Στα λόγια κόκκινες γραμμές, στην πράξη πράσινο φως Ανακοίνωση για τη συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος σε σχέση με το αεροδρόμιο στο Καστέλλι.

 Στα λόγια κόκκινες γραμμές, στην πράξη πράσινο φως Ανακοίνωση για τη συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος σε σχέση με το αεροδρόμιο στο Καστέλλι.

 Κατά τη διάρκεια της συνάντησης της Επιτροπής Περιβάλλοντος Περιφέρειας Κρήτης που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 17 Μαρτίου, συζητήθηκε το συμπληρωματικό τεύχος της ΜΠΕ του αεροδρομίου Ηρακλείου που μεταφέρεται στην Πεδιάδα Καστελλίου.

 Συμμετείχαμε στη διαβούλευση με αποφασιστική παρουσία και εκφράσαμε τις τεκμηριωμένες ανησυχίες μας που κάνουν το έργο αδιέξοδο: 

1) Ο συγκαλυπτικός ρόλος της ΜΠΕ που αποκρύπτει την πραγματική επίδραση του αεροδρομίου στην Πεδιάδα παραποιώντας και αλλοιώνοντας στοιχεία. 

2) Η απαράδεκτη πρόταση για τη διαχείριση υδάτων που προβλέπει τον “εμπλουτισμό” του υπόγειου υδροφορέα ύδρευσης με τα επεξεργασμένα βιομηχανικά λύματα του αεροδρομίου και ότι η εταιρία θα ελέγχει τον εαυτό της για την τήρηση των αναγκαίων μέτρων καλής λειτουργίας.

 3) Η αβάσιμη τεκμηρίωση συμμόρφωσης του έργου με τον κλιματικό νόμο. 

4) Η απουσία απαντήσεων σε βασικά ερωτήματα που έθεσε η πρωτοβουλία. Ένα από αυτά είναι ότι ενώ παραδέχτηκαν ότι γράφτηκε εκ παραδρομής ότι η προσγείωση των αεροπλάνων θα γίνεται με 30ο ενώ στην πραγματικότητα θα γίνεται με 3-4ο , δεν μας απάντησαν με ποιές αρχικές τιμές υπολόγισαν τους ρύπους και το θόρυβο. 

5) Η αναφορά ότι η απαλλοτριωμένη έκταση πρόκειται κυρίως για μη δασική και γεωργική γη. 

6) Η υποτίμηση του πόσο σεισμογενής είναι η περιοχή καθώς δεν αποτυπώνεται ο σεισμός των 6 Ρίχτερ. 

7) Η επικινδυνότητα κατά τη λειτουργία του καθώς η Πεδιάδα περιβάλλεται από βουνά που προκαλούν αναταράξεις και απρόβλεπτα ρεύματα αέρα κατά την προσγείωση. 

8) Η απουσία λύσης ως προς την τοποθέτηση του ραντάρ(κεντρικής σημασίας για την ασφάλεια) που αυτή τη στιγμή προτείνουν να τοποθετηθεί είτε στον αρχαιολογικό χώρο της Παπούρας, είτε σε προστατευόμενη κορφή των Αστερουσίων. 

Ως προς τις προτάσεις που ακούστηκαν κατά τη διαβούλευση από άλλος φορείς έχουμε να επιστήσουμε την προσοχή στα εξής: 

1) Η χρήση των επεξεργασμένων βιομηχανικών λυμάτων για άρδευση θέτει σε κίνδυνο την καλλιεργούμενη γη που θα αρδεύεται από αυτό καθώς είναι βέβαιο ότι κατά τη διάρκεια επεξεργασίας θα υπάρξει αστοχία στην ΕΕΛ. Βαρέα μέταλλα και μολύσματα θα ρυπάνουν και θα μολύνουν τη γη θέτοντας σε κίνδυνο όλους και όλες που κινούνται και χρησιμοποιούν το χώρο. 

Η τροφοσυλλογή και η βόσκηση θα είναι απαγορευτικά επικίνδυνες. Χαρακτηριστικά η ΜΠΕ αναφέρει ότι για το επεξεργασμένο νερό θα πρέπει να λαμβάνονται ειδικά μέτρα προστασίας: οι σωληνώσεις να έχουν μωβ χρώμα και να υπάρχει σήμανση και ενημέρωση των εργαζομένων στο χώρο σε σχέση με την πιθανή επικινδυνότητα του νερού. 

2) Η δημιουργία αγωγού καυσίμων για να γίνεται η τροφοδοσία του αεροδρομίου είναι εσφαλμένη πρόταση καθώς θέτει σε τεράστιο κίνδυνο το περιβάλλον λόγω πιθανού ατυχήματος ή διαρροής.

