντάκη, παραχώρησε στα Δυτικά κάποιες εκατοντάδες στρέμματα στο Πανεπιστήμιο για τη δημιουργία του και εδώ σε αυτήν την περιοχή, στα Πευκάκια, έντεκα στρέμματα για τη δημιουργία Σταθμού της Σχολής Καλών Τεχνών. Έτσι η πόλη μας επιβεβαίωσε με τον καλύτερο τρόπο το όνομά της στα Γράμματα και τις Τέχνες.


Τότε ο πνευματικός άνθρωπος του Ρεθύμνου, Παντελής Πρεβελάκης, ήταν καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και ζήτησε από το Δήμο Ρεθύμνης να παραχωρήσει αυτήν την έκταση για τη δημιουργία του Σταθμού. Έτσι σήμερα είμαστε μία από τις λίγες τυχερές πόλης της Ελλάδας, μόλις επτά είναι οι πόλεις που διαθέτουν Παραρτήματα της Σχολής Καλών Τεχνών. Τα κτίσματα σχεδιάστηκαν από τον Αρχιτέκτονα Παύλο Μυλωνά, επίσης Καθηγητή της Σχολής Καλών Τεχνών και ο Σταθμός αυτός εγκαινιάστηκε τον Οκτώβριο του 1977.






Και εμείς τώρα, ως Τμήμα Πολιτισμού, καλούμαστε να συνεχίσουμε αυτήν την παράδοση και πιστεύω ότι η σημερινή μέρα, είναι το καλύτερο ξεκίνημα, η έναρξη των εκδηλώσεων, για να γιορτάσουμε, την ερχόμενη χρονιά, το 2027, τα 50 χρόνια αυτού του καλλιτεχνικού σταθμού στην πόλη μας, θεσμοθετώντας τις «Ημέρες Γλυπτικής» πλαισιωμένες, γιατί όχι, και με άλλες δράσεις. Είμαι ήδη σε επικοινωνία με την πρύτανη της Σχολής κυρία Ερατώ Χατζησάββα, την οποία και ευχαριστούμε θερμά για τη συνεργασία, ώστε να υπογράψουμε ως Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Ρεθύμνης, ένα μνημόνιο συνεργασίας για τη συνέχιση αυτού του στόχου».


Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο κ. Τσάκωνας τόνισε: «Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους χορηγούς μας, την ΑΝΕΚ lines και τα Σούπερ Μάρκετ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ, καθώς και τις Διευθύνσεις του Δήμου μας Περιβάλλοντος, Τεχνικών έργων και Οικονομικών για την εξαιρετική συνεργασία.


Να ευχαριστήσω επίσης το μουσικό σχήμα με τους δικούς μας καλλιτέχνες Constantino Costa και Μιχάλη Φλουρή που είναι σήμερα εδώ μαζί μας να μας κρατήσουν συντροφιά κατά τη διάρκεια της ξενάγησης.





Τα συγχαρητήρια ανήκουν φυσικά στους σπουδαστές της Σχολής, στη Μυρτώ, στη Μαριάννα, στην Κωνσταντίνα, στην Αντιγόνη, στην Γεωργία, στην Έλενα, στην Roky, στον Δημήτρη και στον Μανώλη, που βρέθηκαν εδώ στην πόλη μας για δύο εβδομάδες και οι εμπνεύσεις τους, οι δημιουργίες τους, τα έργα τους σε λίγο χρονικό διάστημα θα φροντίσουμε να στολίσουν την πόλη μας.


Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Δάσκαλό τους, υπεύθυνο του εργαστηρίου Μαρμαρογλυπτικής κύριο Δημήτρη Χριστογιάννη για την συνεργασία και φυσικά για την σκέψη πραγματοποίησης αυτού του Συμποσίου Τέχνης που το Ρέθυμνο, πραγματικά, τόσο το άξιζε.
Σας ευχαριστώ και πάλι για την παρουσία σας και σας μεταφέρω και το χαιρετισμό του Δημάρχου μας, κυρίου Γιώργου Μαρινάκη, που πάντα δίπλα μας στηρίζει αυτές τις προσπάθειες».

