Η Καρέ είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. 

Απέχει 16 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο, και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 460 μ., στους πρόποδες του όρους Βρυσίνας. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.

Ο Στέργιος Σπανάκης ταυτίζει το χωριό με το χωριό Carea η οποία αναφέρεται σε έγγραφο του δουκικού αρχείου του Χάνδακα το 1381 ως φέουδο του Τζ. Κιρίνο, χωρίς όμως να προσδιορίζεται η επαρχία. 

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Carea στην επαρχία Ρεθύμνου. 

Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Carea με 215 κατοίκους και 404 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Charea.

 Στην τουρκική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Karya με 40 σπίτια. 

Στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842 αναφέρεται ως Καρές. Το όνομα προέρχεται από το δέντρο καρυδιά, το οποίο στην τοπική διάλεκτο λέγεται καρέ.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Χρωμοναστηρίου ως Καρέ και είχε 181 Χριστιανούς και 71 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 165 κατοίκους. 

Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως υπογόμενη στον αγροτικό δήμο Αμπελακίου. Το 1925, η Καρέ ορίστηκε έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Ρεθύμνης.

Στο παρελθόν στο χωριό λειτουργούσαν τρία καφενεία, δύο τυροκομία, τρία ελαιοτριβεία και ένα μύλος άλεσης σιταριού, αλλά λόγω της ερήμωσης πλέον λειτουργεί μόνο ένα καφενείο

Στην Καρέ βρίσκεται ο ναός του Αγίου Στεφάνου, μονόκλιτος ναός με τέμπλο του 1913, και ο ναός του Αγίου Γεωργίου, με κολυμβήθρα του 1880 και φορητές εικόνες του 1838 και 1843. 

Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Στην ενορία Καρέ υπάγονται επίσης τα εξωκκλήσια του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος

 Με τις εργασίες τοποθέτησης νέας κεραμοσκεπής συνεχίζονται οι εργασίες αποκατάστασης της Φάμπρικας Κοκκινίδη στο Κεραμούτσι. Ήδη έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες στατικής ενίσχυσης του κτιρίου ενώ τις επόμενες μέρες θα γίνουν και οι ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. 

Τις εργασίες παρακολουθούν και ενημερώνονται στενά οι Αντιδήμαρχοι Τεχνικών Έργων Γιώργος Πετούσης, Περιβάλλοντος Γρηγόρης Περυσινάκης και η Πρόεδρος της Κοινότητας Κεραμουτσίου Πόπη Θραψανιωτάκη.

Η Φάμπρικα Κοκκινίδη βρίσκεται στον οικιστικό πυρήνα του οικισμού Κεραμούτσι της Δημοτικής Ενότητας Τυλίσου και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα παλαιάς φάμπρικας της προβιομηχανικής εποχής της Κρήτης για το άλεσμα του ελαιόκαρπου και την παραγωγή του ελαιόλαδου. Αξίζει δε να σημειωθεί πως μέσα σε αυτήν διατηρείται και το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού της για την παραγωγή του ελαιόλαδου με την παραδοσιακή μέθοδο.

Με την ολοκλήρωση των εργασιών το Κεραμούτσι θα αποκτήσει έναν σύγχρονο εκθεσιακό χώρο όπου ο επισκέπτης θα μπορεί να δει και το μεγαλύτερο μέρος του πάλαι ποτέ εξοπλισμού της για την παραγωγή του ελαιόλαδου με την παραδοσιακή μέθοδο.

Η παραδοσιακή φάμπρικα αποτελεί κατάλοιπο της ζωντανής ιστορίας του Μαλεβιζίου, αλλά και της Κρήτης, καθώς μαζί με την όμορη οικία, ανήκε στην περιουσία του σπουδαίου οπλαρχηγού Ηρακλή Κοκκινίδη.

Ο προϋπολογισμός του έργου είναι 114.200,00€ και η χρηματοδότηση προέρχεται από το ΕΣΠΑ καθώς ο Δήμος Μαλεβιζίου πέτυχε την ένταξη του έργου στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Υποδομές Μεταφορών, Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη 2014-2020» (ΥΜΕΠΕΡΑΑ)

 Εάν ψάχνεις την περιπέτεια στις διακοπές σου, βαρέθηκες τις κλασσικές επισκέψεις σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους και θέλεις να ζήσεις κάτι διαφορετικό, ο δρόμος σε οδηγεί απευθείας στο Reptisland. 

