Κρήτη πόλεις και χωριά: 07/01/26

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2026

Οι Μουρνιές του δήμου Ιεράπετρας

www.kritipoliskaixoria.gr Ιουλίου 01, 2026 0

Οι Μουρνιές (επίσημο: αι Μουρνιαί) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας, στην ανατολική Κρήτη.

Είναι κτισμένες σε υψόμετρο 310 μέτρων σε απόσταση 19 χιλιομέτρων από την Ιεράπετρα, επί της επαρχιακής οδού προς την Βιάννο.

%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9D%CE%99%CE%95%CE%A3%20(2)

Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στην απογραφή του 1881, όταν είχε οριστεί έδρα του δήμου Μουρνιών. Σύμφωνα με την απογραφή είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 308 κατοίκους.

Στην απογραφή του 1900 είχε 380 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμης κοινότητας.

%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9D%CE%99%CE%95%CE%A3%20(8)

%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9D%CE%99%CE%95%CE%A3%20(7)

%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9D%CE%99%CE%95%CE%A3%20(6)

Η κοινότητα Μουρνιών περιέλαμβανε επίσης τον οικισμό Άνω Σύμη. Η κοινότητα ανήκε αρχικά στην επαρχία Βιάννου, αλλά το 1932 προσαρτήθηκε στην επαρχία Ιεράπετρας.

Διατηρήθηκε μέχρι το πρόγραμμα Καποδίστριας, οπότε και οι Μουρνιές προσαρτήθηκαν στον δήμο Ιεράπετρας

%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9D%CE%99%CE%95%CE%A3%20(5)

%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9D%CE%99%CE%95%CE%A3%20(4)

%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9D%CE%99%CE%95%CE%A3%20(3)

%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9D%CE%99%CE%95%CE%A3%20(1)

Η Santa Katerina Ruinata Στο Μπετενάκι Της Πόλης Του Ηρακλείου

39 - ΜΝΗΜΕΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

www.kritipoliskaixoria.gr Ιουλίου 01, 2026 0

Το Μάρτιο του 2008, κατά την εκτέλεση εργασιών του Οργανισμού Λιμένος Ηρακλείου,στην περιοχή γνωστή ως «Μπεντενάκι», αποκαλύφθηκαν αρχαιότητες, σημαντικές για την τοπογραφία της πόλης του Ηρακλείου.

Έως σήμερα, η ανασκαφική έρευνα έχει αποκαλύψει ένα κτηριακό σύμπλεγμα με διττλό χαρακτήρα, αμυντικό και λατρευτικό Έχει αποκαλυφθεί τμήμα πύργου, με μεγάλους ισόδομους λίθους, καθώς και τμήματα διαφόρων εγκαταστάσεων, όπως θολοσκεπής χώρος-στοά, φρέατα, δεξαμενές, βοτσαλωτά και πλακόστρωτα δάπεδα.

Στην παραπάνω οχύρωση προσκολλήθηκε σε μεταγενέστερη φάση κόγχηερού και μετατράπηκε σε ναό. Ο ναός φέρει τοιχογραφικό διάκοσμο που σώζεται αποσπασματικά και χρονολογείται στα τέλη του 13ου-αρχές του 14ου αιώνα.

Σώζεται ολόκληρη η κόγχη του ιερού, με ίχνη από την παράσταση των Συλλειτουργούντων Ιεραρχών, το δάπεδο και το αποτύπωμα της Αγίας Τράπεζας. Στονότιο τοίχο του ναού σώζεται η παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας με ποινές των Κολασμένων

Στο δυτικό τοίχο, αποκαλύφθηκαν τοιχο-γραφίες, με φυτικά και διακοσμητικά μοτίβα
και την παράσταση της Βαϊοφόρου. Σε όλη τηνέκταση του δαπέδου σώζονται τάφοι, καθώς και δύο επιμελημένα αρκοσόλια στον τοίχοτης βόρειας κεραίας της ενετικής περιόδου.

Οι τάφοι συνεχίζονται και εκτός του δυτικού ορίουτου συγκροτήματος.
Ο ναός ήταν άγνωστος. Σε χάρτη του Do- menico Rossi da Este του έτους 1567

μνημονεύεται ανατολικά του Αγίου Πέτρου και προς το παράκτιο τείχος η Santa Catarinaruinata, ενώ σε χάρτη του ίδιου του 1570 δεν σημειώνεται πλέον τίποτα στη θέση αυτή.