Με ουσιαστική και δυναμική παρουσία συμμετείχε η Σχολή Κεραμικής Θραψανού του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στο Διεθνές Συνέδριο για την Ελληνική Χειροτεχνία από τις 16-18 Απριλίου στο Acropole Palace, το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης του προγράμματος δημιουργίας 19 εκπαιδευτικών Δομών Χειροτεχνίας σε όλη τη χώρα.

Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η συμμετοχή σπουδαστών της Σχολής Κεραμικής Θραψανού, οι οποίοι παρουσίασαν τα έργα τους στην ομαδική έκθεση αποφοίτων, αναδεικνύοντας το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και δημιουργικής έκφρασης που καλλιεργήθηκε τα δύο χρόνια λειτουργίας της Σχολής. 

Τα έργα κεραμικής αποτέλεσαν καρπό συστηματικής δουλειάς, δημιουργικής αναζήτησης και ουσιαστικής μαθησιακής εμπειρίας, επιβεβαιώνοντας ότι η Σχολή Κεραμικής Θραψανού αποτελεί έναν ζωντανό πυρήνα σύγχρονης δημιουργίας και πολιτισμού.

Στο συνέδριο παρευρέθηκε ο Εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος Παιδείας του Δήμου Μινώα Πεδιάδας Στέφανος Ψυλλάκης, ο οποίος είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με την Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη αλλά και τον Καθηγητή Καλών Τεχνών και επιστημονικά υπεύθυνο του Προγράμματος Γιάννη Ζιώγα. Μάλιστα, δόθηκε η διαβεβαίωση από την Υπουργό, ότι τα εκπαιδευτικά Προγράμματα Χειροτεχνίας θα έχουν συνέχεια, ενώ αναμένεται το επόμενο διάστημα επίσημη ενημέρωση για τα επόμενα βήματα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εργασίες των σπουδαστών, καθώς και οι βεβαιώσεις πιστοποίησης, θα απονεμηθούν στο πλαίσιο του Μαθητικού Φεστιβάλ που θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Ιούνιο, στο Δήμο Μινώα Πεδιάδας.

Ο Δήμαρχος Μινώα Πεδιάδας Βασίλης Κεγκέρογλου και ο Εντεταλμένος Σύμβουλος Παιδείας Στέφανος Ψυλλάκης ανέφεραν χαρακτηριστικά:

«Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν αξιόλογα έργα κεραμικής, γεγονός που αποδεικνύει για μία ακόμη φορά, ότι το Θραψανό, με τη μακραίωνη παράδοση στην αγγειοπλαστική, αποτελεί σημείο αναφοράς για την κεραμική τέχνη και η λειτουργία της Σχολής ενισχύει ουσιαστικά τη διαφύλαξη αλλά και τη σύγχρονη εξέλιξη της κεραμικής τέχνης.

Η παρουσία του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στο Συνέδριο μέσω της Σχολής Κεραμικής Θραψανού και η συμμετοχή των σπουδαστών με τα έργα τους αποτελεί έμπρακτη απόδειξη της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου που παρήχθη τα δύο χρόνια λειτουργίας της Σχολής.

 Παράλληλα, η διαβεβαίωση για τη συνέχιση των προγραμμάτων αποτελεί ιδιαίτερα θετική εξέλιξη, ώστε και άλλοι εκπαιδευόμενοι να καταρτιστούν στις παραδοσιακές τεχνικές αλλά και σε σύγχρονες προσεγγίσεις της τέχνης αυτής και να συνεχίσουμε με ακόμη μεγαλύτερη αισιοδοξία την προσπάθεια δημιουργίας ενός ισχυρού πόλου πολιτιστικής δραστηριότητας με επίκεντρο τη διαφύλαξη και περαιτέρω ανάδειξη της κεραμικής τέχνης».

 Οι εξελίξεις στο ΝΑΤΟ

Του Βαγγέλη Χωραφά

Ο Μάρτιος του 2026 αποδείχθηκε ένας μήνας ορόσημο για τη διατλαντική συμμαχία, καθώς ο πόλεμος που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατά του Ιράν δεν προκάλεσε μόνο μια τεράστια ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, αλλά αποκάλυψε και ένα βαθύ, υπαρξιακό ρήγμα στους κόλπους του ΝΑΤΟ. Η άρνηση πολλών ευρωπαϊκών κρατών να συνδράμουν την αμερικανική πολεμική προσπάθεια πυροδότησε μια κρίση εμπιστοσύνης, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την ενότητα και το ίδιο το μέλλον του Οργανισμού. 

Η στάση των συμμάχων, τα σενάρια που γεννήθηκαν από αυτήν και η ζοφερή προοπτική μιας ενδεχόμενης αποχώρησης των ΗΠΑ συνθέτουν την εικόνα της πιο σοβαρής δοκιμασίας που έχει αντιμετωπίσει το ΝΑΤΟ στη σύγχρονη ιστορία του.

ΜΕΡΟΣ 1ο. ΤΟ ΚΥΜΑ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΙΡΑΝ

Η αντίδραση της Ευρώπης στην αμερικανική επιχείρηση κατά του Ιράν ήταν ένα πρωτοφανές κύμα άρνησης και επιφυλακτικότητας.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες εξελίξεις του Μαρτίου 2026, τρεις κύριες ευρωπαϊκές χώρες έχουν προχωρήσει σε σημαντικούς περιορισμούς ή πλήρη άρνηση χρήσης του εναέριου χώρου και των βάσεων τους στις ΗΠΑ για τις επιχειρήσεις στον πόλεμο κατά του Ιράν:Η Ισπανία ανακοίνωσε στις 30 Μαρτίου 2026 ότι κλείνει πλήρως τον εναέριο χώρο της για αμερικανικά αεροσκάφη που εμπλέκονται σε επιθέσεις κατά του Ιράν. Η απόφαση περιλαμβάνει και την απαγόρευση χρήσης των από κοινού διαχειριζόμενων βάσεων Rota και Morón για τον σκοπό αυτό.

Η Ιταλία αρνήθηκε την άδεια προσγείωσης σε αμερικανικά βομβαρδιστικά στη βάση Sigonella της Σικελίας, τα οποία κατευθύνονταν προς τη Μέση Ανατολή. Η ιταλική κυβέρνηση επικαλέστηκε την έλλειψη προηγούμενης κοινοβουλευτικής

έγκρισης και διεθνών συνθηκών που περιορίζουν τη χρήση της βάσης σε ειρηνικούς ή εκπαιδευτικούς σκοπούς.

Η Γαλλία περιόρισε τη χρήση του εναέριου χώρου της, αρνούμενη πτήσεις αεροσκαφών που μετέφεραν αμερικανικό οπλισμό προς το Ισραήλ και το Ιράν.

Αυτές οι κινήσεις έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, με τον πρόεδρο Τραμπ να επικρίνει δημόσια τους συμμάχους του ΝΑΤΟ για έλλειψη υποστήριξης.