Το Reptisland δεν πρέπει να λείπει από τη λίστα με τα κορυφαία μέρη, τα οποία επιβάλλεται να επισκεφτείς στην Κρήτη, όπως άλλωστε επιβεβαιώνει και ο οδηγός του TripAdvisor με θετικές κριτικές επισκεπτών από όλο τον κόσμο. 

Στο Reptisland θα ζήσεις την εμπειρία του να δεις και κυρίως να αγγίξεις πολλά από τα πιο σπάνια ερπετά στον κόσμο, μεταξύ αυτών και μεγάλων «κυβικών» πύθωνες, ενώ θα νιώσεις ότι βρίσκεσαι στο πιο εξωτικό μέρος της γης.

Το Reptisland βρίσκεται στο Μελιδόνι του νομού Ρεθύμνου στην Κρήτη και λειτουργεί από το 2016. Θα το προσεγγίσεις σχετικά εύκολα, ακολουθώντας την Εθνική Οδό Ηρακλείου – Ρεθύμνου με κατεύθυνση προς Σιριπιδιανά ή την Χανίων – Ρεθύμνου με κατεύθυνση προς το Πάνορμο. Εκεί οι πινακίδες θα σε ακολουθήσουν στο Νησί των Ερπετών της Κρήτης πολύ εύκολα, ενώ στον ίδιο δρόμο θα βρεις και το Σπήλαιο Μελιδονίου για όσους ψάχνουν περισσότερη γνώση και ξενάγηση.

Το ερώτημα είναι τι δεν θα δεις; Το Reptisland ανανεώνεται συχνά με νέα σπάνια είδη ερπετών από όλο τον κόσμο. Εκεί θα έχεις την ευκαιρία να σε ξεναγήσουν οι ιδιοκτήτες του ιδιαίτερα πρωτότυπου «πάρκου», Στέλιος και Σπύρος Παπακωνσταντής και να σε εισάγουν ομαλά -για εσένα που ακόμα έχεις ενδοιασμούς- στο μαγικό κόσμο των ερπετών. 

Θα σου διηγηθούν την ιστορία του κάθε ζώου, από πού προέρχεται, πώς μπορεί και συντηρείται, ενώ θα απαντήσουν σε ότι απορία έχεις. Το καλύτερο;! Δε θα μάθεις απλά για την ιστορία αυτών των ερπετών, αλλά θα έχεις την ευκαιρία να τα αγγίξεις. Και αν φοβάσαι, σίγουρα θα σε κάνουν να ξεπεράσεις κάθε φόβο!

Μεταξύ αυτών θα μπορέσεις να πάρεις για λίγο πάνω σου χαριτωμένα μικρά φιδάκια (όπως καλαμποκόφιδα), να ανέβεις επίπεδο σταδιακά με ένα μικρό βασιλικό πύθωνα και στο τέλος να τολμήσεις να ακουμπήσεις ή ακόμα να ανεβάσεις πάνω σου το μεγάλο πύθωνα Βιρμανίας.

Εάν πάλι δεν μπορείς να ξεπεράσεις τη φοβία σου για τα φίδια, εκεί κοντά βρίσκονται ορισμένα συμπαθητικά ερπετά μικρότερων διαστάσεων για να τα γνωρίσεις από κοντά. 

Σπάνια είδη σαυρών, χρωματιστοί βάτραχοι, χαμαιλέοντες και ιγκουάνα περιμένουν για να συστηθείτε. Εμείς ξεχωρίσαμε το γενειοφόρο δράκο και το leopard gecko με τα εντυπωσιακά χρώματα.

Κατά την περιήγησή σου στο πάρκο των ερπετών θα μπορέσεις να δεις σε βιτρίνες ιδιαίτερες σαύρες, τη χελώνα Alligator Snapping με το δάγκωμα, το οποίο είναι από τα ισχυρότερα στον κόσμο, σκορπιούς, καθώς και δεκάδες άλλα φίδια, με τον δικτυωτό πύθωνα των 8 μέτρων να μαγνητίζει τα βλέμματα!

