Χωριό και κοινότητα της επαρχίας Κυδωνίας. Βρίσκεται νοτιοδυτικά των Χανίων, σε απόσταση 25χμ. Είναι κτισμένο στην κοιλάδα του Δικασιμιώτη ποταμού σε υψόμ, 110μ. και κατοικείται από 105 άτομα.

Ανάμεσα σε δυο λόφους, πνιγμένα μέσα στις σταχτοπράσινες ελιές και βαθυπράσινες πορτοκαλιές, βρίσκονται κτισμένα τα κάτασπρα σπιτάκια του. Το σημερινό χωριό αποτελείται από 3 συνοικίες που βρίσκονται πολύ κοντά η μια με την άλλη. Τις χωρίζει ένας μικρός χείμαρρος, που άλλοτε αποτελεί ευλογία για το χωριό και άλλοτε γίνεται αιτία καταστροφής.

Οι κάτοικοι του χωριού είναι εργατικοί, τίμιοι, φιλόξενοι, προοδευτικοί. Αγαπούν τον τόπο τους και αγωνίζονται για μια καλύτερη ζωή. Τα κύρια προϊόντα του χωριού είναι εσπεριδοειδή, ελαιόλαδο και κρασί.

Στην κοινότητα Ζουνακίου ανήκει ο οικισμός Λίμνη. Η ονομασία του χωριού (το κυρίως χωριό λέγεται Ζουνάκι), όπως συμβαίνει σε πολλά χωριά της Κρήτης, προήλθε από κάποιο Τούρκο αγά, που τον έλεγαν Ζούνη. Ο αγάς αυτός ήταν κύριος της περιοχής, στην οποία έβαλε Χριστιανούς να την καλλιεργούν.

Η πρώτη εγκατάσταση Χριστιανών στην περιοχή έγινε το 1780, περίπου, σύμφωνα με τις μαρτυρίες παλιότερων. Πρώτος που εγκαταστάθηκε στην περιοχή ήταν κάποιος Εμμανουήλ Καβαλιεράκης από τα Μεσκλά Κυδωνίας. Αυτός ήταν στη δούλεψη του αγά του Σκινέ,Σακίρ – Μπέη και επειδή ήταν πολύ πιστός, ο αγάς του χάρισε 500 μέλισσες. Ο Καβαλιεράκης πούλησε τις μέλισσες και από τα χρήματα που έβγαλε αγόρασε από τον Τούρκο αγά τη σημερινή περιοχή του Ζουνακίου. Έτσι, έγινε η πρώτη εγκατάσταση Χριστιανών στην περιοχή. Παλιότερη ονομασία του χωριού δεν υπάρχει.

Εκτός από το κυρίως χωριό υπάρχουν και άλλες δυο συνοικίες: τα Χρυσιανά κα ι τα Καμισιανά. Τα Καμισιανά πήραν το όνομα από κάποιον ΚαμισάκηΛιονή, ο οποίος αγόρασε την περιοχή από κάποιο αγά Μεμέτ – Αλή, που κατείχε την περιοχή. Η πρώτη ονομασία της συνοικίας, σύμφωνα με μαρτυρίες παλιών, ήταν Δικασιμές και προήλθε από το δικαστήριο που διατηρούσαν οι Τούρκοι στην περιοχή. Απόδειξη τούτου αποτελεί η σημερινή ονομασία του ποταμού που διασχίζει το χωριό και λέγεται Δικασιμιώτης.

Το χωριό πρωτοϊδρύθηκε επί της βενετικής εποχής, όπως αποδεικνύουν ερείπια, που υπάρχουν εδώ. Άποικοι, από διάφορα μέρη, από τους Λάκκους, τη Γαύδο, τα Σφακιά, τον Πρασέ, τα Φλάρια και πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία κατοίκησαν το χωριό. Μεταξύ των παλιοτέρων οικογενειών είναι οι Γιαννακάκηδες, Μαρκάκηδες, Λιωνάκηδες, Δρακάκηδες, Βουλγαράκηδες, Μανωλεδάκηδες, Μαλαμάδες, Περάκηδες, Γομπάκηδες, Πενταράκηδες, Φράγκοι, Καλυμνιοί, Κουκούληδες, Κουντήδες, Μπακούσηδες.

