Συμπληρώνονται την Κυριακή 14 Ιουλίου 2024, 40 ημέρες απο το μεγάλο ταξίδι που ξεκίνησε ο αείμνηστος Μανόλης Λουλακάκης - Ψαρός.

Συμπληρώνονται την Κυριακή 14 Ιουλίου 2024,  40 ημέρες απο το μεγάλο ταξίδι που ξεκίνησε ο αείμνηστος Μανόλης Λουλακάκης - Ψαρός.

Την Κυριακή στις 8.30 το πρωί στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στο Σκαλάνι θα τελεστει το μνημόσυνο στην μνήμη του.

Ο Μανόλης Λουλακάκης ή Ψαρός ο Άνθρωπος , ο φίλος, που έφυγε τόσο γρήγορα απο την ζωή σκορπίζοντας σε αδέρφια, φίλους παιδιά και εγγόνια θλίψη και πόνο.

Ο Άνθρωπος που αντάλαξε πολλά απο τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά οι Άνθρωποι, με το γέλιο, με την διάθεση παρέας, με την προσφορά και με την συμμετοχή.

Ευτύχησα πρίν απο 30 χρόνια και τον γνώρισα γίναμε φίλοι, σηκώσαμε τα ποτήρια μας, σε παρέες και σε μοναχικές στιγμές.

Ο Μανόλης αγάπησε και αγαπηθήκε, είχε μόνο φίλους και υποστηρικτές, είχε πάντα το χαμόγελο και το χιούμορ οδηγό του, δεν το έβαλε ποτέ κάτω, δεν γκρίνιαξε ποτέ, ακόμα και όταν τα πρβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε το τελευταίο καιρό τον είχαν καταβάλει αυτός με δύναμη έκρυβε και με πάθος απογε'ιωνε τον κόσμο.

Κάθε που σμίγαμε Ψαρέ μου έλεγες ή έλεγες σε άλλους, αφήστε τον Αντώνη να με φτιάξει μουσικά, ξέρει αυτός.

Οι Μέλισσες του Παπαδάκη, ο Μανωλιούδης που φύγαμε ένα βράδυ να πάμε στην Ελιά Πεδιάδας να τον ακούσουμε, ο Πυθαρούλης, και τα λόγια γλυκά του Μανιά θα με ακολουθούν πάντα και θα μου θυμίζουν εσένα.

Πόσες παρέες στο εργοστάσιο στο Σκαλάνι, στο μπάρ στην πλατεία, στο στέκι σου στην καντίνα, στις Πατσίδες, πόσος κόσμος να συμμετέχει και εσύ ακούραστος εργάτης φίλων και διάθεσης παρέας να φροντίζεις να μην λείψει τίποτα σε κανένα.

Θυμάμαι Ψαρέ στην γιορτή κρασιού στις Δαφνές πρίν 25 χρόνια να μου λές μην πιούμε πολύ γιατί οδηγάμε, εκτός έαν έρθει ένα ελικόπτερο να μας πάρει.

Όταν σε προτογνώρισα ήθελα να αγοράσω το αυτοκίνητο που εκείνη την εποχή πουλούσες και θυμάμαι στην κουβέντα μας μου λές, άιντε πάμε μια βόλτα οδήγησε το και φέρε μου το αύριο και αν δεν σου κάνει πάλι φίλοι.

Τι να πρωτοθυμηθώ βρε Μανόλη την τελευταία μας φορά 5 μέρες πρίν φύγεις, στο μαγαζί του γιού σου πρόλαβα και σε κέρασα και μου λές...  δεν σε πρ'ολαβα Αντωνιό αλλά την άλλη είναι δικιά μου...αλλά δεν υπήρξε άλλη.

Ο θεός να σε αναπαύσει και να γαληνέψει την ψυχή σου 

Αντώνης Γενναράκης