Η Λαμπινή (ή Λαμπηνή) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 27 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και 4 από το Σπήλι και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 460 μ.

Το όνομα προέρχεται από το Λαμπηνή, επίθετο που δείχνει συσχέτιση με την αρχαία πόλη Λάππα ή Λάμπη. Η παλιά εκκλησία του χωριού είναι γνωστή ως Παναγία Λαμπηνή, και μπορεί η ονομασία του χωριού να προέρχεται από εκεί. 

Ήταν στο παρελθόν έδρα της επισκοπής Λάμπης, όταν αυτή επανασυστάθηκε κατά την οθωμανική περίοδο. Η Όλγα Γκράτσιου έχει επισημάνει ότι η ονομασία Παναγία Λαμπηνή μπορεί να οφείλεται σε κάποια χαμένη πλέον βυζαντινή εικόνα με το ίδιο όνομα, η οποία προερχόταν από την βυζαντινή Λάμπη.

Στην περιοχή του χωριού έχουν βρεθεί κατάλοιπα οικιών της ρωμαϊκής εποχής. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Lambini στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Lambini με 74 κατοίκους, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Lambini. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 καταγράφονται 15 σπίτια.

Στο χωριό βρίσκεται ο βυζαντινός ναός της Παναγίας. Ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς με τρούλο. Τόσο οι εξωτερικοί τοίχοι όσο και ο κυλινδρικός τρούλος φέρουν τυφλά αψιδώματα. 

Στο εσωτερικό του σώζονται τοιχογραφίες σε πλαστικό στυλ, το οποίο εμφανίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα. Οι τοιχογραφίες σε μεγάλο βαθμό είναι φθαρμένες και τα χρώματά τους έχουν ξεθωριάσει.

Επίσης βορειοδυτικά της Λαμπινής βρίσκεται ο εγκαταλελειμμένος οικισμός Λοφιά, από τον οποίο σώζονται μόνο δύο ναοί, ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και ο ναός του Αγίου Γεωργίου, με τον δεύτερο να είναι τοιχογραφημένος

  Στην περιοχή Σπήλια του Ηρακλείου, 3 χιλιόμετρα νότια της Κνωσού προς την κωμόπολη Αρχάνες, συναντάμε τον ναό της Παναγία που θα σας παρουσιάσουμε. Απέναντι από το βενζινάδικο του Κόκκινου όπως έχει επικρατήσει να λέγεται πλέον το συγκεκριμένο σημείο στα Σπήλια.

Ο ναός αυτός οικοδομήθηκε και εγκαινιάστηκε τα έτη 1960-61-62, η ανέγερση του πραγματοποιήθηκε από τον π Γεώργιο ιερέα της ενορίας Σκαλανίου όπου ανήκει εκκλησιαστικά η περιοχή.

Μιλήσαμε με την κυρία Δέσποινα Κόκκινου, η οποία είχε την ευγενή καλοσύνη να μας δώσει ορισμένες πληροφορίες για αυτόν τον ναό, την οποία ευχαριστούμε πολύ.
Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στις άκριες των δρόμων διάφορα εικονοστάσια, και αμέσως καταλαβαίνουμε ότι εκεί έχει συμβεί κάποιο τροχαίο δυστύχημα η ατύχημα. Ένα τέτοιο γεγονός σύμφωνα με τα λεγόμενα της κυρίας Κόκκινου, έλαβε χώρα την δεκαετία του 1950. Λίγο πιο κάτω εκεί που βλέπουμε την αιγυπτιακή γέφυρα. 

Μία κάτοικος της περιοχής έχασε τον μονάκριβο γιο της, σε τροχαίο δυστύχημα, μην μπορώντας πλέον να μείνει στην περιοχή αλλά και να περάσει ξανά ποτέ από αυτό τον δρόμο, αντάλλαξε όλη της την περιουσία με έναν Χανιώτη, έτσι εκείνη πήγε μόνιμα και χωρίς επιστροφή στα Χανιά.

Ένα από τα χωράφια της όμως δεν το αντάλλαξε, το δώρισε στην ενορία Σκαλανίου, και λίγο καιρό αργότερα κτίστηκε στην μνήμη του γιου της αυτή η περικαλλής εκκλησία αφιερωμένη στην κοίμηση της Θεοτόκου που τιμάται στις 15 Αυγούστου.

https://ipy.gr/

 Το Μαϊάμι (αγγλικά: Miami‎‎), είναι παράκτια πόλη της Ανατολικής Ακτής των Ηνωμένες Πολιτείες, στην αμερικανική πολιτεία της Φλόριντα, και έδρα της Κομητείας Μαϊάμι-Ντέιντ.

