Η Βιρανεπισκοπή ή Βιράν Επισκοπή είναι χωριό της Κοινότητας Έρφων του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 122 κατοίκους. 

Απέχει 14 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 85 μ.

Στην κορυφή λόφου περίπου 2,3 χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού έχει ανασκαφεί εγκατάσταση των πρωτομινωικών χρόνων. Στη θέση Ρούσα, ένα μικρό λόφο 1,5 χιλιόμετρο ανατολικά του χωριού ανασκάφηκε εγκατάσταση των μινωικών χρόνων. 

Στον ίδιο λόφο βρέθηκαν επίσης κατάλοιπα κτιρίου της ρωμαϊκής εποχής. Ο Κωνσταντίνος Καλοκύρης κατά τη διάρκεια ανασκαφής στα ερείπια του ναού της Αγίας Ειρήνης ανακάλυψε επιγραφή η οποία ανέφερε το ιερό της Δικτύννης Αρτέμιδος. 

Θεώρησε ότι αποτελούσε οδόσημο και τοποθέτησε έτσι στο χώρο της Αγίας Ειρήνης το αρχαίο ιερό, το οποίο αναφέρεται στον Περίπλου του Σκύλακα. Μαζί βρήκε ένα άγαλμα εφήβου και κιονόκρανα ρωμαϊκής και παλαιοχριστιανικής εποχής, ίσως τμήματα παλαιοχριστιανικής βασιλικής στο χώρο.

Το όνομα του χωριού προέρχεται από τη λέξη βιράν, η οποία είναι τουρκικής προέλευσης και σημαίνει ερείπιο, και τη λέξη επισκοπή, και είναι ονομασία των οθωμανικών χρόνων

Ο Τζουζέπε Γκερόλα πρότεινε ότι στο χωριό ήταν η έδρα της βυζαντινής επισκοπής Αρίου, η οποία δημιουργήθηκε μετά την ανάκτηση της Κρήτης από τους Βυζαντινούς το 961, πιθανόν στη θέση της επισκοπής Συβρίτου, η οποία έπαψε να αναφέρεται εκείνη τη χρονική περίοδο. 

Πιθανόν στη θέση εγκαταστάθηκαν οι κάτοικοι από το πόλισμα Άριο, το οποίο βρισκόταν παραθαλάσσια, κοντά στον σύγχρονο οικισμό Σταυρωμένος. 

Ο καθεδρικός ναός της επισκοπής πιθανόν ήταν ο ναός της Αγίας Ειρήνης, του οποίου λείψανα σώζεται δίπλα στον νεότερο ναό των Αγίων Αναργύρων, ή ο τετράκλιτος ναός του Αγίου Δημητρίου λίγο έξω από το χωριό.Ο Λ. Πετίτ πρότεινε ότι στον οικισμό βρισκόταν επισκοπή έπαυλη.

Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη, το 1842, όπου αναφέρεται ως Βεράν Επισκοπή. Το χωριό αναφέρεται επίσης ως Βεράν Επισκοπή στο έργο Γεωγραφία της Κρήτης, το 1890. 

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μαργαριτών και απογράφεται μαζί με τους οικισμούς Πρίνος και Καϊναρτζέ, με συνολικά 86 χριστιανούς και 54 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 δεν αναφέρεται. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Ερφών.

Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Έρφων, αλλά από το 1928 μέχρι το 1930 είχε προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πρίνου, πρωτού επανέλθει στην κοινότητα Έρφων. Το 1967 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία όμως καταργήθηκε αργότερα το ίδιο έτος. 

Το χωριό παρέμεινε στην κοινότητα Ερφών μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Αρκαδίου

Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο και ο κοιμητηριακός ναός στον Άγιο Γεώργιο. Άλλοι ναοί εντός του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο ναός των Αγίων Αναργύρων.

 Ο ναός των Αγίων Ανάργυρων κτίστηκε στη θέση της μεγάλης τρίκλιτης βυζαντινής βασιλικής αφιερωμένης στην Αγία Ειρήνη. Αν και για την κατασκευή του ναού κατεδαφίστηκαν τα ερείπια του παλαιότερου, εξακολουθούν να σώζονται τα θεμέλια του παλαιότερου ναού.

