Γεωπολιτική Ρευστότητα και η σημασία της Προοδευτικής Ανασύνθεσης» - Του Χάρη Τσιοκα

 Γεωπολιτική Ρευστότητα και η σημασία της Προοδευτικής Ανασύνθεσης»

Του Χάρη Τσιοκα 

Γεωστρατηγικές ανακατατάξεις και εσωτερική αποδυνάμωση: μια χώρα σε μετάβαση χωρίς σχέδιο

Εδώ και καιρό πολλά στελέχη του προοδευτικού χώρου αναφερόμαστε στις γεωστρατηγικές και κοινωνικοπολιτικές διεργασίες που εξελίσσονται και επηρεάζουν καθοριστικά τη χώρα μας και την κοινωνία. Οι διαπιστώσεις αυτές θεωρούμε ότι μπορούν να φανούν χρήσιμες στον πολίτη. Έχουμε εισέλθει σε μια πυκνή περίοδο διεργασιών που διαμορφώνουν και το σύγχρονο πλέον προεκλογικό περιβάλλον, αφού οι υπόγειες και φανερές διεργασίες εντείνονται. 

Διογκώνονται οι φωνές στην Αμερική και τον κόσμο που αναφέρονται ότι επίθεση του  κ  Τραμπ στο Ιράν είναι πολλαπλώς παράνομη ! Ότι Παραβιάζει την εδαφική ακεραιότητα μέλους του ΟΗΕ! Και όλα αυτά  χωρίς να προηγηθεί αντίστοιχη απόφαση του οργανισμού 

  Και ότι  συντελείται  μεσούντος του διαλόγου που ήταν υποτίθεται σε εξέλιξη! Γεγονός που δίνει άλλοθι στο Ιράν στο να αμυνθεί με κάθε τρόπο .

Το αυταρχικό καθεστώς του Ιράν θα μπορούσε με λαϊκη συμπόρευση  να αντιμετωπισθεί μέσα από κανόνες δικαίου. Χωρίς όμως  να παραβιάζεται η ανεξαρτησία και η κυριαρχία ενός κράτους ! 

  Το χειρότερο είναι ότι η χρήση των αμερικανικών βάσεων που βρίσκονται  στην ευρύτερη περιοχή , εμπλέκουν στους αναθεωρητισμους και τις χώρες που επιτρέπουν να χρησιμοποιούνται για παράνομους σκοπούς ! 

  Η Ευρώπη η Ελλάδα  και η Κύπρος έχουν πολλούς λόγους να υπερασπισθούν τους κανόνες του Διεθνούς δικαίου ! Η Ισπανική Κυβέρνηση έδειξε τον δρόμο …

Ιδιαίτερα η Ελλάδα πρέπει να συμβάλει σε ρόλο γέφυρας διαλόγου ! 

Γίνεται πλέον προφανές ότι ο αυτοαποκαλούμενος Τραμπουκισμός αποσκοπεί μεταξύ των άλλων στην άνευ όρων διαμόρφωση μονοπολωλιακων  καταστασεων  έναντι της Κίνας και του διαμορφουμενου  πολύπολικου κόσμου στο εμπορικό ανταγωνισμό  , στη μάχη των πρώτων υλών και την ενέργεια γενικότερα ! 

 Πρέπει τώρα η Ευρώπη να φωτίσει τον άλλο δρόμο πριν είναι καταστροφικές οι επιπτώσεις .. 

Είναι ζημιά για το λαό και τη χώρα να εισέλθουμε σε τροχιά εκλογών χωρίς εναλλακτική. Το στοίχημα της προοδευτικής ανασύνθεσης

Τα κόμματα του ευρύτερου προοδευτικού χώρου δεν μπορούν να αντιμετωπίζουν αυτή τη συγκυρία με τα στερεότυπα προηγούμενων δεκαετιών. Βρισκόμαστε σε μια νέα γεωστρατηγική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική πραγματικότητα.