Επίσης, σε σχέση με τον πόλεμο στο Ιράν τον Μάρτιο του 2026, η Πολωνία έλαβε μια σειρά από αρνητικές αποφάσεις προς τις ΗΠΑ, εστιάζοντας στη διατήρηση της δικής της αμυντικής ικανότητας: Η Πολωνία απέρριψε ανεπίσημο αίτημα της κυβέρνησης Τραμπ για τη μεταφορά ή αναδιάταξη των αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot από το πολωνικό έδαφος προς τη Μέση Ανατολή. Ο Πολωνός υπουργός Άμυνας δήλωσε ότι τα συστήματα αυτά είναι απαραίτητα για την προστασία των πολωνικών ουρανών και της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Ο πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ ξεκαθάρισε στις 17 Μαρτίου 2026 ότι η Πολωνία δεν θα στείλει χερσαίες, αεροπορικές ή ναυτικές δυνάμεις στο Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η σύγκρουση δεν επηρεάζει άμεσα την εθνική της ασφάλεια. Παρά το κάλεσμα του Ντόναλντ Τραμπ προς τους συμμάχους για προστασία των εμπορικών πλοίων στα Στενά του Ορμούζ, η Βαρσοβία αρνήθηκε να στείλει πλοία, δίνοντας προτεραιότητα στη διασφάλιση της Βαλτικής Θάλασσας. Παράλληλα, ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών, Ράντοσλαβ Σικόρσκι, απέκλεισε το ενδεχόμενο χρήσης πολωνικών βάσεων για επιχειρήσεις κατά της Τεχεράνης και διευκρίνισε ότι η αντιπυραυλική βάση στο Redzikowo δεν πρόκειται να εμπλακεί στη συγκεκριμένη σύγκρουση.

Οι αποφάσεις αυτές εντάσσονται σε ένα ευρύτερο κύμα άρνησης από ευρωπαίους συμμάχους, το οποίο έχει οδηγήσει σε αυξανόμενη διπλωματική ένταση εντός του ΝΑΤΟ.

Πέρα από την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Πολωνία, αρκετές άλλες χώρες του ΝΑΤΟ έχουν εκφράσει σοβαρές αντιρρήσεις ή έχουν αρνηθεί τη συμμετοχή τους στον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν (Μάρτιος 2026).

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και ο υπουργός Άμυνας Μπορίς Πιστόριους δήλωσαν κατηγορηματικά ότι η Γερμανία δεν θα συμμετάσχει στρατιωτικά, τονίζοντας ότι «αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος». Η γερμανική κυβέρνηση απέρριψε το αίτημα των ΗΠΑ για αποστολή πλοίων στα Στενά του Ορμούζ, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει εντολή από το ΝΑΤΟ ή τον ΟΗΕ.

Αν και παραδοσιακός σύμμαχος, ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ ξεκαθάρισε ότι η Βρετανία δεν θα εμπλακεί σε έναν ευρύτερο πόλεμο για την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος. Παρόλο που αρχικά υπήρξαν περιορισμοί, το Λονδίνο επέτρεψε τη χρήση βάσεων μόνο για «περιορισμένες αμυντικές ενέργειες» και αρνήθηκε τη συμμετοχή σε μια αποστολή του ΝΑΤΟ στα Στενά του Ορμούζ.

Το Βέλγιο απέκλεισε κάθε στρατιωτική συμμετοχή, ενώ ο Καγκελάριος της Αυστρίας Κρίστιαν Στόκερ δήλωσε ότι η Ευρώπη «δεν θα αφήσει τον εαυτό της να εκβιαστεί» για να συμμετάσχει στην εκστρατεία στη Μέση Ανατολή.

Σε κεντρικό επίπεδο, ο Γενικός Γραμματέας Μαρκ Ρούτε τόνισε ότι το ΝΑΤΟ ως οργανισμός δεν θα παρασυρθεί στη σύγκρουση, καθώς δεν υπάρχει υποχρέωση συλλογικής άμυνας (Άρθρο 5) για τη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.

Παράλληλα, η στάση της Τουρκίας τον Μάρτιο του 2026 χαρακτηρίζεται από μια δυαδικότητα: άρνηση συμμετοχής στις επιθετικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ/Ισραήλ, αλλά ενίσχυση της αμυντικής της προστασίας μέσω του ΝΑΤΟ λόγω των ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων.

Η Άγκυρα διατήρησε μια αυστηρή πολιτική ουδετερότητας όσον αφορά τη χρήση του εδάφους της για επιθέσεις. Απέρριψε αιτήματα (ή φήμες για αιτήματα) των ΗΠΑ για τη χρήση της βάσης Incirlik ως ορμητήριο για αεροσκάφη ανεφοδιασμού ή

βομβαρδιστικά κατά του Ιράν. Δήλωσε ότι δεν επιτρέπει τη χρήση του εναέριου χώρου της για επιχειρησιακούς σκοπούς σε οποιαδήποτε σύγκρουση στην οποία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος. Η Διεύθυνση Επικοινωνίας της Τουρκίας χαρακτήρισε ως «παραπληροφόρηση» τους ισχυρισμούς ότι η χώρα υποστηρίζει τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Παρά την άρνηση βοήθειας στις ΗΠΑ, η Τουρκία βασίστηκε πλήρως στις υποδομές του ΝΑΤΟ για την προστασία της, καθώς ιρανικοί πύραυλοι έχουν παραβιάσει τον εναέριο χώρο της τέσσερις φορές μέσα στον Μάρτιο. Μετά τις επανειλημμένες αναχαιτίσεις ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, η Συμμαχία ανακοίνωσε την ανάπτυξη επιπλέον συστημάτων Patriot στις βάσεις Incirlik (στα νότια) και Malatya (στα νοτιοανατολικά, κοντά στο ραντάρ του Kurecik). Το ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης του ΝΑΤΟ στο Kurecik παραμένει κρίσιμο στοιχείο για τον εντοπισμό των εκτοξεύσεων από το Ιράν, παρέχοντας τα απαραίτητα δεδομένα για τις αναχαιτίσεις. Η Τουρκία τόνισε ότι, ενώ δεν χρησιμοποιεί τα δικά της συστήματα S-400, οι ενσωματωμένες άμυνες του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο είναι αυτές που εξουδετερώνουν τις απειλές προς το έδαφός της.

Η Τουρκία προσπάθησε να ισορροπήσει, λειτουργώντας ως διαμεσολαβητής για τον τερματισμό του πολέμου, μαζί με το Πακιστάν και την Αίγυπτο, χωρίς να το επιτύχει, ενώ ταυτόχρονα απαιτεί από το ΝΑΤΟ να εγγυηθεί την ασφάλεια των συνόρων της από τα «ακούσια» ή σκόπιμα πλήγματα της Τεχεράνης.

Στον πόλεμο κατά του Ιράν (Μάρτιος 2026), η υποστήριξη από τις χώρες του ΝΑΤΟ προς τις ΗΠΑ είναι περιορισμένη και χωρίζεται σε δύο επίπεδα: την άμεση στρατιωτική εμπλοκή και την έμμεση υποστήριξη μέσω υποδομών.

Ελάχιστες χώρες παρέχουν άμεση ή έμμεση στρατιωτική βοήθεια.

Η Ολλανδία είναι η μόνη χώρα του ΝΑΤΟ που έστειλε φρεγάτα στην περιοχή για να συμμετάσχει ενεργά στην προστασία των αμερικανικών αεροπλανοφόρων και στην αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων.

