H Ίμπρος, ή Νίμπρος ή Ίμβρος του δήμου Σφακίων

 H Ίμπρος (αναφέρεται και ως Νίμπρος ή Ίμβρος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.

Η Ίμπρος βρίσκεται σε υψόμετρο 780 μέτρων, στο οροπέδιο της Ίμπρου, το οποίο περιβάλλεται από τις κορυφές Τρύπαλι (1.493 μ) ανατολικά και Άστρο (2.218 μ) δυτικά. Απέχει 57 χιλιόμετρα από τα Χανιά, στο δρόμο προς Χώρα Σφακίων. 

Από το οροπέδιο της Ίμπρου ξεκινάει το φαράγγι της Ίμπρου, μήκους 7 χιλιομέτρων, το οποίο είναι από τα πιο στενά της Κρήτης. 

Ο δρόμος για τη Χώρα Σφακίων περνάει ψηλά στη δεξιά πλευρά του φαραγγιού, ενώ στο παρελθόν περνούσε μέσα από το φαράγγι.

Το χωριό χωρίζεται σε τέσσερις συνοικίες, το Δάσος, τα Λεμπιδιανά, το Νιό χωριό και τη Χάλαρα.

Ο Ι. Νουχάκης και ο Ιωάνης Ναναδάκης, πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρίας Χανίων, αναφέρουν ότι στην ίδια θέση βρισκόταν πόλη με το ίδιο όνομα, όμως ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι δεν έχει εντοπίσει αρχαία πόλη της Κρήτης με αυτό το όνομα.

Στον οικισμό έχουν εντοπιστεί αρχιτεκτονικά μέλη της ρωμαϊκής περιόδου.

Ο Μιχαήλ Δέφνερ διέσωσε το 1918 τοπική παράδοση σύμφωνα με την οποία τον οικισμό ίδρυσαν εφτά αδέλφια από την Ίμβρο, τα οποία είχαν καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά τους δόθηκε χάρη από τη Σουλτάνα υπό τον όρο να φύγουν μακρυά. 

Τα αδέλφια κατέφυγαν στην Κρήτη και ίδρυσαν το χωριό, δίνοντάς του το όνομα της πατρίδας τους. 

Πιθανόν αυτό το συμβάν έλαβε χώρα το 1479. Ο οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος γεννήθηκε στην Ίμβρο, επισκέφθηκε το χωριό το 1996.

Ο οικισμός αναφέρεται από τον Πιέρο Καστροφύλακα στην απογραφή του 1583 ως Nembros με 75 κατοίκους, αλλά δεν αναφέρεται από τον Αντόνιο Τριβάν στον κατάλογο των 20 χωριών των Σφακίων.

 Το χωριό καταστράφηκε πολλές φορές (το 1770, το 1821, το 1824 και το 1827). Κατά τη διάρκεια της επανάσταση του 1770, στο χωριό δόθηκε μια από την φονικότερες μάχης της επανάστασης. Το 1821 πυρπολήθηκε από τον Οσμάν πασά.

Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 κατοικούνταν από 80 χριστιανικές οικογένειες. Το 1867, κατά διάρκεια της επανάστασης του 1866, τα γυναικόπαιδα του χωριού κατέφυγαν σε μια σπηλιά στο φαράγγι της Ίμπρου, όμως ο Ομέρ πασάς τα εντόπισε και τα σκότωσε

Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στην Παναγιά και στις 15 Αυγούστου διοργανώνεται τοπικό πανηγύρι. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, κτισμένος στη θέση παλαιότερου ναού