Οι 7 παιδικές εμπειρίες που εξηγούν την έλλειψη σεβασμού προς τους γονείς στην ενήλικη ζωή

 Οι πρώιμες εμπειρίες μπορούν να διαμορφώσουν τη μελλοντική σχέση μεταξύ παιδιών και γονέων, σύμφωνα με διάφορες μελέτες.

Η παιδική ηλικία είναι το στάδιο όπου αρχίζουμε να αναπτύσσουμε την προσωπικότητά μας και τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους γύρω μας, ειδικά με τους πιο κοντινούς μας.

Μεταξύ αυτών των αλληλεπιδράσεων, αυτή με τους γονείς παίζει θεμελιώδη ρόλο. Σύμφωνα με διάφορες μελέτες, ορισμένα πρότυπα γονικής ανατροφής και γονικής συμπεριφοράς μπορούν να οδηγήσουν σε συναισθηματική αποσύνδεση, απόρριψη ή έλλειψη σεβασμού προς τους γονείς στην ενήλικη ζωή.

Ασυνέπεια στους κανόνες

Έρευνα της Σχολής Ψυχολογίας-Ψυχιατρικής των ΗΠΑ διαπίστωσε ότι η αστάθεια στη γονική μέριμνα είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες. Δηλαδή, όταν τα όρια και οι κανόνες αλλάζουν συνεχώς, τα παιδιά μπορεί να βιώνουν σύγχυση και ανασφάλεια.

Αυτή η έλλειψη σταθερότητας δυσκολεύει τα παιδιά να αναπτύξουν μια σαφή αίσθηση του τι αναμένεται από αυτά, οπότε είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν κακή συμπεριφορά καθώς μεγαλώνουν. Στην ενήλικη ζωή, αυτή η αστάθεια μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη σεβασμού και κακή επικοινωνία με τους γονείς.

Επιπλέον, αυτή η έλλειψη συνέπειας στους κανόνες μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιλαμβάνονται την εξουσία ή τις σχέσεις, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει την ενήλικη ζωή και τη δυναμική της οικογένειας.

Επικύρωση των συναισθημάτων των παιδιών

Μια άλλη βασική πτυχή είναι η ανάγκη των παιδιών να νιώθουν ότι τα ακούνε και τα καταλαβαίνουν. Σύμφωνα με μελέτη της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας, όταν οι γονείς ελαχιστοποιούν ή αγνοούν τα συναισθήματα των παιδιών τους με φράσεις όπως «μην υπερβάλλεις» ή «δεν είναι τίποτα σπουδαίο», δημιουργείται ένα αίσθημα αδυναμίας.

Υπό αυτή την έννοια, οι απαντήσεις αυτές μπορεί να προκαλέσουν στα παιδιά να εσωτερικεύσουν την ιδέα ότι τα συναισθήματά τους δεν είναι σημαντικά, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει την αυτοεκτίμησή τους και την ικανότητά τους να εκφράζουν τα συναισθήματά τους με υγιή τρόπο.

Στην ενήλικη ζωή, αυτή η έλλειψη επικύρωσης μπορεί να μεταφραστεί σε απόσταση από τους γονείς, με συμπεριφορές απόρριψης ή αποστασιοποίησης, καθιστώντας δύσκολη τη δημιουργία μιας σχέσης αμοιβαίου σεβασμού.

Έλλειψη αναγνώρισης

Τα παιδιά που στην παιδική τους ηλικία ένιωθαν ότι τα επιτεύγματά τους αγνοούνταν ή συγκρίνονταν με αυτά των άλλων, μπορεί επίσης να έχουν έλλειψη αυτοεκτίμησης, η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε ένα συνεχές αίσθημα ανεπάρκειας του εαυτού τους, έτσι ώστε να εμφανιστεί η αποξένωση και η έλλειψη σεβασμού στην ενήλικη ζωή.

Υπερβολική κριτική

Τα συνεχή σχόλια μπορεί να είναι εξίσου επιζήμια με τη σωματική κακοποίηση. Έτσι, η συνεχής κριτική υπονομεύει το ηθικό και καλλιεργεί τη δυσαρέσκεια και την αγανάκτηση προς τους γονείς.

Μελέτες έχουν δείξει ότι μια τέτοια γκρίνια συνδέεται με αυξημένα επίπεδα κατάθλιψης και προβλημάτων συμπεριφοράς κατά την εφηβεία, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αποξένωση από τους γονείς καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν.

Έλλειψη ποιοτικού χρόνου

Προκειμένου να δημιουργηθούν δεσμοί γονέα-παιδιού, είναι απαραίτητο να περνά κανείς χρόνο με τα παιδιά του. Μια μελέτη που διεξήχθη από τον Blaise Pierrehumbert επιβεβαιώνει ότι η απουσία σημαντικών στιγμών στην παιδική ηλικία ενός παιδιού μπορεί να βλάψει τη σχέση στο μέλλον.

Με άλλα λόγια, η έλλειψη ποιοτικού χρόνου είναι επιζήμια για την οικοδόμηση μιας καλής βάσης που διατηρείται με την εμπιστοσύνη, τη στοργή και την αμοιβαία κατανόηση.

Υπερπροστασία

Παρόλο που μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι θετικό, η υπερπροστασία μπορεί να επηρεάσει το παιδί έτσι ώστε εκείνο να μην είναι στη συνέχεια σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του, κάτι που αυξάνει τη συναισθηματική εξάρτηση από τους γονείς.

Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει σε απογοήτευση και την εκτόξευση κατηγοριών προς τους γονείς με τη μορφή ασέβειας.

Έλλειψη ενσυναίσθησης

Η ενσυναίσθηση είναι ένα από τα θεμέλια κάθε υγιούς σχέσης. Οι γονείς που δεν δείχνουν ενδιαφέρον για την κατανόηση των συναισθημάτων και των εμπειριών των παιδιών τους μπορεί να δημιουργήσουν μια συναισθηματική αποσύνδεση που θα μεγαλώσει με την πάροδο του χρόνου.

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Κεμπέκ, η έλλειψη συναισθηματικής σύνδεσης μπορεί να οδηγήσει σε πληγές που, αν δεν επουλωθούν εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσουν σε απόσταση, ψυχρότητα και περιφρόνηση

 iefimerida.gr