Παρουσιάζεται σήμερα Δευτέρα στα Χανιά η Ποιητική Συλλογή Της Μαρίας Δημοτάκη

  ΔΕΥΤΕΡΑ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2023, 7.30 μ.μ.

Πολυχώρος Ραδάμανθυς (Ξέπαπα 7, Χανιά)

Οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς και το Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής και Αυτογνωσίας, παρουσιάζουν την πρώτη ποιητική συλλογή της Μαρίας Δημοτάκη, τη Δευτέρα 20/11/2023 στις 7.30 το απόγευμα, στον πολυχώρο των εκδόσεων στα Χανιά (Ξέπαπα 7).

Τη συλλογή θα παρουσιάσει η λογοθεραπεύτρια Λαμπρινή Νικηφοράκη

Θα διαβάσουν ποιήματα οι:

Στέλλα Δημοτάκη, μαθήτρια Β΄ Λυκείου,  Ρουμπίνη Φουντουλάκη, ελεύθερη επαγγελματίας

Κατερίνα Κατσικογιάννη, φιλόλογος, Κατερίνα Στρατουδάκη, ολιστική θεραπεύτρια

Ευαγγελία Μπεχλιβανάκη, νοσηλεύτρια, Σταυρούλα Ριτζάκη, νοσηλεύτρια

Μιχάλης Μηνάς, σκηνοθέτης, Βάσω Καρτσωνάκη, εναλλακτική θεραπεύτρια

Μαρία Σκουνάκη, φιλόλογος, και η ποιήτρια

Συνοδεύει με αρμόνιο η φιλόλογος Ντία Ξανθίδου

Χαιρετίζει ο Χρήστος Τσαντής

Η Μαρία Δημοτάκη συμμετείχε σε πρόσφατο κύκλο του Εργαστηρίου Δημιουργικής Γραφής και Αυτογνωσίας των Εκδόσεων Ραδάμανθυς. Διακρίθηκε σε πανελλήνιο Διαγωνισμό ποίησης και έργα της έχουν δημοσιευθεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό των εκδόσεων. 

Στην πρώτη της ποιητική συλλογή, καταθέτει την αλήθεια της, πότε με λυρισμό και πότε με σαρκασμό, ενώ οι στίχοι της έχουν να πουν κάτι και στις δικές μας στιγμές, στις στιγμές που «νιώθουμε…», Χρήστος Τσαντής, συντονιστής του Εργαστηρίου Δημιουργικής Γραφής και Αυτογνωσίας των Εκδόσεων Ραδάμανθυς.

Είναι κι αυτή η Πανσέληνος,

ολόγιομη όπως είναι,

θαρρείς πως σου χαρίζεται.

Νωρίς το πρωί και ακόμη να φύγει.

Λες και κάτι καρτερά…

Ακόμη λίγο, ψελλίζει.

Μέσα στα τόσα «νιώθω» της,

της λείπει ένα.

Κι ακόμη καρτερά…

Γεννήθηκα στα Χανιά της Κρήτης το 1977. Έχω τελειώσει τη νοσηλευτική και εργάζομαι στον τομέα της Υγείας. Αυτό με βοήθησε να «πράττω» τη λέξη φροντίδα, μα κυρίως να «βάζω» ψυχή σε αυτό που κάνω.

Γράφω για όσα νιώθω

και ακολουθώ την τέχνη αυτή,

μέσα από τις φλόγες που ξεσπούν κατά καιρούς,

μπροστά στα μάτια μου.

Γράφω για έναν ουρανό

γεμάτο σύννεφα και αστραπές,

αστραπές και σύννεφα

όλα σε τρελές εναλλαγές

μα και για τον ήλιο μου,

τον άθικτο.

Η ποίηση με βρίσκει στο άδειασμα,

μα συνάμα στο δόσιμο.

Με βρίσκει ακριβώς εκεί!

Στ’ αλάφρωμα!