Πριν οργανώσεις την επίσκεψή σου στο Reptisland, καλό είναι να γνωρίζεις ότι τα φίδια είναι σφιγκτήρες, δηλαδή σφίγγουν και σκοτώνουν το θήραμα τους στη φύση χωρίς δηλητήριο, άρα δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος στο να τα επεξεργαστείς άφοβα από κοντινή απόσταση.

Μην το καθυστερείς, το Νησί των Ερπετών της Κρήτης σε περιμένει όλο το χρόνο και μαζί του ο Δικτυωτός Πύθωνας (Reticulated Python), ένας Κροκόδειλος Cayman, Βασιλικοί Πύθωνες (Ball Pythons), Πύθωνες Βιρμανίας (Burmuse Python), Πύθωνες γενικά (Carpet Python mcdowelli, Carpet Pythons harrisoni, Blood Python), Βόες Constridor, Albino και Melanistic, Χελώνες Sulcata, Γενειοφόροι Δράκοι (Bearded Dragons), ένα Amazon Tree Boa, Βαράνοι (Varanus Panoptes και Acanthurus), Leopard Geckos, Ιγκουάνα, Χαμαιλέοντες, Ταραντούλες, Γατόψαρα από τον Αμαζόνιο, Σκορπιοί και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς!

Το Reptisland έχει κερδίσει φανατικούς επισκέπτες και αποτελεί ιδανικό μέρος για όλη η οικογένεια, με τους μικρούς μας φίλους να ξετρελαίνονται για την επαφή τους με ζώα, τα οποία δε θα έβλεπαν ποτέ από κοντά. Να σημειωθεί ότι μεμονωμένες παρέες, καθώς και οργανωμένα σχολικά γκρουπ επισκέπτονται καθημερινά το Μελιδόνι για ένα σύντομο εξωτικό ταξίδι στον κόσμο των ερπετών.

Τοποθεσία: Μελιδόνι, Ρέθυμνο

Ωράριο λειτουργίας: Καθημερινά: 09.00 – 18.00 / Χειμερινούς μήνες: 09.00 – 15.00

Facebook @Reptisland

Instagram @Reptisland

TripAdvisor @Reptisland

ΠΗΓΗ

Το   Σάββατο  στις      15/07/2023    η      Χορωδία   του   Ι.Ν. Αγίων     Κων/νου  &  Ελένης    ‘’ΑΝΑΠΝΟΗ’’ Παρουσιάζει
 «Η  γυναίκα  στην    οπερέτα»

Βραδιά  με αποσπάσματα    από  τις   Ελληνικές    οπερέτες .  Διεύθυνση  χορωδίας &  επιμέλεια προγράμματος :

Εύα   Θανάση

 Συμμετέχει   μουσικό    σύνολο.
 

 Το χωριό Αΐμονας βρίσκεται στο Μέσα Μυλοπόταμο του πρώην Δήμου Κουλούκωνα, στο Νομό Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Νομού και απέχει 6 χλμ. από τα σύνορα του Νομού Ηρακλείου. Απέχει 48 χλμ. από το Ρέθυμνο και 34 χλμ. από το Ηράκλειο.

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία, τη γεωργία αλλά και με το εμπόριο.

Η ονομασία προήλθε πιθανόν από την εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα (Αΐ (Παντελεή)μονα) που υπάρχει στο χωριό. 

Ο Εμ. Λαμπρινάκης (Γεωγραφία Κρήτης σ. 130) το ετυμολογεί από το Άγιος Μόνος, ενώ επικρατεί και η άποψη ότι προέρχεται από το αεί μόνος (πάντοτε μόνος).

 Ίσως να προέρχεται από το επώνυμο Aymo Goergius(Έλληνας συμβολαιογράφος στην Κρήτη το 1365) ή Aymone Graziella. 

Πάντως αναφέρεται με διάφορες ονομασίες:

Aimonos το 1577 από το Fr. Barozzi (f° 27r)

Aimona από τον Καστροφύλακα (Κ138) με 202 κατοίκους το 1577

Aimonas το 1583 από το Βασιλιάτα (Μνημεία Κρητ. Ιστ. V, σ. 131)

Aymonos το 1630 στην τούρκικη απογραφή με 38 χαράτσια (Ν. Σταυριανίδη, Μεταφράσεις, Β’ 130)

Αΐμονος στην απογραφή του 1881 Αΐμωνας το 1900 Αείμονας το 1928 Αΐμονας το 1940

Στο χωριό βρέθηκαν αρχαϊκές πλάκες και ειδώλια που παριστάνουν θεές με υψηλό δαιδαλικό πόλο και κόμμωση (Archaeological Reports for 1966 – 67, p. 23) και αρκετά αρχαϊκά πλακίδια με παράσταση γυμνής ή ντυμένης θεάς (“Κρητικά Χρονικά” Τόμος 18 σελ. 284, 1984).