Από την εποχή της Τουρκοκρατίας μέχρι τη Γερμανική Κατοχή, οι κάτοικοι της περιοχής ήταν παρόντες σ’ όλους τους αγώνες και τις θυσίες. Επί Τουρκοκρατίας, το Ζουνάκι κατοικούνταν από Τούρκους και Έλληνες. Οι Έλληνες έκαναν 3 σημαντικές επαναστάσεις και υποχρέωσαν τους Τούρκους να φεύγουν σιγά σιγά για τα Χανιά. Κάνανε ζημιές στα ελαιόδενδρα και τα σπαρτά και έτσι οι Τούρκοι εγκατέλειψαν το μέρος, πουλώντας τα κτήματα στους Έλληνες, οι οποίοι κατέβαιναν από τις γύρω ορεινές περιοχές.

Κατά τη ν επανάσταση του 1896, πολλοί από τους κατοίκους πήραν μέρος και αφού ενώθηκαν με άλλους επαναστάτες, κυνήγησαν τους Τούρκους από τις Βουκολιές προς τα γειτονικά χωριά Λίμνη, Μανωλιόπουλο, Μπαπιόλο και Κουφό.

Η πτώση των Γερμανών αλεξιπτωτιστών βρήκε τους κατοίκους στις επάλξεις του καθήκοντος. Μαζί μ’ όλους τους Κρητικούς πολέμησαν με τα λίγα μέσα, που διέθεταν, τον απρόσκλητο εισβολέα.

Στην περίοδο της Κατοχής, το Ζουνάκι ήταν έδρα τάγματος 80 περίπου Γερμανών. Εδώ ήταν ο καθηγητής Λευτέρης Σταυρακάκης, που οι Γερμανοί τον χρησιμοποιούσαν ως διερμηνέα. Από μαρτυρίες των κατοίκων η προσφορά του Σταυρακάκη στην περιοχή υπήρξε μεγάλη. Θερμός πατριώτης, με κίνδυνο της ζωής του, πολλές φορές, βοήθησε τους κατοίκους. Χωρίς αυτόν ίσως να θρηνούσαν πολλά θύματα. Πολλά είναι τα παραδείγματα, που αναφέρονται σήμερα και όπου φαίνεται η μεγάλη προσφορά του Σταυρακάκη. Ένα απ’ αυτά είναι το εξής:

Οι Γερμανοί, θέλοντας να φτιάξουν μια γέφυρα, έκοψαν από ένα γειτονικό λόφο μερικά κυπαρίσσια. Σ’ ένα απ’ αυτά οι κάτοικοι της περιοχής είχαν κρύψει όπλα και πυρομαχικά, που έπεσαν στα χέρια των Γερμανών. Ο κίνδυνος για τη ζωή των κατοίκων ήταν μεγάλος.

Στην κατάλληλη στιγμή ο Σταυρακάκης κατάφερε να πείσει το Γερμανό διοικητή του τάγματος ότι τα όπλα, που βρέθηκαν ήταν στρατιωτών, που είχαν επιστρέψει από τον πόλεμο της Αλβανίας.

Ένα άλλο γεγονός, που διηγούνται σχετικά με τη βοήθεια, που προσέφερε ο Σταυρακάκης στο χωριό είναι το εξής: Οι ναζί επέβαλαν στους κατοίκους να κουβαλούν πέτρες για να φτιάχνουν δρόμους. Ο Γιώργος Περάκης, που κουβαλούσε κι αυτός, για μια στιγμή κουράστηκε και κάθισε να ξεκουραστεί. Ο Γερμανός, όμως, που τους επέβλεπε τον συνέλαβε και τον οδήγησε κατευθείαν στο Ζουνάκι, που ήταν ο διοικητής, ο οποίος, δίνοντάς του ένα δυνατό χαστούκι, του έσπασε το τύμπανο του αυτιού. Ο Περάκης, οργισμένος έβρισε τα θεία. Ο διοικητής φαίνεται πως κατάλαβε κάτι και ρώτησε το Σταυρακάκη τι είπε. Ο Σταυρακάκης απάντησε: «Σας είπε, ευχαριστώ πολύ». Διαφορετικά ο διοικητής ίσως να τον σκότωνε.

Στο Ζουνάκι οι παλιότεροι διηγούνται πολλούς θρύλους. Υπάρχει μια γούρνα, δίπλα στο μοναδικό πηγάδι του χωριού, στην τοποθεσία Πέργυρος, που λέγεται ότι εκεί πότιζε το άλογό του ο Άγιος Γεώργιος. Στον Πέργυρο ήταν τα πρώτα σπίτια του χωριού που από κει ξαπλώθηκε σ’ όλη την περιοχή.

Στο δυτικό μέρος της εκκλησίας του χωριού υπάρχει μια πλάκα και λέγεται ότι εκεί είναι θαμμένη μια χρυσή καμπάνα, η οποία όμως, δεν έχει βρεθεί, ενώ έχουν βρεθεί πολλά οστά γύρω από την εκκλησία κατά τη διάνοιξη του δρόμου.