Στην Ελλάδα, η δημόσια ατζέντα διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από το οικονομικό–μιντιακό σύστημα, σε αλληλεξάρτηση με το πολιτικό εποικοδόμημα. Την ίδια ώρα που η κοινωνική και παραγωγική βάση της χώρας συρρικνώνεται, η περιφέρεια ερημώνει και η νεολαία αναζητά τη διέξοδό της στο εξωτερικό. Το χειρότερο, δε, που προσπερνάται επικοινωνιακά, είναι ότι η χώρα έχει μεταλλαχθεί σε άνευ όρων παρακολούθημα του Τραμπ, εγκαταλείποντας στη γείτονα τον ρόλο που είχε κατακτήσει από την περίοδο της μεταπολίτευσης ως γέφυρα ειρήνης, φιλίας και ανάπτυξης στην περιοχή.

Η μεταμόρφωση της ΝΔ και η κυριαρχία των συστημικών κέντρων στη δημόσια ατζέντα

Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι πλέον το κόμμα της παραδοσιακής Λαϊκής Δεξιάς. Έχει μετασχηματιστεί ώστε να διαχειρίζεται αποτελεσματικά τις σύγχρονες ανάγκες των συστημικών κέντρων. Διαθέτει έναν ισχυρό τεχνοκρατικό πυρήνα που προωθεί πολιτικές πρόσβασης σε τεχνολογίες και χρηματοδοτικά εργαλεία, διευρύνοντας την οικονομική ισχύ συγκεκριμένων συμφερόντων. Παράλληλα, συμπληρώνεται από δυνάμεις προερχόμενες τόσο από τον χώρο της άκρας Δεξιάς όσο και από το ακραίο Κέντρο.

Σήμερα οι πολίτες βιώνουν φόβο, ανασφάλεια και αμηχανία, γιατί όλα έχουν εκχωρηθεί στον αυτόματο πιλότο της κερδοσκοπικής αγοράς, την οποία η ΝΔ απλώς επιδοτεί.

Από την καταγγελία στη διακυβέρνηση: το ανεκπλήρωτο καθήκον της προοδευτικής αντιπολίτευσης

Το κρίσιμο ερώτημα αφορά τον ρόλο της αυτοπροσδιοριζόμενης προοδευτικής αντιπολίτευσης. Θα παραμείνει καταγγελτική ή θα διατυπώσει πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης; Πώς μπορεί να συγκροτηθεί αξιόπιστη πλειοψηφία εξουσίας; Με ποιο πρόγραμμα; Με ποια κοινωνική συμμαχία θα διεκδικηθεί αλλαγή πολιτικής και όχι απλώς εναλλαγή προσώπων, όπως επιδιώκουν τα συστημικά κέντρα;

Οι προτάσεις για συγκόλληση ηγεσιών σε κοινά ψηφοδέλτια δεν απαντούν στο πρόβλημα. Ιδιαίτερα όταν η υφιστάμενη κοινωνική πλειοψηφία δείχνει να αποδέχεται το «όλοι ίδιοι είναι».

Οι ηγετικές ομάδες κομμάτων συχνά θέτουν ως απόλυτη προτεραιότητα τη δική τους εκλογική καταγραφή. Δεν δεσμεύονται ότι την εκλογική δύναμη που θα λάβουν από τον λαό θα την αξιοποιήσουν ως καταλύτη για τη διαμόρφωση προοδευτικής πλειοψηφίας για την αλλαγή του κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου.

Δεν διακρίνεται πειστική εναλλακτική πρόταση και, ως εκ τούτου, οι πολίτες δεν βλέπουν την πολιτική ως εργαλείο βελτίωσης της ζωής τους. Περιορίζονται σε ατομικές στρατηγικές επιβίωσης. Η ιδιώτευση ενισχύεται και η αποχή από τις εκλογές λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις. Πρόκειται για σοβαρό πρόβλημα δημοκρατίας.