 3) Οι δρόμοι εκτός από το να συνδέουν δύο σημεία μεταξύ τους, διαχωρίζουν δύο περιοχές. Με τη διάνοιξη όλο και περισσότερων δρόμων ο οικότοπος της Πεδιάδας κατακερματίζεται κι άλλο χάνοντας τη ζωτικής σημασίας σύνδεση και ελεύθερη μετακίνηση της πανίδας. 

4) Εφόσον αποκαλύφθηκε η απόκρυψη της πραγματικής ρύπανσης από την ΜΠΕ, η πολιτεία να παραδεχθεί την πραγματική έκταση των προβλημάτων και να αναλάβει τις ευθύνες της για τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται στην περιοχή: ακατάλληλες και αφόρητες συνθήκες διαβίωσης και καλλιέργειας. Σαφώς θα πρέπει να ληφθούν μέτρα προστασίας και μετεγκατάστασης ανθρώπων και επιχειρήσεων και να δοθούν αποζημιώσεις. Ως προς την απόφαση της επιτροπής περιβάλλοντος:

 Η επιτροπή δέχτηκε τη ΜΠΕ με αστερίσκους παρά το ότι τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν άκρως σημαντικά. Έβαλε το ψεύτικο δίλημμα ότι ή θα γνωμοδοτούσε θετικά ή το υπουργείο θα αγνοούσε τη γνωμοδότησή της. Διερωτόμαστε. Τί ουσία έχει μία γνωμοδότηση με προϋπόθεση την αποδοχή; 

Είναι τελικά ο ρόλος της περιφέρειας ουσιαστικός ή διακοσμητικός σε μία τέτοια διαδικασία; Θυμίζει τις υποχρεωτικές απαλλοτριώσεις που έγιναν στην περιοχή όπου οι κάτοικοι είχαν την επιλογή ή να συμφωνήσουν και να αποζημιωθούν ή να διαφωνήσουν και να μην αποζημιωθούν ή να συμφωνήσουν αλλά να παζαρέψουν την τιμή. 

Έχει αφαιρεθεί λοιπόν η δύναμη απόφασης των τοπικών αρχών με τον ίδιο τρόπο που αφαιρέθηκαν από εμάς, τους κατοίκους τα χωράφια μας. Για μας αυτή είναι μία ξεκάθαρη ένδειξη υποτέλειας της περιφέρειας που από μόνη της υποβάθμισε το θέμα αναθέτοντάς το στην επιτροπή περιβάλλοντος και όχι σε ένα περιφερειακό συμβούλιο από το οποίο και είχε προκύψει προηγουμένως η αναπομπή της. Στα λόγια κόκκινες γραμμές, στην πράξη πράσινο φως. Απαιτούμε από τους τοπικούς φορείς και το κράτος να βάλουν τις ζωές μας πάνω από τα κέρδη και να μη συνεχίσουν ένα αδιέξοδο τυφλοσούρτη με μία αιτιολόγηση ότι “αφού γίνεται θα γίνει”. 

Το επιχείρημα αυτό δεν αρκεί για μία παρέμβαση που καταστρέφει γη υψηλής παραγωγικότητας, τον μεγαλύτερο υπόγειο υδροφορέα ύδρευσης του νομού Ηρακλείου και απειλεί να κάνει τη ζωή των κατοίκων της περιοχής αβίωτη. Πρόκειται για ένα παράνομο έργο που προχωράει χωρίς ΣΜΠΕ, μελέτη σκοπιμότητας και μελέτη βιωσιμότητας. Ενώ παράλληλα εκκρεμεί έκδοση απόφασης για το αίτημα ακύρωσής του στο ΣΤΕ. Συνεχίζουμε τον αγώνα για την ανάδειξη της αλήθειας και την απόδοση ευθυνών. 

Τέλος, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε δυστυχώς τον ξεπεσμό του επιπέδου της συνεδρίασης της επιτροπής περιβάλλοντος καθώς πολλοί από τους συμβούλους ασχολούνταν κυρίως με τα κινητά τους ψάχνοντας για αγορά αυτοκινήτου ή ποτών ενώ οι εκπρόσωποι τόσο της εταιρίας αεροδρομίου, όσο και της ENVECO συμμετείχαν μέσω τηλεδιάσκεψης, χωρίς να φανερώνουν καν το πρόσωπό τους. 

Θεωρούμε ότι αυτή η εικόνα δεν αρμόζει στο νησί μας αλλά κυρίως δεν είναι αρκετό, ένα τέτοιο συμβούλιο, να αποφασίσει ένα τόσο σοβαρό θέμα. Ζητούμε να συζητηθεί η απόφαση της επιτροπής σε ένα περιφερειακό συμβούλιο με δια ζώσης εκπροσώπους της εταιρίας αεροδρομίου και της ENVECO και παρουσία του τεχνικού επιμελητηρίου που ήταν προκλητικά απών στη συγκεκριμένη διάσκεψη.

 Ο μόνος αγώνας που χάθηκε είναι αυτός που δε δόθηκε ποτέ.