Στην τοποθεσία Συκόλαγγος υπάρχει μια μεγάλη σπηλιά, μέσα στην οποία παλιά έβαζαν τα πρόβατα για να σταλίζουν (= ξεκουραστούν ) – χωράει πάνω από 100 πρόβατα. Έξω από τη σπηλιά υπήρχε ένα τοίχωμα, σαν περιαύλιο, που αποτελούσε κα ι την είσοδο της σπηλιάς.

Παλιό μοναστήρι είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου στο νεκροταφείο, που έχει εικόνες του 14ου αιώνα και ένα κεραμίδι του 17ου αιώνα. Δεν έχει ανακαινισθεί. Στο μοναστήρι αυτό υπάρχει μια πηγή, που, καθώς λένε οι κάτοικοι, το νερό της έρχεται από την Αίγυπτο. Δίπλα στην πηγή υπήρχε ένα φυτό, σαν θάμνος, που το φύλλο του έχει σχήμα σακούλας και το χρησιμοποιούσαν για ποτήρι. Αυτό το φυτό φύεται μόνο στην Αίγυπτο και λέγεται ότι ο σπόρος ήρθε από εκεί στην Κρήτη μέσω του νερού. Σήμερα, το φυτό αυτό δεν υπάρχει πια στο Ζουνάκι.

Η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου στο κέντρο του χωριού θεμελιώθηκε το 1930 και αποπερατώθηκε το 1970. Είναι ρυθμού Βασιλικής, η πιο μεγάλη εκκλησία αυτού του ρυθμού στην Κρήτη.

Την τοιχογραφημένη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του 14ου αιώνα την γκρέμισαν το 1951 και έκτισαν στη θέση της καινούρια. Σώζεται μόνο ο σταυρός που υπήρχε στο ιερό της εκκλησίας του 140υ αιώνα. Η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης είναι παλιά και έχει ανακαινισθεί. Σώζεται όμως η παλιά κατασκευή με αγιογραφίες στους τοίχους, μάλλον του 14ου αιώνα.

 Η παραλία Πετρέ είναι από τις βόρειες παραλίες του Ρεθύμνου και βρίσκεται περίπου 12 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης του Ρεθύμνου. 

Έχει πάρει το όνομα της από το φαράγγι του Πετρέ, το ποτάμι του οποίου καταλήγει σε εκείνην. 

Είναι μια καλά οργανωμένη παραλία με ομπρέλες και ξαπλώστρες , η οποία είναι ιδανική για οικογένειες με παιδιά καθώς διαθέτει άμμο και ναυαγοσώστη.  Ανατολικά της  θα συναντήσετε αρκετούς μικρούς κόλπους με βράχια.

Η  πρόσβαση στις παραλίες αυτές λόγω του ΒΟΑΚ είναι εύκολη και γρήγορη ενώ ο λουόμενος μπορεί να γευματίσει σε ταβέρνες που υπάρχουν τριγύρω, να απολαύσει τον καφέ του ή να ζήσει μια ανεπανάληπτη εμπειρία κατάδυσης, καθώς στην περιοχή υπάρχει σχετική σχολή. 

Τέλος, αν επισκεφτείτε  την παραλία του Πετρέ μην χάσετε την ευκαιρία να πάτε για ψάρεμα και να κάνετε snorkeling! 

 Το Σίδνεϊ ή και Σύδνεϋ (αγγλικά: Sydney‎‎, προφέρεται Σίντνι) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Αυστραλίας, και πρωτεύουσα της Νέας Νότιας Ουαλίας (αγγλικά: New South Wales‎‎) της πολυπληθέστερης πολιτείας της Αυστραλίας. 

Τα τρία μοναδικά χαρακτηριστικά της πόλης του Σίδνεϊ είναι το βαθύ φυσικό του λιμάνι, η γέφυρα του λιμανιού και το επιβλητικό κτίριο της όπερας.

Ιστορία της πόλης

Η ιστορία της πόλης είναι πολύ νέα και ξεκινάει μόλις πριν από 200 και κάτι χρόνια,το 1770 όταν ο Βρετανός εξερευνητής πλοίαρχος Τζέιμς Κουκ έκανε την ιστορική του είσοδο στον κόλπο Μπότανι. Αφού έπλευσε κάποια μίλια προς το βορρά προσπέρασε ένα βαθύ φυσικό λιμάνι που το ονόμασε Πορτ Τζάκσον. 

