«Οι ασφαλείς μεταφορές στην Κρήτη αντιμετωπίζονται ως κόστος από το αστικό κράτος και θυσιάζονται στον βωμό του καπιταλιστικού κέρδους.»

 Άρθρο του Αλέκου Μαρινάκη, μέλους του Γραφείου ΕΠ Κρήτης του ΚΚΕ και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης

«Η ανάγκη του λαού της Κρήτης για ασφαλείς μεταφορές αντιμετωπίζεται ως κόστος από το επιλεκτικά ανίκανο αστικό κράτος και θυσιάζεται στον βωμό του καπιταλιστικού του κέρδους.

Η Περιφερειακή αρχή της συγκατοίκησης του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ αποδέχεται αυτήν την άθλια κατάσταση, ψελλίζοντας κάποιες «γκρίνιες», που όμως δεν αλλάζουν την ουσία της υλοποίησης της πολιτικής του «κόστους- οφέλους».

Οι δήθεν διαπραγματεύσεις και «τα επιχειρήματα» προς την κυβέρνηση, που επικαλείται ο περιφερειάρχης πως χρησιμοποιεί αντί «του λαϊκισμού», είναι κοροϊδία και προσπάθεια αποπροσανατολισμού του λαού!

Κανένα ίχνος αυτοκριτικής δεν υπάρχει από την περιφερειακή αρχή για το γεγονός ότι ο ΒΟΑΚ και συνολικά το οδικό δίκτυο της Κρήτης αποτελούν μία ακόμα «κοιλάδα των Τεμπών». Για την κατάσταση, με τον βαρύ φόρο αίματος που πληρώνει ο κρητικός λαός, με την ευθύνη να βαραίνει όλες τις κυβερνήσεις διαχρονικά (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ), αλλά και την τοπική – περιφερειακή διοίκηση.

Συγκεκριμένα :

Ο ΒΟΑΚ σχεδιάζεται τώρα γιατί πριν δεν ήταν προτεραιότητα, με βάση τις απαιτήσεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης στην Κρήτη. Η χάραξη του δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Έχει ταξικό – πολιτικό πρόσημο. Οι τεχνικές πλευρές του έργου «κουμπώνουν» στον ανταγωνισμό και τα κέρδη των ξενοδοχειακών, εμπορικών και κατασκευαστικών επιχειρηματικών ομίλων, σε βάρος της ζωής των πολλών, των αναγκών του κρητικού λαού. «Κουμπώνουν» και με τα παζάρια ανάμεσα στις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες για το μοίρασμα της πίτας των κερδών.

Από την άλλη, ο λαός, που θα χρυσοπληρώνει για την κατασκευή του ΒΟΑΚ, θα συνεχίσει να πληρώνει στους σταθμούς διοδίων για τη χρήση του δρόμου, για να κερδίζουν τα μονοπώλια στον κλάδο των κατασκευών και αλλού.

Σε αυτόν τον σχεδιασμό που έχει κριτήριο τα συμφέροντα και τα κέρδη των λίγων, καμιά τύχη δεν έχουν οι ανάγκες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων για ασφαλή μετακίνηση!

Κατά συνέπεια, επιστημονικά ορθές και σύγχρονες λύσεις συμπιέζονται, έως και απορρίπτονται, όπως στις παρακάμψεις, τις συνδετήριες οδούς, στην υπογειοποίηση τους κ.α.

Και τις τρεις πόλεις, Χανιά και Ρέθυμνο και Ηράκλειο, ο ΒΟΑΚ τις διχοτομεί. Οι εγκληματικοί αυτοί σχεδιασμοί εγκλωβίζουν τους κατοίκους, χωρίς καμία δυνατότητα διαφυγής, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, φυσικών καταστροφών. Ταυτόχρονα δημιουργούνται προβλήματα στην αντιπλημμυρική θωράκιση, όπως και άλλες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Ειδικά για το Ηράκλειο, ο ΒΟΑΚ οδηγεί στην οριστική διχοτόμηση της ενότητας του Ηρακλείου, προβλέποντας απλές εργασίες συντήρησης του οδοστρώματος και κάποια «στρογγυλά» σε κάποιους κόμβους. Δεν εξετάστηκε καθόλου η λύση της υπογειοποίησης της παράκαμψης Ηρακλείου που θα αποκαθιστούσε την ενότητα της πόλης, θα μετέτρεπε ολόκληρο τον υφιστάμενο ΒΟΑΚ σε δημοτικό δρόμο και θα έλυνε μακροπρόθεσμα το πρόβλημα της ταλαιπωρίας στις αστικές μετακινήσεις. Απορρίφτηκαν

όλες οι προτάσεις που θίγουν τη διχοτόμηση του Ηρακλείου από το ΒΟΑΚ, βόρεια και νότια, προκαλώντας απερίγραπτη ταλαιπωρία στις αστικές μετακινήσεις των εργαζομένων όλου του Πολεοδομικού συγκροτήματος (Ηράκλειο-Γάζι).

