Το Σέιχ Σου, επίσης γνωστό ως Κεδρηνός Λόφος

 Το Σέιχ Σου, επίσης γνωστό ως Κεδρηνός Λόφος, είναι περιαστικό δάσος της Θεσσαλονίκης που εκτείνεται στις νότιες και νοτιοδυτικές πλαγιές του Χορτιάτη μέχρι και το δρόμο Επταπυργίου – Ασβεστοχωρίου. Αποτελεί πνεύμονα της πόλης και χώρο αναψυχής των κατοίκων της. 

Η ονομασία «Σέιχ Σου» (τουρκικά: Şeyh Su), η οποία και αποδίδεται στα ελληνικά ως «νερό του Σεΐχη», προήλθε από βρύση που υπήρχε εντός μουσουλμανικού νεκρικού μνημείου, γνωστού ως τουρμπέ, ερείπια του οποίου σώζονται έως σήμερα στην τοποθεσία «Χίλια Δέντρα» (όπως ήταν και η πρώτη ονομασία του αρχικού πυρήνα του δάσους από την εποχή της τουρκοκρατίας). 

Η ονομασία Κεδρηνός Λόφος υιοθετήθηκε ως προτιμητέα ελληνική μετά από πρόταση του ποιητή Γεωργίου Βαφόπουλου στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης.

Από το 1800 έως το 1900 περίπου η περιοχή ήταν δάσος από δρύες. Η περιοχή ήταν χέρσα και η πρώτη προσπάθεια αναδάσωσης έγινε το 1929 από τους καθηγητές Π. Κοντό και X. Γεωργόπουλο. Σε διάστημα 60 χρόνων φυτεύτηκαν περίπου 5 εκατομμύρια δέντρα.

Την Κυριακή 6 Ιουλίου 1997 στις 15:35 αναφέρθηκε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης το πρώτο τηλεφώνημα για την μεγάλη πυρκαγιά που έκαψε τελικά 16.640 από τα 29.790 στρέμματα, περίπου το 56% της έκτασης του

Η Ρωμουλέα (Romulea bulbocodium) είναι ένα από τα πρώτα είδη που ανθίζουν

Στο Σέιχ Σου φιλοξενούνται 277 είδη ανώτερων φυτών, ανάμεσα στα οποία κάποια προστατευόμενα, όπως το χελιδονόχορτο (Digitalis lanata). Το μεγαλύτερο τμήμα του δάσους, περίπου 75%, καλύπτεται από πευκοδάση, ενώ σημαντική είναι και η παρουσία κυπαρισσιών, κυρίων αειθαλών και της Αριζόνας. 

Στις βόρειες και βορειοανατολικές πλευρές του δάσους υπάρχουν σημαντικές εκτάσεις με πουρνάρια, ενώ κατά μήκος των υδάτινων ρευμάτων φύονται πλάτανοι, με κυρίαρχο είδος τον ανατολικό πλάτανο

ΠΗΓΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