Δεν πέρασε όμως ανάμεσα από τους δύο κάβους που οδηγούν στο εσωτερικό του λιμναίου. Κατόπιν το 1788 ο κυβερνήτης Άρθουρ Φίλιπ έφτασε από την Αγγλία με τον Πρώτο Στόλο, ο οποίος είχε για φορτίο Βρετανούς καταδίκους. Αυτός ανακάλυψε και αποβίβασε το στόλο στο βαθύ και ευρύχωρο κόλπο τον οποίο είχε προσπεράσει ο Κουκ. 

Με το φημισμένο του μήνυμα στον Λόρδο Σίδνεϊ, υπουργό εσωτερικών της Αγγλίας, ο Φίλιπ μετέφερε τις καλές εντυπώσεις του για το Πορτ Τζάκσον. Προς τιμήν του Λόρδου, ο Φίλιπ ονόμασε τον τόπο Σίδνεϊ και ίδρυσε εκεί τον πρώτο οικισμό. 

Το 1789 φτάνει στο Σίδνεϊ γαλλική εξερευνητική αποστολή μέσω της οποίας εξαπλώθηκε τεράστια επιδημία που είχε σαν αποτέλεσμα χιλιάδες ιθαγενείς Αβορίγινες να βρουν τον θάνατο.

Το 1808 ξεσπούν ταραχές και ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του κυβερνήτη της πόλης και των κατασκευαστών πλοίων λόγω του λαθρεμπορίου αλκοόλ που ασκούσαν οι κατασκευαστές.

Απο το 1851 και μετά αρχίζει καταφθάνει πλήθος μεταναστών στην περιοχή,σε τέτοιο βαθμό που μέσα σε 20 χρόνια ο πληθυσμός του Σίδνεϊ αυξάνεται απο 39.000 σε 200.000 κατοίκους. Λίγο αργότερα δημιουργείται αντιπαλότητα με την άλλη μεγάλη πόλη της Αυστραλίας, τη Μελβούρνη.

Κατά τον 20ο αιώνα το Σίδνεϊ συνεχίζει την αλματώδη ανάπτυξη (χαρακτηριστικό είναι πως ενώ το 1901 είχε περίπου 500.000 κατοίκους, το 1925 ξεπερνά το 1.000.000) και νέοι μετανάστες καταφθάνουν στην πόλη (Έλληνες, Ιταλοί, Ασιάτες κλπ) δημιουργώντας ένα πολυπολιτισμικό μωσαϊκό εθνοτήτων που σύμφωνα με την απογραφή του 2021 αριθμεί 5.231.147 κατοίκους.

Το 2000 το Σίδνεϊ διοργάνωσε με απόλυτη επιτυχία τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 στο Σίδνεϊ κατοικούν 124.482 Έλληνες. 

Η Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας ιδρύθηκε το 1924, έχει την έδρα της στο Σίδνεϊ.

ΠΗΓΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

  Το θεατρικό σκηνικό των Χανίων για τους περισσότερες αποτελεί πηγή έμπνευσης. Κάτι που εξηγεί και στο έπακρο τον χαρακτηρισμό τους ως «Βενετία της Ανατολής».

 Έχοντας καταφέρει να συνδυάσουν ιδανικά το παραδοσιακό κρητικό στοιχείο με τις υπηρεσίες που έχει ανάγκη ο σύγχρονος ταξιδιώτης, δικαίως συγκαταλέγονται στους περιζήτητους ελληνικούς προορισμούς, και μάλιστα καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Με μια πανέμορφη Παλιά πόλη –από τις εντυπωσιακότερες ολόκληρης της Μεσογείου– γεμάτη με γραφικά σοκάκια που αποπνέουν μια μυστηριακή ατμόσφαιρα, το εντυπωσιακό Ενετικό Λιμάνι με τον Αιγυπτιακό Φάρο, το Γιαλί Τζαμισί και τα Νεώρια να σφύζουν από τον κόσμο που απολαμβάνει τη βόλτα του στην προκυμαία δίπλα στη θάλασσα και πολλά άλλα σημεία που σαγηνεύουν τον επισκέπτη τους, τα Χανιά σίγουρα θα συμπεριληφθούν στην ατζέντα των καλοκαιρινών, και όχι μόνο, εξορμήσεών σας.

Παλιό Λιμάνι

Από τα πρώτα πράγματα που σίγουρα θα κάνετε κατά την επίσκεψή σας στα Χανιά, δεν είναι άλλο από την καθιερωμένη βόλτα στο Παλιό Λιμάνι της πόλης. Πρόκειται για ένα αληθινό κόσμημα ανεκτίμητης αξίας για την πανέμορφη πόλη της Κρήτης και αποτελεί σημείο αναφοράς και το πιο ζωντανό κομμάτι της. Κατασκευασμένο από τους Ενετούς (γι’ αυτό είναι γνωστό και ως Ενετικό Λιμάνι) μεταξύ 1320-1356, υπήρξε σημαντικός σταθμός για το βενετσιάνικο πολεμικό ναυτικό επί Eνετοκρατίας και ένα από τα σπουδαιότερα εμπορικά λιμάνια της ανατολικής Μεσογείου.