Νέα κοινωνικοπολιτική συμμαχία ή πολιτική ρευστοποίηση; Η ανάγκη προγραμματικής ενότητας τώρα

Όμως η ανάγκη είναι βαθύτερη. Ο προοδευτικός χώρος οφείλει να κινηθεί με πρωτοβουλίες από τα κάτω, διαμορφώνοντας προτάσεις διεξόδου που απαντούν στις σύγχρονες διαιρετικές τομές: στην πρόσβαση για την τεχνολογική μετάβαση, στον ρόλο της χώρας στις γεωστρατηγικές ανακατατάξεις, στο παραγωγικό μοντέλο και στη δίκαιη συμμετοχή των συντελεστών.

Προϋπόθεση αποτελεί η ρητή δέσμευση ότι δεν θα υπάρξει συνεργασία ή ανοχή σε «μεταβατικές» κυβερνήσεις με τη Ν.Δ. Χρειάζεται καθαρός προσανατολισμός με στόχο την αλλαγή πολιτικής στο παραγωγικό πρότυπο, στην κοινωνική συνοχή, στη στήριξη της νεολαίας, στον ρόλο του κράτους και στην πρόσβαση της εγχώριας παραγωγικής βάσης σε χρηματοδοτικά εργαλεία και τεχνολογίες.

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία έχει αδυναμίες. Δεν θα ξεπεραστούν όμως χωρίς μια οραματική πρόταση για την πολιτική δημοκρατία. Η γενική κριτική στον καπιταλισμό δεν αρκεί. Οι συστημικές δυνάμεις σχεδιάζουν με ορίζοντα δεκαετίας. Στόχος τους είναι η διατήρηση υψηλής κερδοφορίας για τις μεγάλες επιχειρήσεις, ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους και διεύρυνση των ανισοτήτων.

Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε φάση ρευστοποίησης. Τα κόμματα και οι συλλογικές εκφράσεις αποδυναμώνονται. Κυκλοφορούν σενάρια για «μεταβατικές» λύσεις και τεχνοκρατικές επιλογές.

Απέναντι σε αυτά, η ιστορική εμπειρία της μεταπολίτευσης υπενθυμίζει ότι όταν διατυπώνονται σαφείς εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης, ο πολίτης αποκτά ρόλο και δύναμη. Η πολιτική γίνεται εργαλείο της κοινωνίας.

Οι σημερινές συνθήκες είναι διαφορετικές, αλλά η ανάγκη να αποκτήσει η κοινωνία εργαλείο που θα λύνει τα προβλήματά της παραμένει. Απαιτούνται αξιόπιστες συντονιστικές πρωτοβουλίες για κοινωνικοπολιτικές συναντήσεις σε όλη τη χώρα, ώστε τα προοδευτικά ρεύματα να συναντηθούν και να συμβάλουν σε σύγχρονες προγραμματικές επεξεργασίες. Η ανασύνθεση πρέπει να στηριχθεί σε μια νέα κοινωνικοπολιτική συμμαχία για την αλλαγή πολιτικής. Μόνο έτσι μπορούν να ξεπεραστούν οι διαχωρισμοί του χθες και να διαμορφωθεί κοινό όραμα για το αύριο.

Η πρόταση

Είναι ώρα υπέρβασης μικροκομματικών αγωνιών και περιχαρακώσεων.

 Χρειάζονται άλλου  είδους πρωτοβουλίες που θα ξεπερνούν τις ανατάξεις ή αναβιώσεις μικροκομματικών περιχαρακώσεων ..Για  να διαμορφωθεί με σύγχρονους όρους και δομές μια νέα κοινωνικοπολιτική συνάντηση εναλλακτικής προοδευτικής και όχι διαχειριστικής διακυβέρνησης

Οι διεργασίες πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα, με κοινωνικοπολιτικά χαρακτηριστικά ανασύνθεσης και συμπερίληψης .Με ώσμωση, συγκλίσεις και προγραμματική σαφήνεια. Γιατί την επόμενη μέρα των εκλογών οι εξελίξεις θα είναι ταχύτατες. Και για να ενεργοποιηθούν οι πολίτες, απαιτείται πειστική προοπτική κυβερνησιμότητας από το σύνολο του προοδευτικού χώρου.

π Βουλευτης πολιτικό στέλεχος 

Χάρης Τσιόκας π βουλευτής πολιτικό στέλεχος