Το Ηνωμένο Βασίλειο παρότι αρνήθηκε συμμετοχή σε χερσαία εισβολή, οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο (Ακρωτήρι) χρησιμοποιούνται για πτήσεις αναγνώρισης και υποστήριξης των αμερικανικών επιχειρήσεων.

Σε ότι αφορά την Ελλάδα, η βάση της Σούδας στην Κρήτη παραμένει κεντρικός κόμβος για τον ανεφοδιασμό και τη συντήρηση του αμερικανικού 6ου Στόλου που επιχειρεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Ταυτόχρονα, η ελληνική συστοιχία Patriot που εδρεύει στη Σαουδική Αραβία, είχε εμπλοκή στην κατάρριψη ιρανικών πυραύλων και drones που απείλησαν σαουδαραβικές υποδομές.

Αλλά και η Γερμανία και η Ιταλία, προσπάθησαν να μετριάσουν την άρνηση τους για εμπλοκή στον πόλεμο. Παρά τις πολιτικές αρνήσεις για συμμετοχή στις επιχειρήσεις, επιτρέπουν τη λειτουργία των υπαρχουσών αμερικανικών βάσεων (Ramstein, Aviano) για διοικητική μέριμνα, μεταφορές τραυματιών και επικοινωνίες, εφόσον δεν αποτελούν ορμητήριο άμεσων επιθέσεων.

Οι χώρες της Βαλτικής (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία) παρέχουν πλήρη διπλωματική κάλυψη στις ΗΠΑ στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, φοβούμενες ότι μια αποδυνάμωση της αμερικανικής ισχύος θα αποθρασύνει τη Ρωσία στα δικά τους σύνορα.

ΜΕΡΟΣ 2ο: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

Το πολιτικό χάσμα που αποκάλυψε η κρίση στο Ιράν γέννησε έντονο προβληματισμό στους διπλωματικούς και στρατιωτικούς κύκλους, με τρία κυρίαρχα σενάρια να διαμορφώνονται για το μέλλον της Συμμαχίας. Κάθε σενάριο αντανακλά μια διαφορετική φιλοσοφία για τον ρόλο του ΝΑΤΟ στον 21ο αιώνα και υποστηρίζεται από διαφορετικά στρατόπεδα εντός του διατλαντικού άξονα.

1. Το Σενάριο της «Ευρωπαϊκής Χειραφέτησης» (Strategic Autonomy)

Το πρώτο σενάριο, που υποστηρίζεται ένθερμα από τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και τη γερμανική κυβέρνηση, βλέπει την κρίση ως την οριστική απόδειξη ότι η Ευρώπη πρέπει να αποκτήσει τη δική της στρατηγική αυτονομία. Σύμφωνα με αυτή την οπτική, η άρνηση της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας να διευκολύνουν τις ΗΠΑ δεν ήταν μια απλή διαφωνία, αλλά μια θεμελιώδης πράξη διεκδίκησης της ευρωπαϊκής κυριαρχίας. Οι υποστηρικτές του, όπως το γαλλικό Institut Montaigne και το γερμανικό Friedrich-Ebert-Stiftung, προβλέπουν τη δημιουργία ενός «σκληρού πυρήνα» εντός του ΝΑΤΟ (με άξονα Γαλλία-Γερμανία-Ισπανία), ο οποίος θα επικεντρώνεται αποκλειστικά στην άμυνα της ευρωπαϊκής ηπείρου και θα αρνείται να ακολουθεί τις ΗΠΑ σε επεμβάσεις εκτός της γεωγραφικής περιοχής της Συμμαχίας, ειδικά όταν αυτές δεν έχουν τη σφραγίδα του Διεθνούς Δικαίου. Η συνέπεια θα ήταν ένας μετασχηματισμός του ΝΑΤΟ σε έναν οργανισμό με κύριο και σχεδόν αποκλειστικό σκοπό την αποτροπή έναντι της Ρωσίας, ενώ η Ευρώπη θα αναλάμβανε αυτόνομα τη διαχείριση κρίσεων στην περιφέρειά της.

2. Το Σενάριο του «Διμερούς/Συναλλακτικού ΝΑΤΟ» (Transactional NATO)

Στην αντίπερα όχθη, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, εξοργισμένη από τη στάση των Ευρωπαίων, προωθεί ένα ριζικά διαφορετικό μοντέλο. Εκφραστές αυτής της γραμμής, όπως ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, έχουν δηλώσει ότι η αμερικανική προστασία «δεν είναι λευκή επιταγή». Το σενάριο αυτό προβλέπει τη μετατροπή της Συμμαχίας σε μια συναλλακτική σχέση. Οι ΗΠΑ θα προσφέρουν πλήρη αμυντική κάλυψη, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής ομπρέλας και της εφαρμογής του Άρθρου 5, μόνο σε «πιστούς» συμμάχους που ευθυγραμμίζονται με τις αμερικανικές προτεραιότητες, όπως οι χώρες της Βαλτικής και η Ολλανδία, που στήριξαν, άμεσα ή έμμεσα, την επιχείρηση στο Ιράν. Αυτό θα οδηγούσε de facto σε μια διάσπαση της Συμμαχίας σε χώρες «πρώτης ταχύτητας» και «δεύτερης ταχύτητας», με τις τελευταίες να αντιμετωπίζουν μια αβέβαιη κατάσταση ασφαλείας. Μια τέτοια εξέλιξη θα ακύρωνε την έννοια της συλλογικής άμυνας και θα μετέτρεπε το ΝΑΤΟ σε ένα δίκτυο διμερών συμφωνιών υπό την αμερικανική ηγεμονία.

3. Το Σενάριο της «Τεχνολογικής Συγχώνευσης» (Functional NATO)

Ένα τρίτο, πιο πραγματιστικό σενάριο, υποστηρίζεται από πρόσωπα όπως ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, και χώρες με πιο σύνθετη θέση, όπως η Τουρκία. Αυτή η προσέγγιση αναγνωρίζει το πολιτικό χάσμα ως αγεφύρωτο, αλλά εστιάζει στο γεγονός ότι η τεχνολογική και επιχειρησιακή συνεργασία παραμένει αναντικατάστατη. Η επιτυχής αναχαίτιση των ιρανικών πυραύλων πάνω από την Τουρκία, χάρη στο ραντάρ του ΝΑΤΟ στο Kurecik και τις συστοιχίες Patriot, απέδειξε ότι η στρατιωτική υποδομή της Συμμαχίας λειτουργεί κανονικά. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, το ΝΑΤΟ θα επιβιώσει ως ένας καθαρά τεχνολογικός και λειτουργικός οργανισμός-μια «εργαλειοθήκη»- που θα εστιάζει στην ανταλλαγή πληροφοριών, στα κοινά συστήματα αεράμυνας και στη διαλειτουργικότητα. Θα έπαυε όμως να λειτουργεί ως ένα ομοιογενές πολιτικό σώμα που λαμβάνει ομόφωνες αποφάσεις για πολέμους. Αυτό θα διατηρούσε την αποτρεπτική ισχύ της Συμμαχίας έναντι εξωτερικών απειλών, αλλά θα την αποστερούσε από μια κοινή εξωτερική πολιτική, αφήνοντας τα κράτη-μέλη ελεύθερα να ακολουθούν διαφορετικές πορείες σε διεθνείς κρίσεις. Το μεγαλύτερο ερώτημα που πλανάται πάνω από όλα τα σενάρια παραμένει η «Ρωσική Παράμετρος»: η εκμετάλλευση του ρήγματος από τη Μόσχα, η οποία θα μπορούσε να δοκιμάσει την αξιοπιστία της αποδυναμωμένης αμερικανικής εγγύησης προς τους «άπιστους» συμμάχους.