Η βυζαντινή βασιλική χρονολογείται στον 10ο με 11ο αιώνα μ.Χ. και είχε διαστάσεις 17,3 (21 αν είχε νάρθηκα) επί 14 μέτρα. Ο ναός των αγίων Ανάργυρων καταλαμβάνει τμήμα του βόρειου κλίτους και την πρόθεση. Στο παρελθόν στη θέση αυτή βρισκόταν το νεκροταφείο του χωριού.

Περίπου 1,2 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του χωριού, δίπλα στον δρόμο προς Λουτρά και στις όχθες του ποταμού Αρκαδιώτη, βρίσκεται ο ναός του Αγίου Δημητρίου.

 Ο ναός αποτελείται από τρία καμαρόσκεπα κλίτη και ένα μικρότερο θολωτό πρόκτισμα στη νότια πλευρά. Μόνο το βόρειο και το κεντρικό κλίτος έχουν αψίδα στον ανατολικό τοίχο, ενώ το ιερό του βόρειου κλίτους χωρίζεται από τα υπόλοιπα με τοίχο. 

Ο τρούλος του θολωτού προκτίσματος φέρει οπές με σωλήνες, και δίπλα του βρέθηκε μικρή δεξαμενή και κατακόρυφος πήλινος σωλήνας και θεωρείται ότι κάποτε χρησίμευε ως λουτρό. Η σημερινή μορφή του κτηρίου φαίνεται να προέκυψε από συνεχείς επεκτάσεις και τροποποιήσεις, με τις παλαιότερες φάσεις να χρονολογούνται στη μεσοβυζαντινή εποχή.

Στο χωριό λειτουργεί εξαθέσιο δημοτικό σχολείο γνωστό ως δημοτικό σχολείο Αγίου Νικολάου

 Η ιδέα του cine-theatre «ΕΞΙ στα ΔΩΔΕΚΑ» γεννήθηκε την περίοδο της πανδημίας, σε συνδυασμό με την ιδιαιτερότητα των χώρων της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ. Πρόκειται για το υβριδικό καλλιτεχνικό project που εμπνεύστηκε και σκηνοθέτησε η Τατιάνα Λύγαρη και υλοποιήθηκε σε δύο κύκλους. 

Η πρόταση αυτή συνδυάζει τον νεοελληνικό θεατρικό λόγο, τον πρωτότυπο σκηνικό χώρο ενός βαγονιού, τον κινηματογράφο και το διαδίκτυο στο πλαίσιο μιας πρωτότυπης δημιουργικής διεργασίας.

Με στόχο την ενίσχυση και προβολή της σύγχρονης ελληνικής θεατρικής γραφής, η γνωστή ηθοποιός και σκηνοθέτιδα κάλεσε καταξιωμένους Έλληνες πεζογράφους και θεατρικούς συγγραφείς, τη Μιράντα Βατικιώτη, τον Άκη Δήμου, την Αμάντα Μιχαλοπούλου, τον Σάκη Σερέφα, τον Ανδρέα Στάικο, τη Φωτεινή Τσαλίκογλου και τον Μάκη Τσίτα, να γράψουν συνολικά 12 νέα θεατρικά κείμενα σύντομης διάρκειας, αντλώντας την έμπνευσή τους από τον πρωτοποριακό παραστασιακό χώρο της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ.

Στο πρωτότυπο αυτό project τα θεατρικά έργα κινηματογραφήθηκαν σαν ταινίες μικρού μήκους: στον A’ κύκλο στα compartments του New Wagon της Αμαξοστοιχίας και στον Β’ κύκλο στις θέσεις θεατών του Θεατρικού Βαγονιού από μια εξαιρετική ομάδα συντελεστών. 

Η θεματική των έργων είναι κυρίως ανθρωποκεντρική και καλύπτει μία ευρεία κλίμακα σύγχρονων προβληματισμών με την ιδιαίτερη τοποθέτηση του κάθε συγγραφέα σε θέματα όπως οι ενδοοικογενειακές και διαπροσωπικές σχέσεις, η μοναξιά των ηλικιωμένων, η αναζήτηση της ατομικής σε σχέση με τη συλλογική ταυτότητα, η παραδοξότητα του θανάτου, οι επιπτώσεις μιας πατριαρχικής κοινωνίας στη γυναικεία υπόσταση, η προσγείωση των εφηβικών αναζητήσεων στην πραγματικότητα των ενηλίκων κ.ά.

