Έφυγε απο την ζωή ο ηθοποιός Άλκης Γιαννακάς

 Από τα φώτα των πλατό μέχρι τη γειτονιά του στην πλατεία Αμερικής, ο Άλκης Γιαννακάς υπήρξε ένα από τα πιο εμβληματικά πρόσωπα του ελληνικού κινηματογράφου. Ο ζεν πρεμιέ που έφυγε τα ξημερώματα της Κυριακής 12 Οκτωβρίου από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών συνδύασε την ομορφιά, το ταλέντο και τη γοητεία και αποχώρησε από τη μεγάλη οθόνη στα τέλη της δεκαετίας του 1980, αφήνοντας πίσω του έναν μύθο.

Από τον «Ντελικανή» στον «ωραίο κακό» του σινεμά

Ο Άλκης Γιαννακάς γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαρτίου 1945. Η πρώτη του επαφή με τον κινηματογράφο ήρθε πριν κλείσει τα 18 του χρόνια, όταν εμφανίστηκε στην ταινία «Ένας Ντελικανής».

Ακολούθησαν συμμετοχές σε δημοφιλείς ταινίες όπως «Μια γυναίκα στην αντίσταση», «Ο παρθένος», «Μονεμβασιά», «Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας» και «Μαντώ Μαυρογένους». Ωστόσο, ο ρόλος που καθόρισε την πορεία του ήταν εκείνος στο φιλμ «Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη». Υποδυόμενος τον χαρτοπαίχτη που εκμεταλλεύεται γυναίκες για να ζήσει, προκάλεσε αίσθηση. Η ταινία χαρακτηρίστηκε τολμηρή για τα δεδομένα της εποχής και ο νεαρός τότε ηθοποιός καθιερώθηκε ως «ο ωραίος κακός» του ελληνικού σινεμά.

Οι σχέσεις του και οι μεγάλοι έρωτες

Οι θυελλώδεις έρωτές του με τις συμπρωταγωνίστριές του συζητήθηκαν όσο και οι επιτυχίες του. Η πιο γνωστή σχέση του ήταν με την Γκιζέλα Ντάλι. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας «Ο Παρθένος». «Ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου. Ήταν ο ωραιότερος και πιο περιζήτητος άνδρας και ήταν δικός μου», είχε δηλώσει η ίδια χρόνια αργότερα, περιγράφοντας μια σχέση πάθους και έντασης.

Ο Άλκης Γιαννακάς έζησε έναν ακόμη δυνατό έρωτα με την ηθοποιό Ελένη Ερήμου, στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ήταν ένας δεσμός γεμάτος πάθος, αλλά και συγκρούσεις, που δεν άντεξε στον χρόνο. Ο ίδιος, πάντως, δεν μίλησε ποτέ δημόσια για την προσωπική του ζωή, διατηρώντας πάντα μια στάση σιωπής.

Τα τελευταία 25 χρόνια ήταν σε σχέση με την αγαπημένη του, Κατερίνα, η οποία τον αποχαιρέτησε μιλώντας στην εκπομπή «Το Πρωινό» για «έναν υπέροχο άνθρωπο» με έντονη προσωπικότητα και αστείρευτη αγάπη για τη ζωή. «Ήμασταν μαζί τα τελευταία 25 χρόνια. 

Πέρασα υπέροχα μαζί του. Ήταν ο σύντροφος της ζωής μου. Κάναμε σχέδια και όνειρα από εδώ και πέρα, αλλά η ζωή τα φέρνει αλλιώς», είπε χαρακτηριστικά μετά την είδηση του θανάτου του.

Τον περιέγραψε ως έναν απλό, χαμηλών τόνων άνθρωπο με πολύ χιούμορ και ενέργεια, που απέφευγε τη δημοσιότητα και τα μέσα ενημέρωσης, καθώς δεν ήθελε να προκαλεί σχόλια. «Δεν έβγαινε στα κανάλια και δεν ήθελε να δίνει αφορμές για να τον σχολιάζουν. Αυτό θέλω να το σεβαστώ, γιατί ξέρω πολύ καλά ότι δεν το ήθελε. Τον ενοχλούσε πάρα πολύ», πρόσθεσε.

Η σιωπηλή αποχώρηση από τα φώτα

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Άλκης Γιαννακάς πήρε την απόφαση να αποχωρήσει οριστικά από τον κινηματογράφο, χωρίς να εξηγήσει ποτέ τους λόγους. Έκτοτε, ζούσε μακριά από τα «φώτα» της δημοσιότητας, στην περιοχή της πλατείας Αμερικής. Συχνά, περπατούσε στους δρόμους της γειτονιάς του με προορισμό το «Σπίτι του Ηθοποιού», όπου συναντούσε παλιούς φίλους, όπως τον αείμνηστο Ανδρέα Μπάρκουλη.

«Έφυγα ψηλά και δεν θα επέστρεφα ποτέ»

Μαζί με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Νίκο Κούρκουλο και τον Κώστα Κακκαβά, ο Άλκης Γιαννακάς ανήκει στους αληθινούς ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου.

Σε μια σπάνια του δήλωση στην εφημερίδα «Espresso» τον περασμένο Μάιο, ο ηθοποιός είχε πει: «Δεν με ενδιαφέρει η δημοσιότητα ούτε και το επάγγελμά μου. Έφυγα πριν από 40 χρόνια και έφυγα ψηλά. Δεν θα επέλεγα να επιστρέψω σε καμιά περίπτωση».

https://www.protothema.gr/