Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας βάζει ακόμη μια ταφόπλακα στα εργασιακά δικαιώματα, πάνω σε αυτήν που είχε τοποθετήσει ο κύριος Χατζηδάκης.

 Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας βάζει ακόμη μια ταφόπλακα στα εργασιακά δικαιώματα, πάνω σε αυτήν που είχε τοποθετήσει ο κύριος Χατζηδάκης.

Όπως πάντα, η κυβέρνηση ονομάζει το μαύρο άσπρο και η Υπουργός προσπαθεί να μας πείσει ότι το νομοσχέδιο δίνει δικαιώματα στο εργαζόμενο. Το δικαίωμα να δουλέψει 13 ώρες μεταξύ άλλων! Λες και αν αρνηθεί δεν θα απολυθεί ή, όπως ακριβώς συμβαίνει ήδη σε πολλές εταιρείες, δεν θα αντικατασταθεί ο εργαζόμενος όταν συμπληρώσει το επιτρεπόμενο διάστημα εξαντλητικής εργασίας.

Ποιόν τελικά βολεύει το νέο νομοσχέδιο; Προφανώς τις εταιρείες, που θησαυρίζουν χωρίς να θέλουν να πληρώσουν ούτε τον εργαζόμενο ούτε και τα ασφαλιστικά του Ταμεία, και τις εταιρείες «ενοικιάσεως» εργαζομένων που μας έχουν γυρίσει πίσω στα χρόνια του μεσαίωνα.

Αντί να λάβει μέτρα η κυβέρνηση ώστε οι εργαζόμενοι να αμείβονται αξιοπρεπώς, να έχουν χρόνο για να επενδύουν με τις οικογένειές τους και για την ανάπαυσή τους, προχωρά στη νομοθέτηση ακόμη πιο δυσβάσταχτων όρων εργασίας.

Αναρωτιόμαστε, σε μια χώρα που οι νέοι δεν μπορούν να κάνουν οικογένεια γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν τα βασικά τους έξοδα, μια χώρα που οι κάτοικοί της την εγκαταλείπουν γιατί δεν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς, (εκτός αν έχουν πάρει τίποτα παράνομες επιδοτήσεις) ποιοι είναι οι σκοποί της κυβέρνησης.

Τα σπίτια μας τα αγοράζουν ξένοι επενδυτές και η κυβέρνηση φέρνει ξένους εργάτες με εξαντλητικούς όρους εργασίας προς όφελος των ολιγαρχών. Τελικά ποιανού κυβέρνηση είναι; Του λαού ή των ολιγαρχών; Εγχώριων και ξένων;

Το υπουργείο Εσωτερικών βρήκε επιτέλους τη φόρμουλα να εφαρμόσει την εμμονή της κυβέρνησης Μητσοτάκη για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Κατατέθηκε το νομοσχέδιο που έχει σκοπό τη φίμωση των υπαλλήλων σε βάρος της διαφάνειας και της ελευθερίας του λόγου.

Προφανώς, η συνδικαλιστική δράση αλλά και οι έντιμοι υπάλληλοι έχουν ενοχλήσει την κυβέρνηση που έρχεται να ορίσει ως αδικήματα, τα οποία μάλιστα μπορούν να οδηγήσουν στην απόλυση αλλά και σε εξαντλητικά πρόστιμα, τα εξής:

1. Την αναξιοπρεπή συμπεριφορά εντός ή εκτός υπηρεσίας, (ποιος ορίζει άραγε τι θεωρείται αναξιοπρεπής συμπεριφορά;),

2. Την κριτική της προϊσταμένης αρχής, (κατά παράβασης του άρθρου 14 του Συντάγματος περί ελευθερίας της έκφρασης)

3. Την απείθεια (χωρίς προϋποθέσεις;),

4. Την μη τήρηση εχεμύθειας χωρίς να ορίσει ως προς τι. Αναρωτιόμαστε πως θα επιτευχθεί η διαφάνεια όταν ο υπάλληλος υποχρεούται να «κρύψει» τα όσα κακά συμβαίνουν στην υπηρεσία του; Δεν γνωρίζει άραγε ο Υπουργός ότι είναι οξύμωρο;

Προφανώς και το γνωρίζει, όπως γνωρίζει ότι η πλειοψηφία των πειθαρχικών διώξεων που ήδη λαμβάνουν χώρα, έχουν σκοπό ουσιαστικά να φιμωθούν οι υπάλληλοι ώστε να δρουν οι διορισμένες από την κυβέρνηση ηγεσίες ανενόχλητες και ανεξέλεγκτες. Για τον ίδιο λόγο αντικαθίστανται οι δημόσιοι υπάλληλοι από εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες χρησιμοποιώντας «ενοικιαζόμενους» και εξευτελιστικά αμειβόμενους ιδιώτες.

Επιπροσθέτως, καταργείται η συμμετοχή των αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων στα Πειθαρχικά Συμβούλια, καθώς και η δυνατότητα άσκησης ένστασης.

Κύριε Υπουργέ, να είσαστε σίγουρος ότι ο νέος σας νόμος, ο οποίος είναι σίγουρο ότι θα ψηφιστεί, δεν θα μας βρει ανυπεράσπιστους. Θα ενδυναμώσει περισσότερο την αντίστασή μας και στη στήριξη μας σε όσους αδίκως διώκονται.

Διότι ζούμε και θα ζούμε σε μια Δημοκρατική κοινωνία και οι όποιες προσπάθειές σας να την καταλύσετε θα πέσουν στο κενό!

Σας το υποσχόμαστε!

Η ερώτηση ρητορική φυσικά.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΔΩΡΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