Από το Ναυτικό Μουσείο στο δυτικό άκρο του μέχρι και το Νεώριο Moro στον ανατολικό μυχό του, μπορείτε να θαυμάσετε σε όλο της το μεγαλείο την ομορφιά και την καλαισθησία ενός από τα πιο ρομαντικά σημεία της Κρήτης. 

Περπατώντας κατά μήκος της παραλιακής περαντζάδας δίπλα από τα εστιατόρια, τις ταβέρνες και τα cafes θα παρατηρήσετε τις ιδιαιτερότητες της αρχιτεκτονικής των Ενετών, όπως αποτυπώνονται στα χαρακτηριστικά στενά κτήρια, καθώς και τον Αιγυπτιακό Φάρο, ο οποίος μονοπωλεί τα βλέμματα όλων.

Μεταξύ των Ακτών Κουντουριώτου και Τομπάζη στέκει ένα από τα λίγα εναπομείναντα δείγματα ισλαμικής τέχνης της Αναγέννησης, το Γιαλί Τζαμισί, που είναι αφιερωμένο στον πρώτο φρούραρχο Χανίων, τον Κιουτσούκ Χασάν (από πολλούς θα ακούσετε να το αποκαλούν και με αυτή την ονομασία). Ακριβώς μπροστά του, οι παραδοσιακοί αμαξάδες περιμένουν να σας πάνε την πιο ρομαντική βόλτα, κατά τη διάρκεια της διαμονής σας στη γραφική πόλη της Κρήτης.

Προχωρώντας ανατολικά θα συναντήσετε τα Νεώρια (γνωστά και ως αρσενάλια). Πρόκειται για πέτρινα κτίσματα με αψιδωτή πρόσοψη, τα οποία λειτουργούσαν ως χώρος επισκευής των πλοίων του ενετικού στόλου.

 Η βόλτα σας θα καταλήξει λίγα μέτρα πιο κάτω στο Νεώριο Moro, που έχει ανακατασκευαστεί και λειτουργεί ως εκθετήριος χώρος του Ναυτικού Μουσείου και cafe.

Tip: Καθίστε σε κάποιο από τα παγκάκια της παραλιακής περαντζάδας και σχεδιάστε τα πιο ρομαντικά σας όνειρα, με φόντο τον Αιγυπτιακό Φάρο. Το σκηνικό, άλλωστε, το επιβάλλει.

Παλιά Πόλη

Τα Χανιά έχουν να υπερηφανεύονται για την, κατά πολλούς, πιο όμορφη Παλιά Πόλη της Κρήτης. Αποκαλούμενη και «Βενετία της Ανατολής», θεωρείται, μάλιστα, μία από τις ομορφότερες ολόκληρης της Μεσογείου. 

Περπατήστε χωρίς πυξίδα στα γραφικά, κουκλίστικα σοκάκια και αφεθείτε στην αύρα και το μυστήριο που αποπνέει αυτό το τόσο ιδιαίτερο κομμάτι της πόλης. Περάστε κάτω από καμάρες, ανεβείτε και κατεβείτε σκαλάκια, χαζέψτε τις όμορφες αυλές των σπιτιών με τα χρωματιστά λουλούδια και φυτά.

Το ενετικό άρωμα αναδύεται σε κάθε γωνιά, αναμειγνύεται με τα σημάδια των Οθωμανών (1645-1898) και των Αιγυπτίων (1831-1841) που πέρασαν από τα Χανιά, την ελληνική κουλτούρα και το αυθεντικό, κρητικό στοιχείο δημιουργώντας ένα μοναδικό πολιτιστικό κράμα.

Αγγέλου και Θεοτοκοπούλου (ανήκουν στον Τοπανά, που ήταν η αριστοκρατική συνοικία της πόλης), Ζαμπελίου, Κονδυλάκη και Σκρύδλωφ (κάτω από την πλατεία Μητροπόλεως με το ναό της Παναγίας Τριμάρτυρης) είναι οι πιο πολυσύχναστοι δρόμοι της Παλιάς Πόλης, καθένας από τους οποίους έχει να αναδείξει κάτι ξεχωριστό.

