Διπλή βιβλιοπαρουσίαση στο Λαογραφικό Μουσείο Σητείας

 Ο Προοδευτικός Σύλλογος Σητείας ο Βιτσέντζος Κορνάρος με την υποστήριξη του Δήμου Σητείας, του Δ.Ο.Κ.Α.Σ και του Θεάτρου της Σητείας σας προσκαλεί στη δεύτερη βραδιά Λόγου και.... Διαλόγου!

Διπλή βιβλιοπαρουσίαση στο Λαογραφικό Μουσείο Σητείας, 

Τρίτη 22 Αυγούστου στις 8.30 μμ.

Η Κυριακή Χριστοφορίδη παρουσιάζει την ποιητική συλλογή Τριήμερο πάρτι στο Kemical Bunker, εκδόσεις Σαιξπηρικόν, και η συγγραφέας Πωλίνα Πουλορίνη παρουσιάζει την ολόφρεσκια δουλειά της Αντί-μαμά, το εγχειρίδιο μιας χαρούμενης μάνας, Εκδόσεις Ελευθερουδάκη.

Συμμετέχουν ο Παναγιώτης Καλυβίτης και ο Γιάννης Στάγιας.

Η Χριστοφορίδη Κυριακή είναι φιλόλογος και θεατρολόγος από το Ηράκλειο, και ζει μεταξύ Ελλάδας και Ισπανίας. Εργάζεται ως καθηγήτρια ξένων γλωσσών, καθηγήτρια ιστορίας και θεωρίας θεάτρου, ως μεταφράστρια

θεάτρου και ποίησης, ως εκδότρια, καθώς επίσης στον σχεδιασμό, συντονισμό και παραγωγή θεατρικών και λογοτεχνικών πρότζεκτ, όπως και στον τομέα των διεθνών σχέσεων και της διαχείρισης πολιτιστικών πόρων.

Παράλληλα, ως ακτιβίστρια και θεατρολόγος συμμετέχει ενεργά στις κινητοποιήσεις για την ενεργοποίηση του εγκαταλελειμμένου Θεάτρου Αρνάου της Βαρκελώνης και στις ενέργειες για τη διάσωση και τον σχεδιασμό του θεατρικού συλλόγου RAI στην παλιά πόλη της καταλανικής πρωτεύουσας.

Το Τριήμερο πάρτι στο Kemical Bunker είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της που εκδίδεται, διαρθρωμένη σε δύο μέρη. Συγκεντρώνει ποιήματα που απλώνουν μία εταστική ματιά πάνω στον σύγχρονο αστικό πολιτισμό καθώς

και στην επίδραση που αυτό το αστικό περιβάλλον ασκεί στον άνθρωπο. 

Σαν αντιστάθμισμα για αυτή τη στοχαστική πρακτική σε ανοιχτό και δημόσιο πεδίο έρχεται το δεύτερο μέρος του βιβλίου με ποιήματα εμπνευσμένα και αφιερωμένα στη θάλασσα, ως έναν εναλλακτικό και ιδιωτικό χώρο ύπαρξης και περισυλλογής, χώρο αυτοαξιολόγησης αλλά και συμφιλίωσης με την ανθρώπινη υπόσταση.

Σε μια στροφή του δρόμου μπερδευτήκαμε κι έγινε η απόλαυση αγώνας

Τρέξαμε να σωθούμε μα χαθήκαμε κι έγινε η περιπλάνηση ζωή 

Η Πωλίνα Πουλορίνη σημειώνει:

«Θεσσαλονίκη, Σητεία, Ρέθυμνο, Φιλολογία, Μουσικολογία, Θέατρο, Κινηματογράφος, Σκωτία, Αγγλία, Εκπαίδευση, επαφή με μαθησιακές δυσκολίες, κοινοβιακή ζωή, ταξίδια, χορός σε διάφορες εκφράσεις, γιόγκα, κεραμική, έρωτας, ζευγάρωμα, μητρότητα, κόρες. Τα πέταλα που συνθέτουν, ένα-ένα με τη σειρά του, το λουλούδι της ζωής μου, πολύχρωμο και ευωδιαστό.»

Σύμφωνα με την Πουλορίνη, πρόκειται για μια προσπάθεια που, μέσα από προσωπικές εμπειρίες αλλά και από την παρατήρηση του κόσμου μας, όπως αποτυπώνεται στην καθημερινότητα, στην ποίηση, στη λογοτεχνία, στον κινηματογράφο, εντός και εκτός της ελληνικής πραγματικότητας, ζητάει να φωτίσει πλευρές της γυναικείας καθημερινότητας που ίσως χρειάζονται αναθεώρηση.

Με αφορμές που θα δοθούν από την ανάγνωση αποσπασμάτων, θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε ελεύθερα γύρω από θέματα που αφορούν στο γυναικείο ζήτημα και στο ανθρώπινο είδος, κατ’ επέκταση. Πιο συγκεκριμένα, το βιβλίο έχει στόχο -και ελπίδα- να ανακινήσει διάφορους μύθους που κυριαρχούν γύρω από τη μητρότητα, τη γυναικεία φύση και τις σχέσεις μας με τους συντρόφους μας και τα παιδιά μας, όπως αυτές επηρεάζονται από τους παραπάνω μύθους.

Μη σας παραπλανά ο θορυβώδης τίτλος. Δεν είμαι κατά της μητρότητας. Είμαι μητέρα κατ’ επιλογή -παρ’ όλα αυτά τα βρήκα σκούρα! Δεν εναντιώνομαι στην οικογένεια και την τεκνοποίηση. Σε αυτό το εγχειρίδιο, ωστόσο, επιθυμώ από καρδιάς να αναταράξω τα νερά των μύθων που κυριαρχούν ως και σήμερα γύρω από τις παραπάνω έννοιες. 

Θα ήθελα να φέρω τη συνείδηση των ανθρώπων που θα διαβάσουν αυτές τις γραμμές να αιωρηθεί και να αναρωτηθεί πάνω από τις πραγματικές ανάγκες των γυναικών-μητέρων-συντρόφων που τόσο αγνοούνται και κατά συνέπεια καταπατούνται στο βάθος του χρόνου. Μπορεί έτσι να βοηθηθεί και να γίνεται πιο εύκολα και πιο όμορφα η σύνδεση των συντρόφων, να επέλθει αμοιβαία κατανόηση και άρα αποτελεσματικότερη συνεννόηση. 

Αυτή η ωραία, αρμονική εικόνα θα είναι, βέβαια, εκείνη που θα βλέπουν οι γόνοι του ζεύγους αυτού, θα μεγαλώνουν σε υγιές περιβάλλον και θα ετοιμάζονται με όλα τα απαραίτητα εφόδια... για να κατακτήσουν τον κόσμο. Γιατί οι εποχές αλλάζουν και εφόδια δεν είναι πια μόνο τα πτυχία. Μήπως ποτέ δεν ήταν τελικά;