Τα 6 νέα ελληνικά θεατρικά έργα του Β’ Κύκλου που προβάλλονται on demand μέσω της πλατφόρμας του viva.gr είναι τα εξής: «Ψ» της Μιράντας Βατικιώτη, «Αν δεις νεκρό» της Αμάντας Μιχαλοπούλου, «Ε, και;» του Σάκη Σερέφα, «Μια εκδρομή στην Αρχαία Ολυμπία» του Ανδρέα Στάικου, «Γυάλινος

απόγονος» της Φωτεινής Τσαλίκογλου, «Η εκδήλωση» του Μάκη Τσίτα.

«Ψ» της Μιράντας Βατικιώτη

Ένας άντρας και μια γυναίκα. Ένα παλιό τραγούδι μέσα σε ένα τρένο σε μια θλιβερή επανάληψη περασμένων εποχών. Ή μήπως όχι και τόσο περασμένων; Μια σχέση υπό κατάρρευση. Είναι επαγγελματική σχέση, είναι ερωτική; Τα όρια είναι ρευστά και σε κάθε περίπτωση το γράμμα Ψ δεν πρόκειται να αποκαλύψει τις ρίζες του παρά μόνο στο τέλος. 

Μια κοινωνία πατριαρχική όπου οι σχέσεις εξουσίας διογκώνονται και καταπίνουν τη φωνή των αιώνιων θυμάτων. Κι ωστόσο στο βάθος φέγγει ένα φως, ο κόσμος αλλάζει. Όχι ακόμα όμως. Το τρένο συνεχίζει την πορεία του και αν δεν κατέβουν από αυτό δεν θα μπορέσουν ποτέ να βγουν στο φως. Η Μιράντα Βατικιώτη ακολουθεί τους κανόνες αστυνομικού μυθιστορήματος με τον φόνο πάντοτε παρόντα. Φόνος ρεαλιστικός ή φόνος ονείρων και επιθυμιών;

«Αν δεις νεκρό» της Αμάντας Μιχαλοπούλου

Μια ονειρική συνάντηση ανάμεσα σε έναν νεκρό άντρα και τη ζωντανή αδελφή του. Σε ένα βαγόνι τρένου οι δυο τους μιλούν και θυμούνται όσα έζησαν. Ή μάλλον: η γυναίκα προσπαθεί να θυμίσει στον αδελφό της την κοινή τους ζωή και αποτυγχάνει. Εκείνος δεν θυμάται τι σημαίνει βιβλίο, μαχαίρι ή θάλασσα. Θυμάται ανέκδοτα. Έτσι η παράξενη επικοινωνία τους επιτυγχάνεται γιατί μπορούν να γελάνε μαζί. Το κείμενο προέρχεται από τη μετασκευή του κεφαλαίου 45 του αυτομυθοπλαστικού βιβλίου «Μπαρόκ» της συγγραφέως.

«Ε, και;» του Σάκη Σερέφα

Ένας άντρας και μια γυναίκα, ήρωες στο σενάριο ενός ημιτελούς θεατρικού έργου, βρίσκουν την ευκαιρία να αυτονομηθούν όταν ο συγγραφέας τους θα κάνει ένα διάλειμμα 15 λεπτών. Τόσος είναι ο χρόνος που έχουν για να ζήσουν μια πραγματική ζωή! Όταν ο συγγραφέας επιστρέφει για να συνεχίσει το γράψιμο, οι δύο ήρωές του αποφασίζουν να... Να προλάβουν να γεννήσουν ο ένας τον άλλον. Να προλάβουν να επινοήσουν την εφηβεία τους. Να προλάβουν να κάνουν δικά τους παιδιά.