Εκτός από τα τρία βασικά, υπάρχουν και οι εξής εκδοχές:

Το Σενάριο της «Σταδιακής Αποχώρησης» (Slow Retrenchment): Οι ΗΠΑ δεν διαλύουν το ΝΑΤΟ, αλλά αποσύρουν σταδιακά πόρους από την Ευρώπη για να εστιάσουν στην Ασία και τη Μέση Ανατολή, αφήνοντας την Ευρώπη να διαχειριστεί μόνη της τη Ρωσία.

Το Σενάριο της «Περιφερειοποίησης» (Clustered Defence): Το ΝΑΤΟ διασπάται σε μικρότερες περιφερειακές συμμαχίες. Για παράδειγμα, μια «Βόρεια-Ανατολική Συμμαχία» (Πολωνία, Βαλτικές, Σκανδιναβία) που παραμένει στενά συνδεδεμένη με τις ΗΠΑ, και μια «Μεσογειακή-Δυτική ομάδα» που κρατά αποστάσεις.

Το Σενάριο της «Κατάρρευσης της Συνοχής» (Total Fragmentation): Αναλυτές προειδοποιούν ότι η αποτυχία του ΝΑΤΟ να δράσει ενιαία στο Ιράν μπορεί να οδηγήσει σε μια επιστροφή της Ευρώπης σε καταστάσεις στρατηγικής ασυμβατότητας και εθνικών ανταγωνισμών, καταργώντας de facto τη Συμμαχία.

Η τρέχουσα κρίση θεωρείται από πολλούς ως το «τεστ κοπώσεως» που θα καθορίσει αν το ΝΑΤΟ θα επιβιώσει μετά το 2026 ή αν θα αντικατασταθεί από ένα νέο δίκτυο διμερών αμυντικών συμφωνιών.

ΜΕΡΟΣ 3ο: ΣΕΝΑΡΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΗΠΑ

Η πλέον ακραία, αλλά όλο και πιο συζητήσιμη, εξέλιξη μετά την κρίση του Μαρτίου 2026 είναι η πλήρης αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Μια τέτοια κίνηση, που αποτελεί ανοιχτή απειλή της κυβέρνησης Τραμπ προς τους Ευρωπαίους «αχάριστους» συμμάχους, θα σηματοδοτούσε το τέλος της αρχιτεκτονικής ασφαλείας που θεμελιώθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και θα ανάγκαζε την Ευρώπη να αντιμετωπίσει μόνη της ένα εφιαλτικό μέλλον. Διεθνή ινστιτούτα, όπως το IISS, εξετάζουν ήδη τα πιθανά σενάρια αυτής της «επόμενης ημέρας».

Το πρώτο και πιο άμεσο σενάριο είναι η βίαιη γέννηση μιας Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ένωσης. Χωρίς την αμερικανική ομπρέλα, η Ευρώπη θα αναγκαζόταν να καλύψει μόνη της ένα τεράστιο κενό ασφαλείας. Το πιο κρίσιμο θα ήταν το πυρηνικό κενό. Η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο θα έπρεπε να αποφασίσουν αν θα μπορούσαν και θα ήθελαν να επεκτείνουν τη δική τους πυρηνική αποτροπή για να καλύψουν ολόκληρη την ήπειρο, από την Πορτογαλία μέχρι την Πολωνία, κάτι το οποίο δεν γίνεται με τα σημερινά μέσα που διαθέτουν. Το οικονομικό κόστος θα ήταν αστρονομικό. Μελέτες εκτιμούν ότι η Ευρώπη θα χρειαζόταν άμεσες επενδύσεις άνω του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων για να αντικαταστήσει τις αμερικανικές δυνατότητες σε στρατηγικές μεταφορές, δορυφορικές επικοινωνίες, πληροφορίες (intelligence) και δομές διοίκησης. Οι αμυντικές δαπάνες κάθε χώρας θα έπρεπε να εκτοξευθούν πολύ πάνω από το 3% του ΑΕΠ, ένα πολιτικά επώδυνο μέτρο.

Μια εναλλακτική, που προτείνεται από κύκλους της κυβέρνησης Τραμπ, είναι το σενάριο του «Αδρανούς ΝΑΤΟ» (Dormant NATO). Σε αυτή την περίπτωση, το ΝΑΤΟ δεν διαλύεται επίσημα, αλλά οι ΗΠΑ αποσύρουν το σύνολο των δυνάμεων τους και παύουν τη συμμετοχή τους στις δομές του. Η Συμμαχία θα έμπαινε «στον πάγο», με την καθημερινή ευθύνη της άμυνας να πέφτει αποκλειστικά στους Ευρωπαίους. Θεωρητικά, θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί ξανά σε περίπτωση μιας υπαρξιακής κρίσης, αλλά στην πράξη, η αξιοπιστία της θα ήταν μηδενική.

Το πιο απαισιόδοξο σενάριο είναι η πλήρης διάλυση και η επιστροφή στις περιφερειακές συμμαχίες. Με την αποχώρηση των ΗΠΑ, ο πανικός θα οδηγούσε στην κατάρρευση της συλλογικής δομής. Χώρες της ανατολικής πτέρυγας, όπως η Πολωνία και οι Βαλτικές, θα επιδίωκαν πάση θυσία απευθείας διμερείς αμυντικές συμφωνίες με την Ουάσιγκτον, προσφέροντας γη και ύδωρ για να διατηρήσουν την αμερικανική παρουσία στο έδαφός τους. Δυτικά κράτη, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, θα προσπαθούσαν να χτίσουν τον δικό τους πόλο. Το αποτέλεσμα θα ήταν μια κατακερματισμένη Ευρώπη, γεμάτη ανταγωνισμούς, ένα γεωπολιτικό κενό στο οποίο η Ρωσία θα αναδεικνυόταν σε κυρίαρχο ρυθμιστή.