Περπατώντας σε αυτούς θα συναντήσετε κάθε λογής εμπορικά καταστήματα όπου μπορείτε να ψωνίσετε αυθεντικά κρητικά αναμνηστικά και χειροποίητα κοσμήματα, αέρινα ρούχα και αξεσουάρ. Αν και η κρητική κουζίνα δεσπόζει στα πανέμορφα (και συχνά με αυλή) εστιατόρια και ταβερνάκια, θα δοκιμάσετε επίσης σύγχρονες γεύσεις και δημιουργίες, που ανταγωνίζονται επάξια τις τοπικές, παραδοσιακές συνταγές, με φόντο τα παραμυθένια κτήρια της Παλιάς Πόλης. Εδώ θα βρείτε μερικά από τα πιο όμορφα και κομψά ξενοδοχεία των Χανίων

Αιγυπτιακός Φάρος

Ο Αιγυπτιακός Φάρος είναι ένα από τα σημεία αναφοράς για το Παλιό Λιμάνι και ένα από τα πρώτα αξιοθέατα που κεντρίζουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών των Χανίων. Κατασκευασμένος από τους Ενετούς -μην σας ξεγελάει η ονομασία του- το 1595-1601, στέκει αγέρωχος στο πέρασμα του χρόνου στην άκρη του λιμενοβραχίονα του Παλιού Λιμανιού, φωτίζοντας από ψηλά κάθε σας στιγμή, κατά τη διάρκεια της παραμονής σας στα πανέμορφα Χανιά.

Οι φθορές που υπέστη με τον καιρό αποκαταστάθηκαν από τους Αιγύπτιους, 200 χρόνια μετά την ανέγερσή του. Γύρω στο 1830, όταν η Κρήτη είχε παραχωρηθεί από τους Άγγλους στον αντιβασιλέα της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή, η μορφή του έφερνε περισσότερο σε μιναρέ. Από το 1839 άρχισε να χρησιμοποιεί νέα τεχνολογία φωτισμού, ενώ το 1864 πέρασε στα χέρια της Γαλλικής Εταιρείας Οθωμανικών Φάρων. 

Το ύψος του ανέρχεται στα 21 μ., ενώ το φως του φτάνει σε απόσταση 7 μιλίων.

Tip: Περπατήστε κατά μήκος του τείχους που θα σας οδηγήσει κάτω ακριβώς από τον εντυπωσιακό φάρο και απολαύσετε πανοραμική θέα στο Ενετικό Λιμάνι των Χανίων.

Χαλέπα

Σε μια τοποθεσία με εκπληκτική πανοραμική θεά στην πόλη και το Παλιό Λιμάνι, πάνω στο λόφο του Προφήτη Ηλία και σε απόσταση 5 χλμ. από το κέντρο της πόλης, θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφτείτε ένα από τα πιο φημισμένα αξιοθέατα των Χανίων, αυτό των Τάφων των Βενιζέλων.

 Εκεί βρίσκονται οι τάφοι των Ελευθερίου και Σοφοκλή Βενιζέλου, ο ένας απέναντι από τον άλλο, μέσα σε ένα καταπράσινο σκηνικό. Ο χώρος έχει διαμορφωθεί με λιθόστρωτα, παγκάκια και πεζούλια, δρομάκια και κήπους και αποτελεί ιδανική επιλογή για χαλαρές βόλτες μακριά από το κέντρο και τη βουή της πόλης.

Στην περιοχή βρίσκεται και ο χτισμένος στις αρχές του 16ου αιώνα ναός του προφήτη Ηλία με τα βενετσιάνικα χαρακτηριστικά. Εδώ θα δείτε και τον ανδριάντα του Σπύρου Καγιαλεδάκη, ο οποίος κατά την επανάσταση του Ακρωτηρίου το 1897 ύψωσε την ελληνική σημαία, αψηφώντας τα πυρά που προέρχονταν από τα πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων.

Τάφοι Βενιζέλων

Σε μια τοποθεσία με εκπληκτική πανοραμική θεά στην πόλη και το Παλιό Λιμάνι, πάνω στο λόφο του Προφήτη Ηλία και σε απόσταση 5 χλμ. από το κέντρο της πόλης, θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφτείτε ένα από τα πιο φημισμένα αξιοθέατα των Χανίων, αυτό των Τάφων των Βενιζέλων.

 Εκεί βρίσκονται οι τάφοι των Ελευθερίου και Σοφοκλή Βενιζέλου, ο ένας απέναντι από τον άλλο, μέσα σε ένα καταπράσινο σκηνικό. Ο χώρος έχει διαμορφωθεί με λιθόστρωτα, παγκάκια και πεζούλια, δρομάκια και κήπους και αποτελεί ιδανική επιλογή για χαλαρές βόλτες μακριά από το κέντρο και τη βουή της πόλης.