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στον Σταθμό της Σχολής Καλών Τεχνών στον Ευληγιά και πλαισιώθηκε μουσικά από τον Μιχάλη Φλουρή και τον Costantino Costa.




Στο εργαστήριο που λειτούργησε στον ίδιο χώρο από τις 8 του τρέχοντος μήνα συμμετείχαν οι σπουδαστές και σπουδάστριες Κοσμίδη Μαριάννα, Οικονομοπούλου Κωνσταντίνα, Ξηρογιάννη Αντιγόνη, Φωτεινός Μανώλης, Καπνιστή Μυρτώ, Γιαννοπούλου Γεωργία, Roky Drozd, Κουτσουρής Ιάσωνας, Κοτσάφτης Δημήτρης και Κωνσταντοπούλου Έλενα.
Φωτογραφίες: Γιώργος Κατάκης - Desp Pl
Read More

Το Δημαρχείο της πόλης του Ρεθύμνου

Μαΐου 22, 2026 0

Το Δημαρχείο της πόλης του Ρεθύμνου βρίσκεται στην Λεωφόρο Ναυάρχου Κουντουριώτη Παύλου 80.

Το κομμάτι της αρχιτεκτονικής ενός κτιρίου με μεγάλη τζαμαρία και με ενιαίους χώρους ήταν κάτι που δεν μπορούσες κάποιος να το βρει εύκολα, όταν κατασκευάστηκε, πρίν απο 50 χρόνια.

 Ο Δήμος Ρεθύμνης είναι δήμος της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αρκαδίου, Λαππαίων, Ρεθύμνης και Νικηφόρου Φωκά του νομού Ρεθύμνης (βλ. και την πρότερη διοικητική διαίρεση νομού Ρεθύμνης, τον παλιό κατάλογο δήμων ανά νομό, τον κατάλογο των οικιστικών περιοχών της Ελλάδας αλλά και πρότερη διοικητική διαίρεση Ελλάδας σε επαρχίες). 


Η έκταση του νέου Δήμου είναι 397.48 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 55.636 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Έδρα του δήμου είναι το Ρέθυμνο. Ο Δήμος Ρεθύμνης εμφανίζει σήμερα την ακόλουθη διοικητική (και εκλογική) διαίρεση:



Δήμος Ρεθύμνης (Έδρα: Ρέθυμνο)

Από το 1882 ο Δήμος Ρεθύμνης αναφερόταν στην πόλη του Ρεθύμνου και αποτελεί σήμερα την Κοινότητα Ρεθύμνης.


Το 1998 επεκτάθηκε στα όρια της Δημοτικής ενότητας Ρεθύμνης περιλαμβάνοντας τα χωριά πέριξ του όρου Βρύσινας, ενώ το 2010 ισοδυναμεί με την παλαιά επαρχία Ρεθύμνης με διεύρυνση προς Δυτικό Μυλοπόταμο (κοινότητες Πρινέ, Ελεύθερνα, Έρφοι, Πρίνος και Σκουλούφια).