Ο Αΐμονας είναι ένα χωριό που τιμά την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κρήτης. Όλοι οι κάτοικοι αγαπούν την Κρητική μουσική, το χορό και το στίχο. 

Ένα χαρακτηριστικό αποτέλεσμα αυτής της αγάπης είναι ότι πολλοί ασχολούνται με την Κρητική μουσική, αρκετοί ερασιτεχνικά αλλά και πολλοί είναι επαγγελματίες Καλλιτέχνες στο χώρο αυτό. 

Στο χώρο τους επίσης είναι καταξιωμένοι και αρκετοί Συγγραφείς Αϊμονιώτες, οι οποίοι και αναφέρουν το χωριό στα βιβλία τους.

Όπως όλα τα χωριά της Κρήτης έτσι και ο Αΐμονας έχει τους δικούς του Θρύλους και Παραδόσεις, καθώς και τις δικές του ιστορικές στιγμές οι οποίες επηρέασαν τη μετέπειτα πορεία του χωριού.

Στη δεκαετία του 1950 και αργότερα στη δεκαετία του 1960 άρχισαν να γίνονται διάφορες προσπάθειες για την εξύψωση του πολιτιστικού επιπέδου του Αΐμονα. Αυτό έγινε από την πλευρά του κράτους αλλά και από ιδιωτική πρωτοβουλία.

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Αΐμονα «Ο ΠΛΑΤΩΝ» ιδρύθηκε τελικά από τον Εμμανουήλ Ανδ. Κοντογιάννη το 1983 ο οποίος έπαιξε σημαντικό για τις μετέπειτα δραστηριότητες.

πηγη aimonas.gr/

 Το 1ο Δημοτικό σχολείο Ρεθύμνου ή «Τούρκικο», όπως συνηθίζεται να αποκαλείται, είναι το παλιότερο σχολικό κτήριο του Ρεθύμνου. 

Στο χώρο αυτό στεγαζόταν οθωμανικό σχολείο θηλέων που ιδρύθηκε το 1795. Το κτήριο που υπάρχει σήμερα κατασκευάστηκε το 1890 και αντικατέστησε το παλιότερο.

Η είσοδός του βρίσκεται δίπλα στο ναό του Αγίου Φραγκίσκου. Οι Τούρκοι στένεψαν το βενετσιάνικο εξωτερικό θύρωμα χτίζοντας ένα μικρότερο εσωτερικό. Ανάμεσα στα δυο θυρώματα υπάρχει εντυπωσιακή παράσταση κληματαριάς. 

Στις βάσεις των παραστάδων σώζονται δυο κατεστραμμένα ανάγλυψα λιοντάρια, ενώ πιο ψηλά υπάρχουν τα σύμβολα της οθωμανικής αυτοκρατορίας, στεμένη με μισοφέγγαρο.

 Το Γεράνι (επίσημο: το Γεράνιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

Το Γεράνι βρίσκεται περίπου 7,5 χιλιόμετρα δυτικά από το Ρέθυμνο και σε μικρή απόσταση από την νέα εθνική οδό Ρεθύμνου-Χανίων, σε υψόμετρο 90 μέτρων. Το χωριό πήρε το όνομά του από το "γεράνι" (είδος αντλίας), από το οποίο οι κάτοικοι αντλούσαν το νερό από το μοναδικό πηγάδι που υπήρχε.