Στην περιοχή βρίσκεται και ο χτισμένος στις αρχές του 16ου αιώνα ναός του προφήτη Ηλία με τα βενετσιάνικα χαρακτηριστικά. Εδώ θα δείτε και τον ανδριάντα του Σπύρου Καγιαλεδάκη, ο οποίος κατά την επανάσταση του Ακρωτηρίου το 1897 ύψωσε την ελληνική σημαία, αψηφώντας τα πυρά που προέρχονταν από τα πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων.

Tip: Σε κοντινή απόσταση από τους Τάφους των Βενιζέλων βρίσκεται το φημισμένο cafe Κουκουβάγια απ’ όπου μπορείτε να απολαύσετε πανοραμική θέα στην πόλη των Χανίων.

Βοτανικό Πάρκο

Κοντά στο χωριό Σκορδαλού, 15 χλμ. από το κέντρο της πόλης των Χανίων, στους πρόποδες των Λευκών Ορέων, θα συναντήσετε το Βοτανικό Πάρκο. 

Πρόκειται για ένα περιπατητικό, εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό ιδιωτικό εγχείρημα, που έχει καταφέρει να κερδίσει τις εντυπώσεις. Ακολουθώντας το χαραγμένο μονοπάτι θα έχετε τη δυνατότητα να παρατηρήσετε την πλούσια χλωρίδα της Κρήτης που έχει αναπτυχθεί λόγω του καλού κλίματος. 

Τα δείγματά της είναι χωρισμένα σε κατηγορίες, όπως μεσογειακός κήπος με καρποφόρα δέντρα, μεσογειακός κήπος βοτάνων και φυτών της Κρήτης, εσπεριδοειδή, τροπικός κήπος, αμπέλια και κήπος με κερασιές. Μέσα από αυτή την περιήγησή σας εδώ θα γνωρίσετε και την πανίδα της Κρήτης, πιο συγκεκριμένα τον κόσμο της πεταλούδας, τα ζώα της φάρμας και τα άγρια ζώα του νησιού.

Στο εστιατόριο που λειτουργεί στο Βοτανικό Πάρκο παρασκευάζονται παραδοσιακές συνταγές της Κρήτης και αναβιώνουν παραδοσιακοί τρόποι μαγειρέματος, όπως ξυλόφουρνος, πυρομάχι, σάτσι κ.ά. Όλα τα πιάτα παρασκευάζονται με τοπικά προϊόντα.

Tip: Στο Βοτανικό Πάρκο διοργανώνονται γευσιγνωσίες και μαθήματα μαγειρικής με σκοπό την προώθηση κρητικών προϊόντων, όπως τυριά, κρασιά, βότανα κ.ά.

Δημοτική Αγορά

Το κτήριο της Δημοτικής Αγοράς στην καρδιά της σύγχρονης πόλης των Χανίων καταλαμβάνει μία έκταση 4.000 τ.μ., ενώ ο περιβάλλον χώρος της έχει εμβαδόν 17.200 τ.μ. Η ανέγερση του πρωτότυπου κτηρίου ξεκίνησε το 1911 και ολοκληρώθηκε το 1913. 

Τα επίσημα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 4 Δεκεμβρίου 1913 από τον τότε πρωθυπουργό, Ελευθέριο Βενιζέλο, 3 μέρες μετά την τελετή της ένωσης της Κρήτης με την υπόλοιπη Ελλάδα.

 Έκτοτε, η Δημοτική Αγορά αποτελεί σημείο αναφοράς για τους ντόπιους και τους επισκέπτες σε ό,τι αφορά στην προμήθεια τροφίμων και τοπικών, παραδοσιακών προϊόντων, ως επί το πλείστον. Εδώ θα συναντήσετε ιχθυοπωλεία, κρεοπωλεία, οπωρολαχανοπωλεία και καταστήματα με ντόπια προϊόντα, όπως τυριά, ρακή, βότανα κ.ά.

Tip: Το κτήριο της Δημοτικής Αγοράς έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο από το υπουργείο Πολιτισμού.

Καθημερινά: από τις 07.00

Ναυτικό Μουσείο Κρήτης

Το Ναυτικό Μουσείο Κρήτης εντοπίζεται στην είσοδο του Φρουρίου Φιρκά, στο δυτικό τμήμα του Παλιού Λιμανιού. Το χαρακτηριστικό κόκκινο κτήριο, με τη μεγάλη άγκυρα στον εξωτερικό προαύλιο χώρο, στεγάζει τα εκθέματά του από το 1973. Η ίδρυση και λειτουργία του έχει ως σκοπό τη διαφύλαξη των ναυτικών παραδόσεων την Κρήτης.