 Να προλάβουν / να επινοήσουν τις καθημερινές τους συνήθειες, τους φόβους και τις επιθυμίες τους / να κάνουν ένα ταξίδι με τρένο / να γεράσουν μαζί / ν’ αποφασίσουν πώς θέλουν να τελειώσει η ζωή τους μαζί. Εκείνος κι εκείνη. Πρέπει να τα προλάβουν όλα αυτά μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας. Τόση διορία έχουν. Ε, και; Τι νόημα έχουν όλα αυτά, ακόμα κι αν τα προλάβουν; Τι νόημα έχει η ζωούλα του καθενός;

«Μια εκδρομή στην Αρχαία Ολυμπία» του Ανδρέα Στάικου

Κάποιες στιγμές μιας σχολικής εκδρομής στην Αρχαία Ολυμπία, στιγμές κεφαλαιώδεις στις εφηβικές συνειδήσεις, στιγμές που η αχλή και η ωραιοποίηση του παρελθόντος έχουν περάσει στο χώρο του μύθου, έχουν στοιχειώσει τις δύο πρωταγωνίστριες. Έπειτα από μια δεκαετία, οι δύο ώριμες πλέον γυναίκες συναντώνται, αφού προηγουμένως είχαν ακολουθήσει τον δρόμο που ονειρεύονταν. Η ανάμνηση της εκδρομής, της παλιάς εκείνης εκδρομής στην Αρχαία Ολυμπία είναι το έναυσμα για μια νέα, διαφορετική προσέγγιση της ζωής, μια αφύπνιση της εκρηκτικής νεότητας. Η εκδρομή στην Αρχαία Ολυμπία είναι η απαρχή για μια νέα εκδρομή στη νέα πραγματικότητα τους, όπου, όπως πάντα, η ελευθερία και η υποταγή σφιχταγκαλιάζονται.

«Γυάλινος απόγονος» της Φωτεινής Τσαλίκογλου

Λίγο πριν την Απελευθέρωση. Απρίλιος 1820. Σ’ ένα νησί του Αιγαίου ο Θ.Κ. ανασύρει από το χωράφι του μια ακρωτηριασμένη γυμνόστηθη θεά. Ερωτεύεται έως συντριβής το μαρμάρινο άγαλμα. Κουρνιάζει στον κόρφο του, ικετεύει: «Μίλησε μου για να νοιώσω ζωντανός» ικετεύει, «Μίλησε μου για να υπάρξω».

Πού απευθύνεται το ανέφικτο αίτημα; Σε μια χαμένη αγάπη, σε μια νεκρή μητέρα; Σε μια πατρίδα; Μια πατρίδα που φαντάζει ταυτόχρονα ένδοξη αλλά ταυτόχρονα, κομματιασμένη, ψυχρή, απόμακρη; Πόσο στενά αγκαλιασμένα πορεύονται τα ατομικά και τα συλλογικά τραύματα ενός τόπου, του τόπου μας; Πόσο εν τέλει μας καθορίζουν τα γενεαλογικά τραύματα;

Στη σκιά αυτών των ερωτημάτων ξετυλίγεται η δεύτερη ιστορία της συγγραφέως «Ο απόγονος», δυο αιώνες μετά την απελευθέρωση. Οι απόγονοι του Θ.Κ. δεν κατοικούν πλέον στη Μήλο. Ανάμεσα στην ηλιόλουστη Αθήνα και τη χιονισμένη Ελβετία παλεύουν να επιβιώσουν συγκλονισμένοι από το ίδιο ανθρώπινο και ταυτόχρονα ανέφικτο αίτημα «Μίλησέ μου», «Μην με κάνεις αόρατο με τη σιωπή σου». Η ιδέα προέρχεται από το βιβλίο της συγγραφέως «Ο Έλληνας ασθενής».

«Η εκδήλωση» του Μάκη Τσίτα

Δύο γυναίκες άγνωστες μεταξύ τους βρίσκουν έναν ιδιαίτερο τρόπο να ξεγελάσουν τη μοναξιά τους. Πηγαίνουν συστηματικά σε παρουσιάσεις βιβλίων, διαλέξεις, εκθέσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις κάθε είδους. Σε μια απ’ αυτές, γνωρίζονται. Κι η γνωριμία τους αυτή και όσα θ’ ακολουθήσουν, αστεία όσο και συγκινητικά, μας παρακινούν να βγούμε από τον μικρόκοσμό μας και να σκύψουμε στον πόνο των άλλων με ευγένεια και τρυφερότητα.