Αναφορικά με τη νότια παράκαμψη των Χανίων (Αγ. Μαρίνας), που θα συνδέει τη λεωφόρο Σούδας με τη λεωφόρο Καζαντζάκη στο Βαμβακόπουλο, ενώ υπάρχει μελέτη εδώ και 15 χρόνια, δεν έχει υλοποιηθεί ούτε σχεδιάζεται να υλοποιηθεί παράλληλα με τον ΒΟΑΚ, στο όνομα του κόστους για το κράτος. Τα 15 εκ. που είναι ο προϋπολογισμός της παράκαμψης θεωρούνται «κόστος», την ώρα που «ζαλίζουν» τα κονδύλια για άμεσες και έμμεσες επιδοτήσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους και τα πολεμικά κονδύλια για τους σκοπούς του ΝΑΤΟ, με περικοπές σε συντάξεις, Υγεία και άλλες κοινωνικές δαπάνες. Όσο για το τμήμα Κίσσαμος-Χανιά μήκους 30,8 χλμ. περιλαμβάνεται με αοριστία στην άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης. Η παράκαμψη Κισσάμου που αφορά στη σύνδεση του υφιστάμενου ΒΟΑΚ με το λιμάνι της Κισσάμου, έχει «στοιχειώσει». Ίδια είναι η κατάσταση και με τη σύνδεση του ΒΟΑΚ με το λιμάνι της Σούδας και το Αεροδρόμιο Χανίων, που αφορά τους κατοίκους των Χανίων και του Ρεθύμνου, για την οποία δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη δέσμευση.

Και για το Ρέθυμνο δεν έγινε δεκτό έστω κι ένα αίτημα που έδινε λύση σ’ αυτή την πολύπαθη πόλη, έτσι όπως τη διαμόρφωσαν τα διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα εδώ και χρόνια, με έναν κεντρικό δρόμο για να εξυπηρετήσει δεκάδες χιλιάδες κατοίκους, επισκέπτες και τουρίστες καθημερινά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα του αντιλαϊκού σχεδιασμού του ΒΟΑΚ είναι και η περίπτωση της Σητείας. Η περιφερειακή αρχή παριστάνει την ανήξερη για το γεγονός ότι η Σητεία δεν αποτελεί προτεραιότητα στην ένταξη στον ΒΟΑΚ, αφού δεν αποτελεί ανάγκη για τα συμφέροντα του κεφαλαίου στην περιοχή. Επιπλέον δεν συμφέρει τους κατασκευαστικούς ομίλους το κόστος κατασκευής, ενώ, με βάση την αναμενόμενη χρήση, τα διόδια δεν θα αποδώσουν τα προσδοκώμενα κέρδη σε σχέση με άλλα τμήματα του ΒΟΑΚ. Κρύβει επιμελώς, όπως και οι δημοτικές αρχές της περιοχής, ότι ακόμα και η μελετητική ωριμότητα που υπάρχει για το τμήμα της Σητείας αφορούν δρόμο που δεν θα αποτελεί τμήμα ενός ενιαίου ΒΟΑΚ που υλοποιείται (όπως υλοποιείται) και σε καμία περίπτωση δεν θα έχει σύγχρονες προδιαγραφές, ανεξάρτητα από τη σαφώς καλύτερη χάραξη, σε σχέση με την επικίνδυνη κατάσταση σήμερα.

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» έχει κρυστάλλινη θέση και στηρίζει τα δίκαια αιτήματα του λαού για ΒΟΑΚ από την Κίσσαμο ως τη Σητεία, σύγχρονο, ασφαλή, χωρίς πρόσθετη φορολογία, διόδια και παραχωρήσεις σε ιδιώτες, που να εντάσσεται σε έναν συνολικό ολοκληρωμένο - όχι αποσπασματικό - σχεδιασμό, έξω από τη λογική κόστους – οφέλους, για ένα ασφαλές, ενιαίο, δημόσιο και δωρεάν οδικό δίκτυο σε όλη την Κρήτη.

Αναβάθμιση του υπάρχοντος οδικού δικτύου και κατασκευή νέου σύμφωνα με τις υπάρχουσες και μελλοντικές ανάγκες. Άμεσα μέτρα για την οδική ασφάλεια στα πιο επικίνδυνα σημεία του ΒΟΑΚ και του υπόλοιπου οδικού δικτύου.

Σχεδιασμό και ανάπτυξη των δημόσιων μεταφορών σε όλα τα χωριά και τις πόλεις της Κρήτης. Αξιοποίηση και εκσυγχρονισμό όλων των μέσων μαζικής μεταφοράς (συμπεριλαμβανομένου και των μέσων σταθερής τροχιάς), που θα λύσει πολλά θέματα εύκολης, ασφαλούς, γρήγορης και φθηνής μετακίνησης εργαζομένων και επισκεπτών.».