Λόγω της απόσυρσης των αμερικανικών πυρηνικών κεφαλών από χώρες όπως η Γερμανία και η Τουρκία, συζητείται η δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού πυρηνικού προγράμματος (Euro-deterrent) υπό γαλλική ηγεμονία, κάτι που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητο. Πρόκειται για μια «Ευρωπαϊκή Πυρηνική Αποτροπή», η οποία δεν είναι πειστική ως βιώσιμη προοπτική. Ο πυρήνας της στρατηγικής Μακρόν βασίζεται στη συνεργασία με οκτώ ευρωπαϊκές χώρες: τη Γερμανία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Πολωνία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Σουηδία, τη Δανία και την Ελλάδα. Σύμφωνα με το σχέδιο, οι χώρες αυτές θα μπορούν να φιλοξενούν στο έδαφός τους γαλλικές «στρατηγικές αεροπορικές δυνάμεις», δηλαδή μαχητικά αεροσκάφη με πυρηνικές ικανότητες, όπως τα Rafale. Στόχος είναι η διασπορά των γαλλικών πυρηνικών δυνατοτήτων σε όλη την Ευρώπη, ώστε να περιπλέκονται οι υπολογισμοί οποιουδήποτε αντιπάλου. Παρόλο που η Γαλλία διατηρεί την αποκλειστική κυριαρχία στην απόφαση χρήσης αυτών των όπλων,

δηλαδή δεν θα υπάρχει ο «πυρηνικός διαμοιρασμός» που επιθυμούν οι Γερμανοί, όμως η συμμετοχή των συμμάχων σε ασκήσεις και η παροχή βάσεων, τους καθιστά αναπόσπαστο μέρος του νέου αυτού αποτρεπτικού μηχανισμού.

Σε κάθε περίπτωση, όπως συνοψίζουν οι αναλυτές, χωρίς τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ «όπως το γνωρίζουμε σήμερα» θα πέθαινε. Η Ευρώπη θα βρισκόταν αντιμέτωπη με μια αδυσώπητη επιλογή: είτε να επωμιστεί ένα δυσθεώρητο οικονομικό και πολιτικό κόστος για να χτίσει από το μηδέν τη δική της αυτόνομη άμυνα, είτε να αποδεχτεί μια νέα, διαιρεμένη πραγματικότητα, με μια μόνιμη ρωσική σφαίρα επιρροής στα ανατολικά της σύνορα.

Πηγή https://geoeurope.org/2026/04/15/oi-exelixeis-sto-nato/

 Οριστικά αποτελέσματα μετά την εξέταση ενστάσεων για ένταξη στο Κ.Η.Φ.Η Αγίας Τριάδας του Δήμου Ηρακλείου

Από το Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων (Κ.Η.Φ.Η) Αγίας Τριάδας του Δήμου Ηρακλείου, ανακοινώνονται τα οριστικά αποτελέσματα για την ένταξη ενδιαφερομένων πολιτών στο Κέντρο, μετά την εξέταση της με αρ. πρωτ. 35909/15-04-2026 ένστασης ωφελούμενων - επιλαχόντων της δομής.

Σημειώνεται ότι το Κέντρο χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα «ΚΡΗΤΗ» 2021-2027.

Επισυνάπτεται στο pdf ο πίνακας των αποτελεσμάτων

Κράτος δικαίου. Η έννοια μπορεί να ξενίζει. Υπάρχει και κράτος αδίκου; Και τελικά το δίκαιο εξετάζεται σε σχέση με ποιόν; Την κρατικής οντότητα ή τους πολίτες;  Και γιατί λέμε ότι στην Ελλάδα το κράτος δικαίου βρίσκεται σε υποχώρηση; Μήπως οι αντοχές του έχουν υποχωρήσει; Μήπως δεν έχει την ποιότητα που απαιτεί μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία; Εν συνόψει «κράτος δικαίου» σημαίνει ότι άπαντες ενεργούν πάντοτε με βάση τους περιορισμούς που θέτει ο νόμος, σύμφωνα με τις αξίες της δημοκρατίας και τα θεμελιώδη δικαιώματα, και υπό τον έλεγχο ανεξάρτητων και αμερόληπτων δικαστηρίων. 

Το «κράτος δικαίου» διέπεται από έξι αρχές: Πρώτον, νομιμότητα, η οποία συνεπάγεται διαφανή, υπεύθυνη, δημοκρατική και πλουραλιστική διαδικασία για τη θέσπιση νόμων. Δεύτερον ασφάλεια δικαίου, τρίτον, απαγόρευση της αυθαίρετης άσκησης εκτελεστικής εξουσίας, τέταρτον, αποτελεσματική δικαστική προστασία από ανεξάρτητα και αμερόληπτα δικαστήρια, με αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο, πέμπτον διάκριση των εξουσιών και έκτον ισότητα έναντι του νόμου. Οι αρχές αυτές έχουν αναγνωριστεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Σε ποιόν βαθμό, όμως, χωλαίνει το κράτος δικαίου στην Ελλάδα; Γιατί αναφερόμαστε στη σημερινή μας παρέμβαση σε οκτώ πληγές; Ποιες είναι αυτές;

Πρώτα πρώτα, η έλλειψη λογοδοσίας όσων βρίσκονται στα ρετιρέ της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής εξουσίας.  Σε σωρεία σκανδάλων που ταλάνισαν την Ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια, αρκετοί «πρωταγωνιστές» είτε δεν τιμωρήθηκαν είτε «έπεσαν στα μαλακά». Και τιμωρία δεν σημαίνει μόνο να πάνε φυλακή. Ελάχιστοι αποκατέστησαν τη ζημία που προκάλεσαν στο Ελληνικό Δημόσιο, είτε πρόκειται για φυσικά πρόσωπα είτε για νομικά. Είτε για ημεδαπούς είτε για αλλοδαπούς. Αλήθεια, που βρίσκεται σήμερα ο Χριστοφοράκος; Η Novartis γιατί δεν αποζημίωσε το Ελληνικό κράτος; Πόσο επωφελής ήταν ο «συμβιβασμός» με τη Siemens; Μερικά παραδείγματα από το παρελθόν γιατί την τρέχουσα επικαιρότητα (ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ) τη βιώνουμε όλοι. 

Δεύτερον, η συστηματική παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης. Πρέπει να είμαστε από τις λίγες χώρες στον κόσμο (ίσως η μοναδική στην Ευρώπη) που εκπρόσωποι της εκτελεστικής, της νομοθετικής – και προσφάτως και της δικαστικής – εξουσίας σχολιάζουν δημόσια, παράγοντες μιας δίκης (κατηγορουμένους – υποστηρίζοντες την κατηγορία) κατά τη διάρκεια αυτής. Μόνον ψηφοφορία για το αποτέλεσμά της δεν κάνουν σε δημόσια θέα!

Τρίτον, η αντικατάσταση των δικαστικών αιθουσών από τα τηλεοπτικά πάνελ. Η πρωινή και μεσημεριανή ζώνη των τηλεοπτικών σταθμών έχει μετατραπεί σε αντιαισθητικά τηλεδικεία, όπου ο κάθε άσχετος προβαίνει σε σχοινοτενείς αναλύσεις. Την ίδια στιγμή τα βραδινά δελτία ειδήσεων «ερμηνεύουν» την κοινή γνώμη και «μεταφέρουν» τη λαϊκή αγανάκτηση ή άποψη για το πως πρέπει να απονέμεται η Δικαιοσύνη σε τούτο το τμήμα της Βαλκανικής χερσονήσου. Και δυστυχώς συνδιαμορφώνουν δικαστική κρίση. Τηλεδικαστικό … Βαλκανιζατέρ.