Η θεατρική σκηνοθεσία είναι της Τατιάνας Λύγαρη, την κινηματογράφιση ανέλαβε ο Πάτροκλος Σκαφίδας, τη διεύθυνση φωτογραφίας ο Σάκης Μπιρμπίλης, την πρωτότυπη μουσική οι Φώτης Μυλωνάς, Άλκηστις Ραυτοπούλου και Γιώργος Στεφανακίδης, την ηχοληψία ο Πάνος Γασπαράτος, βοηθός σκηνοθέτη Ευθύμης Χρήστου, ηλεκτρολόγος Παναγιώτης Πλασκασοβίτης, φωτογραφίες Υπατία Κορνάρου, Πάτροκλος Σκαφίδας, προβολή – επικοινωνία ArtsPR.

Τους ρόλους ερμηνεύουν (με αλφαβητική σειρά) οι: Εβελίνα Αραπίδη, Νικόλ Δημητρακοπούλου, Μάνος Ζαχαράκος, Εμμανουέλα Κοντογιώργου, Νέστωρ Κοψιδάς, Μαριλένα Λιακοπούλου, Τατιάνα Λύγαρη, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Ζωή Ρηγοπούλου.

Το project «ΕΞΙ στα ΔΩΔΕΚΑ» πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Πληροφορίες:

Διάρκεια on demand προβολής έως και 30 Ιουνίου 2023

Εισιτήριο 8€ Ηλεκτρονική αγορά εισιτηρίου και προβολή του έργου στο viva.gr/tickets/theater/streaming/eksi-sta-dodeka-bkyklos-on-demand/

Με την ολοκλήρωση της αγοράς εισιτηρίου, σας δίνεται ένας κωδικός εισόδου. Αφού μεταβείτε στη σελίδα προβολής, εισάγετε τον κωδικό σας και παρακολουθείτε το έργο. Από τη στιγμή που θα κάνετε login/είσοδο στη σελίδα προβολής, έχετε 5 ώρες στη διάθεσή σας για να παρακολουθήσετε το έργο.

 Οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς παρουσιάζουν τη νέα ποιητική συλλογή του Σήφη Μιχελογιάννη, με τίτλο «Ανεβαίνοντας το όρος». Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στον κήπο του Porto Veneziano Hotel, στο Ενετικό Λιμάνι των Χανίων, τη Δευτέρα 19 Ιουνίου 2023, στις 7.30 το απόγευμα.

Μιλάνε για το βιβλίο:

Μαρία Μαράκη, φιλόλογος

Ανδρομάχη Χουρδάκη, φιλόλογος, συγγραφέας

& ο Σήφης Μιχελογιάννης

Χαιρετισμός: Χρήστος Τσαντής

Μουσική: Χρήστος Κοτσαύτης

«Οι ποιητές προσπαθούν με άλματα, μακριά από την επαγωγική σκέψη, με την καρδιά και την ψυχή τους, να βρουν, να μας αποκαλύψουν και να προσδιορίσουν τις στιγμές της οδύνης του ανθρώπου αλλά και τις στιγμές της προσδοκίας της ανθρώπινης ευτυχίας… 

Κατά τη γνώμη μου, όλη αυτή η δημιουργική αναζήτηση εκφράζεται με έναν περιεκτικό, σύντομο τρόπο. Έτσι μπορούμε, με την ποίηση, να πλησιάσουμε, να καταλάβουμε τι μπορεί να κρύβεται στο βάθος της λίμνης, στη ροή του ποταμού και στη λάμψη της θάλασσας, στην καρδιά και στην ψυχή του ανθρώπου. Οι άνθρωποι αναζητούν την αλήθεια, τη λύτρωσή τους…», Σήφης Μιχελογιάννης.

