Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο αναγορεύει τον Γιάννη Οικονομίδη σε Επίτιμο Διδάκτορα

 Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο αναγορεύει τον Γιάννη Οικονομίδη σε Επίτιμο Διδάκτορα

Πρόγραμμα εκδηλώσεων - Προβολή ταινιών (30-31.1.2026, Πάτρα)

Το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ) αναγορεύει τον σκηνοθέτη και σεναριογράφο Γιάννη Οικονομίδη σε Επίτιμο Διδάκτορα της Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών και Βιώσιμου Σχεδιασμού, σε τελετή που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026, στις 20:00, στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος στην Πάτρα.

Στο πλαίσιο της αναγόρευσης, το ΕΑΠ διοργανώνει διήμερο προβολών (30 & 31 Ιανουαρίου 2026) επιλεγμένων ταινιών του σκηνοθέτη στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος στην Πάτρα. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τις προβολές των ταινιών «Μικρό Ψάρι», «Σπιρτόκουτο» και «Σπασμένη Φλέβα», οι οποίες θα συνοδεύονται από συζητήσεις του Γιάννη Οικονομίδη και των συντελεστών των ταινιών με το κοινό. Το αναλυτικό πρόγραμμα της τελετής αναγόρευσης και των προβολών ταινιών: εδώ

Οι εκδηλώσεις αναδεικνύουν τη σύνδεση της κινηματογραφικής τέχνης με την ανάλυση, την κριτική προσέγγιση και τον δημόσιο διάλογο, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του πανεπιστημίου ως χώρου συνάντησης της δημιουργικής πρακτικής με τη γνώση και την έρευνα.

Ο Γιάννης Οικονομίδης γεννήθηκε στην Κύπρο το 1967. Μετά από σπουδές κινηματογράφου και τη δημιουργία ντοκιμαντέρ και ταινιών μικρού μήκους, σκηνοθέτησε το εμβληματικό «Σπιρτόκουτο» (2003). Η ταινία «Η ψυχή στο στόμα» προβλήθηκε στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών (2006), ενώ ο «Μαχαιροβγάλτης» (2010) απέσπασε επτά βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Σεναρίου. Το «Μικρό Ψάρι» έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Επίσημο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου (2014), ενώ η πιο πρόσφατη μεγάλου μήκους ταινία του, «Η μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς» (2020), σημείωσε εισπρακτική επιτυχία και έλαβε δεκαπέντε υποψηφιότητες από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.

Η επιλογή του ΕΑΠ να τιμήσει τον Γιάννη Οικονομίδη υπογραμμίζει τη θέση του κινηματογράφου ως πεδίου καλλιτεχνικής δημιουργίας, κοινωνικού σχολιασμού και ακαδημαϊκής μελέτης, ενισχύοντας τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη κινηματογραφική πράξη και την πανεπιστημιακή εκπαίδευση.