Με βουβό πόνο το τελευταίο αντίο στον Σταύρο Συμιανάκη στο Σκαλάνι

 Βαρύ είναι το πέπλο του πένθους που έχει απλωθεί στο Σκαλάνι του δήμου Ηρακλείου με αφορμή τον ξαφνικό  θάνατο του 59 χρονου Σταύρου Συμιανάκη, το απόγευμα του Σαββάτου 17 Ιανουαρίου.

Το μεσημέρι της Δευτέρας 19 Ιανουαρίου παίχθηκε η τελευταία πράξη του δράματος στην κηδεία του άτυχου Σταύρου.

Η Οικογένειά του, συγγενείς, φίλοι, όλοι όσοι τον γνώρισαν και τον αγάπησαν, τον αποχαιρέτησαν  μέσα σε κλίμα οδύνης. Η εξόδιος ακολουθία τελέστει στις 3:00 μ.μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στο Σκαλάνι.

Τραγική φιγούρα η μητέρα του, όπου με λυγμούς αποχαιρέτησε τον γίο της, κραυγάζοντας παιδί μου δεν θα σε ξαναδώ πιά.

Η γυναίκα του Γεωργία, τα παιδιά του, αδέρφια, φίλοι, γνωστοί του με δάκρυα στα μάτια δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι ο Σταύρος δεν είναι πλέον ανάμεσα τους.

Ο Σταύρος, διατηρούσε ταβέρνα στην πλατεία του χωριού επι σειρά ετών, και υπήρξε σε όλη του την ζωή το καλό παιδί του Σκαλανίου.

Ιδιαίτερα αγαπητός, οικογενειάρχης,  με το χαμόγελο και το χιούμορ του, υποδεχόταν τον κόσμο.

Η ανιδιοτέλεια του, η προσφορά του στον συνάνθρωπο, τα πειράγματα του, οι φιλίες του ακόμα και σε μικρά παιδιά, η καθαρή του ψυχή, που δεν έβγαζε κακίες και διχόνοιες, είναι χαρακτηριστικά που θα λείψουν απο όσους τον γνώριζαν.

Η χαρακτηριστική του παρουσία στην ψησταριά του καταστήματος, όπου όλοι όσοι περνούσαν απο την Πλατεία τον χαιρετούσαν.

Ποτέ δεν θα είναι ξανά ίδια η πλατεία του Σκαλανίου και τον χειμώνα και το καλοκαίρι, χωρίς τον Σταύρο.

Χειμώνες με την ξυλόσομπα, συντροφιά με τα αγαπημένα του ρεμπέτικα τραγούδια να συντροφεύουν την παρέα, η χαρακτηριστική του κούπα με τον καφέ και η ποικιλία απο τα καπέλα του.

Καλοκαίρια στο γνωστό του σημείο με το τρανζιστοράκι του και την μαχιά στο χέρι να τρέχει να ψήσει, να εξυπηρετήσει, να χαιρετίσει τον κόσμο.

Άνθρωπος καλός που νοιαζόταν για τον συνάνθρωπο του, να πάρει τηλέφωνο να δεί πως είσαι όταν ήσουν άρρωστος, να σε βοηθήσει άν ακούσει ότι κάποιος χρειάζεται οτιδήποτε.

Ο Σταύρος ήταν το σήμα κατατεθέν της πλατείας του Σκαλανίου

Οι μουσικές βραδιές που διοργάνωνε με παρεΐστικο στιλ όλοι μια παρέα όπως ακριβώς ήθελε να είναι και στην ζωή του.

Ο χαρακτηριστικός του, πανέμορφος Σκαραβαίος  Volkswagen που κοσμούσε την πλατεία κάποιες φορές και καταλάβαινες αμέσως ότι ο Σταύρος είναι εδώ.

Καλό ταξίδι στο φώς και στην αιωνιότητα Σταύρο