Ο πληθυσμός της πόλης του Μαϊάμι, ανέρχεται σε 478.251 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021), ενώ η μητροπολιτική περιοχή του Μαϊάμι, ξεπερνά τους 6.211.790 κατοίκους, κάτι το οποίο την καθιστά 7η μεγαλύτερη στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεγαλύτερη (μητροπολιτική περιοχή) στην πολιτεία, και τη σημαντικότερη πόλη στις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Μαϊάμι θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες μητροπόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βόρειας Αμερικής, και είναι σημαντικό παγκόσμιο χρηματοοικονομικό, εμπορικό, τουριστικό και πολιτιστικό κέντρο

Βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή της χερσονήσου της Φλόριντα, στις όχθες του Ατλαντικού Ωκεανού και του όρμου Μπισκέιν. Το λιμάνι του, με μεγάλη εμπορευματική και επιβατική κίνηση, είναι το πρώτο στον κόσμο σε εξυπηρέτηση κρουαζιερόπλοιων.

Το Μαϊάμι είναι μια πόλη με στενούς δεσμούς με τη Λατινική Αμερική και μεγάλο ποσοστό των κατοίκων του είναι ισπανόφωνοι.

Η ένωση του Μαϊάμι με τις ΗΠΑ ψηφίστηκε το 1896 από 400 αντιπροσώπους σε αυτό το τότε κτίριο των δημοτικών συναθροίσεων.

Η περιοχή του σημερινού Μαϊάμι αρχικά κατοικούταν για περισσότερα από χίλια χρόνια από τις φυλές των Τεκέστας, ενώ αργότερα, το 1566, κατακτήθηκε από τον Πέδρο Μενέντεθ ντε Αβιλές για λογαριασμό της Ισπανίας. Το 1567 κατασκευάστηκε μία ισπανική ιεραποστολή στην περιοχή, ενώ το 1536 χτίστηκε το οχυρό Ντάλας με συνέπεια το Μαϊάμι να γίνει θέρετρο μαχών κατά τον δεύτερο πόλεμο με τις φυλές των Σεμινόλων.

Το Μαϊάμι κατέχει την ιδιαίτερη διάκριση ανάμεσα σε όλες τις πόλεις των ΗΠΑ να έχει ιδρυθεί από μία γυναίκα, την Τζούλια Τατλ, η οποία ήταν καλλιεργητής κίτρου καταγόμενη από το Κλίβελαντ. Η περιοχή της πόλης ήταν γνωστή ως η περιοχή του κόλπου Μπισκέιν κατά τα πρώτα χρόνια ίδρυσής της.

Η πόλη του Μαϊάμι είναι το κέντρο μιας μητροπολιτικής περιοχής που συχνά αναφέρεται στο σύνολό της ως Μαϊάμι. Πολλές από τις τοποθεσίες και τα αξιοθέατα που διεθνώς ταυτίζονται με το Μαϊάμι βρίσκονται σε ξεχωριστούς δήμους. Για παράδειγμα η περιοχή Σάουθ Μπιτς, ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς, ανήκει στο γειτονικό δήμο Μαϊάμι Μπιτς.

Η μητροπολιτική περιοχή εκτείνεται κατά μήκος της νοτιοανατολικής ακτής της Φλόριντα και περιλαμβάνει αστικά κέντρα που ανήκουν σε τρεις διαφορετικές κομητείες: Μαϊάμι Ντέιντ, Μπρόουαρντ και Παλμ Μπιτς. Το Μαϊάμι κατέχει ευρύτατη θέση ανάμεσα στα ακριβότερα κέντρα διαμονής και οίκησης με κατοικίες που ξεπερνούν τα πλαίσια επαύλεων. 

Το Μαϊάμι διακατέχεται ακόμη και από μεγάλη ανάπτυξη και επένδυση σε διάφορους τομείς. Ακόμα, το Μαϊάμι διαφορετικά έχει τεράστια εμπορική και τουριστική ανάπτυξη καθώς και οικονομική αποτελώντας ένα μεγάλο παγκόσμιο κέντρο ταχείας επένδυσης και πλούσιας διαμονής κατ' ακρίβεια μεγαλύτερης και από των Ντουμπάι και Άμπου Ντάμπι. 

Άλλες μεγάλες γειτονικές πόλεις είναι οι: Φορτ Λοντερντέιλ, Χόλιγουντ, Γουέστ Παλμ Μπιτς, Πομπάνο. Η περιοχή αναφέρεται επίσης και ως μητροπολιτική περιοχή της Νότιας Φλόριντα και είναι η 5η μεγαλύτερη στις ΗΠΑ.

Κλίμα

Το κλίμα στο Μαϊάμι είναι τροπικό. Οι χειμώνες είναι ήπιοι και ξηροί και η μέση θερμοκρασία σπάνια πέφτει κάτω από 20 °C. Η πιο τουριστική περίοδος είναι από Οκτώβριο ως Απρίλιο. Από Μάιο μέχρι Σεπτέμβριο ο καιρός είναι ζεστός, μέση θερμοκρασία στους 27 °C, και αρκετά βροχερός. 

