Η Λαική σοφία των παλιών Ανθρώπων μέσα απο παροιμίες

 Παροιμία είναι ένα σύντομο απόφθεγμα που εκφράζει ισχυρισμούς που αποτελούν το απόσταγμα μακράς πείρας πολλών ανθρώπων. 

Οι παροιμίες έχουν περάσει στο υποσυνείδητο σαν λαϊκή σοφία!

Από την Έμπαρο κρασί κι από τη Βιάννο λάδι , κι απο το Μυλοπόταμο , ελιές και παξιμάδι .

.’’Εγώ παιδί μου , σου' πα να 'χεις χίλια πρόβατα , μα σα δεν θέλεις τρίχα μην αποτάξεις .’’

Μερικές από τις ποιο γνωστές Κρητικές Παροιμίες 

Άλλος ήχασκε , κι άλλος μετάλαβε .

Από την Έμπαρο κρασί κι από τη Βιάννο λάδι , κι απο το Μυλοπόταμο , ελιές και παξιμάδι .

Αργυρό το μίλημα , μα χρυσό το σώπα...

Άμα ραΐσει το γυαλί , δε σάζει ...

 Αγάπα το κοπέλι σου μα να μη το κατέχει .

 Άγιου μη τάξεις τάξιμο , μήδε παιδιού κουλούρι .

 Αλίμονό του τ' ορφανού, αν είν' και με τα γένια .

 Άμα παντρεύγεται κιανείς , παντρεύγει τα παιδιά ντου .

 Αναμεσίς μαμής και λουχούνας εχάθηκε το παιδί.

 Αν δεν κλάψει το παιδί , δεν του δίνει η μάνα το βυζί .

 Ανε κλωτσάς τα γονικά σου , θα το βρεις απ' τα παιδιά σου 

 Από βροντή κι απ' αστραπή , κι από νερό και χιόνι , κι απ' άτεκνο κι από σπανό ο     Θεός να σε γλιτώνει .

 Από μικιό κι από τρεζό , μαθαίνεις την αλήθεια .

 Απ' τ' αυτί και στο δάσκαλο.

 Απ' τ' αγκάθι βγαίνει ρόδο , κι απ' το ρόδο βγαίνει αγκάθι .

 Αν είναι ρόδο θ' ανθίσει , μ' αν είν' αγκάθι θα τσιμπήσει .

 Απού' βαλε το λάδι , να βάλει και το κλήμα .

 Απού δεν ακούει γερόντων , πηγαίνει δερνώντω.

 Απού κοπελομάθει δεν γεροντοξεχνά .

 Απού τ' ατέκνου την αυλή , αν μπορείς , μήδε νερό μην πιείς.

 Απού αποθαίνει με πολλούς , θάνατο δεν φοβάται .

 Ακάτεχος τ' ακάτεχου, ποτέ μην αρμηνεύγει .

 Απού ' ναι τυχερός πολλά , γεννά κι ο πετεινός του .

 Άνθρωπος δίχως όνειρα , κακά , ψυχρά θα ζήσει .

 Απού' χει την υπομονή , στο δίχτυ , ψάρι πιάνει .

 Αέρας κάνει το γυαλί κι αέρας το τσακίζει .....

 Αγκίστρι δίχως δόλωμα , ποτέ δεν πιάνει ψάρι .

 Βάστα γέρο , βάστα νά' χεις , και παιδιά και βάσανα' χεις .

Βρήκε ο Φίλιππος το Ναθαναήλ

Βασιλικός κι αν μαραθεί , την ομορφιά την έχει .

( Γ) η διάολος κι εγγόνι του ,( γ)ή μαύρος και παιδί του .

( Γ)ή μικρός - μικρός παντρέψου ,( γ)ή μικρός καλογερέψου .

 Γουρούνι και κοπέλι , ώς το μάθεις .

 Γροίκα το πατέρα σου , κι ορμήνευε του γιού σου .

Για χάρη του βασιλικού ποτίζεται κι η γλάστρα

Διάλεγε τονε το τόπο απού καθίζεις .

 Δίδει μου η μάνα μου , μα σαν τα δυο μου χέρια........

Δείξε μου τη συντροφιά σου , να σου πώ την ανθρωπιά σου .

Δεν έχει ο φτωχός , μα έχει ο Θεός

Δώσε μούρη του χωριάτη , ν' ανεβεί και στο κρεβάτι .

Εγώ παιδί μου , σου' πα να 'χεις χίλια πρόβατα , μα σα δεν θέλεις τρίχα μην αποτάξεις 

Έκαμα σας με τα γένια , φάτε κήπους και σπαρμένα .

 Ένας πατέρας μπορεί να ζήσει 10 παιδιά , 10 παιδιά όμως δεν μπορούν να ζήσουν ένα πατέρα .

 Ευχή γονέων παίρνε , και στα βουνά προπάθιε .

Έχασε η μάνα το παιδί , και το παιδί τη μάνα .

 Έχει ο Θεός παλούκια για των ορφανώ τσοι κώλους .

 Έλα παππού να σου δείξω τα αμπελόχωραφα σου .

 Εγώ παιδί μου , σου' πα να 'χεις χίλια πρόβατα , μα σα δεν θέλεις τρίχα μην αποτάξεις .

 Εγλυκάθη η γρά στα σύκα , κι όλη νύχτα τ' αναζήτα .

 Έχει φουρτούνες στεριανές , έχει και του πελάγου .

 Η λευτεριά βασίλειο και η σκλαβιά το ένα .

 Η μάνα γεννά , μα η Μοίρα μοιράζει .

 Η καταιγίδα η δυνατή και δέντρα ξεριζώνει .

Η βιάση ψήνει το ψωμί μα δεν το καλοψήνει .

Η δουλειά νικά τη φτώχεια .

Η φωθιά και το νερό , αντριγιές δεν θέλει .

Μπελί ναι το κλαδί απού τον έχει το λαγό

Μ' ένα ρόδο φίλο κάνεις , και για ρόδο τόνε χάνεις .

 Όπ' έχει φίλο ακριβό , έχει θησαυρό καλό ....

Όπου φελά , παντού φελά 

Ο ποντικός σε τρύπα δεν χωρεί και κολοκύθα σέρνει.

Όλα ' ναι φάδι τση κοιλιάς και το ψωμί στημόνι.

Ο άνθρωπος γίνεται , δυό φορές κοπέλι .

Ότι παθαίνει ο άνθρωπος , το φταίει η κεφαλή ντου .

Στο πιό αδύναμο οζό , κατασταλάσσουνε όλες οι αλογόμυγες

Τα χέρια που δουλεύουνε , ποτέ δεν ζητιανεύουνε .

Το αίμα νερό δεν γίνεται κι άμα γενεί δεν πίνετε .