Και φέτος οι πιστοί θα ανηφορίσουν με τα πόδια στον ιερό ναό Τιμίου Σταυρού στον Στρούμπουλα

 Οπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος την παραμονή της εορτής του τιμίου Σταυρού στις 13 Σεπτεμβρίου πλήθος πιστών θα ανηφορίσει στον Στρούμπουλα στο γραφικό εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού που γιορτάζει στις 14 Σεπτεμβρίου και βρίσκεται στην κορυφή του βουνού. 

Μικροί και μεγάλοι με τα πόδια από ττο χωριό Τύλισσος αλλά και απο άλλες περιοχές  θα διανυκτερεύσουν στο βουνό κόπου το πρωί θα παρακολουθήσουν τη θεία λειτουργία μαζί με τους υπόλοιπους προσκυνητές.

                                             

Ο εσπερινός θα ψαλεί στις 13 Σεπτεμβρίου και ώρα 18:00 .  Όρθρος και θεία λειτουργία μετά της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού θα γίνει την Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου στις 7:00

Με κατεύθυνση προς Δαμάστα, περίπου 500 μέτρα μετά το Βουλισμένο Αλώνι υπάρχει παράκαμψη αριστερά, που οδηγεί μετά από 1,5 χλμ. στο οροπέδιο. Το οροπέδιο του Στρούμπουλα είναι μια τεράστια επιμήκης και επίπεδη έκταση, σε υψόμετρο 500 μέτρων. Στην άκρη της είναι χτισμένο το ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, που διαθέτει και πηγάδι. Πάνω από το οροπέδιο, σε μια κωνική κορυφή 798 μέτρων, δεσπόζει το εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού. Υπάρχει μονοπάτι που ανεβαίνει εκεί, μετά από περίπου 30 λεπτά πεζοπορίας και η ανταμοιβή είναι η πανοραμική θέα στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Από τον Τίμιο Σταυρό υπάρχει μονοπάτι που οδηγεί στο χωριό Μάραθος. 

Επί Τουρκοκρατίας, οι Τούρκοι κατακτητές είχαν γκρεμίσει και λεηλατήσει το εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού στο Στρούμπουλα, όπως τις περισσότερες εκκλησίες του τόπου μας. Μετά από πίεση των κατοίκων της Τυλίσου και των γύρω περιοχών, όπως Μάραθος και Δαμάστα, οι Τούρκοι διοικητές πιεζόμενοι από το θρησκευτικό αίσθημα των κατοίκων και φοβούμενοι για εξέγερση, τούς άφησαν να το ξαναχτίσουν αλλά υπό ένα όρο: έπρεπε να το τελειώσουν μέσα σε μια εβδομάδα, ούτε ώρα παραπάνω. Αν προλάβαιναν, καλώς. Αν όχι, πράγμα για το οποίο ήταν σίγουροι οι Τούρκοι, θα τούς το γκρέμιζαν επί τόπου.

Όλοι οι χωριανοί έπιασαν δουλειά με ζήλο. Δούλευαν μέρα-νύχτα για να προλάβουν το χτίσιμο. Οι συνθήκες ήταν πολύ αντίξοες. Οι διαδρομές για να μεταφέρουν τα υλικά, πολύ μακρινές. Τα κουβαλούσαν με τα γαϊδουράκια τους μέρα-νύχτα για να προλάβουν. Την τελευταία στιγμή τους λείπεται το νερό και το πηγάδι στο βουνό είχε στερέψει. Ήταν αδύνατο να προλάβουν μέσα στη νύχτα να κατέβουν το βουνό για να φέρουν νερό να τελειώσουν το χτίσιμο της σκεπής που τούς είχε μείνει ακόμα.

Τότε μαζεύονται οι βοσκοί από τη γύρω περιοχή, αρμέγουν τα πρόβατά τους και τούς δίνουν το γάλα που είχαν μαζέψει. Μ’ αυτό το γάλα μάλαξαν τη λάσπη οι χωριανοί και τελείωσαν το χτίσιμο της σκεπής στην ώρα τους. Οι Τούρκοι τα έχασαν, δεν πίστευαν στα μάτια τους αλλά τήρησαν τη συμφωνία τους και τούς άφησαν να λειτουργήσουν.

Από τότε το εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού είναι στη θέση του στην κορυφή του Στρούμπουλα και χιλιάδες πιστοί το επισκέπτονται κάθε χρόνο στις 13 και 14 του Σεπτέμβρη.

(Την ιστορία αυτή μας διέσωσε ο κ. Μιχάλης Ζαμπετάκης όπως του την είχε αφηγηθεί η πεθερά του, η ‘Αλεξοπέτραινα’. Την καταγραφή έκανε η κ. Ελπίδα Τσαγκαράκη. Ευχαριστούμε θερμά και τους δύο!)

ΚΕΙΜΕΝΑ - papastephanaki-hasomeri.blogspot.

ΦΩΤ ΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΕΝΝΑΡΑΚΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ, ΔΗΜΟΣ ΜΑΛΕΒΙΖΙΟΥ