Τέταρτον, η καταστρατήγηση κάθε έννοιας απορρήτου επικοινωνιών, ιδιωτικότητας, αλλά και κρατικού ή επαγγελματικού απορρήτου. Σε τούτη τη χώρα αλλοδαποί ιδιώτες σε συνεργασία με τις κρατικές μυστικές υπηρεσίες (προφανώς σε γνώση της εκτελεστικής εξουσίας) παρακολουθούν κατά το δοκούν. Αλήθεια ποια ή χρήση αυτού του υλικού; Ποιος το έχει σήμερα στα χέρια του; Ποιος εκβιάζει ποιόν; 

Πέμπτον, ο σφιχτός εναγκαλισμός της ηγεσίας της Δικαιοσύνης με την εκάστοτε εκτελεστική εξουσία. Εάν τούτο δεν αλλάξει άμεσα, η εμπιστοσύνη της κοινωνίας στο θεσμό της Δικαιοσύνης θα αποκτήσει ακόμη πιο μαζικά χαρακτηριστικά.

Έκτον, ο ίδιος ο τρόπος απονομής της Δικαιοσύνης. Η αλλαγή του τρόπου εκλογής της ηγεσίας της δεν αρκεί. Εάν δεν υπάρχει εκτεταμένος έλεγχος ποιότητας στις υπηρεσίες που παρέχει η Δικαιοσύνη ως δικαιοδοτικός οργανισμός δεν θα επιτευχθεί το ζητούμενο της αποτελεσματικής παροχής δικαστικής προστασίας.

Έβδομον, η «μακάρια» αναξιοκρατία. Ακόμη και σήμερα, μετά την υπερδεκαετή οικονομική κρίση αποδεικνύεται στην πράξη ότι η αρχή της ισότητας καταπατάται βάναυσα. Σημασία δεν έχει «τι γνωρίζει» κάποιος, αλλά «ποιους γνωρίζει». Μπορεί να διορίζεται σε θέσεις ευθύνης με ανύπαρκτες γνώσεις και πιθηκίζουσες πιστοποιήσεις. Και την ίδια στιγμή να εμφανίζει ως τιμητής των πάντων επιδιδόμενος σε γλωσσικούς κορδακισμούς. 

Όγδοον, η κρατική ποδηγέτηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ιδίως μέσω της κρατικής χρηματοδότησης. Όταν η «τέταρτη εξουσία» εξανδραποδίζεται από την εκτελεστική το κράτος δικαίου αρρωσταίνει…

 Ο Λίσταρος ή Λήσταρος είναι μικρός οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

Ο Λίσταρος βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού και την νοτιοδυτική άκρη της Μεσαράς σε υψόμετρο 182 μέτρα[4] δίπλα και νοτιοανατολικά από το Τυμπάκι (12 χιλιόμετρα) ενώ απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τις Μοίρες (έδρα του δήμου). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1925 στην κοινότητα Πετροκεφαλίου.

 Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Κουσέ αποτελούν την Κοινότητα Κουσέ, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Τυμπακίου του Δήμου Φαιστού και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 28 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 34

 Η Στέγη ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ σας προσκαλεί σε Συναυλία, το Σάββατο 25

Απριλίου 2026 στις 21:00,

η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Στέγη ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ (Β. Κορνάρου 97,

Σητεία).

Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Χάρης Παναγιωτάκης: λύρα, τραγούδι

Αστέρης Βαρβέρης: λαούτο, λάφτα

Δώρα Μελά: τραγούδι, κρουστά

Οι τρεις μουσικοί συναντιούνται για να ανακαλύψουν τον δικό τους ήχο μέσα

από την μουσική της Κρήτης αλλά και παραδοσιακούς σκοπούς από όλη την

Ελλάδα.

Στέγη ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ

Άνοιξε επίσημα τις πύλες της,  τη Δευτέρα 20 Απριλίου, η έκθεση φωτογραφίας «Στα Μονοπάτια της Ορθοδοξίας», που διοργανώνεται από την Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος σε συνεργασία με τη Φωτογραφική Ομάδα Κατερίνης στο Πνευματικό Κέντρο «Ο Άγιος Φώτιος», σηματοδοτώντας την έναρξη μιας ιδιαίτερα σημαντικής πολιτιστικής και δράσης για την τοπική κοινωνία.

Τα εγκαίνια της έκθεσης πραγματοποιήθηκαν με την παρουσία πλήθους επισκεπτών, φίλων της τέχνης και της φωτογραφίας, καθώς και εκπροσώπων φορέων. 

Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος  κ. Γεώργιο εκπροσώπησε ο Διευθυντής του Πνευματικού Κέντρου «Ο Άγιος Φώτιος» Αρχιμανδρίτης π.  Παύλος Ντούρος, ο οποίος μετέφερε τις  ευλογίες και τις πατρικές ευχές του Σεβασμιωτάτου  Ποιμενάρχη προς τους συμμετέχοντες φωτογράφους, τονίζοντας τη σημασία της τέχνης ως μέσο έκφρασης της πίστης και ανάδειξης της Ορθόδοξης  παράδοσης. 

Παράλληλα, έγινε αναφορά στη συμβολή των σεμιναρίων φωτογραφίας που προηγήθηκαν, τα οποία έδωσαν την ευκαιρία στους συμμετέχοντες να καλλιεργήσουν τις δεξιότητές τους και να αποτυπώσουν με ευαισθησία και αισθητική τις πτυχές της Ορθοδοξίας.

Τα εγκαίνια τίμησαν με την παρουσία τους ο Γενικός Γραμματέας Αυτοδιοίκησης του Υπουργείου Εσωτερικών κ. Σάββας Χιονίδης, ο Διοικητής της XXIV ΤΘΤ Λιτοχώρου Ταξίαρχος κ. Δήμος Κωτούλας, η Διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πιερίας κα Παρθένα Τριανταφυλλίδου, εκπρόσωπος του Βουλευτή κ. Σπύρου Κουλκουδίνα, εκπρόσωποι Φορέων και Πολιτιστικών Συλλόγων. 

Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στα έργα των δεκαεννέα φωτογράφων, τα οποία αναδεικνύουν την αρχιτεκτονική μεγαλοπρέπεια Ναών και μοναστηριών, τη μυσταγωγική ατμόσφαιρα των ιερών χώρων, αλλά και στιγμές από τη ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας, όπως πανηγύρεις, λιτανείες και προσκυνήματα. 

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 27 Απριλίου 2026 και θα λειτουργεί καθημερινά από Δευτέρα έως Σάββατο, ώρες 18:00 έως 21:00, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Επίσης, δίνεται η δυνατότητα οργανωμένων επισκέψεων από σχολεία και συλλόγους, κατόπιν συνεννόησης.

Η διοργάνωση της έκθεσης «Στα Μονοπάτια της Ορθοδοξίας» εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της εξωστρέφειας που καλλιεργεί η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, επιδιώκοντας να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με την τοπική κοινωνία, τη νεολαία και τους ανθρώπους του πολιτισμού. Μέσα από συνεργασίες με ομάδες, όπως η Φωτογραφική Ομάδα Κατερίνης, ενισχύεται ο διάλογος μεταξύ Εκκλησίας και σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας, αναδεικνύοντας ότι η πίστη δεν περιορίζεται σε τυπικές εκφράσεις, αλλά μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας.