Σε αυτή την περίοδο, η πόλη είναι ευάλωτη σε τροπικές καταιγίδες και τυφώνες που σχηματίζονται στον Ατλαντικό. Ο πιο καταστροφικός τυφώνας στην πρόσφατη ιστορία του Μαϊάμι ήταν ο τυφώνας Άντριου το 1992 ο οποίος ελέγχθηκε όμως από τις αρχές των ΗΠΑ.

Πληθυσμός

Η σύνθεση του πληθυσμού είναι πολυπολιτισμική σε μεγάλο βαθμό. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους έχουν γεννηθεί εκτός των ΗΠΑ, σε χώρες της Καραϊβικής και της Λατινικής Αμερικής. 

Η επίδραση της κουλτούρας των λατινοαμερικάνων μεταναστών είναι έντονη και κάποιες από τις γειτονιές της πόλης έχουν πάρει ονόματα που σχετίζονται με την προέλευση των κατοίκων τους, όπως Μικρή Αβάνα και Μικρή Αϊτή. 

Οι χώρες από τις οποίες κατάγονται οι περισσότεροι κάτοικοι είναι κατά σειρά η Κούβα, η Νικαράγουα, η Αϊτή, το Πουέρτο Ρίκο και η Ονδούρα. Ιδιαίτερη δυναμική έχει η πολυπληθής κοινότητα των μεταναστών από την Κούβα. Οι περισσότεροι εγκατέλειψαν τη χώρα τους μετά την άνοδο του Φιντέλ Κάστρο στην εξουσία και εναντιώνονται στο καθεστώς του.

Το Μαϊάμι έχει τρεις επίσημες γλώσσες που αντικατοπτρίζουν τη σύνθεση του πληθυσμού του: αγγλικά, ισπανικά και κρεολ.

Δήμαρχος

Δήμαρχος τελεί η Έιλιν Χίγκινς από τις 18 Δεκεμβρίου 2025.

ΠΗΓΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

  Οι Κρητικοί χοροί, όπως ο πεντοζάλης, η σούστα, ο σιγανός και οι διάφοροι συρτοί (όπως ο Συρτός Χανιώτικος και ο Συρτός Ανωγειανός), αποτελούν μια δυναμική και πλούσια παραδοσιακή χορευτική κληρονομιά του νησιού, με πολλούς από αυτούς να συνδέονται με αρχαίους πολεμικούς χορούς όπως ο Πυρρίχιος των Κουρητών. 

Κάθε περιοχή της Κρήτης είχε και έχει τους δικούς της χορούς, που χορεύονται σε κύκλο, χαρακτηρίζονται από περίπλοκο βηματισμό και "ταλίμια" (φιγούρες) και συνοδεύονται από παραδοσιακά όργανα όπως λύρα, λαούτο και βιολί. 

Χαρακτηριστικά των Κρητικών χορών:

Κυκλική Τυπολογία:

Οι περισσότεροι Κρητικοί χοροί χορεύονται σε κύκλο, με τους χορευτές να κρατούν ο ένας τον άλλον από τη μέση, τους ώμους ή τις παλάμες. 

Ποικιλία Βηματισμού:

Υπάρχουν αργοί και γρήγοροι χοροί, με τον κάθε χορό να έχει συγκεκριμένο αριθμό βημάτων και σύνθετο βηματισμό. 

Ταλίμια:

Ο αρχιχορευτής, συνήθως άνδρας, εκτελεί δεξιοτεχνικά φιγούρες (ταλίμια) χρησιμοποιώντας την ελευθερία του να ξεχωρίσει από το κύκλο. 

Μουσική Συνοδεία:

Η μουσική βασίζεται στη λύρα και στο λαούτο, ενώ μπορεί να περιλαμβάνει και άλλα όργανα όπως βιολί, ασκομαντούρα, θιαμπόλι και μπουλγαρί. 

Περιοχική Διαφοροποίηση:

Πολλοί χοροί ήταν αρχικά περιορισμένης διάδοσης και διαφοροποιούνταν ανάλογα με την περιοχή του νησιού (π.χ. Μαλεβιζιώτης στο Ηράκλειο, Πεντοζάλης στα Χανιά). 

Κύριοι Κρητικοί Χοροί:

Πεντοζάλης:

Ένας από τους πιο γνωστούς και δυναμικούς χορούς, που συχνά συγχέεται με το Καστρινό Πηδηχτό. 

Σούστα:

Ένας γρήγορος, χορός με έντονο ρυθμό. 

Σιγανός:

Αργός, επιβλητικός χορός, που αρχικά ήταν διαδεδομένος σε όλη την Κρήτη και αποτελούσε συχνά τον χορό της νύφης. 

Συρτοί:

Υπάρχουν διάφορες μορφές, όπως ο Συρτός Χανιώτικος (τον οποίο βασίζεται και το τραγούδι "Ζορμπάς") και ο Συρτός Ανωγειανός. 

Απανωμερίτης (ή Προβατίνα):

Ένας παλιός τοπικός χορός που χορευόταν στην επαρχία του Αμαρίου στο νομό Ρεθύμνου.