Πίνακας εξωφύλλου: Γιώργος Τζεγιαννάκης

Ο Σήφης Μιχελογιάννης παρακολούθησε τις σπουδές του στην Ιατρική Αθηνών μέχρι το 3ο έτος. Είναι απόφοιτος της Σχολής Πολιτικών Επιστημών Αθήνας, της Νομικής Θεσσαλονίκης, της Ελληνογαλλικής σχολής των Χανίων, και του Φιλολογικού Τμήματος του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών. Δικηγόρος Αθηνών, διετέλεσε Βουλευτής Χανίων επί σειρά ετών. Διετέλεσε επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ελληνικού κοινοβουλίου στο Συμβούλιο της Ευρώπης και έχει τον τίτλο του Επίτιμου μέλους της Κοινοβουλευτικής του Συνέλευσης. Υπήρξε υπεύθυνος Τομέα Κρήτης, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη. 

Είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της Δ.Ε.Φ.Ν.Κ. Είναι ιδρυτικό μέλος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Βενιζέλος. Αρθρογραφεί συστηματικά στα «Χανιώτικα Νέα» για τη λογοτεχνία, τις τέχνες, τον πολιτισμό και την κοινωνία.

  Ο γυμναστικός σύλλογος Αθλοκίνηση, με την υποστήριξη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τοξοβολίας, της Περιφέρειας Κρήτης και του Ε.Α.Κ.Η διοργανώνει τον 2ο αγώνα τοξοβολίας ανοιχτού χώρου. 

Οι αγώνες  που πραγματοποιούνται υπό την αιγίδα του Υφυπουργείου Αθλητισμού και της Οργανωτικής Επιτροπής των 3ων Παράκτιων Μεσογειακών θα διεξαχθούν στις 18 Ιουνίου στις εγκαταστάσεις του «Κarteros Beach Sports Center».

 Συνεχίζεται η 4η ΓΙΟΡΤΗ ΨΩΜΙΟΥ απο το Σωματείο Αρτοποιών Ν. Ηρακλείου, με σκοπό να προβάλλει τη σημασία του Φούρνου της Γειτονιάς και να προωθήσει τα τοπικά παραδοσιακά προϊόντα αρτοποιίας στους κατοίκους και τους επισκέπτες του Ηρακλείου.

Σε μία εποχή, κατά την οποία η αγορά κατακλύζεται από κατεψυγμένα αρτοπαρασκευάσματα, οι αρτοποιοί του Ηρακλείου επιχειρούν να θυμίσουν στους καταναλωτές τη γεύση του φρεσκοζυμωνένου και φρεσκοψημένου ψωμιού και των αρτοποιημάτων που μπορούν να βρουν στους παραδοσιακούς φούρνους της γειτονιά, εμπλουτίζοντας τη διατροφή τους με φρέσκα και αγνά προϊόντα.

Η ΓΙΟΡΤΗ διεξάγεται με την υποστήριξη της Περιφέρειας Κρήτης και του Δήμου Ηρακλείου και το Σαββατοκύριακο, 17/6 & 18/6, από 10.00 έως 20.00

Μαζί με αρτοποιούς του Ηρακλείου, δύο από τους οποίους ανήκουν στην Εθνική Ομάδα, θα παρασκευάσουν ψωμί σε διάφορους τύπους, παραδοσιακά αρτοσκευάσματα, αλλά και ευρωπαϊκά γλυκίσματα και αρτοποιήματα. 

Μέρος των παρασκευασμάτων αυτών θα προσφέρονται δωρεάν στους επισκέπτες, ενώ μερικά από αυτά θα πωληθούν το Σάββατο και την Κυριακή στον χώρο της γιορτής, έναντι συμβολικού τιμήματος, από τον Παγκρήτιο Σύλλογο Γονέων & Φίλων Παιδιών με Νεοπλασία “ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ” και το Εθελοντικό Σωματείο Α.Τ.Α.Χ.Τ.Ο.Ι. αντίστοιχα, για την κάλυψη μέρους των εξόδων τους.

Σε συνεργασία με τον Παγκρήτιο Σύνδεσμο Εθελοντών Αιμοδοτών & Δωρητών Οργάνων Σώματος  “ΑΙΜΑΤΟΚΡΗΤΗΣ” το Σάββατο 17/6 έχει οργανωθεί εθελοντική αιμοδοσία από 10.00 έως 14.00.