Το Μοιρολόι Της Παναγίας Το Πρωί Της Μεγάλης Παρασκευής

 

Η περίοδος του Πάσχα, όσον αφορά τα έθιμα, αρχίζει από το Σάββατο του Λαζάρου και τελειώνει την Παρασκευή της Διακαινησίμου. 

Η εβδομάδα αυτή μετά το Πάσχα ονομαζόταν από τους παλιούς «βδομάδα τω σκολώ», δηλ. Δευτέρα τω σκολώ(ν), Τρίτη τω σκολώ, όπου σκόλη ίσον γιορτή, αργία.

    Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής τα παιδιά κρατώντας ανθοστολισμένους καλαμένιους σταυρούς ή εικονίσματα της Σταύρωσης γυρνούσαν στα σπίτια του χωριού απαγγέλοντας ή τραγουδώντας κατά περίπτωση «τα πάθη του Χριστού», αυτό που οι νεώτεροι λέμε «Μοιρολόι της Παναγίας»:

Σήμερον μαύρος ουρανός, σήμερον μαύρη μέρα 

σήμερον όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπώνται 

Για να σταυρώσουν το Χριστό τον πάντων Βασιλέα. 

Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι 

- Χαρκιά, χαρκιά, φτιάξε καρφιά, φτιάξε τρία περόνια.

Κι εκείνος ο παράνομος βαρεί και κάνει πέντε.

-Συ Φαραέ που τα φτιαξες , πρέπει να μας διδάξεις.

-Βάλτε τα δυο στα πόδια του και τα άλλα δυο στα χέρια

το πέμπτο το φαρμακερό βάλτε το στη καρδιά του

να τρέξει αίμα και νερό να πληγωθεί η καρδιά του.

Η Παναγιά ως τ' άκουσε έπεσε και λιγώθη. 

Σταμνιά νερό τση ρίξανε τρία κανάτια μόσχο 

-Άνοιξε πόρτα του ληστή και πόρτα του Πιλάτου.

Κι η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της. 

Τηρά ζερβά, τηρά δεξά, κανέναν δεν γνωρίζει 

τότε και συ μανούλα μου θα 'χεις χαρές μεγάλες 

 Όποιος τ' ακούει σώζεται κι όποιος το λέει αγιάζει 

Και εις έτη πολλά.

                      

( Τα τραγούδησε έτσι όπως τα θυμόταν η 90χρονη

  Ελευθερία Φραγκάκη από το Ξενιάκο Ηρακλείου Κρήτης)

ΠΗΓΗ: https://sites.google.com