Τα εκθέματά του είναι διαχωρισμένα σε συγκεκριμένες ενότητες, όπως χώρος υποδοχής και σύμβολα, Ενετοκρατία, Βαλκανικοί Πόλεμοι, Αγώνας Ανεξαρτησίας, Βυζαντινή περίοδος, Εποχή Χαλκού, Βωμός Πατρίδος, Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Μεταπολεμική Περίοδος, Γέφυρα Αντιτορπιλικού και Εμπορικό Ναυτικό.

Η μόνιμη έκθεση απαρτίζεται από 2.500 αντικείμενα, όπως ζωγραφικούς πίνακες, χάρτες, ναυτικά όργανα, φωτογραφικό υλικό, κειμήλια κ.ά., που καλύπτουν τη χρονική περίοδο από την εποχή του χαλκού έως σήμερα. Επιπλέον, στο μουσείο θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε μια πλούσια συλλογή οστράκων από όλο τον κόσμο.

Από τα σημεία αναφοράς του Ναυτικού Μουσείου η κατασκευή ομοιώματος μινωικού πλοίου σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Έρευνας Αρχαίας Ναυπηγικής και Τεχνολογίας «Ναύδομος», με τη χρήση αυθεντικών υλικών, εργαλείων και διαδικασιών της εποχής όπου αναφέρεται (15ος αιώνας π. Χ.). Το ομοίωμα βρίσκεται σε ένα από τα Ενετικά Νεώρια του Μόρο, στον ανατολικό μυχό του Ενετικού Λιμανιού, που παραχωρήθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού στο Ναυτικό Μουσείο Κρήτης. 

Στο χώρο του φιλοξενούνται επίσης η Έκθεση Αρχαίας Ναυπηγικής και η Έκθεση Ελληνικής Παραδοσιακής Ναυπηγικής.

Tip: Κάθε δεύτερο Σάββατο του μήνα, το μουσείο προσφέρει εκπαιδευτικές ξεναγήσεις σε ομάδες τουλάχιστον 10 ατόμων.

Τηλ. 28210 91875

mar-mus@otenet.gr

www.mar-mus-crete.gr

Γιαλί Τζαμισί

Το Γιαλί Τζαμισί (τζαμί του γιαλού) είναι το μοναδικό σωζόμενο τζαμί της πόλης και εντοπίζεται στο Παλιό Λιμάνι των Χανίων, απέναντι ακριβώς από τον Αιγυπτιακό Φάρο. Είναι αφιερωμένο στον πρώτο φρούραρχο Χανίων, τον Κιουτσούκ (μικρό) Χασάν (πολλοί το αποκαλούν με αυτό το όνομα), και αποτελεί ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα δείγματα ισλαμικής τέχνης της Αναγέννησης.

Χτισμένο το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, το κυβικό κτίσμα του, που προκαλεί εντύπωση και θαυμασμό στους περαστικούς, επικαλύπτεται από έναν ημισφαιρικό τρούλο χωρίς τύμπανο. Στη δυτική και βόρεια πλευρά του περιβάλλεται από μία στοά, η οποία ήταν ανοιχτή, όπως συμβαίνει άλλωστε σε όλα τα τζαμιά. 

Το 1880 περίπου κλείστηκε με τοξωτά ανοίγματα σε νεοκλασικό ύφος.

Το Γιαλί Τζαμισί, που λειτούργησε ως τζαμί μέχρι το 1923 και είναι έργο ενός Αρμένιου αρχιτέκτονα, άλλαξε πολλές φορές χρήση, φιλοξενώντας κατά καιρούς το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Γραφείο Πληροφοριών του ΕΟΤ και το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης.

Tip: Σήμερα το Γιαλί Τζαμισί λειτουργεί ως χώρος εκθέσεων και εκδηλώσεων.

Κουμ Καπί

Οφείλει το όνομά του στην τουρκική φράση Kum Kapisi, που σημαίνει Πύλη της Άμμου, λόγω της ομώνυμης πύλης των Ενετικών Τειχών που είναι ακόμη ορατή στους επισκέπτες των Χανίων.Το Κουμ Καπί βρίσκεται πίσω από το ανατολικό άκρο του Παλιού Λιμανιού.

Επί τουρκοκρατίας αποτέλεσε συνοικία οικονομικών μεταναστών και Αφρικανών σκλάβων, γνωστοί και ως «χαλικούτες». Τα σπίτια των χαλικούτηδων, που εργάζονταν στο λιμάνι και την αγορά, κάνοντας δουλειές με τις οποίες δεν ασχολούνταν οι ντόπιοι, ήταν καλύβες από βούρλα.

πηγη www.newsbeast.gr/