Κοινότητα πληθυσμός (2021) έκταση (χλμ²) επαρχία

Αγίου Κωνσταντίνου 200 4,915 Ρεθύμνης

Άδελε 1.498 6,333

Αμνάτου 191 23,123

Άνω Βαλσαμονέρου 113 5,629

Αργυρουπόλεως 313 6,342

Αρμένων 753 19,742

Αρχαίας Ελευθέρνης (Πρινέ) 117 10,076 Μυλοποτάμου

Αρχοντικής 237 3,481 Ρεθύμνης

Ατσιποπούλου 5.417 9,539

Βιλανδρέδου (Αρολιθίου) 112 12,725

Γερανίου 932 11,363

Γουλεδιανών 80 5,231

Γωνιάς 565 6,173

Ελευθέρνης 240 20,883 Μυλοποτάμου

Επισκοπής 593 7,104 Ρεθύμνης

Ερφών 637 7,174 Μυλοποτάμου

Ζουριδίου 55 2,569 Ρεθύμνης

Καλονύκτου 209 2,877

Καρές 161 7,943

Καρωτής 215 3,523

Καστέλλου 99 6,329

Κάτω Βαλσαμονέρου 163 6,666

Κάτω Πόρου 48 2,499

Κούμων 152 8,36

Κούφης 129 2,327

Κυριάννας 311 5,23

Μαλακίων 125 9,359

Μαρουλά 533 11,47

Μέσης 378 8,488

Μούντρου 154 9,798

Μυριοκεφάλων 268 12,986

Όρους 42 2,858

Παγκαλοχωρίου 1.042 2,35

Πηγής 951 5,908

Πρασιών 106 7,89

Πρινέ 937 7,303

Πρίνου 615 12,419 Μυλοποτάμου

Ρεθύμνης 35.763 26,133 Ρεθύμνης

Ρουσσοσπιτίου 536 7,082

Ρουστίκων 172 4,611

Σαϊτουρών 85 11,386

Σελλίου 174 13,107

Σκουλουφίων 179 5,715 Μυλοποτάμου

Φραντζεσκιανών Μετοχίων 251 3,354 Ρεθύμνης

Χαμαλευρίου 936 3,657

Χαρκίων 57 20,288

Χρομοναστηρίου 360 9,602

Διατελέσαντες δήμαρχοι Ρεθύμνης


Θητεία Δήμαρχος Σημειώσεις

1882-1885 Σαλής Δροσουλάκης

1885-1889 Μουσταφά Κιλιτσάκης

1889-1895 Σαλής Δροσουλάκης

1895-1905 Γιουσούφ Αληγιατζιδάκης

1905-1911 Σεφτέρ Κλαψαράκης -

1911-1918 Χουσνί Βακογλάκης

1919-1921 Μιχαήλ Νικ. Παπαδάκης

1921-1922 Παντελής Πετυχάκης (λαϊκός)

1922-1925 Μενέλαος Μ. Παπαδάκης Βενιζελικός και αντιδήμαρχος ο Στυλιανός Γαλερός

1926-1941 Τίτος Πετυχάκης Βενιζελικός φιλελεύθερος)

1941-1944 Διορισμένοι υπό των Γερμανών

1944-1950 Τίτος Πετυχάκης 21 χρόνια θητεία, 2ος μακροβιότερος δήμαρχος

1951-1952 Κωνσταντίνος Βαρδάκης

1952-1963 Στυλιανός Ψυχουντάκης

1964-1967 Ευάγγελος Δασκαλάκης (ΕΚ)

1967-1974 Δημήτρης Αρχοντάκης Διορισμένος από την Χούντα, πέτυχε το Πανεπιστήμιο Κρήτης να έχει έδρα το Ρέθυμνο

1974-1975 Γεώργιος Καπερώνης (υπηρεσιακός)

1975-1978 Μανώλης Καλαϊτζάκης (ΝΔ)

1978-1982 Δημήτρης Αρχοντάκης (ΝΔ)

1983-1990 Χρήστος Σκουλούδης (ΠΑΣΟΚ)

1991-2006 Δημήτρης Αρχοντάκης (ΝΔ) Ρεκόρ θητείας 27 χρόνια

2007-Σήμερα Γεώργιος Μαρινάκης (ΠΑΣΟΚ) Ο 3ος μακροβιότερος δήμαρχος. Εκλεγείς το 2006, από τον 1ο γύρο, με ποσοστό 60,58%. Επανεξελέγη το 2010, από τον 1ο γύρο, με ποσοστό 73,15%, το 2014, με ποσοστό 50,41%, το 2019, με ποσοστό 52,04% και το 2023, από τον 1ο γύρο, με ποσοστό 66,31%. 









Read More
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΚΡΗΤΗ
ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ
ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΠΡΟΣΩΠΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