Αεροπλάνα και αεροδρόμια στον Ελληνικό Κινηματογράφο

Στον ελληνικό κινηματογράφο, τα αεροπλάνα και τα αεροδρόμια εμφανίστηκαν κυρίως ως σύμβολα πολυτέλειας, ταξιδιού ή δραματικών εξελίξεων, ενώ σπάνια αποτέλεσαν το κεντρικό θέμα μιας ταινίας.

 Σκηνές αναχώρησης ή υποδοχής σε αεροδρόμια (όπως το παλιό του Ελληνικού) υπήρχαν σε πολλές ταινίες της Φίνος Φιλμ και άλλων εταιρειών, σηματοδοτώντας την αλλαγή τύχης ή τα ταξίδια στο εξωτερικό.

 Υπάρχουν πράγματι πολλές καταγραφές μερικές από αυτές μοναδικές.

Ταινία: Summer Lovers (1982)

Αεροπλάνο: Ολυμπιακή | SX-BBN Νήσος Μύκονος | Short SC7-3-400 Skyvan

Φανταστικά πλάνα στους τίτλους έναρξης της ταινίας.

Η ταινία "Η Παριζιάνα" 

της Φίνος Φίλμς του 1969 υπάρχει μια προσγείωση του ελικοπτέρου Super Frelon με γαλλικό νηολόγιο F-OCMF στη Μύκονο. Το συγκεκριμένο ήταν το πρωτότυπο ελικόπτερο, το οποίο χρησιμοποίησε μόνον η Ολυμπιακή Αεροπορία για 1 περίπου χρόνο. 

Η Ολυμπιακή Αεροπορία παρέμεινε η μοναδική εταιρεία στον κόσμο που χρησιμοποίησε ελικόπτερο (το συγκεκριμένο) για πραγματοποίηση τακτικών πτήσεων. Το συγκεκριμένο στιγμιότυπο είναι η μοναδική κινηματογράφηση πτήσης του ελικοπτέρου σε ολόκληρο τον κόσμο. Το ελικόπτερο αυτό βρίσκεται σε μουσείο ελικοπτέρων στη Βρετανία:

Η ταινία της Φίνος Φίλμς "Ο Θόδωρος και το δίκανο"

 του 1962 στον Κρατικό Αερολιμένα Αθηνών υπήρχε η Αμερικάνικη Βάση όχι όμως και ο Ανατολικός Αεροσταθμός. Στα αεροσκάφη επικρατούσαν οι Κομήτες και οι Ντακότες, ενώ ο Πύργος Ελέγχου βρισκόταν το Δυτικό Αεροσταθμό.(Από την ταινία "Ο Θόδωρος και το δίκανο" της Φίνος Φίλμς, του 1962.)

Η κόρη μου η σοσιαλίστρια

Το 1966 δεν υπήρχαν υπολογιστές και οι διαδικασίες του αεροδρομίου ήταν όλες χειροκίνητες. Ήταν η χρονιά των Boeing 707. Η πρόσβαση στο χώρο στάθμευσης των αεροσκαφών δεν ήταν ελεύθερη, αλλά στον (Δυτικό) αεροσταθμό του Κρατικού Αερολιμένα Αθηνών (δεν υπήρχε ακόμη Ανατολικός), επιτρεπόταν ακόμη η πρόσβαση στον υπαίθριο χώρο που υπήρχε στην ταράτσα για τους επισκέπτες.

Από την ταινία "Η κόρη μου η σοσιαλίστρια" Θ.Α. Δαμασκηνός – Β.Γ. Μιχαηλίδης ΑΕ, 1966 (μην έχουμε την απαίτηση να καταλαβαίνει ο σκηνοθέτης της ταινίας από αεροσκάφη, γιαυτό κάθε σκηνή απεικονίζει και διαφορετικό τύπο αεροσκάφους ) 

"Η θεία μου η Χίπισσα", Φίνος Φίλμς, 1970:

Το απόσπασμα παρουσιάζει εσωτερικά και εξωτερικά το DC6B και απόψεις από τους Κρατικούς Αερολιμένες Αθηνών και Ηρακλείου. 

Η ταινία γυρισμένη το 1970, είναι σαφώς επηρεασμένη από τις 2 αεροπειρατείες που συνέβησαν το 1969 (στην πραγματικότητα).

"Η θεία από το Σικάγο", Φίνος Φίλμς, 1957:

Γενική άποψη του Κρατικού Αερολιμένα Αθηνών το έτος 1957, μια στιγμή που ακόμα τα υπερατλαντικά ταξίδια ήταν άπιαστο όνειρο για τις Ελληνικές Εταιρείες και συγκεκριμένα για την Ολυμπιακή Αεροπορία. 

Φαίνεται φευγαλαία ο Πύργος Ελέγχου (Δυτικός Αεροσταθμός) με έναν φάρο να ξεχωρίζει ακριβώς από πάνω του. Ο φάρος αυτός χρησιμοποιήθηκε μέχρι και τη δεκαετία του 1970.

"Μαριχουάνα Στοπ", Φίνος Φίλμς, 1971:

Ο Κρατικός Αερολιμένας Αθηνών το 1971. Ιδιαίτερα γενική άποψη του ολοκαίνουργιου Ανατολικού Αεροσταθμού στον οποίον ήδη είχε μεταφερθεί και ο Πύργος Ελέγχου του Αεροδρομίου.

Η πλειοψηφία των σκηνών που περιέχουν αεροπλάνα της ΟΑ και της ΤΑΕ από Ελληνικές ταινίες βρίσκονται σε 3 βίντεο αναρτημένα στο youtube. Σε κάθε σκηνή αναφέρεται η ταινία και το έτος παραγωγής της:

ΠΗΓΗ - https://www.airliners.gr/