Βρίσκεται σε μέρος κατάφυτο από ελαιόδεντρα, παρόλο που είναι πετρώδες, βελανιδιές και χαρουπιές. Γενέτειρα του Απόστολου Γερανιώτη, που μαζί με το Σταυριανό Μπίρη ήταν ο τρόμος των Τούρκων όλου του νομού Το Δημοτικό Σχολείο του χωριού ιδρύθηκε το 1899 την περίοδο της Κρητικής Πολιτείας

Στο σπήλαιο του Γερανίου με τον θαυμάσιο σταλαγμιτικό διάκοσμο και τις 6 αίθουσες, η αρχαιολογική έρευνα εκτός από τρεις ανθρώπινους σκελετούς, έφερε στο φως και πλήθος οστέινων και λίθινων εργαλείων νεολιθικής εποχής 

Βρέθηκε επίσης σπουδαίο παλαιοντολογικό υλικό που θα πρέπει να ανήκε σε πάνω από τα εκατό ενδημικά ελάφια που θα πρέπει να είχαν πεθάνει στο τέλος της εποχής του Πλειστόκαινου. Οι σκελετοί ανήκαν σε ανθρώπους που πιθανότατα παγιδεύτηκαν μέσα στο σπήλαιο ίσως λόγω κάποιου σεισμού. 

Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε την 15-3-1969 κατά τη διάνοιξη παρακαμπτήριας οδού της νέας εθνικής οδού Ρεθύμνου-Χανίων.Το σπήλαιο διαθέτει στις έξι αιθουσές του πλούσιο και λεπτό σταλαγμιτικό διάκοσμο (σταλακτίτες, σταλαγμίτες, στύλους, κοράλλια), αλλά δεν είναι γενικά επισκέψιμο 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πρινέ. Το 1932 με το ΦΕΚ 169Α - 21/05/1932 αποσπάται από την κοινότητα Πρινέ και ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας

 Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πετρέ, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Γερανίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 821 κατοίκους

Ενοριακή εκκλησία είναι ο Άγιος Γεώργιος (κτίσθηκε το 1888), ενώ άλλες εκκλησίες στο χωριό είναι: ο Σωτήρας Χριστός (είσοδος χωριού), Αγία Παρασκευή, Άγιος Αντώνιος και Άγιοι Θεόδωροι. 

Η σημαντικότερη όμως παλιά εκκλησία είναι της Παναγιάς στο Καμάρι (Καμαριανή) δίπλα στη θάλασσα με το δασάκι από αλμυρίκια. Εκκλησιαστικά το Γεράνι υπάγεται στην Ζ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης.

Υπάρχουν δρομολόγια του ΚΤΕΛ Χανίων-Ρεθύμνου που εξυπηρετούν τη συγκεκριμένη περιοχή (τρία δρομολόγια, πρωί και μεσημέρι, τις καθημερινές και όχι τα Σαββατοκύριακα), η οποία εξυπηρετείται όμως και από το δρομολόγιο Ρέθυμνο-Χανιά, με συχνότερα δρομολόγια, ακόμα και το Σαββατοκύριακο

Δεν μπορούμε να είμαστε απολύτως βέβαιοι για αυτήν τη χρονολόγηση, αλλά ο πύργος δεν μπορεί να είναι παλιότερος, ενώ θεωρείται δεδομένο ότι είναι ενετικός (δεν είναι δηλαδή κτίσμα της Τουρκοκρατίας).

Παρόλο που σε διαδικτυακές πηγές περιγράφεται ως σκοπιά και φρυκτωρία, το πιο πιθανό είναι να πρόκειται για την πυργοκατοικία κάποιου τοπικού γαιοκτήμονα. Ίσως να υπήρχε από την εποχή που ακόμα δεν υπήρχε το χωριό, το οποίο αναφέρεται στις ενετικές απογραφές του 1600 και του 1700.

Σημειωτέον ότι η ονομασία Γεράνι προέρχεται από ένα είδος αντλίας (=«γεράνι») με την οποία οι κάτοικοι, παλιά, αντλούσαν νερό από το μοναδικό πηγάδι του χωριού.

Ο πύργος έχει τετράγωνη κάτοψη με μήκος πλευρών 4 μέτρα περίπου. Σήμερα σώζονται δύο όροφοι: το ισόγειο με θολωτή οροφή και ένας όροφος. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, ο πύργος σωζόταν στο αρχικό του ύψος, όπως φαίνεται από φωτογραφία του Ιταλού μελετητή Gerola (βλ. την ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ πιο πάνω). Στη φωτογραφία φαίνεται ότι ο πύργος είχε ακόμη έναν όροφο (ίσως δύο) καθώς και ένα χαρακτηριστικό ενετικό κλουβί σκοπιάς (γκουαρντιόλα).