 Την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026, εορτή του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του τροπαιοφόρου και θαυματουργού, πολιούχου και προστάτου της πόλεως Ιεράπετρας, πανηγυρίζει ο φερώνυμος Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της πόλεως.

Την παραμονή της εορτής, Τετάρτη 22 Απριλίου και ώρα 7:00΄ μ.μ., θα τελεσθεί ο Μέγας πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός.

Ανήμερα της εορτής, Πέμπτη 23 Απριλίου και ώρα 7:00΄ π.μ., θα τελεσθεί η ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Θα ακολουθήσει η καθιερωμένη λιτάνευση της ιεράς εικόνας και των τιμίων λειψάνων του Αγίου Γεωργίου στις κεντρικές οδούς της πόλεως.

 Στις παραπάνω Ιερές Ακολουθίες θα προεξάρχει ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος.

Καλούνται να μετάσχουν οι Αρχές και φιλάγιος λαός της πόλεως.

 Ανακοινώνεται ότι από εφέτος καθιερώνεται ο εορτασμός της ετήσιας μνήμης των Αγίων ενδόξων Γυναικών Οσιομαρτύρων της Ιεράς Μονής Παναγίας Παπλινού Ιεράπετρας, οι οποίες σφαγιάσθηκαν για την πίστη τους στον Χριστό από τους Τούρκους το έτος 1821.

Ο εορτασμός θα τελείται την Κυριακή των Μυροφόρων εκάστου έτους στην ιστορική Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Παπλινού, όπου θα τοποθετηθεί σε ειδικό προσκυνητάριο και η Ιερά Εικόνα των Οσιοπαρθενομαρτύρων, που ιστορήθηκε ειδικά για τον σκοπό αυτό.

Η πρώτη Ιερά μνήμη τους θα τελεσθεί εφέτος την Κυριακή των Μυροφόρων 2026 στο καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Παπλινού, σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

Σάββατο 25 Απριλίου 2026, ώρα 6.00 μ.μ. ο Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός.

Κυριακή των Μυροφόρων 26 Απριλίου 2026, ώρα 7:00΄ π.μ., θα τελεσθεί η ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κυρίλλου.

Θα ακολουθήσει εόρτιο κέρασμα από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Βαϊνιάς.

 Μέσα στην ευφόσυνη και αναστάσιμη χαρά της Πασχάλιας περιόδου, το απόγευμα της Κυριακής του Θωμά 19 Απριλίου 2026, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος τέλεσε τον Αγιασμό των Εγκαινίων του Πολιτιστικού Πολύκεντρου του Πολιστιστικού Λαογραφικού Συλλόγου Παλαικάστρου «Ίτανος», κατόπιν προσκλήσεως της Προέδρου του συλλόγου κ. Ειρήνης Κουνελάκη. 

Πρόκειται για ένα ξεχωριστό παραδοσιακό κτίριο, που παραχώρησε η κόρη των αειμνήστων Σοφοκλή και Στυλιανής Καφεσάκη Μαρία και ανακαινίστησε μετά από ενέργειες των Διοικήσεων του δραστήριου Συλλόγου και την ένταξή του στο πρόγραμμα Leader, μετά από απόφαση της «Αναπτυξιακής Λασιθίου Α.Ε.».

Μετά το πέρας του Αγιασμού ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος συνεχάρη το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιστιστικού Λαογραφικού Συλλόγου Παλαικάστρου, την οικογένεια των δωρητών, την «Αναπτυξιακή Λασιθίου»,  και όλους όσοι συνέβαλαν ώστε σήμερα να παραδίδεται σε χρήση αυτός ο όμορφος χώρος πολιτισμού σε ένα εμβληματικό κτίριο του Παλαικάστρου και ευχήθηκε να αποτελέσει ένα ζωντανό κύτταρο πολιτισμού για την ιστορική περιοχή του Παλαικάστρου και ιδιαιτέρως στη νέα γενιά.

Στη συνέχεια χαιρετισμούς απηύθυναν η Πρόεδρος του συλλόγου κ. Ειρήνη Κουνελάκη, ο Δήμαρχος Σητείας κ. Γεώργιος Ζερβάκης, ο Αντιπεριφερειάρχης Λασιθίου κ. Ιωάννης Ανδρουλάκης, ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Παλαικάστρου κ. Νικόλαος Χατζηδάκης, η κ. Μαρία Καφεσάκη από την οικογένεια των δωρητών, καθώς και ο εκπρόσωπος των Παλαικαστριανών της Αθήνας κ. Μασουράκης, ενώ για την ιστορία του κτιρίου του «Πολιτιστικού Πολύκεντρου» μίλησε η κ. Ευαγγελία Αμανάκη.

Επίσης απονεμήθηκαν τιμητικές πλακέτες στην κ. Μαρία Καφεσάκη, εκπρόσωπο της οικογένειας των δωρητών, και στον κ. Δημήτριο Αγγελετόπουλο, πρώην Πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Παλαικάστρου, για τη δωρεά χρηματικού ποσού 10.000 Ευρώ για την συντήρηση και αποκατάσταση του κτιρίου.

Στην ακολουθία του Αγιασμού έλαβαν μέρος ο Πανοσιολ. Αρχιμ. Αμβρόσιος Σκαρβέλης, Πρωτοσύγκελλος της Ι. Μητροπόλεως και Ηγούμενος της Ι. Μονής Τοπολού, ο Παν/τος Αρχιμ. Φιλόθεος Σπανουδάκης, Προηγούμενος της Μονής, ο Αιδεσιμ. Πρωτ. Σπυρίδων Ρελάκης, Εφημέριος της Ενορίας Παλαικάστρου, ο Αιδεσιμ. Οικονόμος π. Εμμανουήλ Μαρκάκης, Εφημέριος της Ενορίας Κρυονερίου, και ο Ιερολ. Διάκονος Θεμιστοκλής Μπεϊνάς.

Εκτός από τόν Δήμαρχο Σητείας 

κ. Ζερβάκη και τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Λασιθίου κ. Ανδρουλάκη, παρέστησαν ακόμα η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Μαρία Νικητάκη, οι Αντιδήμαρχοι κ. Κώστας Λυμπερίου, κ. Νικόλαος Φυγετάκης, κ. Μαριάννα Ξενικάκη, Πρόεδρος της ΜΑΔΕΣ  κ. Γεώργιος Αϊλαμάκης, ο Διοικητής της 11ης ΜΣΕΠ Ζήρου Επισμηναγός κ. Μόσχος Πανουργιώτης, εκπρόσωποι από την ΠΝΒ Κυριαμαδίου, ο κ. Χαράλαμπος Αντωνακάκης, Γενικός Διευθυντής της εταιρείας «Αναπτυξική Λασιθίου», και πολλοί κάτοικοι του Παλαικάστρου.

Ακολούθησε πλούσιο μουσικοχορευτικό πρόγραμμα με τοπικά συγκροτήματα παραδοσιακής μουσικής.

 Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων συμμετέχει στον «Περίπατο Βιβλίου», που διοργανώνει η Ένωση Ελληνικού Βιβλίου στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου, διοργανώνοντας εκδήλωση για τα παιδιά, το Σάββατο 25 Απριλίου 2026, ώρα 11 π.μ. στην Παιδική-Εφηβική Βιβλιοθήκη Δημοτικού Κήπου.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθεί δημιουργική και βιωματική δραστηριότητα, που συνδυάζει το θεατρικό παιχνίδι, κινησιολογικούς αυτοσχεδιασμούς, χορό, κατασκευές, συγγραφή πρωτότυπου παραμυθιού έχοντας ως θέμα: «Ο Χορός των Λουλουδιών».

Με ταξιδιάρικες μουσικές, λέξεις αγάπης και χαράς και με ιστορίες της φύσης θα εξυμνήσουμε τη χάρη της άνοιξης, θα ανθίσουμε και θα σκορπίσουμε φως στον προαύλιο χώρο της Βιβλιοθήκης του Δημοτικού Κήπου.

Εμψυχώνει η Χριστίνα Βεριβάκη, θεατρική συγγραφέας, σκηνοθέτις, ηθοποιός.

Η δράση απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 7+ . Δηλώσεις συμμετοχής στο τηλέφωνο της Βιβλιοθήκης: 2821-3-41774

—

Η  Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου εορτάζεται στις 23 Απριλίου, όπως έχει καθιερωθεί διεθνώς από την UNESCO. Η Ένωση Ελληνικού Βιβλίου διοργανώνει στο πλαίσιο της Ημέρας Βιβλίου τον καθιερωμένο Περίπατο Βιβλίου στις 25 Απριλίου, στον οποίο συμμετέχουν δημόσιες και δημοτικές βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία και εκδοτικοί οίκοι.

Ο Περίπατος Βιβλίου, με ιστορία ήδη 11 ετών, έχει καθιερωθεί στη συνείδηση του κοινού ως η βιβλιοφιλική βόλτα, που δίνει την ευκαιρία στους αναγνώστες και φίλους του βιβλίου να παρακολουθήσουν ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις, να γνωρίσουν αγαπημένους συγγραφείς, να συμμετάσχουν σε δρώμενα, να νιώσουν μια διαφορετική εμπειρία από την επαφή τους με το βιβλίο και κυρίως… να βρεθούν μεταξύ τους! Αναμνηστικοί σελιδοδείκτες, μολύβια Faber και αφίσες με το μήνυμα «διαβάζω & αλλάζω» θα μοιράζονται στους βιβλιόφιλους, τοποθετημένα μέσα σε μια καλαίσθητη τσάντα με το λογότυπο της δράσης.

Στην ιστοσελίδα www.greekbookday.gr είναι αναρτημένες οι εκδηλώσεις του Περιπάτου, διευκολύνοντας τους αναγνώστες να επιλέξουν εκείνες που τους ενδιαφέρουν.

 Η καρδιά των Χανίων χτυπάει στους ρυθμούς του 3ου Chania Trail Event, που φέτος θα διεξαχθεί το Σάββατο, 25 Απριλίου 2026 στο Κτήμα Ησυχάκη στα Νεροκούρου Χανίων,όπως ανακοινώθηκε στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου, που παραχωρήθηκε σήμερα  Δευτέρα, 20 Απριλίου 2026 στο Δημαρχείο Χανίων.

Πρόκειται για ένα από τα πιο συναρπαστικά αθλητικά γεγονότα στην πόλη των Χανίων, το οποίο αναμένεται να προσφέρει σε όλους μια ανεπανάληπτη εμπειρία ορεινού τρεξίματος και διοργανώνεται από τον Δήμο Χανίων, σε συνεργασία με το αθλητικό σωματείο ορεινού τρεξίματος Arkalos.

Οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα να λάβουν μέρος σε δύο εισαγωγικούς αγώνες στο Rafioli Run & Fun (6,3Km), το Malaxa Ups & Downs (11Km), πεζοπορική διαδρομή με ιστορική ξενάγηση, δύο παιδικούς αγώνες, κυνήγι θησαυρού για παιδιά του Δημοτικού ενώ θα έχουν την ευκαιρία να εξερευνήσουν μονοπάτια, καθώς και να συμμετέχουν στο πάρτι, που θα ακολουθήσει.

Ο Αντιδήμαρχος Τουρισμού, Νεκτάριος Ψαρουδάκης, κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του τόνισε ότι ο Δήμος Χανίων στηρίζει κάθε χρόνο αυτή την προσπάθεια ώστε να αναδειχθεί τόσο η περιοχή των Νεροκούρου αλλά και εναλλακτικές δράσεις που σχετίζονται με τον αθλητισμό και με περιπατητικές διαδρομές των Χανίων, «μόλις δέκα λεπτά από το κέντρο της πόλης θα βρει κανείς τα πολλά διαφορετικά σημεία ενδιαφέροντος που προσφέρει η περιοχή», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε.

Από την πλευρά τους, τα μέλη του Δ.Σ. του σωματείου Arkalos, Αντώνης Πρωτοπαπαδάκης, και Θοδωρής Τσολάκης, αναφέρθηκαν στις λεπτομέρειες της διοργάνωσης, δίνοντας έμφαση στη φυσική ομορφιά της περιοχής, αλλά και στην επιτυχία της περσινής διοργάνωσης, καθώς οι συμμετοχές υπερέβησαν τις 700.

 «Η φήμη της διοργάνωσης έχει ξεπεράσει τα σύνορα των Χανίων και σκοπός μας είναι να αναδείξουμε το μέρος αλλά και να εντάξουμε νέους κάτω των 18 ετών στο τρέξιμο και στο ορεινό τρέξιμο κυρίως, γι’ αυτό και έχουμε δωρεάν συμμετοχή σε όλους κάτω των 18 ετών».

Από την πλευρά του ο κ. Τσολάκης επεσήμανε πως η διοργάνωση φέτος περιλαμβάνει νέες δράσεις, απευθύνεται τόσο σε ερασιτέχνες όσο και σε προχωρημένους ενώ ανέλυσε το πρόγραμμα το οποίο διαμορφώνεται ως εξής:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

15:30                Άνοιγμα Γραμματείας & παραλαβή Πακέτων

16:45-18:45      Κυνήγι θησαυρού για παιδιά

17:00                Αγώνας Malaxa Ups & Downs 11km + 560m

17:30                Αγώνας Rafioli Run & Fun 6,3km + 340m

17:35                Πεζοπορική Διαδρομή με Ιστορική Ξενάγηση

19:00                Παιδικός Αγώνας μαθητών Α’, Β’, Γ’ Δημοτικού (800m)

19:15                Παιδικός Αγώνας μαθητών Δ’, Ε’, ΣΤ’ Δημοτικού (1100m)

19:30                Σουβλάκι & Μπύρα Χάρμα Party

20:00                Απονομές

 Οι δηλώσεις συμμετοχής συνεχίζονται μέχρι την Τετάρτη 22 Απριλίου 2026 στο https://www.arkalos.gr/

Η γραμματεία του αγώνα θα είναι ανοιχτή από τις 15:30. Η πρόσβαση στον χώρο της έναρξης θα γίνει από εδώ: https://maps.app.goo.gl/U7gZLMhieDqLXSUa7